4934 resultaten.
De ster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.262 Ik heb mijn jeugd hartstochtelijk bemind,
Jaren geteerd op haar vergaarde schatten,
Nu ben ik weer het nors,
Stijfhoofdig kind,
Dat alles wegwerpt wat zijn handen vatten,
Alsof op gans de wereld niets bestaat
dat nog eerlijk is,
Dat niet vergaat.…
November lente
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
11.510 tussen het herfstpallet
van ‘t bos dat dichtte om ons heen
Het hoge gras doortrokken sporen
met ongerepte paadjes puur natuur
stil, wild, liet `t verscholen avontuur
instemmend haar zuiv`re lente horen
al spinden rupsen gene zijde
een vlinder ontpopte in ons beide
die ‘t bloeien van de herfst verried
een enk’le vogel zong haar lied
alsof…
Dromen
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.208 Vanavond als ik slapen ga zal ik weer aan je denken
En dromen over alle mooie momenten die wij elkaar schenken
En als ik morgen weer wakker wordt, met jou aan mij zij
Dan is het alsof ik droom terwijl ik wakker ben, met jou zo dichtbij!
Ik slaap om te dromen over jou
Ik wordt wakker om de liefde te voelen van jou
Schat,
Ik leef voor jou!…
Piasco
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.392 steeds weer te pogen
mezelf toe te staan om iemand lief te hebben
ik verstrik me toch steeds in de vele webben
en zal wel nooit helemaal begrijpen mogen
Waarom ik wegren van mijn eigen belang
me verschuil achter mijn grappig gebekt
dat zoveel meer wil dan alleen maar een lach
Toch is lachen alles wat ik liegen kan
nadat ik je wegduw alsof…
Vereeuwigde beelden
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.496 wipneus en roodroze mond
die steeds stralende glimlachen zond
en niet bereid was om te mokken
Haar ogen blikten vol vreugde
en met vertrouwen in het leven
dankbaar voor alles wat zij kreeg
at zij zelfs braaf het bordje leeg
als mam haar spruitjes had gegeven
De beelden trekken sporen verdriet
over haar moeders grauwbleek gezicht
Het lijkt alsof…
gaf een hand en ogen vol begrijpen
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.091 in het kristal klonk
feest de drank was
langs geweest
zacht roezemoesde
overal gezelligheid tot
zij de kamer binnentrad
het was alsof
de bloemen snel
verkleurden
in haar schaduwen
bespeurden we
het wit van dood
ze lachte zacht
de stilte weg
wenkte om een glas
er haperde muziek omdat
de achtergrond van schrik
aan het verbleken…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.117 Het lijkt alsof er iets gestorven is in mij.
Ik krijg mijn gedachten,en gevoelens niet meer op een rij.
Is dit het einde,of een begin?
Wat heeft het leven nog voor zin.
Een beetje warmte is alles wat ik graag wil!
Op dit moment is mijn leven zo kil.
Alles zou ik willen doen,
om het weer goed te krijgen.…
Ochtendgloren
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
1.298 Het is alsof er een pad loopt langs de horizon
en terwijl mijn voeten automatisch over dat pad gaan,
het pad van hoop, dat naar het volle licht voert,
is mijn hoofd nog in de donkerte van de nacht.
Maar ik blijf voortgaan en meer en meer
maakt de nacht plaats voor de dag.…
Ik mis je...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.679 Iets in 't water verheft zich
en heel de oceaan luistert
Alsof een druppel haar in 't hart trof...
Een glinstering onder water
't Doet me denken aan je ogen
Warme klanken
doen 't zeewater zoet smaken
En lijken de lucht
te doen vullen
met 't besef
dat ik je mis...…
De vleugels van de wind
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
723 vleugels van de wind
Zwevend door de wolken en over de oceaan
Onbezonnen, zonder zorgen, zo klein als een kind
Bewonder de helderheid van de zon en de prachtige maan
Wat een heerlijkheid, wat een ruimte en wat een genot
De sterren knipogen vrolijk naar mijn persoon
Pratend met het wolkendek in dit grote blauwe slot
Glimlachend naar het heelal, alsof…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Ze vulden mijn dagen met een bijna
ongekend geluk in zomerse taferelen:
wandelingen langs water, in parken
en overal rozen zelfs slordig in bloei
alsof ze er in overdaad stonden.
Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.…
DAG
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
932 Alsof het is aangemeten vandaag.
Je bent die dag zeker van jezelf.
De weg die je gaat heeft al een naam
en de bestemming is ook al bekend:
je gaat op weg naar de volgende dag.
Op zo’n dag word je opnieuw geboren.
Er zijn dan geen twijfelende vragen,
neen, de hele dag is helder en klaar.
En jij? Jij ben er klaar voor vandaag!…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 De bomen staan als donk're palen
die reiken naar de horizon
alsof ze 't laatste licht gaan halen
voor 't leven dat niet winnen kon
en dat in kleuren dood zal bloeden
en in de winter zal vergaan.…
Terugblik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
849 ik ben van hier
met volle vaart
naar ‘s and’ren daags
gegaan
en nog
terwijl ik onderweg
nog peinzend
over morgen
kwam d’and’re dag
alsof het nog
vandaag
- maar onweerlegbaar
gisteren of eerder nog
daar was ik dan
zag om me heen
en merkte ja
dit ken ik hier
hier kwam ik
vaker langs
op weg naar
morgen
ik zette mij
verwijlde kort…
Moedertaal
gedicht
3.0 met 39 stemmen
27.351 droomde terwijl de droom alweer verdwijnt
in een steeds donkerder wordende schemer nog
voor je de woorden ervoor terugvindt
bij het woord moedertaal zie ik een oude foto
een schemerdonkere slaapkamer en in het bed
een jonge vrouw met in haar schoot
een pasgeboren kind - mijn moeder en ik
ze buigt zich over mij en haar gezicht is
nadenkend alsof…
Brief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
686 Alsof je teruglas wat zij achterliet
haar zachte lippen naast je open mond.
Wou schrijven dat, maar deed het niet.…
Als jouw woord mijn snaren vindt
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.334 Ik kijk naar jouw lach
Raak positief van slag
Alsof ik in de spiegel kijk
van mijn hart
Een scala aan gevoelens rijk
In alles overeenstemmend
In jouw zee vol liefde zwemmend
Je doet het me wel aan
als ik je voor me zie staan
Ik weet dat je me bemint
De manier waarop je met me praat
jouw woord mijn snaren vindt
Hoe je me vasthoudt en zoent…
Het mobieltje van Descartes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
679 Ik voorspel je, lezer, hoe het straks gaat:
zij kirt en straalt, lacht veel te hard,
alsof zij zelf zo'n onbezielde ringtone is
geworden, ja even zo vals klinkt haar stem.
Ik bel dus ik besta...…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is alsof…
Levende Droom
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
1.868 Mijn lijf wordt steeds ronder
Het einde is nu al bijna in zicht
Nog een week of zeven te gaan
Dan zie jij voor het eerst het licht
Mijn kleine lieve baby mannetje
Gekoesterd in mijn warme buik
Het is net alsof ik je al goed ken
En ik de geur van je huid al ruik
Mijn slaapgebrek deert me niet
Je dolt en speelt graag in de nacht
Tegen zonsopgang…
dat wat niet kwam
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
911 vluchtig ontmoette ik een tere bloem
wiegend op lentewinden die op weg
door krimpend weideland een fris
koele winter ontvoerden
ze leek op een mens in doorbijtend streven
vroegere tijden, drang naar lenteleven
doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde
alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste
terwijl ze naar elke nieuwe dag…
30 jaar terug in de tijd...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.914 Onhandig, onwennig, voorzichtig, dat wel,
maar ook gewoon, alsof hij er altijd is geweest.
Dat lieve mooie mannetje is nu zelf papa,
stoeit met z'n meiden, ´t is één groot feest!
Hij kreeg 2 zusjes en een broertje,
dat was mijn droom, een groot gezin.
De familie groeit nog steeds...
en even voelt ´t dan zoals in ´t begin!…
Nihilisme contra Jezus
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.142 Niets spreekt de dood in mij
het lijkt alsof een stilleven
me bewondert om de ’onangst’
die me vergezelt in dit bestaan
****
afkeer zetelt de schaker
die momentloos zijn zet overdenkt
en schoudert zij aan zij met
de overwinning die hij voor ogen heeft
telkens is zijn zet de voorloper
die de hemel splijt en de aarde
onbeschermd het…
Zo veel moois
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Hij rent door het leven heen
alsof hij de tijd wil inhalen
zo blijft hij helemaal alleen
tot God hem eens komt halen.…
Verwachting: Zomers weekend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
653 Ze kijkt erbij alsof ze zich ruim voor ze dit vertelt
de nacht in al haar plakkigheid alvast heeft voorgesteld;
het woelen en het keren en alles kleeft en smelt
en zwoelt en drijft en sopt en sapt en wrijft en druipt en zwelt
Ik heb dan ook onmiddellijk naar Hilversum gebeld
en zei: ik heb een vraag die mij als trouwe kijker kwelt
Men gaf mij…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 De zomermiddag heet gesmolten blauw de ramen
verbazing gans zijn lichaam wit verdriet extase
alsof hij lag heel hevig in een vrouw
verzadigd maar dat weet hij niet.
-------------------------------
uit: 'Gedichten', 1978.…
‘k blijf van je houden
hartenkreet
3.0 met 26 stemmen
2.647 dan, als je gaat, schijn jij mij nooit geweest
en vind ik mij als uit een trance ontwaakt,
verlangend naar een volgende zwoele nacht
om oude leugens lievend te genezen
maar als j’ er bent weet ik met mij geen raad
al is het zonder jou alsof de wereld dood;
het vuur dat mij van jou laat houden
wil ik ontkomen voor dat ‘k mij branden kan…
Tranen van ongeluk
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.504 Gisteren moest ik huilen
En ik weet niet eens waarom
Nietsvermoedend zitten schrijven
Agressieve muziek, volume 12
Gewoon wat zitten pennen
Pessimistisch, cynisch waarschijnlijk in uw ogen
Emotioneel weinig aan de hand
Fysiek de topsporter die ik ben
Mee schreeuwen met de muziek
Drummen in de open lucht
Ineens de tranen op het papier
Alsof…
Dag zonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.023 De zon verdwijnt terwijl het nog dag is
verlaten de vertrekken van vertier
flarden van voorbij die ik nu opvis
vage restanten van verkoold plezier
Het treurlied kent slechts de laagste bassen
de fluiten schuilen in de schemering
gestaalde naden niet meer te lassen
alsof elk drijvend schip die dag verging
Verre kusten bleken onbereikbaar…