31786 resultaten.
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
De witte wieven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 zij hebben
de webben behangen
kwistig met parels gestrooid
langzaam
lossen zij op
de witte wieven van het bos
ze zijn
zo gek nog niet
in het rijden op een bezemsteel
duurzaam
en toch co2 neutraal
vliegen zij voorbij de maan
helpen in de laatste uren
brengen dromen in de eerste slaap
zij begeleiden je waar je ook gaat
in herinnering…
Het doodspapier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.019 De herfst treedt weer toe
in mijn belevingswereld
‘t vergankelijke seizoen
van jouw trieste dood
het doodspapier wordt weer
opnieuw gelezen, en tranen wellen
uit bron van innerlijke nood
een doodsgedicht
door jou geschreven
over passie, sterven
en dagelijks brood
de laatste uren
van jouw beklemmende leven
onze gezamenlijke waarheid…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een donder.…
reizen (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 het trage tikken van de klok
benadrukt statig de gestolde stilte
op zondagmiddag is mijn venster
op de wereld de doodse eindeloze
straat waarin zelfs de hond
zwijgt en slaapt
het hart kan de oppervlakte
niet bereiken om op de tong
te liggen
in deze onbeweeglijke uren
glijden mijn ogen voorbij
de horizon naar de eindeloze
sterrenregen…
Vijf weken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
626 Jij kwam, zag en overwon
Overdag lag je te slapen
maar ’s avonds wakker
kwam je tot leven
zette er je nagels in
Amuseerde jij je
met je speelgoedmuis
rondzwieren, loslaten
en apporteren, loskrabben
Wat je intrigeerde
ontdekken wat je kon
in jouw waakzame uren
aan het behang van de muren
Ik zal je missen
raakte min of meer gewend…
Nog altijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 tel ik alle uren die voorbij kropen
tot een dag
toen werden het langzamerhand weken
de laatste keer dat ik jou zag
weken werden maanden voordat ik er erg in had
een half jaar
zomerjurken hangen geduldig te wachten
ook al ben jij niet meer daar
het on-begrip komt en gaat in vlagen
van sterrenhemel tot in het ochtendblauw
nog altijd tel ik…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een donder.…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
Te laat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 ze zijn te laat
veel te laat
vijf dagen geleden
schreef je dat ze
je onderhanden
gingen nemen
op 14 maart kreeg je
de eerste aderlating
op de 16e ben je
er tussenuit geglipt
ze zijn te laat
veel te laat
ik had je nog vele
uren in de natuur
gegund, waar je zo
intens van genoot
die je prachtig vastlegde
jouw prachtige kleindochter
die…
Dit zijn de namen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 zoon en de pesters
Duidelijk vertelde dat
Hij hen zelf het verdiende
Loon zou geven dat de
Kleine Bert hen nog niet
Gegeven had -
Einde van een pestersperiode
Die voor het slachtoffer
Levenslang gevolgen had
Maar ook leerde dat
Een vader onvoorwaardelijk
Instaat voor de veiligheid
Van hem die zij samen kregen
Toen de tijd…
Gerrit krol(brug)
snelsonnet
4.5 met 12 stemmen
595 De Gerrit Krolbrug is weer stukgevaren,
Het loopt daar regelmatig uit de hand.
Wellicht houdt dat met zijn postuur verband,
Wat ik nu even nader zal verklaren.
Want Gerrit was maar liefst twee meter één,
Bij leven al kon niemand om hem heen.…
De kortste dag - Deel 4
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.871 En als uren later de zon alweer volop langs
het slaapkamergordijn naar binnen gaapt
en het geroezemoes van mensen weer
de winkelstraat vult met geluid
valt ze in mijn armen in slaap
waarna ook ik mijn ogen sluit…
Bevrijdende slaap
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.056 Seconden glijden in minuten
groeien uit tot lange uren
gedachten maken overuren
in het verre holst van de nacht
De slaap komt als bevrijdend
voor de gedachtenvolle geest
die de dag niet los kan laten
de nacht niet kan laten komen
Dag volgt wreed op korte nacht
uitstel helpt niet op den duur
een wereld van uitgeslapenen
wacht meestal vol…
De triestigheid 's avonds
gedicht
3.1 met 17 stemmen
8.224 De toren geeft de uren aan en wind
bevoelt haar jurk. De rug buigt
als een hazelaar.
Een hand omsluit een hand, een berm
rijst op. Met reeds ontstoken lampen
rijdt een auto, glimmend,
door het land.
