28806 resultaten.
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots of loods
in ’t luchtruim protesteren als
blijvend benieuwde uitvaartgasten
luidkeels witte vogels om mij heen
ondergronds misgunt voorgoed
een nutteloos anker
de terugkeer in ooit mijn element
uit "De Zee…
Dit hier
gedicht
2.8 met 26 stemmen
9.966 Je loopt op het strand: de zee, de einder,
het geluid dat de kom van de wereld
tot de rand toe vult - nee, kleiner.
Je zet je schoenen in het zand: koeienhuid,
geërodeerde bergen, het een laat
een afdruk na in het ander - nee, anders.…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 mijn beesten
waren dons en
pluche gekleurd
knuffelzacht
dichtbij zo voor
het grijpen
toch speelde
ik er niet
echt mee zij
hadden geen
naam roken
naar zand en zee
de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij…
hij opende je oesters
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
883 ik zag hoe hij
de parels ving
zijn aandacht hing aan
woorden uit jouw mond
hij reeg ze tot een snoer
dat glansde en danste
in zijn flitsende licht
jouw dicht schreef zijn verhaal
je liet hem duiken
in het groenblauw van de zee
hij opende je oesters
en nam de parels mee
om ze te tonen
aan een groot publiek
nog zijn de goven rustig…
De jacht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
854 Haar benen snellen voort
op het duinpad naar de zee
opgewaaid zand dempt
haar woeste passen
de ogen gesloten voor
de schoonheid van een
nieuwe lente strikt zij
haar zinnen in een knoop
ontworteld en verbijsterd
vertrapt zij schelpen
nietsontziend verbrijzeld
zij het heden en swijlens
nieuwe scheuren worden
geboren lijmt ze het
verleden…
Noorderzon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.325 De zon breekt door
Wanneer jij lacht
De wind draagt voor
Jouw woorden; zacht
Een wolk laat tranen
Om jouw verdriet
De maan ziet toe
Op hoe jij rust
De zee sust
Ruisend jou in slaap
De nacht raapt op
Wat jij vergat
En achterlaat
Dat fluistert ochtendstond
En morgenwind
Als ik je niet meer vinden
Kan…
Kringloop ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Vliegen als een vogel
de vrijheid tegemoet
over land en zee
verhalen vertalen
Wolken doorklieven
regen trotseren
zon koesteren
storm begroeten
Sneeuw bewonderen
woestijnen negeren
bergen vermijden
meren begeren
Vermoeid nestelen
"gezin" stichten
Uitvliegen
ervaring doorgeven
Kringloop van 't leven !…
ik zal wachten
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.927 mijn brief voor jou
gaat in deze fles
waarmee ik mijn dorst
naar jou een beetje les
ik werp hem ver
ver weg in zee
met tranen in mijn ogen
neemt hij mijn liefde mee
misschien dat de brief
ooit bij jou eens belandt
aan een zonovergoten
parelwit strand
drink dan van de liefde
die je vindt in mijn brief
en ik zal wachten
op antwoord…
vulkaan
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.280 jouw vulkaan
omringd door zwaveldampen
ben ik al veel te ver gegaan
voel ik mijn hart verkrampen
in de geisers van jouw verdriet
brand ik mijn ledematen
ben jij het die mijn hand niet ziet
en zal mijn roep niet baten
in de diepte van jouw tranen
trekt de stroming mij steeds mee
zal mij nooit meer veilig wanen
drijf ik af naar open zee…
Heimwee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
833 Voor het eerst alleen
van huis weg
voelt zij zich raar
niet te verklaren
en vlucht verloren
naar het verlaten strand
Tranen vallen
als regendruppels,
door natte wimpers
kijkt ze wazig
naar de stoeiende zee
Dansende golven
dagen haar uit
hun zwierig spel
met hen te spelen
De verre einder
en het watergeruis
verzachten de pijn
van…
regenboog
netgedicht
3.5 met 56 stemmen
7.504 het warme oranje van de
ondergaande zon
en de azuurblauwe zee bij
Heraklion
het frisse groen van een
beukenheg
en gele paardenbloemen langs
een binnenweg
rode klaprozen in het
graan
het indigo van een
pauwehaan
en het diepe violet van
lavendel
ja, ik besef het nu toch
wonderwel
dit alles valt mij nu
te beurt
dat kleurenspel, een lust…
Het verlangen
gedicht
3.0 met 29 stemmen
20.916 Sobibor
het zou de naam
van een cocktail kunnen zijn
of van een computerprogramma
van een nieuw medicijn
of van een steen
in de branding
die wacht op de zee
of de naam van de man die
de steen in zijn hand houdt
en streelt
en wacht
op
het water
het brood
het bevel
het schot
die wacht
op de vrouw
de vrede
de dood
of gewoon op de branding…
Machteloos
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.407 Ik zie de zon wegzakken in de zee.
En ik moet denken, denken aan jou.
Want je kon niet met me mee.
Het gaat niet helemaal goed met je.
En dat doet me erg veel pijn.
Het gaat thuis niet helemaal goed.
En dat is voor jullie allemaal niet fijn.
Je bent ook vaak verdrietig.
