Alle inzendingen over schoonheid herfst

6466 resultaten.

Sorteren op:

Winter schrijft een witte veeg

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 818
herfst guurt in koude vlagen regen kilt de bomen leeg licht verdonkert traag de dagen winter schrijft een witte veeg ik voel hoe wind de bomen geselt aarde in zijn kaalheid schoont droom de hitte van de zomerzon als voorraad licht en warmtebron heb een rijke oogst ervaring te zaaien in een volgend jaar aarde gaat in groen verwachten…
wil melker13 november 2006Lees meer >

De grote oude eik

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.871
op de plek waar wij vroeger samen speelden staat nog altijd de grote oude eik in herfstig bladerdek zoek ik naar herinneringen die jij en ik hier achterlieten vandaag raap ik gevallen blaren, waarvan kleuren verbleekt door de zon, waarvan kleuren verwaterd door de tijd met beide armen vol loop ik langzaam om de boom mijn passen worden…
Marianne26 november 2006Lees meer >

ontgroening

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 611
in één herfstige nacht vol onrust voor het hoofd hebben heftige stormen mij den kool gestoofd alle groene bomen bij avondlijke scheem'ring vol nog in hunne pracht alle blaad'ren ontnomen het is weer kaal op mijn plein…

Donkerharig opent zich

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
aarzelend stil ontluikt de morgen sprankelend licht in speelse kleur bloemen die zich openend richten geven al hun eerste geur verlicht in zilveren nevels bedauwd met druppels goud hangen roerloos in de struiken liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken de trekdraad trilt en zwiept venijn het donkerharig opent zich versnelt en holt met vele…
wil melker27 november 2006Lees meer >

herleven

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 803
De herfstzon leeft door regentranen diep bewogen ze heeft verliefd de natte glans van bladeren doen drogen Is de koele kilte voor de winter nu al reeds voorbij en breken knoppen vreugde teder bloeiend los voor mij? de zachte luwte laat de bomen kreunen al is er nu geen bladerdek waardoor de takken steunen De stilte is alom nu de…
chatfant28 november 2006Lees meer >

Het gevecht van groen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.489
schimmel, bepoederd met gelen De zon, gegaasd achter wazige wolken Trilbeverig vergeefs tegen vuile ruiten Vliegenvleugels die de vensterbank bevolken Grijsdood als waren ze niet te stuiten Miststoffig vingerdikke natte hoest Witbloedroze door tranen-dalige melk Windwoedende verplaatsing van roest treurbungelend de verlopen kelk het is HERFST…

huiveringen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
november, gure maand de oude Tijd is daar zijn Zeis alweer klaar voor het snijden in draden zonder waardig leven hij is enkel gekomen om mee te kunnen nemen onder de huid de rillingen ijzige huivers uit besef dat het deze maand kan zijn de laatste na al die jaren bezigheid vol futiliteit en de rekening overdreven gepresenteerd zal worden…

Jachtverhaal

hartenkreet
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Reeds voor negenen komen ze aangereden in hun chique sleeën die ze nonchalant parkeren op het erf van de boerderij bezit van een der heren. De pachter aanhoort aandachtig hun wensen. Dan trekken ze met hun zware laarzen de lege weitassen en de leren jassen losjes pratend de bossen en weiden in. De zenuwachtige honden nog rillerig op…

Stilte in Wogmeer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
In het geduld van een regendruppel valt alles stil. Dwarrelend blad, in het kielzog van de tijd, grijpt voortdurend mis. Wat als stilte weer ondraaglijk wordt, het moment verkort tussen nu en toen? Ik zet mijn denken op een kier, verblijf hier waar jij nu bent, mij de lieve dingen voorzegt omtrent de ademloze stilte: Klinkers…

Advent

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.471
zwartgesleepte sluier, soezende zomer tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork over ons glinsterdak, ondermaans bestaan krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft, licht wordt als groeiend gras haar bloemen ten hemel richt alsof God spreekt, zij vergeten dat bangtrillende kou anders is dan…

Graven groeten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
ik ga de gouden blaren leef het loslippig loof zie de doden staren vanaf hun stenen alkoof zullen we vandaag de vaders vinden tussen tinten van de tijd die herfst heet, tussen linden en platanen, langs lanen eeuwigheid en moeders die we minden broze briesjes blazen of woeste waaiewinden lijk droeve oude dwazen ik stap het stille sterven…

De donkere verroeste blaren...

poëzie
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.413
Ik ga verheugd tussen de wonderen Van schoonheid om mij heen, een eenzame; Ik weet mijn tijd genaakt, ik val weldra, Als een der blaad’ren, die de goede aarde dekken Met bloed, waaruit de nieuwe lente groeit. ---------------------------------------------- uit: Van God en van de natuur(1921)…

3 drAnkelingen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.445
drie dorstige mannen hebben onderdak gevonden in een abri op 't station van Nijverdal (ja ook daar...) de jongste heeft zijn hond op schoot genomen 't is nog vertederend ook de anderen echter zijn op het oog verder van de weg geraakt waardoor de wereld zonder drank voor hen niet langer is te harden als getuige van een tijdsbeeld…

Onder rode bladeren

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 891
nog verwaai je niet zag de wind zacht met je spelen je bloemde in een herfstnadagen zelfs de storm kon jou niet raken je steelde op een vrucht die door de zomer was gekust kleurde vol in lentedragen heb je geur gekust toen november jou deed breken maar onder rode bladeren staan al je groene strepen…
wil melker6 november 2007Lees meer >

