7023 resultaten.
mooi geweest - senryu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
667 voorbije dagen
verwaaien als bladeren
kleurrijk in herfstzon…
Een envelop
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.721 Een envelop die heeft gestreden.
Vier jaar lang. Dag in, dag uit.
Alle seizoenen heeft doorstaan
en anderen enveloppen heeft zien
sneuvelen. Herinneringen heeft
ontvangen en doorgestuurd.
Regen druppels en zonneschijn
die de envelop deed verkleuren
van zijn originele kleur, maar niet
van zijn context. Maar nu is het tijd om
een nieuw envelop…
Er stond daar eens ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.216 Er stond daar eens een schone bloem
Helemaal verdoken
Ik vroeg ze toen "Gij schone bloem,
Waarom hebt g'u weggestoken?"
Die schone bloem rechtte haar hoofd
En keek me treurig aan
Ze zei "Wie me liefde heeft beloofd,
Is van me weggegaan."
Ik zei "M'n bloempje, leef en lach,
Heft uw hoofdje met gemak."
En ze aanschouwde nog slechts…
mergtranen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
669 tranen, tranen, levensdans
bleke mergtranen liet je na
oorlog was je naam die dag
of het sterven zonder doden kan
natte woorden, inkt vermengd
met het gif van roemloze daden
kinderen huilen nog
wanneer zij boeken openslaan
daden, daden, held
waar was je toen die dag
dat vrede had moeten zegevieren
of geboorte zonder leven kan…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 Als ik komende nacht sterven moet
zie je dan nog eventjes naar mij om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.078 De nacht en ik alleen,
eenzaam wandelend aan de rand der tijden,
zó verheugd en zó bedroefd meteen
om mijn voeten die een afscheid schrijden...
En de zachte regens om mij heen
of iemand ingehouden schreide...
----------------------------------
uit: 'Drie op één Perron', 1960.…
Gebroken
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
940 je liet de deur niet open
nee, zelfs niet op 'n kier
ik kon alleen maar hopen
dat jij nog kwam naar hier
hoe ik ook lag te wachten
de slaap wreef uit mijn ogen
overvallen door gedachten
werd ik door jou bedrogen
de stilte was te snijden
tot op het bot deed het me pijn
was het jij die wilde scheiden
woorden spuwde vol venijn
jij die…
loslaten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.008 Het winnen van strijd verdwijnt uit je dromen,
Wat is geweest,is weg en weg voor altijd,
Vandaag is de dag van het afscheid gekomen.
Vandaag gebeurt het:
Het eind van jouw strijd.…
visje
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
870 niemand praat tegen hout
vraagt erom een boom te zijn
het leven soms laat het je huilen
het lijkt net ijs en ik lach
jouw tijger toch
van binnen stroomt het
ongetemd rauw zei je
we bouwen sneeuwkastelen in de tuin
en op die wolken het is mijn tijd
nog niet…
Sombere Kerst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
983 Ik zie mensen die gelukkig worden van
oliebollen met poedersuiker, Glühwein,
knipperlichtjes en kerstboeketten, een
nepkerstman en overdadig eten, maar
vooral veel drankmisbruik. Plus al die
opgefokte blijheidsstemmingen vol prullaria
en glitterrotzooi, mislukte sfeermakerij en
debiele pogingen om er nog wat van te maken.
Al die afgekapte…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
702 't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen.
Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen
en van het wachten werd ze depressief.
'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,'
was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde.
Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten.
Ze dacht: 'Ik ben gebroken hartpatiënte'
en zag 'r toen terug: de kansen keerden!…
Blad
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.088 Zoals de overgang van een boom van zomer naar herfst
takelde jij af.
Langzaam, langzaam verdorde je. Langzaam en steeds verder.
Het begin, de rand van het blad.
De rand van je lichaam, het uiterlijk.
Ingevallen ogen, een gerimpelde huid.
Het blad verdort verder, net als jij.
De helft van het blad was zwart.
Gevolgen in je lichaam.
