5008 resultaten.
zag ogenwit van duistere dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
746 we hebben nachten doorgehaald
de beesten uitgehangen
de slaap is nog niet ingehaald
steeds was er weer het woest verlangen
je passie had geen einde raad
ik voegde lach en lust
steeds bij de daad maar zonder
rust heb jij me bijna uitgeput
we spookten tot in
kleine uren, genieten rekten we
tot langer duren en opgelucht
waren we…
Een vallende ster verslonden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.653 Na heerlijk eten en wat drinken
liet ik me in een slaap verzinken:
de uren liepen rustig rond.
Blacky maakte me blaffend wakker;
hij rook een poes of zag een rakker
juist toen de nacht een ster verslond.…
warm dorpje
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.411 ook de gassen uit hun longen
maar er zijn die momenten van pure
kalmte, wanneer de beheerste wind
als muziek mijn poriën betreedt
vogels planten zich op halzen
van knusse lantaarnpalen
en spreiden hun kleine oortjes
die onverzadigbare sponsen zijn
als de emmer van mijn gevoelens
de randen weer overtreft want
in dit dorpje slaap…
Mijn uitzicht
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.622 Gekke meid, ga maar slapen
Want zelfs de duinbloemen gapen
En de zandkorrels bewegen gewillig opzij
Als ik mij eindelijk neervlij.
Door duizend sterren bedolven
Zak ik nog dieper en wanneer de golven
Mij bespoelen en meenemen naar beneden
Droomde ik dat wij het licht uitdeden.…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
In de trein
gedicht
3.3 met 18 stemmen
15.363 En na een nacht van weinig slapen
Snelt glanzende de eerste rij
Cypressen aan ons oog voorbij,
Gelijk een groep marathonlopers.
Wijnbergen, ceders en ravijnen,
Gedoopt in het zacht avondrood,
Vallen ons zo maar in de schoot
Door de geopende portieren.…
Seemann
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.506 ‘s Nachts deint het schip waarin ik slaap op dromen
Elke morgen spoel ik aan op dezelfde kust,
wordt er niets in het logboek bijgeschreven.
Tijd om op te staan.
Heel even zijn er zeemansbenen, wankel,
het wiegen gewend van het bed.
In de spiegel wrijft een vermoeide matroos
het zeezout uit zijn ogen.
Geluiden op het achterdek.…
Sterretje (naar Constantijn Huygens)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
986 …of staat de wereld stil
en slaap ik door de dagen heen
en is de dove, stille nacht
hand op de schouder van
een blinde dag
omdat jij er niet meer bent?
Ik nestel mij bij dit gebrek
in beelden en zie: er is een oude film
waarin de liefde kwijnt
en alles eindigt in de dood.…
het ontwaken
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.017 eerlijkheid
Jouw weergaloze kwetsbaarheid
Jij haalt het kind in mij naar boven
Ik had het nog niet eens gemist
Maar toen ik het wist
Moest ik er aan geloven
Je haalt de mens in mij naar boven
In alles wat jij hebt verteld
Heb jij je kwetsbaar opgesteld
Ik durf weer in mijzelf geloven
Je haalt de vrouw in mij naar boven
Ik had haar al in slaap…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte in zijn schitterende zelf
Fel als de bliksem
Brandend onder de maan en
Eénwordend met de droogte
En daartussen
Ik
Ik, ik zonder lichaam
Zonder vaste vorm
Niet warm, niet sterk, niet golvend
Geen beschermer van het leven
Slechts vervagend en nietsziend
Ik, gewoon ik
Laat me slapen…
Gewoon Droppie ..
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.351 Niets is meer wat het lijkt
en niets lijkt nog wat het is
Nu jij er niet meer bent
Voel ik een groot gemis
Wie komt er nou bij mij kroelen
En gezellig op bed keten
En even lekker stoeien
Of zo hard miauwen om het eten
Languit slapen op mijn bed
En altijd zitten voor het raam
Spelen met de hond..…
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
tussen de schoten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
879 geluiden vervagen
blijft alleen het krassen van pen op papier duidelijk
Een klein beetje wereld
wordt verstuurd
Terwijl geluiden vervagen
wordt de liefde neergeschreven
en de hoop verwoord
Om een mooie vrouw gelukkig te maken
En na een paar weken
wordt de brief geopend
en de mooie vrouw verlangt naar haar man
Terwijl ze het babytje in slaap…
De vlinder en de rups
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.389 Slaap zacht mijn lieve rupsje
en word maar snel heel groot.
