6320 resultaten.
Feijenoord verliest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 niet, 'ech nie'
was geschreven
Jan Jacob Krediet
geboren in Feijenoord
nog nooit een voetbalwedstrijd gezien
maar mijn Feijenoord staat op top tien
dat ingeprente chauvinisme
werkt als een plezierig autisme
waar geen medicijn vat op heeft
zodat het moeiteloos doorleeft
Feijenoord dat is je eigen bloed
je eigen lichaam en je eigen…
Allercharmants
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 je danste
allercharmants
handen en lichaam
in warme verleiding
de muziek
nam ons mee in
een wervelend ritme
als paar en toch een
je ogen lachten
in het dirigeren
van ons bewegen
ik gaf me totaal
voorbij sterren
en maan op de
ijlste tonen kwam ik
voorzichtig weer bij je
zei al ja voordat jij
me vroeg om te trouwen
we kusten…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
Gedichtenhemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Als er een hemel is
waar zielen vertoeven
na de dood of misschien
ook ver van hun lichaam
kan dat alleen maar de poëzie zijn
de ontmoetingsplaats
van levende zielen
met oude zielen
wier pijn niet meer hier
en nu bestaat maar
als evenbeeldig…
schoonheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 gisteren keek ik
door het venster
naar jou
je glimlach was
niet voor mij
zoveel wist ik al
je lichaam bewoog
geheel en al op
een ritmisch ostinato
ik nam deel aan
een innig gesprek
met jouw dans
heen en weer
wiegde je lijf en
ik wiegde met je mee
het was niet erg
dat me je zag
noch hoorde
door die
toverspiegel…
Het alarm ging af
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 loeide al
veel eerder op mijn huid
voor onbegrepen gevaar
Dan ging ik ervandoor
sloeg om me heen, of dicht
als een ijzeren klem
Ik was een wandelend fort
vermomd als meisje
verlangend naar contact
dat ik niet verdroeg
zonder noodzaak
en harde afspraken
Nog steeds wil ik niet
bedrogen worden
door begrip en lieve woorden
mijn lichaam…
witte raven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
521 op deze loodwitte
dag wist ik niets
te schrijven op tafel
lag alleen een witboek
boek van stilstand
gebroken wit
vlekkeloze overgave
aan het grote verdwijnen
ontkomen aan schrijven
in het boek van niemand
en alleman vandaag
trek ik slechts met kalk
een lijn op de muur rond
jouw lichaam je gaat op
reis witte raven
kom…
6.6 Km op Bach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ogen schijnbaar onbewogen
plengt mijn lichaam
bij iedere stap en iedere noot
een druppel
En laaft daarmee telkens
volstrekt ademloos
de bodem van mijn verlangen
Onder dit muzieklandschap
lijken alle bomen en elke steen
daar voor de eeuwigheid
Ooit hoop ik jou alhier te vinden
op Fellini's strand
voor een laatste ronde
en een…
Karma Haiku (II)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
551 Iemand negeren
Is een schadelijke vorm
Van mishandeling
Het veroorzaakt pijn
In zowel ziel als lichaam
En het lost niets op
Men geeft de ander
Het gevoel er niet te zijn
Onzichtbaar te zijn
Het is ontkenning
Van iemands geboorterecht
Van iemands bestaan
Iemand uitwissen
Een stille moord zonder spoor
Een perfect misdrijf…
Droog op droog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Ik kijk graag naar je
wil nog steeds
de handdoek wegtrekken
nat op nat in jou opgaan
Vroeger kon het vaker
altijd wel, het is bijna alles
wat we nodig hebben
Nu strelen mijn gedachten
jouw lichaam in het gouden
midden tussen verlangen
en ontvangen, tam
liggen we tegen elkaar
tot het te warm of
ongemakkelijk wordt
Mijn hand strijkt…
Een kier in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 waar geen pad meer is
om er te komen
waar geen hek is, geen grens
waar alles open ligt, leeg
zonder een begin
van ergens heengaan
De gordijnen kieren
haar hemd valt open
en haar lichaam voelt
een aanwezigheid
iets
dat gaat gebeuren…
Prediker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Verkwikt verlaat de zon het bed
van de sterrennacht, de tent
waarin zijn bruid wacht
Vrolijk als een held
rent hij over de middag
en de avond terug
naar haar lichaam
Zo ziet David in de hemel
Gods hand en de wereld
daarin gevat, zo mooi
moet Zijn grootheid zijn
voor wie er over nadenkt
dat het niet anders…
Gespleten tong
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Tot diep in de nacht
voelden ze zich winnaars
Het bloed was gevloeid
en het was niet van hen
Maar in het ochtendgloren
gingen de lijken liggen
bij de bange vrouwen
en huilende kinderen
in hun hoofd
Bezet, niets wil er
stromen in hun lichaam
Verraad! Verraad!…
Een zijden draadje
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
389 zij stappen
voorbij
in doldriest
verschijnen
schuifelen
amechtig op
toffeltjes langs
maar niemand
beseft dat ook
hun leven
ieder moment
aan een bijna
doorzichtig zijden
draadje hangt
glasvezel en
koperdraad
vervangen de
natuurlijke
verbindingen
in het lichaam als
noodzakelijk kwaad
in reparatie
van netwerken
zoals zenuwen…
A-M-O-U-R 3.03.2023
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 met licht gekanteld hoofd
verbreekt hij de stilte na de dood
het lichaam iets voorover gebogen
zijn lege armen vouwen zich
als zwarte vleugels om haar heen
je ne repartirai pas
zwijgend danst hij haar naam
Agnès in de laatste liefdesdans
buiten op het plein
l’amour est tout ce que
je peut te donner
ne me quitte pas…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 het ziet haar lichaam zwemmen en in de
data wordt het lijf een school baleinen.
het maakt het bont, gemengd met hinde.
meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.…
Penseel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Het dunne penseel ontmoet
een nieuw stralend palet
van blauwe lichte kleuren
in iedere druppel hemelwater
het penseel streelt het papier
waar warme liefde
haar heldere
momentum heeft
het lichaam schuilend
in vertrouwde emoties
het dunne schilderspenseel
aait zacht papier
ze schildert regen
omdat het regent
met het natte…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
675 --------------------------
Een huis is een rechthoek om de ruimte:
het lichaam omkadert zichzelf.
