5397 resultaten.
Kwatrijn (-)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 Wijsgeren gehuld in een wijsgierige deken
daaronder hun immanent en transcedent ,
ik heb mij daarop stuk verkeken ,
wel de grenzen van mijn ziel verkent.
In de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien ,
niet de ons aangemeten tijd.
Mijn kleren van herinnering verbleken
aan de…
Ogen open
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Dertien maart en veel te laat
voor sneeuw en ochtendlijk
krabben aan je ruiten.
Een jonge vrouw met baby
bezig bij haar auto
woont hier in de wijk
verschijnt vandaag niet
voor het eerst. Mijn vensters:
het is echt helaas.
Betrap ik mijn gedachten?
Vind ik jammer wat ik zie?
Ik kan er niets aan doen
moet ermee leren leven
luiken…
Naar groenere weiden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 het zal toch meer moeten zijn dan een broos bestand
van lijven die elkaar schampen in ridderlijk erbarmen
verwaaid als de kalkgeur van een slooppand
opgelost in zeeën van stevig omarmen
we stellen ons niets anders ten doel
dan onze voortuinen te ontdoen van uitzicht
dat hopeloos is en slechts een voorgevoel
dat de gulzige avond ons berooft…
Zonder schaduw?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
623 Alle revoltes van de wereld wissen
de smart van de moeder niet,
alle vooruitgang verhindert niet
dat ik dictators haat, ook die in
mijzelf, ongewenste waarheden
doen de nacht verbleken.
Ik ben het dier wat nooit een
moord heeft begaan, toch soms in
gedachten stond die stap vooraan,
er hecht bloed aan beide handen tot
ik het hoofd vol…
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 de zon gaat onder in mijn ziel
glans en levenslust zijn zo verdwenen
neerslachtig mag ik overvloedig wenen
plots klopt "schitterend idee" aan mijn deur
maakt bonte schetsen in oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Op een stille avond staar ik naar
de tuinen waar nog mensen bezig zijn
met het snoeien van een heg of het
maaien van gras.
Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.
Harmonie vult de de zwoele lucht, woorden
zijn in stilte gehuld en vervlieden langzaam…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
in ten onder ga, het
is de fluister toon
die mijn stemwind
spreken laat, het staat
voor de reikwijdte zover
ik ooit kon denken.
Het is het brood wat
de honger steelt, een
wuivend bos die het
zachtjes streelt, een
bodemloze slaap in de
wakende droom…
Eindbestemming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Ik ben al jaren op reis, zonder eindbestemming.
Ik ben mijn leven begonnen, zonder enig doel.
Ik ben alles gaan verkennen, en nieuwe dingen gaan ontdekken.
En elke keer als ik iets leerde, gaf mij dat een fijn gevoel.
Nu enige jaren later, en een berg ervaringen rijker
Vraag ik mij af wat het leven is. Wat wil ik bereiken?
Hoe wil ik daar…
Zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 het einde van liefde begint
met angst voor verlies
verloren zijn de mooie dromen
verloren de herinnering
verloren zin
gewonnen zijn ware beelden
gewonnen is visie
gewonnen zijn
ben niet verloren
ben niet gewonnen
gewoon de twee verbinden
zoals een refrein
verliezen en winnen
totaal zinloos
liefde wint niet
wedijver wel…
De woorden waaien met de wind
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
575 De woorden waaien met de wind
tot ik misschien een antwoord vind;
de vragen drijven dromend voort.
Er is het pasgeboren kind,
de moeder die het aan zich bindt
en alles wat weer herbegint,
maar nergens klinkt het slotakkoord
tenzij voor wie aandachtig hoort
de woorden waaiend in de wind.…
Alcoholist, ik?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
680 Ze noemen me
een alcoholist
maar ik voel me
een 'alcoholust'!
En even voor de vorm:
de norm dat ben ikzelf!…
grenzen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Vogel vliegt
zover als ver
beelding doet reiken.
Op de maan
dood gegaan
wegens gebrek aan leven.…
Gek en Geniaal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Gek en Geniaal
lopen hand in hand
zich allebei afvragend
wie nou wie is.…
Toekomstspiraal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Iedere minuut telt in dit uur
dat slechts vordert
in seconden.
Vandaag is verleden van morgen
zoals ook toekomst wordt
verleden tijd.
Heel dit leven rijgt de dagen
opgebouwd uit uren
van toekomst naar
verleden tijd.…
Omgeving
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
803 Ik kan lachen, ik kan stil zijn
en mijn omgeving zal bepalen
of ik open of heel klein ben
Of ik rustig of juist druk ben
En zal mij duidelijk vertellen
wanneer ik iets kan maken
of juist nooit meer moet proberen
En hoognodig af moet leren
Mijn gedrag is mijn omgeving
Is dat iets waar ik voor kies?
Kan ik er hard tegen gaan strijden
of…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Waren het mijn oude vrienden of
de schaduwen van ongrijpbare
taferelen uit het verleden die
mij de rust niet gunnen om uit
de zwarte veren van nacht het
jeugdig elan te herbeleven?
