5803 resultaten.
De demonen zijn niet weg, ze slapen alleen maar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 Dat onderdanen op het
Europese grondgebied ook
Deze avond wel rustig
Konden slapen gaan
Weten onderkruipers
Wel beter - zij zijn immers
Niet weg, maar slapen alleen maar,
Klaar om in minder dan geen tijd
Toe te slaan en het eigen werelddeel
Zonder slag of stoot in bezit te nemen,
Landsgrenzen te negeren en de sterke
Man te spelen…
Grote bek, bandje lek, Admiraal lafbek.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 Spel eens even
b o u l e v a r d
voor me?
Wil je?
Kom op zeg!
Toon eens even
een beetje meer spirit!
Net als die helden
van toen
die je zo-even
nog neersabelde
Grote bek
bandje lek
Admiraal lafbek.
http://www.youtube.com/watch?v=wq-kfVmtzOI&feature=youtu.be…
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend land
komt speels een hond uit de haag
mijn hart tegemoet…
ongerust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 zee opduiken
omgeven door zwermen meeuwen
die het altijd al hebben gezegd
dit gaat niet goed met ons wie
we ook zijn weet ik niet eens
dus ik probeer iets het gaat
niet goed met ons mensen
niet goed met mij maar als ik
dat tegen mijn dochter moet zeggen
zeg ik het liever niet is ook beter
het gaat goed schatje, rustig maar
ga spelen…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Woorden worden dan als een
donker dreigend kleurpalet
dat een plagerig spel vormt van emoties
gegoten in een keurslijf van sterfelijkheid.
Uit het gebroken dood gaan
worden we weer heel geboren !…
Een nieuw houvast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 tijger uit de kast
Geboren krijger, nu niemand tot last
Herten dansen en springen verrast
Prijzen, bezingen een nieuw houvast
De tijger vindt de hongerdood
door wat de goede vrucht niet bood
vergat in de orde van leven
wat het streven niet kon geven
Zijn welpen blijven, vertederend spelend
De herten helpen, blind voor het punt
waar het spel…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee…
een oud nummer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Bob Dylan zingt
en ik denk aan vroeger
de studentenflat
de gezamenlijke keuken
pinda's doppen
en Risk spelen
terwijl een enorme
bui kwam opzetten vanaf
het Amsterdamse Bos
zagen we de dalende vliegtuigen
en wat we ook zeiden
we hielden niet op met praten
nooit hadden we een idee
ook maar kunnen hebben over
waar we nu zitten…
dankwoord
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 en dan nu mijn lief,
moet ik gaan
in dit aardse staan de bloemen
binnen tinten paars en wit
een gouden hart noemt zeven slagen
waar geen enkele toon in zit
ze dragen nog het leed
van kille winterdagen
daar tel ik vijf- plus één,
als kleine klokjes licht, ze zuchten niet
ze zingen als ik blijf
en spelen met het overzicht
dat altijd…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 nog zomer ik
op vergeten rozenblaadjes
tel de wolken als
makke schaapjes aan mijn voet
voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel…
Donkere dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Het is een spel,
ik draai,
en houd jou vast
en jij mij.
Laat de wereld maar strepen
totdat je draait als een tol.
Wat maakt het uit
voor dit moment.
Ik doe met je mee,
houd me vast,
en we draaien
ons door die donkere dagen…
Het eerste licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 ik bied je vannacht
mijn vuurwerk aan
door bij je te zijn
in een magnifiek gebeuren
zullen stralen en bogen
de hemel doen kleuren
maar ook met de pijn
en onzekerheden waaraan
wij samen hebben geleden
in vuurspuwers en draaiers
dansen licht en beweging
hun eeuwig komisch spel
alles ging snel
in een jaar vol hectiek
over bergen door…
Facta, non verba (Geen woorden maar daden)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
625 Het spel is afgelopen…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 enkel een stoffige leegte
luide klanken, harde lansen,
gekleurde doeken wentelen zich om
Zoveel ongrijpbaars maakt dit onzinnig spel
tot een schouwspel
zo rood, zo broos, zo zwart ...
