3774 resultaten.
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 Wie ben ik, dat ik deze woorden,
met vuur en tomeloze drang bezield,
op laaiende, sterrensteigerende akkoorden
laat klinken en niet in halfbewuste oorden
van ’t ongevormde weten binnenhield?…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 om hoger te geraken tot bij jou
vuil sijpelt uit mijn beide ogen
over mijn beide wangen
en allebei mijn handen vullen zich ermee
en gieten het uit
ver onder mij
dood vuil over dode aarde
ik kom eraan
ik versnel
ik ben al in donkere luchten en roep om jou
ik zie hoe sterren achter mij steken blijven
en langzaam doven
terwijl ik vuur…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 ;
De morgen kwam en ging - en bracht geen dag,
En de mensen, uit angst om verlaten te worden,
Vergaten hun passies en alle harten verkoelden
En baden om de terugkeer van het licht:
En zij leefden van vuurhaarden - en de tronen,
De paleizen van gekroonde koningen - de hutten,
Verblijven van alles wat beschutting zocht,
Offerden zij aan het vuur…
Sapientia
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.495 Ô Prometheus, gij eeuwig zinnebeeld
Van ieder wie een God te volgen poogt,
Van ieder wie, om ijdle schimmenteelt,
Het heilig vuur aan Godes hemel steelt,
Rijs op! Rijs op! Getuig aan wie het vraagt
Hoe lang de gier u aan de boezem knaagt
Zeg mij waarom, ô Vrienden, wilt ge uw brein
Met allerhande dromerij bevrachten?…
EVOLUTIE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.785 natuur omsloot hem zonder open armen
hij zocht zijn weg in zijn ongure biotoop
de holbewoner die in huiden kroop
en zich voor hete vuren moest verwarmen
het wilde vlees verteerd door maag en darmen
waarvan vaak het verhitte bloed af droop
de tand des tijds liet niets op zijn beloop
een ongelijke strijd zonder erbarmen
soms woei van ver een…
** jij **
hartenkreet
4.3 met 49 stemmen
3.080 Jij hebt een plekje in mijn dromen
‘s nachts breek je zomaar bij me in
Dat zijn de allermooiste momenten
Jij bent dan mijn held en ik je heldin
Je warme beeld in mijn ziel bevroren
Laten herinneringen steeds herleven
Het onbetwiste en diepe verlangen
Van mijn hart waar vlinders zweven
Toen jij kwam vond ik mezelf in jou
Het vuur ontbrandde…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 eens dansten wij volkomen onverwacht
in de buurt van de vulkaan
er in het minst niet op bedacht
dat het zo snel zou gaan
we dansten verder, bedachtzaam en alert
rekenend met smeulend vuur
dat het niet aangewakkerd werd
nog vóór het eerste uur
je toonde mij je kwetsbaarheid
je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd…
'n Nacht ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.215 eenmaal bij, zo is het goed
Wie had dat nu ooit vermoed
De nachtelijke uitstapjes elke keer
aan alles komt 'n end, zo ook aan dit
het volhouden met een glimlach
een diep berusten de volgende dag
En toch als je roept sta ik klaar
alles vergetend ben ik wéér bereid
tot het vullen van de nachtelijke uren
ach 'k heb wel gestaan voor hetere vuren…
HERSTELDE KRAAMVROUW
poëzie
3.1 met 24 stemmen
3.843 Ach, was er nu een hart,
Waar nooit het vuur van doofde,
Dat in zijn vreugd God loofde,
Zo als ’t hem smeekte in smart!
Help, help mij, dierbre Gâ!
Met mond, en hart, en leven,
Zijn goedheid eer te geven, —
En, Kindren! volgt ons na.…
Hoera eenzaamheid!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.544 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefde en wat gruis,
schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden,
verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden
Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek,
want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek
Geen molenstenen om m'n…
Hoera Eenzaamheid!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
776 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefdesgruis,
schrobbend op muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden,
verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden
niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek,
want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek
Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 fluisteren
en lispelend vertelt van alle wijze verhalen
die je meenam vanuit het verre dwalen,
mijn wachtend oor zal open luisteren
Geest van het water beroer mij zacht
laat je ziel door mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf weer herkent
en mooier dan ooit zal kunnen dromen
Geest van het vuur…
Versmeltende lichamen.
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
4.436 Hartstochtelijk kussend smelten we tesamen,
verhit door een steeds aanwakkerend vuur.
Tot een twee-eenheid versmelten onze lichamen,
in deze liefde zo intens en zo puur.…
Zondagavond
hartenkreet
4.3 met 50 stemmen
3.644 Zondagavond, met jou in mijn hoofd
En in mijn hart een vuur dat niet dooft
Liep ik door steegjes, liep ik door straten
Gietende regen, alles verlaten
Zondagavond, met jouw beeld voor mijn ogen
Mijn spijt zo intens, dat je het niet zou geloven
Liep ik eenzaam door jouw straat
Wetend dat je me nu haat
Zondagavond, met een trillende hand
Wilde…
Part-time idylle
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.787 Hun vuur is enigszins geblust
nu ze de tegenhangers zijn geworden
van wat men hier noemt: "eeuwige liefde in goedkope herdruk".