-------------------------------
uit: 'Fratsen' (1993)…
De schillenboer gaat door het dorp
gedicht
3.1 met 27 stemmen
12.098 Het duurt uren, dagen, maanden,
straks is de herfst alweer voorbij,
de winter komt en ook het groen.
Het is al laat, ik groei maar door,
thuis is iedereen ongerust, ik ben
niet de weg kwijt maar het doel.
--------------------------------------
uit: [1954], december 1999…
in hun lengte artistiek
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.118 in hun lengte artistiek
het haar is uitgeplozen
gespeelde nonchalance
flirt met stukjes dramatiek
tragisch is haar oogopslag
als zij de wereld vat in een
ultieme kus met armgebaar
het glaasje port waardoor zij
na een uur of twee haar hart
uitstort staat na de lunch al klaar
het leven is toneel
spelers zijn de dagen, alleen
de uren…
verloren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.109 Uren tikken langzaam weg
Het wordt steeds sneller nacht
De voetstappen maken weinig sporen
Langzaam kom ik op kracht
Verloren
Ik blijf altijd zaaien
De wijsheid heb ik soms in pacht
Zoek naar iemand die mij kan horen
Langzaam kom ik op kracht
Verloren
Ik ben op zoek naar handvaten
Niet specifiek naar de macht
Kijk in…
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 Vertraagd daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar…
GRIJS
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.041 De dagen zijn niet te beschrijven
kleurloos, grijs, ja bijna zwart
angstaanjagend zijn de uren die
bezit hebben genomen van mijn hart.
De wereld is zo klein geworden
het zicht wordt kleiner dan klein
opgesloten in treurige herinneringen
het hart dat huilt van doorstane pijn.…
Zo subtiel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
733 je slankte je hand
zo subtiel dat
jouw vingers mij raakten
was bij je in seconden
minuten en uren het kon
mij niet lang genoeg duren
wist je alleen raapte
overal sporen maar voelde
dat aandacht jou niet zou storen
jij koos voor
de dag waarop onze bloem
het wildst wilde bloeien
de kleur en de geur
herkenden we later in zaken…
ouder worden
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.629 Daar zit je dan uren
achter elkaar naar buiten te staren.
Waar wij vroeger zo graag samen waren.
Waarom heeft niemand me ooit verteld
wat het inhoudt als je door ouderdom word geveld.
We zijn samen oud geworden
jij een beetje sneller dan ik.
Maar wil dit nu ook zeggen
dat we ons er zomaar bij neer moeten leggen.…
Pearl
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
718 zij woont in zichzelf
en wiegt haar lijf in lege uren
drijvend op golven van verstand
tussen gestoorde binnenmuren
soms grijpt ze radeloos naar penselen
gedwongen door de schimmen die haar kwellen
schildert zij de helse pijnen in grove lijnen
mondloos, dan hebben zij even niets te vertellen
haar signatuur tekent ze kolossaal
met enorme…
Ik weet het niet
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.458 Hoe lang kan ik nog dagen tellen
die zitten in een week
hoeveel uren ben ik kwijtgeraakt
volslagen van m'n stuk gebracht
en zo vreselijk van streek
Hoe vaak zie ik de zon nog schijnen
die lacht en tegen me zegt
geniet maar van mijn stralen
want alles komt wel goed terecht
Hoe vaak en hoeveel vragen nog
liggen er voor mij in het verschiet…
Vervlogen inspiratie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
892 Die plek is mijn zwetende droom
het uitgebroken zilte voorhoofd
in vroege uren steevast gepoogd,
maar doorgaan zonder schroom.
Tot het vertederende moment
dat zinnen beginnen te zwijmelen
en woorden gebogen tuimelen,
zodat de geest weer ademt
en de deken krenkt.…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 ik steel zon
om samen in
het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt…
Mijn waarde vandaag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
500 Toch weer mijn waarde vandaag
heb ik je gisteren leren kennen
je blijft uniek mijn uren kleuren
en zoals steeds kom je terug
als ik het je vraag
jij als blijspel
ik als soufleur
een bijdehandse rol
zelfs wanneer de coulissen
zich schaduwen en het
donker zich laat belichten
laat jij je niets ontnemen
en breng jij met een lach
de dauw…
Wanen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 In de dierentuin sta ik uren
voor het mensapen-verblijf
en bestudeer de grote apen;
ik leef me in hun wereld in
die wenkt en ik zie wie ik ben
zou m’n beschaving afzakken
Iemand tikt op m’n schouder
ik ontbloot met ‘n apengrijns
m’n tanden en bijt in 'n hand
Volgens mijn vrouw ben ik
te gek om los te lopen en
niet toerekeningsvatbaar…