Onder luid gejuich
val ik neer ...
deze strijd kan niemand winnen…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
In wulpse bogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
449 ik speel
met je schaduw
boetseer in donker
en licht je gezicht
en profiel
scherpt lijnen
die ik met liefde en
geduld zal verzachten
rondingen
laten ondanks
zwart wit hun
kleuren verschijnen
vlak voor het drogen
heb ik wimper en oog
lichtelijk aangezet
het neusje omhoog
lippen welven
in wulpse bogen
de mond in
glimlach…
slapen of wakker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
914 op zijn rug een zak vol aarde
zijn schred lijkt onzeker
in zijn kielzog volgen de huizen
waarin ik heb gewoond, geslapen, geneukt
en gegeten ze lijken kleiner dan toen
de voordeuren staan allen open
als ik zou dromen, zou ik nu slapen, maar
' k voel een erectie in mijn hand, zou het al
morgen zijn vraag ik me af, of ben ik wakker
en speel…
het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Bos
het bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg op zoek naar het wonder, spectraallijnen
verblinden mijn ogen
zie ik het bos, zie ik mezelf
ik ben de boom, het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de echte mystiek,
ik adem, met…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
Haar handen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
711 Haar handen
als deel van een geheel; zijn dat
deel waar ik graag mee speel.…
Een schamele buit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 altijd weer
gooi ik de netten uit
zoek naar antwoorden
op vele levensvragen
de zee lijkt
groot genoeg om
alle opstekers in hun
markante kleur te dragen
vaak rest een
schamele buit als ik
de vangsten binnen haal
hun filosofische waarde bepaal
spartelend aan het
oppervlak is alle diepgang
ze ontgaan in het speelse
van een gemakkelijk…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Speels en onbewogen was het kind
in zijn verlangen. Licht bewegend
danste het in de wind; en bloosde
het rood zijn bolle wangen;
het fotogenieke kind.
Als een rietstengel zag je hem
neerbuigen. Zijn lof verdienen
al was het zonder enige plicht.
Toch wat ging er achter dit jonge kind
schuil.…
Voelde zijn hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ogen maar
wist nooit wat hij dacht
zijn wereld
had ooit vrijheid
planning en bestaan
in iedere dag ervoor gaan
door geur en kleur
volgde hij seizoenen
intuïtief in eten en
het verzamelen van buit
huid en vacht
volledig aangepast
zo ook het paargedrag
met zorg voor de kleinen
als huisdier is
zijn bedje in stro gespreid
spelen…
Bij het schijnsel van melkwit maanlicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
482 Onder het schijnsel van melkwit maanlicht
speelt de nacht een onnavolgbaar spel;
met de passie die leeft tussen twee mensen,
verbindt zij de eenzamen tot een permanent stel.…
Niet voortborduren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 ik iets vraag
beantwoordt mijn
groet als ik weer ga
maar samen praten
doen we niet meer
hij kan geen richting
houden in het sturen
niet voortborduren
in dezelfde kleur
toch hebben wij
een lijvig testament
de fotodoos ons
eigen monument
in kijken lachen wij
samen maakt ons blij
hij luistert ademloos
als ik vertel over het
spelen…
Laat het regenen (dizaine)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Dan glinstert vocht van de levende band
die telkens weer aanzet tot ander spel,
golft er van diep uit de buik heel fel
de moed en kracht van een samen bestaan
Dan laaf ik mij aan het wonderlijk wel
dat mij bereikt met een enkele traan.…
Kan dankbaar denkbaar zijn?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 Denk ik dankbaar nog een rol
te spelen? In de toekomst met
een serene geest.
Kan ik het nalaten wat ik liever
laten zou? En ga ik tevreden
naar mijn eigen feest?
Dankbaar kan alleen denkbaar
zijn zonder die bochtige wegen
in spagaten. Recht op het doel af
lijkt beter te zijn om in denkbare
dankbaarheid over te praten.…
In contouren aanwezig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 zacht glijdend
ging alles voorbij
als deel van mijn leven
onopgemerkt ik en hij
met de eerste stappen
kwam er verbazing
een lichte schaduw
volgde mijn passen
maar het bestaan
was speels en jong
zelden keek ik ooit om
tot een eerst confronteren
er was geen ziekte of
dood in mijn jeugdig pakket
tot het overlijden van oma
hem naast…
Blauw licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 zij hebben
de ogen afgewend
spelen in de wereld
van blauw licht
zelden zien zij
een gezicht
als zij kijken dan
ontwijken ze de blik
een reflex
die rust moet geven
na een jeugdig leven
van alert moeten zijn
in totale uitdaging
zijn zij ten onder gegaan
alles was gericht op
status en een goede baan
zelf zijn zij
kind gebleven…
Een bleek zonnetje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
486 jij oogt storm
in met vlagen
hyperactief bewegen
ik kwam je tegen
tussen de buien door
gelukkig geen regen
jij voer uit
tegen mij zonder
een bekende reden
ik liet je razen
trachtte een evaluatie
te maken van jouw averij
pas later in
rustiger vaarwater
kwamen de tranen
het mooi weer spelen
is gedaan donkere wolken
kunnen je…