6466 resultaten.
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 herfst guurt in koude vlagen
regen kilt de bomen leeg
licht verdonkert traag de dagen
winter schrijft een witte veeg
ik voel hoe wind de bomen geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten…
De grote oude eik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.871 op de plek waar wij vroeger samen speelden
staat nog altijd de grote oude eik
in herfstig bladerdek zoek ik naar herinneringen
die jij en ik hier achterlieten
vandaag raap ik gevallen blaren, waarvan kleuren
verbleekt door de zon, waarvan kleuren
verwaterd door de tijd
met beide armen vol loop ik langzaam om de boom
mijn passen worden…
ontgroening
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
611 in één herfstige nacht
vol onrust voor het hoofd
hebben heftige stormen
mij den kool gestoofd
alle groene bomen
bij avondlijke scheem'ring
vol nog in hunne pracht
alle blaad'ren ontnomen
het is weer kaal
op mijn plein…
Donkerharig opent zich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
754 aarzelend stil ontluikt de morgen
sprankelend licht in speelse kleur
bloemen die zich openend richten
geven al hun eerste geur
verlicht in zilveren nevels
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 De herfstzon leeft
door regentranen diep bewogen
ze heeft verliefd de natte glans
van bladeren doen drogen
Is de koele kilte voor de winter
nu al reeds voorbij
en breken knoppen vreugde
teder bloeiend los voor mij?
de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de…
Haiku [Oker]
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.284 Oker
het verwaaiend blad
het trage licht…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 schimmel, bepoederd met gelen
De zon, gegaasd achter wazige wolken
Trilbeverig vergeefs tegen vuile ruiten
Vliegenvleugels die de vensterbank bevolken
Grijsdood als waren ze niet te stuiten
Miststoffig vingerdikke natte hoest
Witbloedroze door tranen-dalige melk
Windwoedende verplaatsing van roest
treurbungelend de verlopen kelk
het is HERFST…
huiveringen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
839 november, gure maand
de oude Tijd is daar
zijn Zeis alweer klaar
voor het snijden in draden
zonder waardig leven
hij is enkel gekomen
om mee te kunnen nemen
onder de huid de rillingen
ijzige huivers uit besef
dat het deze maand kan zijn
de laatste na al die jaren
bezigheid vol futiliteit
en de rekening overdreven
gepresenteerd zal worden…
Jachtverhaal
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.753 Reeds voor negenen
komen ze aangereden
in hun chique sleeën
die ze nonchalant parkeren
op het erf van de boerderij
bezit van een der heren.
De pachter aanhoort
aandachtig hun wensen.
Dan trekken ze
met hun zware laarzen
de lege weitassen
en de leren jassen
losjes pratend
de bossen en weiden in.
De zenuwachtige honden
nog rillerig op…
Stilte in Wogmeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 In het geduld van een
regendruppel valt alles
stil.
Dwarrelend blad, in het
kielzog van de tijd,
grijpt voortdurend
mis.
Wat als stilte weer
ondraaglijk wordt, het
moment verkort tussen
nu en toen?
Ik zet mijn denken op
een kier, verblijf hier
waar jij nu bent, mij de
lieve dingen voorzegt
omtrent de ademloze
stilte:
Klinkers…
Advent
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.471 zwartgesleepte sluier, soezende zomer
tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork
over ons glinsterdak, ondermaans bestaan
krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt
lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft,
licht wordt als groeiend gras haar bloemen
ten hemel richt alsof God spreekt, zij
vergeten dat bangtrillende kou
anders is dan…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
4.413 Ik ga verheugd tussen de wonderen
Van schoonheid om mij heen, een eenzame;
Ik weet mijn tijd genaakt, ik val weldra,
Als een der blaad’ren, die de goede aarde dekken
Met bloed, waaruit de nieuwe lente groeit.
----------------------------------------------
uit: Van God en van de natuur(1921)…
3 drAnkelingen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.445 drie dorstige mannen
hebben onderdak gevonden
in een abri op 't station
van Nijverdal (ja ook daar...)
de jongste heeft zijn hond
op schoot genomen
't is nog vertederend ook
de anderen echter
zijn op het oog verder
van de weg geraakt
waardoor de wereld
zonder drank voor hen
niet langer is te harden
als getuige van een tijdsbeeld…
Onder rode bladeren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
891 nog verwaai
je niet zag de wind
zacht met je spelen
je bloemde in
een herfstnadagen zelfs
de storm kon jou niet raken
je steelde
op een vrucht die
door de zomer was gekust
kleurde vol in lentedragen
heb je geur gekust
toen november jou deed breken
maar onder rode bladeren
staan al je groene strepen…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Een nieuw begin
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.654 Een ei met gele schaal
zweeft zwierend door de lucht
alsof het van een tak is afgewaaid.
