7460 resultaten.
onder dagen en voetstappen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
696 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
mijn verdriet
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
1.889 Iedere avond keer op keer
Huil ik me in slaap
De volgende ochtend
Is mijn kussen doorweekt
Dan denk ik: ‘Alweer’
Iedere avond keer op keer
Zak ik weer verder in het zwarte gat
Mijn hoop om er uit te komen
Is allang vervlogen
Er komt bijna bloed uit mijn ogen
Iedere avond keer op keer
Lig ik op bed
Dan denk ik:
’Wat heeft het nog…
Je hebt het me gezegd.
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.378 Je hebt me gezegd
dat ik niet moest huilen
Soms lukt het,
maar soms ook
niet zo goed
Je hebt me gezegd:
Ga verder met je leven
Maar om eerlijk te zijn
ben ik een beetje
de weg kwijt
en leef ik nu
tussen
twee werelden in,
ik weet eigenlijk niet
zo goed meer
hoe je zoiets doet.…
echt vrienden?
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
5.487 zul je alleen verder gaan?
Ben ik soms bang?
om zonder jou te bestaan?
Vrienden is het een simpel woord?
zonder gevoelens, zonder betekenis?
Gewoon de tijd samen,
Onze vriendschap, over een tijdje geschiedenis?…
Verjonging
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.005 sijpelt uit hun ogen het groene
licht van oude wijven, die hun kinderen
missen en daarbij een echte man
Alles speelt zich in hun woorden af
misschien zoals vlinders in hun buik
en hoe men slank en grijs vertaalt
in blijvende zekerheid en trouw
In hun blikken houden zij vast aan
het glinsteren van ogen, stralen
zij hun grijze spinsels verder…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
wars van uitpuilend vet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.151 houdt
het gutst het drupt het zweet
alles ingeteerd en opgeslagen
vet in zevenendertig lagen
de stank een-en-al ranzigheid
vijf minuten onder de zon
rooie puntjes van de kaantjes
of toch een berg reuzel
in zakken die voor je uitbollen
jij blij dat-ie net niet omslaat
in elkaar blijft en niet klapt
wankel schommelend langzaam
alleen verder…
Maar....wees voorzichtig
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.445 Ik zeg
Eten doe je
Niet alleen
Maar met een vork
Of een lepel
Een mes mag ook
Maar wees voorzichtig
Met wat je zegt
De ene hap na de andere
Verdwijnt achter het scherm
Verder vind je niets terug
Ik zeg toch
Ik zet alleen
De stokken in elkaar
En sla de haringen
Dan mag jij het doek
Gezellig maken
We dekken de stoffige vloer
met…
Ruis in regen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
650 jouw afscheid vult gaten
van eenzaamheid
die uit het zicht hoorbaar
vreten aan vlees en botten
van vlinders in de kamer
die in de schemering blijven
rustelozer dan ooit tevoren
de nacht draagt
mijn raam voorbij de wind
verder dan het koele laken
dat vleugels snijdt tot
smalle repen verten
mijn ogen wekken stilte
als langzaam…
3 drAnkelingen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.445 de jongste heeft zijn hond
op schoot genomen
't is nog vertederend ook
de anderen echter
zijn op het oog verder
van de weg geraakt
waardoor de wereld
zonder drank voor hen
niet langer is te harden
als getuige van een tijdsbeeld
op deze zondagmiddag begin novenber
waarop bomen de bladeren laten vallen
stemt ook dit tafereel mij herfstig…
Stroomafwaarts
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.548 Je kwam verder dan verwacht
Werd je moe, dan dreef je zacht
En van de zon genoot je
Je kon wel tegen een stootje
Meegaand met de stroming
Op de golven die er waren
Je gebruikte al je kracht
Zelf had je het niet gedacht
Je greep het laatste strootje
Toen legde je het loodje
Midden op de stroming
Op de golven die er waren
Ik weet…
Aflaten
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
845 vol vertrouwen nam ik in mij op
de lessen van geschiedenis
studeerde heel naïef op fouten
waarvan de wereld leren zou
maar ik miste de herhaling
die keer op keer op keer
en heilig hout vertoont het lijden
met nadruk op het oude zeer
dan kan de mens weer verder
dromen van verbetering
want de zatte adviseur
in zijn luie rotanstoel…
stormachtige koopvaardij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 haar houten barken
de rotsen onverstoorbaar vlakbij
kijken niet naar een eeuw
meer of minder evolutie
heeft hen slechts bijgebracht
dat ze er nog steeds
als de klippen bij kunnen zijn
in morse en andere code
de noodkreten werden alle
zonder uitzondering
voor de statistieken geregistreerd
zoveel koppen, zoveel cargo
zo laat, die dag, verder…
Jij hebt het me teruggeven.