Hun jonge vriendjes knikken blikken blozen,
hun halzen met nog verse littekens van de strop.…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 zal horen
Statige bomen, bewegend door de wind
Soldaten die komen, onder streng bewind
Vogels die vliegen, hoog in de lucht
Elkaar bedriegen, alleen maar door hebzucht
Kolkende golven, neerkomend op het strand
Mensen als wolven, zichzelf niet meer in de hand
Van oorsprong gegeven, een mooie natuur
Waarom zo leven, waarom spelen met vuur…
Op zoek naar de illusie...
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.055 Zoekend naar jou
Maar kan je niet vinden
Je ogen zo blauw
Dat ze me bijna verblinden
Je geur warm en zoet
Je zoenen intens
Vertrouwen en moed
Een bijzonder mooi mens
Je liefde zo puur
Je emoties vol kracht
Verlangens van vuur
Sterk en toch zacht
Grensverleggend
Een toekomst, een doel
Zwijgend veelzeggend
Je volgt je…
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 Haar wenkbrauwen buigen zich prachtig
Boven oogen van lazuur,
Beschaduwd door zware wimpers
En tintlend van prettig vuur.
Een neusje, Venus waardig,
Scheidt haar wangen, wier zachte gloed
De rozen beschaamt, maar voor 't blosje
Van haar lipjes nog tanen moet.…
Genadetijd
gedicht
2.2 met 14 stemmen
12.044 Vuur, rook, as. Wat wordt nu niet niets? Het is de tijd.
----------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
DE BRUTALEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
832 voor u
hebben u nog nooit met open armen ontvangen
zijn de beul
zijn de verre vriend
zijn de dieven die de gelegenheid maken
zijn zo glad als een aal
laten u op de blaren zitten
leven als god in frankrijk
lopen over uw graf
nemen u te grazen
spelen onder één hoed
kleden u uit
bewegen hemel en aarde
laten u de kastanjes uit het vuur…
Haar sprekende ogen
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
3.111 één blik in haar ogen
Gaf een ultiem gevoel van zielerust
Deed zorgen moeiteloos verdrinken
In een bruisende bron van levenslust
Niets of niemand kon vermoeden
Dat haar ogen ooit zouden zwijgen
Of het boek in haar kon sluiten
Zonder passend slot te krijgen
Tot die allesbeslissende seconde
Die ene vervloekte eeuwigdurende tel
Die het vuur…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 kust gij mijn voeten
als ge wilt
misère, wat een misère
te weinig gedanst
te weinig gedronken
omdat ge geboren zijt
uit één bonk eikenhout
gesmeed in het vuur
zijn uw stalen knieën
kloostergrut waart ge
vlees achter loden ramen
rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te…
Vraag aan God
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.275 Waarom zijn er de geweren
die zich richten op de stoof
van twee onverteerde buren
die hun kogels blijven vuren
tijdens nachtelijke uren
uit de naam van het geloof ?
Waarom zijn er de misdeelden
die verlamd en overstuur
zich aan levensvragen wagen
die geen antwoord meer verdragen
en dus wachten alle dagen
tot het allerlaatste uur ?…
Soms
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.988 Soms verscheur ik nog jouw lachende gezicht
Blaas ik de snippers nog richting het vuur
Verlost mijn lichaam zich van haar gewicht
Om zwevend een weg te vinden tussen zoet en zuur
Soms smelten mijn tranen nog naar het vriespunt
Verafschuwen mijn zenuwen het woord 'gevoel'
Om pijn en emoties los te koppelen van wat je kunt
Om weer objectief…
Nieuwe deur
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.002 En ik ontving wat ik nooit heb gekregen,
Ik aanschouwde de liefde, écht en puur:
Het zette mijn eenzame hart plots in vuur,
Een hart dat al veel te lang heeft gezwegen.
En er was geen plaats meer voor ellende,
Er was geen plek meer voor oude pijn.
Je ogen vertelden me dat het zó moest zijn,
Dat er een wereld was die ik niet kende.…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 Het werd een breekbaar valentijnsgedicht
niet te poshy, eerder ontwarend
De waterspiraal in mijn weekbad bevarend
Je leglock en adem om mijn pompende bekken
over al die extra's in mijn gezicht
die de rimpels van de winter rechttrekken
als ik jou zie opstaan in winters strijklicht
Ik schrok van het vuur
in de wending die zat in
jouw wiegende…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 Mijn zoon, er is in de wereld aan vaganten een nijpend tekort
aan spijbelaars, geuzen en muiters; aan dienaars van de droom
en bedelbroeders van het Heilig Vuur en Gloeiend Raadsel.…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 "
terwijl zij knipt en rijgt en stukt
zoekt kinderstem de juiste toon
dan klinkt het zuiver, zonder schroom
hoe moedertje te sprokk'len bukt
de sfeer van warme huislijkheid
het water zingend op het vuur
de schemer van het vroege uur
het zingen van de kleine meid
nog weet ontroering licht en klaar
het werken van haar rappe hand
haar…
amoreus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 onder dat goud doorlopen baldakijn
klimt langs geworpen stralen
ons oog op naar de zonneschijn:
vuur in spelonken en wolkenzalen.
het grauw uitgewaterd, het is droog.
dan die heerlijke manier van doen:
spontaan frontaal een dikke zoen
met boven die vurige hemelboog.…
Herenwegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.229 vlees
dat je verweekte en je had
gegeven aan die ene man
die je er kuste tussen ramen
waar een echo zich verstilde
ver voorbij het hazenpad
U moest U schamen - meer dan schamen
klonk verstervend nog zijn Amen
maar ze hoorden hem niet meer
toen deuren vielen in het gat
dat hij met woorden had geslagen
om hun prille kus te vagen
van het vuur…