Groende godvergeten mooi

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 734
zag in de hoogste takken nog wat blad je kaalde snel van onderen het was de lach van lente en frivool in zomeren je dwarrelde zo gaaf in pril ontluiken groende godvergeten mooi was niet te stuiten tot ver voorbij de kortste nacht gingen we in kleur en geur de perken te buiten ik heb je herfst zo lief de vruchten van ons samenzijn…
wil melker8 november 2007Lees meer >

Een nieuw begin

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Een ei met gele schaal zweeft zwierend door de lucht alsof het van een tak is afgewaaid. Het cirkelt rondjes om mijn hoofd krijgt zelfs een gouden glans door herfstwind is de torenhaan gedraaid. Die heeft misschien uit eenzaamheid een kip omhoog gelokt -om haar het hof te maken- waarbij hij drie keer heeft gekraaid. Dat ei dat zo verraderlijk…

Bladeren we tapijt

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
heb je lief terwijl je valt en dwarrelt op de herfstwind je groeide lente in de hoogste toppen ontmoette zon en blauw was niet te stoppen kleurde in het eerst prilgroen en zomerde volwassen nu bladeren we tapijt maar in het samen oogsten is godzijdank een nieuwe lente voorbereid…
wil melker10 november 2007Lees meer >

Dit stil moment

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
nog streelt de zon op huid die van geen wijken weet lente en de zomer niet vergeet en vraagt om koestering dit stil moment daar waar dagen korten en nog even stralen in bejegening kent miezer en de sombere mist ik heb je al te vaak gewist jouw warmte is mijn zegening…
wil melker24 november 2007Lees meer >

writers block

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Writers Block, het bejaardentehuis voor te laat overleden schrijvers, landerig gelegen aan eendenloze vijvers, niet alleen bewegen, ook de penvoering steeds stroever, zelfs geen zwam, siert de zompige oever.…
Ton Dijkstra30 november 2007Lees meer >

Op knisperende hoogte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
hoog kleurt geel tussen betonnen muren de onderkant afvallig groen jij waaiert bladeren op knisperende hoogte wervelt kleur in herfstoogsten maar rust dan als de avond valt en het tapijt je eindelijk bevalt mag ik misten in het ochtendgloren zo dat de zon zichzelf weer rood kan kleuren een klein detail ik loop buiten en de mensen…
wil melker5 december 2007Lees meer >

Die winter schreef

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
ik zie bloemen aan je vingers bloeien maar voel je handen leeg koud je armen die mij deden groeien hoor je stem die winter schreef nog is de oogst gekleurd in samen binnenhalen vruchten zijn gekeurd op houdbaarheid en in ons hart voor noodgevallen weggezet in eeuwigheid een strenge kou kan alles openbreken maar geen vorst zal…
wil melker6 december 2007Lees meer >

Door sneeuw naar licht

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.017
daar waar zacht het leven dooft waar vorst en wit de warmte rooft weet ik ons toegedekt wij stralen nu geen kou meer uit in heldere sterrennachten het herfstige tapijt beschermt ons in het lange voorjaarswachten wij kiemen lente ondergronds sturen groene punten door de sneeuw naar licht daar bloeien zij in kleuren en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
wil melker19 december 2007Lees meer >

ouder worden

hartenkreet
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.175
ben in de herfst van m'n leven hopelijk duurt 't nog even heb m'n balans eens opgemaakt en dat heeft me wel geraakt, geluk heb ik niet veel gekend maar 't maakt je wie je nu bent; teleurstellingen en verdriet, och wie kent ze niet?…

Hersenherfst

netgedicht
4.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.702
Van de vallende bladeren kan ik nog veel leren: je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt laat je meevoeren, maar laat niemand je de mond snoeren zing mee met de wind dwarrel met de bladeren willen kunnen durven weten ervaren zijn adem het leven versla de dood ervaar het…

Herfstboeket

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 832
Een najaarsstorm trekt door de stad en blijft de hele dag door de straten razen Overal zie je lelijke groene vazen gevuld met lompe stengels zonder blad Zielige zwarte stokken en treurige grijze hulpeloos bij elkaar gedoken Dikke kale stokken die onafgebroken de schuldige blijven aanwijzen Een najaarsstorm trekt door de stad en eist…

Brieven aan Plinius I* )

gedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.354
Ik zeg je Plinius, het is september. de dichters keren in 't getij. vruchten rijpen aan de warme muren, vergeet dat niet: het zijn de laatste uren van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren. het zijn de stille dagen van het jaar, want alles wordt geduldiger gedragen in veelvoud van de laatste dracht. september weet wat dierbaarheid betekent…

Herfstkind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 751
o, mijn herfstkind nu ik je kraaiend vind in een bed van goud gevallen blad voor een verloren zomer strooi jij spinnetjes uit je blonde haar en ieder afscheid is er een voor altijd onze liefde is een zwaluw over de Sahara en elke streling is een herinnering in een schaduw naar meer en meer en meer mijn lief dan stort de waanzin…
erik17 september 2006Lees meer >

in druppels dauw

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 641
ik zag in druppels dauw je afscheid van de zomer het kroonblad was beslapen door graaggekome dromers zij laafden zich aan jou met nectar als ontbijt het lunchpakket was gratis zo werd jouw stuifmeel weer verspreid je sluit en kleurt in vruchten maken die na winterslaap als nieuwe lente zullen smaken…
wil melker27 september 2006Lees meer >