35887 resultaten.
troost (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
798 troost is het mededogen
waarmee jij kijkt
naar mijn diep verdriet
troost is het zachte
wonderlijke licht
dat in het broek schijnt
voorbij een rij populieren
troost is mijn onlangs
overleden zus
die op een zwaar moment
ineens achter me staat
en haar handen
op mijn schouders legt
troost is de wind
die op een milde
winteravond…
Raam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 De winter woekert en raast
en hij kijkt toe
Op zijn gesloten raam,
dat door de kou beslaat,
schrijft hij jouw naam
Een wandelaar daarnet
op straat had jouw silhouet
De wereld verworden
tot glazig beeld,
terwijl de werkelijkheid
achter hem staat
Je hoopt dat hij zich omdraait
en ziet dat de deur,
ook midden in de winter,
gewoon open gaat…
madrigaal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
474 er staat vandaag geen maat
op deze verlichte bossen en oevers
ijl als lucht maar goudgerand
met daarin plaats voor
elke gebeurtenis die kruipt door
alle vezels van het hart
dit is kennis van het niet weten
onderweg naar onbelast verleden
dat onbetreden over velden en
wegen het geheugen niet langer tart
afgewogen met de stroom mee…
La Fata
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
264 Ik hang hier maar
wat rond in huis
helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie…
Schemering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
286 De blik schemert in het licht,
Gedachten verduisteren,
Het gebeuren rondom staat stil,
De omgeving verkleint.
Geluid alleen stilte,
Het gekende is geheel onbekend,
Muziek nog herkend,
Het ik verdween in niemand.
Waar het leven eens bloeide,
Is nu alles verdord,
Verdwenen uit het hier en nu.…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
Die rozen zijn altijd voor je moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 Die rozen zijn altijd voor je moeder
Die altijd naast je staat
Heeft haar jong verdriet
Dan huilt zij met je mee
Die rozen zal ik haar altijd brengen
Al is het ergens in de Middellandse zee
Die rozen zijn altijd voor je moeder
Nergens is er zo'n vrouw als zij
Wees op moederdag blij
Ook al zit het heel vaak tegen
Mijn moeder is altijd…
Buikspreken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
370 Al met uw gulle gift paraat
Zeg ik voor u waarop het staat.
Waarden, normen veiligheid
Voor deze zaken voer ik strijd.
Maak fel van retoriek gebruik,
Sprekend vanuit mijn onderbuik,
Bied ik voor wie wil horen
Veiligheid tussen de oren.…
Zonder reserve [2]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
119 ....Niet de lasten en het lijden
....van het leven bij anderen laten
Is volwassen zijn: je verbazen
wanneer naaktheid niet ontwapent
en tot tederheid in staat stelt?
....Een lichaam, een mens, ogen
....vragend - bang of ontvankelijk…
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
283 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…
De stoel valt om
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 De stoel staat naast het bed.
Hij valt om. Klaar.
Ik wil de lucht open zien.
De bij bromt tegen het glas.
Dan is de bij weg.
Ik durf niet op te staan.
Iemand kleedt zich bij de spiegel.
Ik zeg hou op.
Het rokje slingert nog.
Daarna is het rokje er niet.
Beneden klinkt een bel.
Ik wacht. De bel houdt op.
De stoel ligt scheef.…
Spinsels...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.039 de vele woorden
Die stromen uit mijn hersenspinsels
Samen verbind ik ze in akkoorden
En schrijf ze op als papieren verzinsels
Mijn woorden laat ik zwierig dansen
Voor de ogen van een menig lezer
Het zijn vaak geschreven kansen
Maar ook soms dienend als genezer
Ik luister naar mijn ongeschreven taal
Die woorden zijn nog ongeboren
Toch staat…
Een gedicht schrijft een man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.164 Met de pen leest het gedicht
wat er niet staat.…
Moordkuil
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.156 Neen, dit gaat niet over Duitsers
Die iets moois hebben gegraven
Aan het Scheveningse strand
Begeestering, gaan waar je voor staat
Ontroering, harde spijtwoorden, oprecht verdriet
Kansen te over maar ik zie ze niet
Uw woorden vervliegen
Ik lees uw liegen
Uw woorden bedriegen
Hier gaat men achter mooie woorden schuil
Ik werp op uw graf…
Fata Morgana
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
726 Ik ren door het dorre land
En de wind staat stil
De hitte schroeit het zand
De lucht trilt
Voor mijn ogen daagt de horizon
Een vruchtbaar dal; een heuvelkom
Een glinsterend meer ligt in bereik
En de wind strijkt door mijn haar
De grond is echter uitgedroogd
Geen enkele palm wordt hier gedoogd
Geen koelte en geen frisse bries
Ik sta stil…
Help
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
983 Geef mij iets om voor te leven
Verstrek me houvast, zekerheid
Meer mag ik beslist niet wensen
In deze nare, rotte tijd
Geef het minst dat je kan missen
Doe een medemens plezier
Die doelloos hier staat rond te zwalken
Heel ver weg maar nog steeds hier
Toon wat van je mededogen
Met een geste, een gebaar
Ik weet niet waar ik het moet zoeken…
Hondenleven?