En in jezelf ben je boos.…
Mond vol tanden
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
2.209 Ik zal afdalen en me overgeven
Aan het gevoel dat je me geeft
Zonder nog te verzetten
Leg ik me neer
Ik ben verliefd
Zeg ik, tegen me zelf en ik zink
In een zee van onzekerheid
Verdergaan zonder toegift kan niet meer
De golven zijn te hoog
Ik verontschuldig mezelf tegen mijn ziel
Voor het gevecht dat ik heb geleverd
Voel me euforisch…
Weduwe Joustra
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.694 Al wie er kozen voor de zee, voor het ruime sop,
Die redt ons van de ondergang, de Beerenburg is op.
Gestrand zijn op de bodem van dat Friese bocht
Bij windstil weer nog gaat tekeer de laatste ademtocht.
Al zullen wij nooit zinken met onze houten kop:
Red ons van de ondergang, de Beerenburg is op.…
ster
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.778 zonder sterren zijn ze nergens
en hebben ze ook geen publiek
Zonder ster is een oester oe
een heester alleen maar hee
En waren ontdekkingsreizigers
nog steeds verdwaald op zee
Zonder sterren hebben we geen glans
geen lichtjes om in te verdwalen
geen horoscoop om in te geloven
en hebben de bladen geen schandalen
De wereld ziet sterretjes…
sporen op 't asfalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.399 voetsporen op nat asfalt
weggewassen herinnering
en eenzame wegen
nog waagt geen zonnestraal
zich door diepblauwe wolken
maar vogels zijn zachtjes begonnen
weer van zomer te zingen
een boot schommelt stil
op de eindeloze zee
niet echt iemand te zien
die mee uitvaren wil
slechts een vage gestalte
tussen oeverbomen
en eerste sporen
op…
een soort schipbreuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
630 wij hebben het bestaan ervaren
in al zijn facetten
zuinig omstuimig
doch meertijds onrustig
kabbelend als in een bootje
op een spiegelgladde zee
tot het onverwacht omsloeg
als bij heldere hemel
en wij schipbreuk leden
Lejo van Kuijeren…
Verbonden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
806 De zwaan, boeiend,
drijft als baken
in zee waar ruimte
thuis zal worden
slag voor slag verliest
zij de allerlaatste golf
waar de blik op zijn zijn
verdwijnt achter de dijk
bijna uit het zicht
rekt haar lange hals
zich nogmaals
terwijl een eenzame traan
ver vliegt
schikt ze haar veren
rugslag heeft haar nooit
geboeid…
sluit je ogen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.277 vertel me
hoe ik adem
de wolken, de oorsprong
het vrouw zijn, de zee
zodat ik kan zien
hoe liefde beweegt
ik leef en sterf
ben hier en daar
korter, verder dan
de kreet van een meeuw
zeg jij, de duinen
ik leg je neer
dichter de vrijheid
met jou om mij heen
de wind, het waait
vleugels vol jou
je geeft me het trillen
en maakt…
Residu
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 Totdat de ziel van onze woorden wederkeert
werp ik een baken in de zee van tijd
dat uit de tal van tekens uit oneindigheid
slechts jouw bewegen registreert.
Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
Houten vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 De ochtendzon strijkt met lange stoelpootschaduwen
langs de witte bak van de visafslag met rode opdruk
GEM.VISMIJN
VLISSINGEN
waarin gekloofd haardhout is opgestapeld
naast de bak zit Siep zich op te warmen
en uit te kijken over het berijpte gras
waarmee onze vallei bedekt is, groene
zee waarin de houten vissen groeien…
ook de maan gaat voorbij
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
721 je draagt de ochtend voor je uit
en ik de avond
naar de ongetelde dagen
van het dakloze landschap wanneer
ik me stiller dan stil omdraai
naar de dode hond van jaren
met woorden die nergens in
zee keren
of zich op de achtergrond bewegen
als wandelaars in richtlode
wind
het licht sterft en het strand
stamelt ontij
leg…
vreemde uren
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
731 mijn ogen zijn blind
zoals de steen waarop het afscheid staat
van een blij gedicht
mijn oren zijn doof
zoals de duinen van een zongezeilde
zee, het troostend gezang
te donker
en waar ik ook heenga, mijn handen
schuiven nooit de zwaluwen dichterbij,
gestapeld langs ruiten
lieg maar niet, dat is de reden
waarom ik deze bladzijde voor…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Tenslotte zie ik haar
Terugdeinen in
haar eigen element
haar zilte zee,
het zout van haar muziek
in mijn geliefde wonden.…
verwantschap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
676 ik zag de muurschildering
en de zee die zich naar binnen zoog
als waaide het landschap rond
en rond de regenvlagen
bloedrood, vol maanden en uren
ik zag jou slapen
onder de wind, de dagen moe
van lichaam op lichaam
van stenen op water en golven
die zwaar, vol draaien dwongen
ik zag wat ik wilde zien
in de krankzinnigheid
en…
Thuishaven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
795 De tornado neemt gradatim
de stand aan van het flinke schip, veert
het hoger en hoger op zee.
Bedolven onder de golven keert
het om naar haar, in de hardste wee.…
zomeravond in een haven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.148 meeuwen knopen tapijten
uit lachen en nevelsluiers
liggen vermoeid op de pier
terwijl de geur van hete koffie
nog door steegjes drijft
aan flessenpost hangt zeeluigaren
en de bakstenen van de mansardestad
kleuren rood als een roestige dag
de zweetnaad tussen horizon en zee
is lekgeslagen en laat de zonnestralen
diep oranje in de…