5642 resultaten.
Ontstemming
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.671 Hij kan des nachts de slaap niet vatten, want
hij denkt maar aan de mensen in dit land
die ongekozen burgemeester zijn.
Frustratie krijgt zo 'n grote omvang, dat
hij niet kan lachen. Huilen staat 'm nader.
Een burgermoeder of een burgervader
kan hij niet kiezen; wél het hazenpad.
Nu gaat-ie onder zijn verlies gebukt.…
Versmelten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.717 Uitdagend kruipt zijn blouse los
-Verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in hallo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
-Schuift licht zijn zijde noire aan kant
charmeert hem van zijn apropos-
ten einder wassend bolster spant
Vurig slokt zij dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
Het mensenlot
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.745 Hier zijn wij, en een eeuwige seconde
Belet ons om de hier geheven voet
Daar neer te zetten, ach, en ’t hier begonnen
Glimlachen is nog niet geheel ontbloeid
Als wij reeds zitten in des hemels midden,
En niet meer weten wie ons lachen gold.…
Eén ding is nodig
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.426 Indien ik ook tot onderhoud
Des armen al mijn goed en goud
Had uitgedeeld, zo ik mijn leven
Als offerande had gegeven,
Indien ik mijn lichaam verbranden liet,
Wat nuttigheid zou het mij geven,
Had ik de liefde niet.…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 O luchten-goud, o groen van 't woud, o verven,
Die, in een laatste opglooiing van de aard,
Van al het schoonst des zomers, lang gegaard,
Een tooi hem toverdet, tot zacht versterven,
Wat was mij nu nog al uw licht-schijn waard,
Nu ik die teerste aanwezigheid moest derven?…
Zou u hem herkennen?
hartenkreet
3.7 met 47 stemmen
4.791 Broeders van het leger des heils
hebben hem netjes opgevangen.
Hem van zijn rare goed ontdaan
en het door een net pak vervangen.
Toen hij zei: ’Ik ben de verlosser,
de heiland, ja de zoon van God.’
Hebben ze hem uitgelachen,
noemden ze hem een ouwe zot.
Ergens achter slot en grendel
zit die man die nu maar zwijgt.…
tijd rijpt
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.046 plakt aaneen als
beslag slag
slag verslagen
en als gouden muiltjes
gedragen draag
draag de last
met hoop op leven
bedrogen drogen
drogen van
de wind op zee zo
ongedwongen dwingen
dwingende dingen
niet gezond, niet goed voor
mensen wensen
wensen vaak
haast het onmogelijke
onverantwoord antwoord
antwoord op
de vraag des…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 De dagedampen daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte…
Beter een gebroken hart
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.095 risico’s te durven nemen
Geen avontuur meer te beleven
Wat zal het leven saai wezen
Als men niet echt durft te leven
En je hoop al is verdwenen
En niet durft aan te nemen
Wat ons pad zal betreden
Door het lot aan ons gegeven
Nieuwe risico’s om te nemen
Durf te leven en risico’s te nemen
Het zijn kansen die ons worden gegeven
In het avontuur des…
Waarom is het zo dom geregeld?
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
800 De zon is juist des nachts het hardste nodig
en in het daglicht is-ie overbodig.
Dit vind ik - op z'n zachts gezegd - wat vreemd.
Ik sta van nóg meer rariteit versteld:
de armen, die de centen 't meest behoeven,
bezitten juist het allerminste geld.
- De rijken, die 't niet nodig hebben, véél!
Die wanverdeling kan me zeer bedroeven.…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…
Mooie vriendin
hartenkreet
2.6 met 24 stemmen
5.487 Mijn verdriet is jou verdriet
En de jouwe die van mij
Mijn geluk is jou geluk
Daarom zijn we nog steeds wij
Ik beloof, zal snel de oude worden
Maar nu ben je er voor honderd procent
En wil ik je op deze manier laten lezen
Dat ik weet dat je er voor me bent
Mooie vriendin, ik hou van jou
Hoeveel is bijna niet te zeggen
Maar je voelt het des…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
vlinderkens (Ode aan Guido Gezelle)
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
1.417 Vlinderkens tintelen langs open bloemen
zachtkens strijken ze de boom des vlinders
de lenteregen had haar takjes gebogen
onrustig cirkelden ze tussen de bloesem
In verbeelding en gepeins
sloeg mijn mensenharte gade
ze vlogen waarlijk schoon
in harmonie met haar omgeving
Ze vlogen in grote getale om de lamp
heerlijk…
Versmelten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
979 uitdagend kruipt zijn blouse los
-verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in halo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
schuift licht zijn zijde noir aan kant
charmeert hem van zijn apropos
ten einder wassend bolster spant
zij slokt vurig dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
Blasé
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Zich vóorstellen kan,
De lange jaren van des aards bestaan. Dit vergt –
En dat heb je, of dat heb je niet – fantasie.