Dan kun je net als ik gaan vliegen
tijdens het mooie avondrood.…
zonnebloemde kleur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
741 je brandde
in het glooiend geel
van franse heuvels
zonnebloemde kleur
verliet me in de onweersgeur
van pasgevallen regen
je straalde opwaarts
in het gletserwit
helderde de kale wand
sloeg onverwachts toe
met lawines die je föhnde
aan de warme kant
je balanceert de winden
tussen warm en koud
gunt jong en oud het
duister om te slapen…
Verboden vrucht...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.115 De nacht vloeit over in de vroege morgen
En ik huil mijn verlangen in slaap
In dromen neem ik je passie mee
Wetend dat je verlangen naar mij daar is...…
gemeen
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
2.156 allemaal ik vind hem
stom want hij wil niet meer
spelen hij ligt de hele
dag op bed z’n hoofd is kaal
m’n moeder zegt je broertje
gaat op reis vanuit de
wolken zal hij naar ons
zwaaien hij krijgt er heel
veel speelgoed, snoep en ijs
ik vind dat allemaal gewoon
gemeen want ik moet hier
naar school en achterblijven
en in m’n kamer slaap…
Genieten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.377 De gitzwarte hemel
Opgelicht door twinkelende sterren
Gesluierd door slierten wolk
De stad chloreert vanuit de ruiten
De nacht waakt over de aarde
Mensen slapen of waken
Besef doet klinken
Bestaan doet kraken
Wat, waar of iemand kan het weten
Hoe wij hier in Godsnaam zijn verzeilt
Wanneer we gaan en waar naartoe
Waarom de mensheid eeuwig…
Ochtend
gedicht
4.0 met 92 stemmen
31.189 Liefst hoor ik het geritsel van kleren,
als de slaap zich langzaam aan onze ogen onttrekt
en de glazen toekijken hoe het licht
zich opdringt aan de ramen.…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Verdwaalde meeuwen
slapen er nog immer in hun schaduwen
terwijl in het dorp een grijsaard sterft
ook even later dolverliefden huwen
waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft
De rivier draagt op het kabbelend water
de tijd naar veel verder en veel later.…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen langs
je lieve, naakte lijf
en ik moet me bedwingen
ik moet me heftig inhouden
om niet je huid te strelen en
mijn lippen te laten dwalen,
ik mag je niet wekken maar
moet je rustig laten slapen…
Het park
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
725 er hangt een lachbui boven
een vergeten regenjas
vol verstild verlangen naar
een zilveren meisjeslach
kinderen spelen
tikkertje in het park, de
schemering voorbij
tot zij roodgeblost
berispt door tijd en moeder
heerlijk slapen gaan
vader leest een sprookje voor
over wat er ooit eens was
door het open raam
waait een koele zomerbries…
De lipbloemige
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.329 Schrijf vandaag zeg jij
over de naaktzadige
de blauwe lipbloemige
de afdruk van geuren
het gezicht dat ontroerd
over hoe mijn handen jou ontdekken
het blote spelen in de schemering
hoe gulzig je uit mij eet
en jij zingt in mijn slaap
Schrijf vandaag zeg jij
hoe we vochtig liggen te zoenen
strelen hijgen bijten
in eenzelfde blindheid…
Mijn hand op je hart
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.242 je koude handen
nog een keer rusten
in mijn ogen vol vragen
in bronnen van woorden
vind ik marmeren zinnen
die ik beitel in de aders
van je aardse graf
ik leg me neer
naast glazen vogels
en de geur van wierook
op het witte grint
waar bomen
prevelen tegen zerken
hun bloesems verzwijgen
in een fluisterend gebed
waar dagen
slapen…
slagader
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.394 ik zoek de slag in de ader
een gekrulde vinger
haakt naar die regelmaat
ja, nee, ja
gedempt door huid
hij sluipt over de pols
als een worm die stuipt
over de muis van jouw hand
hij duikt op aan de weke kant van jouw arm
stuwend langs de strot
van kin naar kaak naar slaap
bolt hij over bot
liever leg ik hem dieper bloot
in het…
uitgeschreven
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 de regels liggen klaar
te rapen, volgen, vervolgen
het strikje errond is gratis
maar van nul en generlei waarde
zoals dat met zoveel zaken gaat
Pasen en wederopstanding
de goede katholiek bidt
de minder goede begrijpt
en legt een linkje meer
naar zijn eigen wereld
draaien moet die handel
dag op dag, nacht op nacht
slapen, waken, slapend…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 wat in mijn ziel besloten ligt
daalt vloeiend uit mijn pen
letters woorden zinnen buigen
verlaten zwijgende mijn hart
een stukje van mijn ware zelf
onthult mijn echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap…
Luchtbed
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.547 komen
en de lamme luchten viel
Want de lucht hing vol met gieren
als aan draadgesponnen lust
waar zij klapten met hun veren
voor de allerlaatste rust
om het onheil te gaan vieren
toen hij wegdreef van de kust
Van de kust zocht ik toen golven
en de wind zij golfde mee
door ze huizenhoog te rijzen
en ik smeet ze over zee
waar in diepe slaap…
clown en trieste circusdirecteur
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.141 buiten de piste is de clown zichzelf
een clown, in de piste wil de clown een ander
clown zijn, hij grijnst naar het gelach, men zag
zijn clown geslaagd mislukken, de clown slaat
zijn figuur bij het verlaten van de piste,
daar hij faalde
mijn clown, hij valt maar niet in slaap, hij grient
ik zie zijn schokschouderende schoenen, als ik ben
afgeschminkt…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille schreeuw
In gapende verten verloren
Verstoppen wil ik me
In al mijn schone dromen
Maar gelijk Thor's regen en donder
Wil de verlossende slaap…