Je…
In nonchalante pas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
543 je ging
voor even
nee niet weg
zag je open tas
de knuffelbeer
keek wat verbaasd
alsof niet alles
al geregeld was
in nonchalante pas
het hek
piepte subtiel
sloot de armzwaai
pas later wist ik
dat even
levenslang kan zijn…
Zedeloos jongleren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
613 Ik herdenk nu stil de uren
onze liefde, vol in bloei
heeft niet lang kunnen duren
geleid door innerlijke groei
besloot ik ons te scheiden
het genot en het vermaak
we danken nu ons beiden
onze wederzijdse smaak
hoe ik het ook probeerde
je raakte mij niet aan
bleef bij zedeloos jongleren
verlangen naar de maan
nachten werden eenzaam…
Het regent
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.509 Elke druppel
Pijnigt mij
Elke dag weer
De grijze lucht
Klaart niet op
Nu niet
Morgen niet
Maar ik weet
Uiteindelijk zal het stoppen
De regen
Voor altijd
Dus ik wacht
Ik wacht…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 ach meiske, alleen
zo alleen met koude letters
werd je nieuwe plek geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog…
aan een dierbare vrind
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.500 nu je hier niet meer vertoeft
en ik woorden niet meer vind
om je te zeggen dat het kind
in jou
mij trof en ons bond
en de brieven die je zond
mij dierbaar waren
wil ik laten weten,
dat voor wie jij wilde heten
je naam niet mag worden vergeten.…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Je was zo welkom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 in liefde ontkiemd
is de tweedeling
spoedig tot stand
gekomen
de vreugde over
dit prille begin
euforisch doch
ingetogen
bezegelde dit ons
geluk totdat onheil
zich aandiende
en jij niet langer
de onze bleek
~ Voor Suzan & Gabriel ~…
Het tijdelijke sloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 strekte mijn armen
reikte met handen
maar voelde leven
langs vingers glijden
met nagels striemen
getrokken over je rug
het tijdelijke sloot maar
gaf je ziel nog niet bloot
er is geen begin
door een schat aan
herinnering achter te laten
de gaten zijn veel te groot
deze breken met
weemoed en respect
wat je liefhebt is klaar…
Zinloos ~ Voor Alphen a/d Rijn ~
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
758 koud en kil
de gang des doods
gedachten van
het waarom vermoord
ontnam je hen
die het leven liefhadden
het licht in de ogen
zij die daar waren
niet wetend
dat dat hun laatste
minuut zou zijn
sijpelde het leven
zinloos uit hen
even stond de tijd stil…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Fluisterende schaduwen dragen de stilte van vertwijfeling
terug naar het moment dat niet kon wachten.
En de tijd verscheurde met de haat die geen boodschap had of een gebed om een zinloze dood te ontvluchten.
Want schuld was zijn moment dat hij niet meer wilde verliezen.
Omdat zijn stem dood was,
zijn nachtmerries nu zouden zwijgen
en hij de…
Jij blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 Jij wees naar de lage mist
hoog daarboven de bomen
Niet weten waar je precies bent
oplossend in herinnering
Een donkere vogel verschijnt
om in jou, wit te verdwijnen…
Jij blijft
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
548 Jij wees naar de lage mist
hoog daarboven de bomen
Niet weten waar je precies bent
oplossend in herinnering
Een donkere vogel verschijnt
om in jou, wit te verdwijnen…
einde reis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
847 de subtiele verwijdering
het doelloos staren
de eenzame mijmering
het verlies van jaren
de gesmoorde vragen
het berustend gelach
de vlinderloze magen
het gebaar ten gedag
de zinloze kus
het zwijgend bewijs
de laatste bus
einde reis…
Met verte als bevrijder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 jij bent
op vleugels weggegaan
op zoek naar nieuwe einders
voor jou
heeft alles afgedaan
met verte als bevrijder
in scheervlucht
kijk je om en zweeft over
de plaats waar jij niet aarden kon
langzaam neemt
het cirkelen een eind
tot jij in strakke vlucht verdwijnt…
Ontsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 heb je dan niet gezien
dat ik al jaren geleden
ben uitgestapt
terwijl jij
op dezelfde manier
doordenderde
verloor ik in de
loop der jaren
het plezier
ontspoorde mijn
wagon al snel
en hoe
ik ook probeerde
jou te waarschuwen
voor het rode seinlicht
om ons te behoeden
voor een ongeluk
trok je een zware
wissel op mij
langzaam…
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 van de Lützowplatz niets dan druilerigheid
geur van natte bladeren
nog een taxi die wacht
zij die afscheid neemt
of mijn verlangen
in haar handen verborgen
eerder die avond
guirlandes slap van verveling
aan de bar van Hotel Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman…