5887 resultaten.
TEER MAAR DAPPER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
593 Papaver bloeit op ruw terrein
Langs spoorbanen en duinen
Ook vind je haar in tuinen
Breekbaar als porselein
Haar rode vlaggetjes, ragfijn
Willen steeds rondbazuinen
De oorlog kost fortuinen
Kleurt velden karmozijn
Hier spreekt een pronte pionier
Staand op verstoorde gronden
Schenkt ze aan honingbijen vocht
Pluk je die kleine krijgsbanier…
De zevende hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 jouw buitensporigheden
doen mij paden betreden
uit een mystiek verleden
tot aan het goddelijk raken
jij kunt de hemel open maken
met een lach en stralende ogen
mij wenken jou te volgen
als ik mijn lichaam heb verlaten
samen aan het rode koord
van hartstochtelijke passie
onszelf verliezen in het gaan
en komen in elkaar verstaan
ik…
In het merg
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
570 In jouw blauwe ogen kijken
en rode lippen trekken me aan,
terwijl de lucht betrekt
de zon zich verschuilt.
Jou kussen en verwachten:
een vonk overslaan tussen ons,
een lichtflits en een donderslag.
Afdalen via de nek naar borsten
stapje voor stapje dichterbij komen
de kern van de zaak, inhoud van de botten…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?
Niet alleen,een paar?
met meer dan zessen?
vinden ze
in dit struikgewas:
deze gedekte tafel
gunnen....
doe ik hen
van harte.…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 enkel een stoffige leegte
luide klanken, harde lansen,
gekleurde doeken wentelen zich om
Zoveel ongrijpbaars maakt dit onzinnig spel
tot een schouwspel
zo rood, zo broos, zo zwart ...
Onder luid gejuich
val ik neer ...
deze strijd kan niemand winnen…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Het oude goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 je lach koestert nog
het oude goud dat van
diamanten en briljanten
in een klassieke setting houdt
je nipt de rode port
zoals in vroeger tijden
koket en welbespraakt
kon jij iedereen verleiden
ogen twinkelen als voorheen
toen jij het stralend
middelpunt van de society was
in een aangeboren gastvrouw schap
jij bent niet op retour
het…
Een droevig lenteliedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
744 Je weet toch wel,
zo’n licht en sprankelend riedeltje
dat als een rood ballonnetje
danst in de wind,
aan een touwtje.
Maar diep,
heel diep van binnen
ben ik te triest om nog te zingen,
want al dat nieuwe lenteleven
kondigt vooral jouw einde aan.…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 ze staart naar een punt
ver weg hier vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik…
Rechtsomkeert
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Ze vindt met uitgestrekte armen
haar rode wollen mantel
- die stoel wordt nooit verschoven -.
De straat wacht onverlicht, verlaten.
Zij kent de weg met ogen dicht
weet waar de kuilen zijn
waar opgestoken tegels.
Een hond waakt over zijn domein.…
Aangenaam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
544 waar warmte zich mengt
met geur en smaak
daar voelt het als thuis
schaduw draagt het licht
tilt het de morgen in
de dag maakt een start
schrijft weer verhalen
over het levende dorp
naar de daverende stad
-
de fiets staat klaar
nog een borstelstreek
door het koppige haar
ik peddel langs
een verpozende beuk
rood vlamt zijn…
Schrijn.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 ’s Morgens vlecht hij de haren voor ze wakker wordt
in rode kroonblaadjes. Hij kan haar beter niet plukken.
Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit,
verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven.
Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten.…
Multi Culti
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 In zo'n metropool als London
Heb ik heel veel verschillende culturen gevonden
Gele mensen, blanke, zwarte, bruine
Die allemaal door zo'n stad struinen
Mannen met een tulband
Vrouwen met een kleintje op hun rug of aan hun hand
Rasta kapsels, Chinezen met een camera
Rode stippen op een voorhoofd, komen uit India
Elke cultuur en bewoners…
Nuit d'amour
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 Aangezien ik een nachtdier ben,
mijn Assepoester,
bestaat er voor mij geen hoger licht
dan te vrijen met jou
in de hitte van een rode vlam
ligt het wapen tegen duisternis
als bijen die naar nectar smachten
zweven mijn gouden gedachten naar
het bloemenveld van pure liefde
in jouw gezicht, je ogen blauw
je lange, zwarte haren sluiten…
Afscheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
961 Het avondzonnetje vlamde in ons raam
En gloeide ons geveltje rood.
Tien snoezige zwaluwen zaten te zaam
Te snebbelen hoog op de goot.
Maar wát ze kwebbelden, al door elkaar,
Daar werd wel niemand uit wijs:
Best mogelijk maakten ze 't reisplan klaar,
Ze gingen die avond op reis.…
Biosfeer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.902 Op de witte muur
slingert een rode duizendpoot.
In elke hoek een spin. Langs de plint
flitst 's nachts een muis. Er woont hier
ook een mens - die af en toe wat plet.
---------------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…
Een enkele dauwdruppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Dat nimmer het
goudstof kon wegen dat
doorsijpelde langs de rode
rozen van het bestaan.
Een enkele dauwdruppel blijft
eens hangen in het spinnenweb
dat zich eens vormen kon; een
transparant geheugen dat
dauwdruppelt in de krachteloze
najaar's zon.…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit en rood…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Licht bewegend
danste het in de wind; en bloosde
het rood zijn bolle wangen;
het fotogenieke kind.
Als een rietstengel zag je hem
neerbuigen. Zijn lof verdienen
al was het zonder enige plicht.
Toch wat ging er achter dit jonge kind
schuil. Waren het de mondhoeken die
krampachtig trilden?…
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.029 nieuws
haal ik de heilige boeken
uit de kast
en schud daar de leeswijzers
en de vrome praatjes uit
Van deze zuiverheid
nastrevende stof
kneed ik een sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een glas rood…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.…
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 Als een rode draad loopt
muziek door hun leven.
Het wordt tot een geheel
in hun geest geweven.
Het heelt de wonden,
het verdringt uw verdriet
Ieder instrument heeft zijn waarde,
de klank verbindt zich met mens, heelal en aarde.
Muziek wordt gekoesterd door jong en oud,
voor het plezier, of voor zelfbehoud.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
612 voortrazend vuur in regen koelen
jouw strijd aanschouwen bovendien
ik wil de bladeren met je delen
rapen wat jou speels verliet
stormwind ervaren, mij nooit vervelen
genieten van wat 't verval mij biedt
samen verkreukelen, vergaan, vergelen
elkaar verliezen in bevrijdend bloot
de toekomst verven met penselen
gedoopt in tinten geel en rood…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 dat ik je plots
op m'n schoot trok
Je kleurde rood
tot in je nek
't stond...
je niet gek
bij je nieuwe rok
.....hoog opgetrokken.…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 hoog de hemel kijkend
staat hij op een paal
krietend krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot…
verjaardag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
796 Nu krijgt ze van mij een rode strik rond haar hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
Tussen twee werelden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 fluorescerend
kleuren aromatische
geuren op vleugjes
warme wind van een
spelende avondbries
het is de balans
die het rood van de
ondergaande zon hangt
tussen twee werelden
in minutieus evenwicht
waarbij tijd lijkt
uit te dijen zonder
in verglijden op te gaan
seconden stil blijven staan in
een totaal ervaren van geluk
waar grenzen…
In relativeren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
495 het moet een vreemd
land zijn waar onze zon
zich iedere ochtend richt
naar haar eigen bron
ontluikt in rood
haar seizoenbaan trekt
met ons planetenstelsel
hijgend in de nek
wie weet is zij
de mooiste uit de
interstellaire bloemenwei
brekend in het zomerlicht
dat in eeuwigheidswaarde
zijn grootsheid heeft benoemd
in het voeren van…