Het cirkelt rondjes om mijn hoofd
krijgt zelfs een gouden glans
door herfstwind is de torenhaan gedraaid.
Die heeft misschien uit eenzaamheid
een kip omhoog gelokt -om haar het hof te maken-
waarbij hij drie keer heeft gekraaid.
Dat ei dat zo verraderlijk…
Bladeren we tapijt
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
815 heb je lief
terwijl je valt
en dwarrelt
op de herfstwind
je groeide lente
in de hoogste toppen
ontmoette zon en blauw
was niet te stoppen
kleurde in het
eerst prilgroen en
zomerde volwassen
nu bladeren we tapijt
maar in het
samen oogsten
is godzijdank een
nieuwe lente voorbereid…
klimop
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
616 hartverscheurend rood
zijn de klimopranken nu
adembenemend…
Dit stil moment
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
862 nog streelt
de zon op huid die
van geen wijken weet
lente en de zomer
niet vergeet en
vraagt om koestering
dit stil moment
daar waar dagen korten en
nog even stralen in bejegening
kent miezer en de sombere mist
ik heb je al te vaak gewist
jouw warmte is mijn zegening…
writers block
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.158 Writers Block, het bejaardentehuis
voor te laat overleden schrijvers,
landerig gelegen aan eendenloze vijvers,
niet alleen bewegen, ook de penvoering steeds stroever,
zelfs geen zwam, siert de zompige oever.…
Op knisperende hoogte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.021 hoog kleurt geel
tussen betonnen muren
de onderkant afvallig groen
jij waaiert bladeren
op knisperende hoogte
wervelt kleur in herfstoogsten
maar rust dan als
de avond valt en het
tapijt je eindelijk bevalt
mag ik misten in het
ochtendgloren zo dat de zon
zichzelf weer rood kan kleuren
een klein detail
ik loop buiten en de mensen…
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
Door sneeuw naar licht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.017 daar waar zacht
het leven dooft
waar vorst en wit
de warmte rooft
weet ik ons toegedekt
wij stralen nu
geen kou meer uit in
heldere sterrennachten
het herfstige tapijt beschermt
ons in het lange voorjaarswachten
wij kiemen lente ondergronds
sturen groene punten
door de sneeuw naar licht
daar bloeien zij in kleuren
en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
ouder worden
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.175 ben in de herfst van m'n leven
hopelijk duurt 't nog even
heb m'n balans eens opgemaakt
en dat heeft me wel geraakt,
geluk heb ik niet veel gekend
maar 't maakt je wie je nu bent;
teleurstellingen en verdriet,
och wie kent ze niet?…
Hersenherfst
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.702 Van de vallende bladeren
kan ik nog veel leren:
je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren
de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt
laat je meevoeren,
maar laat niemand je de mond snoeren
zing mee met de wind
dwarrel met de bladeren
willen
kunnen
durven
weten
ervaren
zijn
adem het leven
versla de dood
ervaar het…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Een najaarsstorm trekt door de stad
en blijft de hele dag door de straten razen
Overal zie je lelijke groene vazen
gevuld met lompe stengels zonder blad
Zielige zwarte stokken en treurige grijze
hulpeloos bij elkaar gedoken
Dikke kale stokken die onafgebroken
de schuldige blijven aanwijzen
Een najaarsstorm trekt door de stad
en eist…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 Ik zeg je Plinius, het is september.
de dichters keren in 't getij.
vruchten rijpen aan de warme muren,
vergeet dat niet: het zijn de laatste uren
van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren.
het zijn de stille dagen van het jaar,
want alles wordt geduldiger gedragen
in veelvoud van de laatste dracht.
september weet wat dierbaarheid betekent…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 o, mijn herfstkind
nu ik je kraaiend vind
in een bed van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin…
in druppels dauw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
641 ik zag in
druppels dauw
je afscheid van de zomer
het kroonblad
was beslapen door
graaggekome dromers
zij laafden
zich aan jou met
nectar als ontbijt
het lunchpakket
was gratis zo werd jouw
stuifmeel weer verspreid
je sluit en kleurt in vruchten
maken die na winterslaap
als nieuwe lente zullen smaken…