Maar Shakespeare zei het al: Het leven
Speelt toneel. Halverwege komt hij op, welgesteld
En grijsgetint, en cynisch als Dickens’ vrek,
Weggezet door Oscar Wilde als iemand
Die wel kosten maar geen waarden telt.…
Als de tijd klopt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.083 En hoe meer je naar een ontknoping verlangt
Je nog eens omdraait en aan regenjassen denkt
De parapluwet en waterplassen op de stoepen
Des te meer, geloof me, zul je lachen en giebelen.
Onder lakens denken, je nog eens omdraaien verlicht
Lachen. Hoe vaker hoe beter je mond in de goede
Stand zal staan als deze dag een toneelstuk speelt.…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart
overstroomt, maar nee
De smart kleeft blijvend
aan mijn ziel
Ik hoop op troost voor later,
als gezongen vloeibaar hartenpijn
als middel tegen het venijn des…
Veni, vidi, Fuji
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 (Nederland – Japan 1-0)
het was geen wedstrijd om des keizers baard
verlies, daar zijn Japanners fel op tegen
een schande, men zou harakiri plegen
al is zo’n simpel spel dat weer niet waard
ze hadden hier liefst roem en eer vergaard
en dat Oranje dolgraag kleingekregen
dus kwam die keepersfout wat ongelegen
zo bleef de nederlaag ze niet…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…
Najaarsochtend
poëzie
4.1 met 15 stemmen
7.779 Op de heide drijft een herder
Langs het vochtig morgenspoor
Vroeg-vergaarde kudde verder
In des ochtends gouden gloor;
Tot hij voor de bleke schijn der
Westerkimme in 't bos verdwijnt
En opnieuw de ledige einder
Eindlozer dan eindloos schijnt.
-----------------------------------
uit: Gedichten (1910)…
NODIGE ZWAKHEID
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.854 Wat is 't ons dienstig dat vergeten en onthouwen
Haar krachten wederzijds onthouwen en verdouwen;
Wat is des Heeren doen voordachtig en doorwijs,
Die ons 't herdenken wel vergunt; maar stuksgewijs!…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 Dus blind en bloot van alle rêen,
Dat gij uzelf, wel eer zo vrij,
Steekt in dees malle slavernij?
Wat gaat mijn domme ogen aan,
Haar eigen Meester te verraen;
Een weg te banen, ten verderf;
Te maken dat ik levend sterf?
Door u, helaas!…
Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen
poëzie
1.3 met 12 stemmen
2.910 Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen:
Liefde voor de Mensheid, de Vrouw, zich zelve.
Hoewel alle die liefden schijnen vele,
Zijn ze éne Liefde, - pijlers tot één gewelve.
Wanneer men de Mensheid liefheeft, dan heeft men
De Vrouw lief, of de Man, en ook zich zelve.
En omgekeerd.…
De groentekar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 Des zomers over peultjes en spinazie
en zuurkoolverzen hield hij voor de kou.
Aan groenten had hij steeds een ruime keur
en ook met fruit kon hij je goed bedienen
en altijd klonk zijn lied in C-Majeur
van veldsla, juttepeer of aubergine.
Zijn tophit vond ik deze van: ~Meloenèèèèèèè,
ze bent er weer en smaken om te zoenèèèèèèèè~…
Dies irae.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.110 Traag volgt de stoet van vriend en magen,
in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw
om hem die heenging, plichtgetrouw
des levens last droeg en zijn plagen.
De boetpsalm jammert... smekend teer
hoort men het Miserere klagen:
ach!…
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 hoe in het oorspronkelijk bejegend jargon
het verkeer vrij vertaalt met spreekwoordelijke
beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes
de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie…
Draag me zacht...
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.050 Draag me zacht, gelijk een blanke
Lampenvlam in woel'ge lucht,
Eer dees kostbaar-laatste spranke
Leven dove met een zucht.
Draag me zacht: hoe daalt zo dicht en
Hel de hemel over mij....
Ben ik reeds de sterrenlichte
Poort der eeuwigheid nabij....…
Het Wad.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Ik heb niet veel nodig om leeg te zijn,
het noodzakelijke is gelukkig weinig,
de zonnespiegeling is vol genoeg,
ogenschijnlijk geen rimpels voor de boeg,
des te meer te kijken vanuit een tolerant
gevoel vanuit het niets waarin ik
moeiteloos in onderga, alhoewel
daarvoor staat het doel niet garant.…