Zijn het de gedeelde beelden ontstegen
uit de zoekgeraakte schimmen, die zich aan
het gemoed klampen, in een laatste poging
zich van het duister te ontdoen…
Over dichterbij.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
645 Hoe zal het einde verlopen,
Wat kan ik dan nog hopen?
Wie deze vragen heeft,
Moet zich wel bedenken
Er nauwelijks aandacht aan te schenken,
daar alles verder leeft.
Het einde lijkt misschien dichtbij,
Maar voor een dichter, immer dichterbij.…
Mens en aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Woorden vallen
uit monden
geven naam aan
de dingen
die zijn en gebeuren
zoals klok en kompas
de handen en voeten
van menselijk leven
in een aards bestaan.
Buiten deze wereld
niet van toepassing.
De cirkel
ontsloten
connectie
verbroken.…
Het kromme recht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
696 De zwaktes
die ik zie in de wereld
zijn slechts karikaturen of miniaturen
van de zwaktes in mezelf
het gevecht
in mij in jij
in zij in wij
HET KROMME RECHT…
Wat ik mis, is waarvoor ik leef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 wat ik mis, vult mijn leven
ik eet me vol bij de vleet
doch geen boterham extra
voldoet me meer dan dat gevoel
geen tweede huis
geen nieuwe auto
alles blijft me er aan herinneren
dat ik niet langer heb
ook nooit meer zal hebben
het is onvervangbaar
een blijvende leegte
een kuil zonder bodem
door mezelf gegraven
waarin ik al gravend…
Luchtige niemendalletjes
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 op hartenklop
schommelt weten
tussen herinnering en vergeten
danst lichte dromen
in luchtige
niemendalletjes
gaat vluchtig
voorbij aan de
zwaarte van bestaan
pas als de hartenklop stokt
de schommel stopt
wordt weten eeuwig vergeten…
DE WAARHEID
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.299 De waarheid is een brood slechts goed voor scherpe tanden;
Een spijs, die aan de dis liefst elk voorbij laat gaan;
Een boek, dat menig slechts gedwongen neemt in handen;
Een bruid, waar naast geen mens als bruigom graag wil staan.…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 Schaduwen hebben geopende parasols
geplant in een verdichte wereld,
lappendeken onder een blauw gewelf,
een brug over ravijnen, euferismen
van onuitwisbare lijnen, een verbond
tussen water en land en de melkweg z'n
tranen lekken laat over te winnen grond,
de kern van onschuld ligt in de kringloop
van vragen en in een symboliek die een…
zwijgplicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 ongesproken blijven ze
vooruit gerold in namen, één voor één
en geen verlies
aan zeggingskracht
toch verdwijnend, naar een niemandsland
hun band voor eeuwig stil
geloken in de ogen van verraad
het kwaad was al geschied
nog voor dat men het noemde rond de uitbraak
van vandaag
ik had het zo graag anders gewild
maar weet nu dan mijn…
Leeg vat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 Als de hel de anderen zijn
is dan de een voor de ander een duivel
of zijn wij desondanks mensen
op zoek naar aandacht en tederheid
een warme plek om te blijven
waarover Carole King zong
genoegen nemen met genoeg
of schreeuwen we om niets
door het hardst willen klinken…
De weg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
708 alles verklaren is soms
een vruchteloos verpozen
in het ongekende
immense heelal
ik ontkom dan niet
aan het erkennen
dat ik me doorgaans
gedragen voel;
deze weg niet zelf
heb gekozen
vaak hoef ik ook
niet meer te zeggen
wat ik eigenlijk bedoel
om me heen immers
herhaalt zich alles in wezen
weliswaar regelmatig…
Spiegelen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Als je lang alleen bent
kijk je
minder in de spiegel
spiegel je dus minder
blijf je langer alleen!…
'Leef verborgen.'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Een voortvarend leven, alles pais en
vree.
Voor hem de zee en later aan de kant
van een rivier zit een visser aan-
schouwend.
Hij leeft verborgen, vermijdt zorgen
en last zoals dat bij een Epikurist past.
Geen overdaad of wellust die verstoren
zijn gemoedsrust.
Hij bewandelt de gulden middenweg en er
is nauwelijks tot geen sprake van…
Het glanst weer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
578 Het glanst weer van de klaver en de boterbloemen
en heel verloren staat er ook een klaproos bij.
Er zijn toch zoveel mooie dingen;
die maken plots mijn hart weer blij
en dankbaar kan ik ademhalen;
al er is pijn en veel verdriet en zorgen,
maar toch wil ik de hoop bewaren
en niet alleen maar angstig zijn voor morgen.
Er is het groot geheim…
Stilstand ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Aardse schoonheid verslond
al mijn geopende zintuigen,
tevens het begin en einde,
de sleutel tussen geboorte
en de dood, verval in een
mensenhart, begrensd door
het dagelijkse brood tot aan
de versnelling door de tijd
gedreven waterval.
Een overblijfsel uit eerdere
gedichten, waarin de waakvlam
overeind bleef in de stormen
van bewegend…