Jouw leven een blauw stipje op het canvas:
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken,
de zon en de vijver worden zich,
schenken zich uit,
vullen alle mogelijke werelden.…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
190 Het meest gebruik je 't
Voor de verschijningsvorm
Van ’t lichaam van ’n vrouw.
Maar het vreemde is,
Het niet in de tijd of per plaats
Altijd hetzelfde was of is,
Schoonheid 's kennelijk relatief.…
Het woeden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
124 tijd
toen edelen nog dachten
te weten wat ieders bestwil is
zijn in de verhalen doorverteld
en de ellende moet je zelf
er maar bij denken
Ach, het leven verleidt je
om verliezen te vergeten
de gestolen kazen, de doden
bedolven bloemen, geruimde graven
Het is niet allemaal zo mooi
dus laat ik mijn gedachten
liever woeden in mijn lichaam…
Long slow distance
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
14 Het motregende
toen jouw lichaam in de aarde gleed.
Je was er al niet meer. Je volgende reis.
Met voeten voor het lange lopen
dwaalde ik over het Dwingelderveld.
De vogel die neerstreek
was bedrieglijk hetzelfde gebleven.
Ik noteerde
lsd - 29 km - 2 uur 50 - mistig, lichte regen - zonder vader
Ik zal je vergeten.…
angst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.285 nee bang ben ik niet
niet voor schimmige honden
of de eindeloze gang naar ziekenboeg
ik ken geen angst voor golven over de dijk
of dood
nee die vrees ken ik niet
wel als vroeg in de nacht
met een lichaam rusteloos
en mijlenver van slaap
ik uitkijk over landerijen
en naast de jeneverbes
jij daar weer staat
schreeuwend zonder…
honderdduizend leugens
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
981 honderd duizend leugens
regenen zonder waarschuwing
over paraplu loze hoofden
hun vervuilde vergiftigde water
slaat stinkend de naakte waarheid
in bodemloze putten
en nooit genoeg hebbend
luisteren lichamen naar loze beloften
over zielloze gouden kalveren
honderd duizend lege leugens
kunnen putten niet dempen
zelfs niet als het levenloze…
libido
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
2.793 haar lichaam te begeren
vertroebelde zijn zicht
hij zag haar ronde vormen
zelfs met zijn ogen dicht
kon zich niet concentreren
verloor daardoor zijn baan
en ook zijn vrouw (zijn vierde)
is er vandoor gegaan
uiteindelijk na maanden
kreeg hij haar in ’t vizier
en warmde haar wat hitsig op
beloofde haar plezier
zij heeft hem afgelopen nacht…
Warme handen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.275 Uit warme handen stroomt
levensenergie
liefdevol op zoek
naar disharmonie
Een zwakke plek gevonden
wordt warmte vuur
laat pijn verdwijnen
als helende kuur
Ook het zieleleven
door kwetsuren vaak gewond
trekt zij met zachte stralen
uit de diepe zwarte grond
Eens het stromen gestopt
ligt ‘t lichaam in rust
ontspannen materie
door…
verwarring
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.301 verwarring
als een donkere gloed
dat ik zachtjes inadem
en wat langzaam mijn ogen vult
verwarring
wat mijn mond instroomd
mijn tong laat spreken zonder taal
taal die vol leegte is
verwarring
als een benauwde warmte
wat lichamen laat zweten
dat dorst laat drinken
drinken zonder verkoeling
verwarring
als een dichte mist
waarin te…
Focus
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.016 In de buik gloeit er iets
een koorts, een verwachting
aarde wordt zacht ingeduwd
Lichaam veert terug
met binnenin herinnering
een stapel papier
Op het bovenste blad
staat mijn naam geschreven
Een halve eeuw
die zich met mij voedt
door mijn ogen kijkt
verlangt naar warmte van de zon
zin heeft om mee te komen
Perzisch te gaan eten
in de…
Jouw tranen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.274 Je armen om mij heen,
de warmte van je lichaam.
Was ik het maar uit de weg gegaan.
Ik had nooit gedacht,
dat ik dit nog zou beleven,
iemand als jij kwam in mijn leven.
Je kleurde mijn wereld hemelsblauw,
maar tegelijkertijd werd hij grauw.
Ik kan zo niet verder,
maar wil ook niet stil blijven staan.…
Verdriet
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
4.605 Tranen, blijken van verdriet
Rollen zachtjes uit de ogen
Kruipen langzaam in de nek
Verdwijnen op een onzichtbare plek
Iets heeft ze daartoe bewogen
Het echte intense verdriet
Is niet te omschrijven
Totaal ontredderd staan
De wereld als het ware vergaan
En voelen aan den lijve
Huilen in je hart
Er lichamelijk ziek van zijn
Voor niemand…