4717 resultaten.
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend in
Schijnbaar ademloze schoonheid
Boven de kustlijn van mijn leven
Door hun god'lijke bewegen…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Tussen de droom en de realiteit,
tussen de beweging en de handeling,
valt de schaduw.
Wat voor nut heeft mijn bestaan?
Ons bestaan.
Het is als het einde van het heelal.
Het is er niet.…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.638 een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan…
Zonder dat er sprake was van een lange reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Mijn leven lang nooit anders
Meegemaakt dan dat zichtbare en
Onzichtbare figuren mij in
In al mijn bewegingen hebben
Geschaduwd - nooit alleen,
Nooit met rust gelaten
Maar deze keer ben ik
Werkelijk alleen en is
Er niemand voor, achter,
Of naast mij - ik ben alleen
En hoef alleen maar mijzelf
Te verantwoorden zonder eeuwige
Inmenging…
De kunst van het dragen
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.259 Dat het de kunst is
goed te dragen, een ritme te vinden samen balans
te bewaren zagen we daar; het moet een soort
wiegen zijn dat de angst voor het laatste
verdrijft. in beweging blijven
desnoods pas op de plaats.…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Ja jij hier op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De maandagmorgen, met jou in beeld
maakt mij nieuwsgierig, wat er in je speelt
Het zijn mijn gedachten, ze halen jou in
gevolgd door de beweging, een sportief begin
Zo beiden joggende door het bos
komen we op deze morgen iets meer los
Ik wens je een fijne dag vandaag,
Jij spreekt mij aan, dat is waarom ik het er op waag
genietend…
De prijs te hoog ?
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
821 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en over het aureool
van het verleden, door hun praatjes
bewegen de hemelen en wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
zweeft de moraal van schaamte
in een geveinsd boetelicht, kleeft…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
Mijn muze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 De engel glinstert kosteloos haar vitaliteit
door haar nachtelijk wonder in beweging
mijn reis is in trance door de stroming.
Met een schone lei zonder turbulentie
reist mijn geest onbevangen in vrijheid
zij blijft mijn muze die mij muzikaal begeleidt.…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Spichtige spreeuw,
Het graatmagere, kalende
Mannetje dat in zichzelf
Gevangen door de gangen
Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 ze staat aan mijn deur
haar vingers bewegen zacht;
de poort naar morgen
wordt behoedzaam verschoven
een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden…
Expeditie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 zij blies wind onder mijn vleugels
scheen me bij in de donkerste uren
ging mee op de mooiste avonturen
er bleek niets waar van die strakke teugels
plots bij een diepe kloof waagt zij de sprong
heeft ze haar eigen panorama nu
regent het hard onder mijn paraplu
op zoek naar mijn kompas beweeg…
Wolkte weg in dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
527 fantasie
pas jaren later
ging me dat vervelen
keek ik peinzend naar de lucht
voelde me als vogel
in een vrije vlucht
wolkte weg in dromen
bevolkte mijn luchtkastelen
met kamers vol verhalen
legendes in mystieke talen
aarden was vaak een probleem
ze trokken altijd aan me
met hun eeuwig koude handen
moest onder de mensen komen
me bewegen…
Boer wat ZEI je van mijn kippen?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
638 kippenhartewens een
gezellig tokkelleven
nu ineens
plofkip een
kort woordje
vol afschuw
lees even
de advertentie
van de
super vermeldt
dit echter
nog steeds
niet allemaal
een deel
van mijn
kostbare lichaam
straks in
de kiloaanbieding
verpakt in
een door
hen gekozen
schaal
mijn veren
zijn vies
nu verwaarloosd
kan mij
amper bewegen…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Tot in lengte van dagen