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.516 Zonder jou ga ik niet meer verder
ik pas me aan jou tempo aan
Vanaf nu zijn wij schaap en herder
naast jou wil ik voortaan staan.…
"Allerlaatste Traan" ...
hartenkreet
4.2 met 67 stemmen
4.180 Eenzaam zit ik op m'n kamer,
vanuit mijn ooghoek
rolt een traan
Als ik stil eraan moet denken
waarom ik jou
moest laten gaan
Er was geen ander,
géén bedrog
Maar single verder
moest ik toch
Eenzaam zit ik op m'n kamer,
droog mijn
allerlaatste traan
Omdat we allebei besloten
dat jij écht
je gang moet gaan
Leef je leven…
De Poort
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.541 Het is heel dichtbij
de leegte
de duisternis
De Zwarte Poort gaat krakend open
ik wacht met het zetten van mijn voet
over de drempel
alles vliegt weg en verder
en ik wacht bij de onbekende Poort
tot het ene moment
Dan zet ik plots mijn voet neer
zonder te weten wat ik doe
loop ik onder de massieve gewelven van oneindigheid
weg van hier…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft
met zoet tot in zijn kern doordrenkt
deelt hij dat hij verder…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.224 licht dat woont in mijn ogen
alsof ik alleen nog maar staar
en geen tranen meer kan drogen
Duisternis voelt plots geborgen
veilig in een diep donker bestaan
maar straks is er weer een morgen
en gaat helaas het licht weer aan
Waarom doet dat licht pijn
dat licht wat om mij heen dwaalt
alsof ik altijd gelukkig moet zijn
terwijl niemand verder…
Van helder wit naar diep zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.849 Wil jij mij gewoon met rust laten
alleen met mijn stille verdriet
straks ga ik jou nog haten
en dat willen wij allebei niet
Ik wil verder met mijn leven
pik jij het jouwe gewoon op
niet eens lang bij elkaar gebleven
maar keihard stootte ik mijn kop
Je zit voor altijd op dat ene plekje
diep, heel diep in mijn hart
heel langzaam wordt…
HET LEVEN IS.......
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.485 Ze vragen hoe het met je gaat
de belangstelling is gewoon gespeeld
je loopt weer verder, en
ze kijken je na, heel verveeld.
Hun medeleven is maar schijn
ze vragen het uit goed fatsoen
alleen je echte vrienden
die zouden het nooit zo doen.…
De sleutel van mijn hart
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.966 zelf om vragen
Maar toen ik hem gegeven had
Met alle liefde in mijn hart
Had ik wel verwacht
Dat jij hem zou bewaren
Die sleutel was je veel te zwaar
Je liep ook steeds te klagen
Dat je de verantwoording
Voor mijn hart niet meer
Kon verdragen
De sleutel
Die heb je terug gegeven
Ik draag de sleutel naast mijn hart
En ga weer verder…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 bewegen doe je in spreidstand
en dansen op slappe vermoedens
doorheen zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de…
Nee is nee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.047 Maar zij sjouwd haar verdere leven
die zware last met zich mee.
Ze is bang geworden voor mannen
en wil er niks meer van weten.
Omdat zij door het woordje nee
het "vroeger" niet kan vergeten.…
Gedronken liefde
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.442 hij vluchtte snel in glazen
wanneer er ruzie was
en thuis het servies reeds
gebroken was gevallen
perplex stond de barman
glazen te vullen
die wellicht verder gingen
dan de dubbele bodem
aders vraten ogen rood
zoals zijn neus beaamde
zijn vrouw niet boos meer
en een lentegevoel ontwaakt
de klok die niet na twaalfen slaat
want de nacht…
verstild
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
824 vel
dat wel
mijn hand dus
strekt zich uit
over de stilte
sneeuw,
een onzichtbaar
dik tapijt
helder wit geweven
haast glanzend
sluipt op tegen een
licht glooiende
heuvel
mijn korte vingers
begeleiden de opgaande lijn
in de vallende rust
naar de verte toe
zelfs mijn denken,
mijn denken,
vraag ik me af
zakt weg, nog verder…
Insluiting
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
857 Ingenomen trek ik verder
op het lange levenspad
ik ben niet depri, maar verward.
Voor hen die vrezen,
met mijn andere twee handen
en mijn tweede hart
glimlach ik heel tevreden
en hou dat voor ons zelf
niemand hoeft dat te weten
wat echt geluk betekent.…
over de brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.278 het is de laatse keer
als ik traag voortga
over de ijzeren brug
voel heel sterk
verdoofde blikken
in mijn verstijfde rug
het lukt mij niet
om terug zien
mijn lijf verbiedt
te keren
mijn hoop wil
alleen op
toekomst teren
naarmate ik verder schrijd
spant de licht gebogen brug
mij tot pijl van verwarring
een hand aan de overkant…
donkerde op Golgotha
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 het donkerde op Golgotha
in alle eenzaamheid
een stem die riep
waarom hebt gij mij verlaten
de dood was traag
er vloeide vaag wat
bloed en water uit de wonde
het leven brak in een seconde
de steen sluit zacht
het graf in wit gewaad
zachte handen weten dat
de geest nog verder gaat
maar hij zal herrijzen
en opent weer de…
het regende
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.660 hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde mee over mijn heide
zag de edelherten voorbij komen
ik ruik nog die dagen
die mijn leven
verder…