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.136 als ze voor 'n etalage staat te gluren
naar nóg sjiekere strikken en kleren
...spurt ik naar de tekkel van de buren!…
De vrouw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.763 Zij nadert
ik kijk haar aan
herkenning
In haar ogen zie ik de
beelden
van pijn en angst
Ik herinner mij haar bevende stem
toen ze smeekte te stoppen
Toen was ze klein
nu staat ze daar met ronde
borsten voor me
haar tepels priemen uitdagend naar voren
Haar massale dijen staan in het teken van cellulitis
Een echte vrouw…
Monumenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Omgeven door land, dat verdeeld is door water,
staan in staat van paraatheid (de mensen tot vrind),
als getuigen van vroeger en monumenten voor later
een formatie van molens met hun kop in de wind.…
Als de wind .......
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.070 Ik ben nu een roos in een knop
eventjes een beetje gesloten
maar eens komt die dag
dan gaat ze weer helemaal open
Nu trotseert ze weer en wind
op de aarde waar ze staat
door het geluk dat ze weer terug vind
met het ongeluk dat ze nu zo haat
Eens zal ze weer bloeien
open staan met haar mooie kleur
bloeiend door het leven gaan
als de…
de vrouw
hartenkreet
3.1 met 38 stemmen
4.119 zij nadert
ik kijk haar aan
herkenning
In haar ogen zie ik de
beelden van pijn en angst
Ik herinner mij haar bevende stem
toen ze smeekte te stoppen
Toen was ze klein
nu staat ze daar met ronde
borsten voor me
haar tepels priemen uitdagend naar voren
Haar massale dijen staan in het teken van cellulitis
Een echte vrouw
Ik wil haar leren…
De boom
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.497 Bladeren in alle kleuren
bloesems met heerlijke geuren
Kleine vruchtjes hangen aan de takken
alle kinderen proberen ze te pakken
In de winter lijkt hij dood
alsof hij geen tegenstand bood
Zo kaal en zo stil
kan niet doen wat hij wil
Maar dan komt de zomer weer
en er komen vruchtjes, steeds meer
In onze achtertuin, zo loom
staat onze mooie…
Ondiep water.
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.341 Intens verdrietig en alleen
staat je familie om je heen.
Na een nacht zoeken en dwalen
vonden ze jou en komen je halen.…
Geloof me niet
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
3.241 Ik ben al donateur
De trein was weer eens laat
Helaas, ik heb geen tijd
Ja echt, het is mijn maat
Twee glaasjes maar per dag
Ik was een beetje ziek
Dat heb ik nooit gezegd
Ja echt, het is antiek
Dat staat je erg leuk
Ik heb een allergie
Die bladen lees ik niet
Nee echt, ik ben niet bi
Je had me moeten zien
Ik heb niets met die griet…
Lange ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.474 De nacht raakt de ochtend aan
vers dauw zweeft over de wei
ik laat mijn gedachten gaan
och, was je nog maar bij mij
Het bed voor twee personen
staat troosteloos onder het raam
je mag hier dan niet meer wonen
toch fluister ik steeds je naam
Ik heb weer teveel koffie gezet
je pantoffels staan nog in de gang
ik ga maar weer naar mijn bed…
M.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.412 Op een nooit geschilderd schilderij
staat ze met een lach. Wanneer je
stil bent, hoor je haar denken:
‘Schilder mij, maak mij tot iemand!’
Achter de ezel zit een man.
Hij maakt een zelfportret van een vrouw,
moet soms lachen om de werkelijkheid.
De vrouw doet iemand na,
niemand die ooit heeft bestaan.…
flamingant (liefhebber van flamingo's)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 zonder schroom of last van roos:
met eigen bek kamt zij
z'n pluimen
van 's morgens zeven tot 's avonds laat
vogelt zij uit hoe doodgewoon
de kraan met pauwetrotse kroon
keizerlijk voor de statie staat
'wat hij doet' zei ze sereen
- de hekken als haar troon -
voor het vallen van het zwart
met al haar ziel of heel haar hart
'dat…
Lef, durf, moed en zwakte
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.462 En de mens wordt sterker en sterker
met meer moed en nog veel meer durf
en we hebben heel veel lef
we slaan en meppen om ons heen
we worden harder en meedogenlozer
nietsontziend en snelle reacties
we zijn in staat om al dan niet verbaal
ieder neer te maaien al dan niet met
fatale gevolgen,
de mens wordt sterker en machtiger
met of zonder…
Goudkust
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
778 Onder de felle, wrede zon
gloeit vonkenspattend
oogverblindend gouden graan
tot aan de lage einder
De strakke lucht van Pruisisch blauw
staat als een reuzenstolp
over de zee van blinkend koren
dat rijst en daalt op windgetij
Zoals in Pharao's tijd
wijkt het uiteen, een diepe voor
Wij gaan er goudbestoven door
uitbundig roepend: Dag…
Verwonde liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
911 Haar hakken lijken de hele
stad te ontwaken
iedere stap op keien vele malen
ouder dan haar leven
het irriteert omdat zij juist
nu stilte wilde
maar ze kan niet blijven staan
of blootsvoets verder lopen
tot hij haar gedachten in zijn handen tilde
zij wilde vluchten
maar als verwonde liefde gekust
dan worden knieën zwak
staat de wereld…