klinkt een lied zonder woorden
als tongen versmelten
beweging gehinderd
denken bemoeilijkt
het onnavolgbare komt
zoeken naar ruimte
vragen die blijven
sprakeloos omzien
roepstem die wenkt
uit glazenhuizen.…
in het gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 het gras kent geen geheimen
dan waarmee wind het toerust
een lichte stroom brengt sussen
tot zwijgen verstrooid in rust
nergens aan hoeven te wennen
het glijdt mee op gedachten
en ademt diep wat van binnen
opschiet
dicht bij de aarde reiken
halmen naar de hemel
zonder te bewegen liggen
tussen de stand van het gras
zo vast dat…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
659 voortdurend
achterom of hij
nog wel aanwezig is
laatst bij het
binnengaan was ik
per ongeluk vergeten
hem voor te laten gaan
hij bleef buiten staan
pas veel later
heb ik geweten hoe
dat zo is verlopen
deed de deur wel open
maar de lamp niet aan
toch zijn wij samen
onafscheidelijk alleen
hij wordt erg oud
steeds trager in bewegen…
Omdat tijd vrijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 ik ben niet geboren om
te luisteren naar muziek
kijk naar mensen zie ze
bewegen vooral hun mimiek
heb geen talent
om zelf te spelen maar
probeer alles in zang
en dans tot mij te nemen
schilder stillevens
met vaart omdat
tijd vrijt met vorm en kleuren
in een eerder gebeuren
het resultaat
staat als een huis
maar de realiteit is…
Met een kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 het is jouw warmte
die ik voel als je straalt
ver van mij vandaan
een koesterende wind
die lief tegen mij spint
in een langzaam passeren
jij bent de zon
schijnend in een scherm
vol kleurige contrasten
zie anderen bewegen
maar jouw gezicht
begint meteen te spreken
waar het geluid
nog hapert lacht al
je innemende mond
formuleert…
Coma
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
661 Mijn ledematen zijn verdoofd,
en beweging is verstoord.
Angstig lag ik op het bed,
voelde kilte om mij heen.
Ik streed en bad een ijlgebed,
tot ik in duisternis verdween.…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 ik zag je
verder lopen dan
je passen in het zand
hoofd gebogen
schouders hangend
in een diep verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij…
dingen die niet gezegd mogen worden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 er is een stilte in het kind
een donkere onderstroom van
dingen die niet gezegd worden
het leven van het kind
staat stil groeit niet
het kan niet bewegen
een lege ruimte in het kind
waar niets bestaat
waar zelfs geen lucht is
in de wachtkamer van de dood
blijven tijd en ruimte steken in één
zeldzame zin: mama slaat
koortsachtig…
Het moet niet gekker worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 De vrijheid van bewegen houdt
ons vaak niet tegen. Geeft ons
het gevoel mobiel te zijn uit
een eigen belang.
Soms wat gek, maar dat doet leven.
Verbindt het ons zicht op al die
borden die ons richting moeten geven.…
Avondbede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Neem Heer mijn avondbede
als ik alleen dicht bij U wil zijn
behoed mij in de nacht voor vreze
als de dagen soms doen pijn
Neem Heer mijn avondbede
dat ik morgen nieuw ontwaak
mijn ziel door uw gena bewege
en zo mooiere vruchten draagt!…
Danst de glimlach
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 jij maakt
zachte muziek
alleen anderen
horen dat vaak niet
in je ritmisch
bewegen zit de
basis van je melodie
je stem zingt het lied
ik zie hoe jij de
ruimte aangenaam vult
met speelse stromen in
de kleuren uit je dromen
jij wervelt soms
vibreert dan traag
alsof ook je adem zich
over jouw geluid verbaast
jij danst de glimlach…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht
waar stille wijsheid van oude bomen
traag bewegend…
Inzicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 vooral geen uitvallend gebit
haar dat grijswit
niet doof, kaal,
rollators, scooters mobiel
alsjeblieft, hoef ik die allemaal niet
geen krakkemikkig bewegen!
Leven! laat me toch leven
het verjongen beleven!…