8675 resultaten.
Omdat Sint zoveel van je houdt
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.957 Sint kocht bij Blokker
een DVD recorder
een snelkookpan
een divan
een mp3 speler
een nachtjapon
een hoogtezon
een HD TV
een laminaatvloer
een parelsnoer
een waterbed
een bloemboeket
een sauna
en veertien dagen
Zuid-Amerika
Maar hij bracht alles terug
in zijn lijstje zat namelijk een drukfout
Hij ruilde alles snel weer in
tegen deze…
Mijn kind had niet dood hoeven te gaan
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.364 Je sluit de toegang
Toch komt hij terug
Belt je om te zeggen
Ik kom er aan……
Je keert je rug
Laat hem gaan
Hoort niets meer
Wat er gebeurt
Gaat jou niets aan
De spijt komt achteraf
Maar veel te laat
De sporen worden gewist
Het lichaam wordt versleept
Alsof er niets is geweest
Je ontsnapt hier niet aan
Eerlijkheid duur het langst…
spelevaren
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.254 ik frommel je in gedachten
terug
hoor sneeuwvlokken
nog hikken en proesten, net boven
het gras
en hoe het landschap
kinderstemmen ving, hoog in het
ontmoeten van vogels
jouw kerstboom
die het licht bewoog naar een witte
zielloze kamer
weet je nog
rode ridders en kastelen, alle piraten
op het dek
het getikketak
van tweeëntwintig…
Ik voel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Wakker in een nachtmerrie
Al de dingen komen weer terug.
Mijn vrienden om me heen zijn weg
Ik ben weer alleen op de wereld.…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
De Deal
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
653 Als de wind zich neder legt
Het lover voor altijd zwijgt
Wolken de stoffige regen loost
Trekt de zon zich beschaamd terug
Wandelend over het gele zeegras
Waar de lichamen stierven
Wandelt de dood genoegzaam rond
Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer
Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal
Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…
Herbeschreven waarden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 Ik herschrijf de toestand
die buigend zoals het koren
de wind bekroont naar haar kunnen
en die meegaand de regen terug voert
naar een wolkenloze hemel
doch is mijn besef
dat geen zelfbeeld kan bestaan
onder de noemer van pluralisme
waarvan ik de wonderen op
de bladen van een woordenboek kan vinden
ingetogen is het ik naar wie ik
onlangs…
30 juni
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
902 (voor lieve vrienden)
Toen die dag dacht ik
dat mijn liefde in stukken
was verscheurd
vierentwintig jaar terug
vandaag nog steeds brokken
maar het zal ons lukken
want door wassende tranen
is weer liefde bijgekleurd
bij alle stukken en brokken
waar ik vandaag bij stil wil staan
weet ik dat we steeds knokken maar
er rest toch nog altijd…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
Angst voor dementie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.147 Dat ik neergelaten in jouw wei
aan het gras de geur herkende
als dat van mij en sporen ver voor
gisteren die in verbeelding
nog van liefde spraken
en dat ik niet jouw liefdesheuvel
herkende uit die ontelbare
piramides die ik had bemind
toch ontleedde jij
mijn woordspelingen
en dichtte mij terug
naar daar vanwaar ik kwam
maar desondanks…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
b om
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 aan b
omdat zij meekijkt
niets is
zoals het lijkt
geen blik zo rijk
zo diep en lang
zo slim maar o zo bang
jij begrijpt het
blake enzo
pope en dood
steeg en het rood
de zon en jeugd
mijn lichaam en ziel
staan bloot
maar nooit meer jong
zoals het ooit was
nooit meer terug
jij en ik kijken
soms even
om…
MARTELAARSCHAP
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
660 zijn opgroeien is terreur
zijn spelen is oorlog
vrienden zijn levend dood
altijd samen op straat
tirannie der wraak
bloedstollend zijn sirenes
gekrijs der vrouwen
het rennen en schreeuwen
dagelijks gebeuren
de gewenning is grotesk
een deel van zijn leven
de kraaien fladderen weg
naderend onheil gesticht
zie ik je vanavond weer terug…
vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 gevangen in vergetelheid
de drank die je daartoe dronk
vervaagde de herinnering
en toch weet je, elke weer,
wie ik ben en waarom
je bent jarig, is je verteld
de blijdschap is groot
bij binnenkomst, bloemen en cadeaus
kussen en knuffelen, een breekbare vrouw
maar bij de lift, op de weg terug
zie ik verdriet, brekelijk gezicht
korsakov…
ALLOCHTONEN
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
1.600 haard
weg van het geschonden land
opgenomen in een andere wereld
kunnen zij niet gedijen
losgelaten in het eindeloze
staren ze alleen nog in het niets
en wij maar roepen
en opdrachten geven
wij zijn de gunstengevers
genadeloos in onze uitspraken
het gelijk zullen zij niet krijgen
bevrijd worden ze nooit
gevangen in hun angsten
het terug…
daar vind ik jou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
596 Waar mijn hart het huilen bezong,
En ik barstte maar niet brak,
Liet ik me gaan en kwam jij terug,
Maakte kracht me nog niet zwak.
Maar zelfs gebroken en verwond,
Blijft mijn hart je teder trouw,
Want in die waanzin van herinnering,
In die gekte, vind ik jou.…
December komt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 Door 't donker loop ik
van de prille morgen;
ik keer terug bij 't donker
van de nacht.
De tussenuren slijt ik
in het kunstlicht van kantoren.
Mij deert het niet,
ik weet als nooit tevoren:
ik koester deze donkere dagen.
Het daglicht kan mij nauwelijks
nog verdragen.…
HEEN EN WEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 's Ochtends vroeg
klapt de wandkast open
uit die rappe hand
suist een sterke starre wil
onbezonnen
naar de slaapdronken hemel
ontmoet dampig voornemen
zweeft terug
tussen gladde kastplanken
verblijft honkvaste kracht
aanschouwt alles bedachtzaam
beraamt knusse spookarbeid
koestert zich in 't morgenrood
van doorschenen wijnglazen.…
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
Moeder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
605 Droevige ogen kijken me aan
ze vragen mag ik met je mee
ik wil graag weer terug naar huis.
Ze kijkt me smekend aan maar
weet niet eens meer mijn naam.
Ik wil haar in mijn armen sluiten
boos duwt ze me van haar af,
ze wil alleen met me naar buiten.…
Kernreactie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Ik wil nog niet terug.
Kom hier je hart ophalen.'…
Elfje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
742 er was eens een man
die zich vervreemd voelde
bij de koppenwinkel
had hij zijn oude hoofd
af laten schroeven
omdat hij jong wilde zijn
de mensen lachten hem uit
het was ook geen gezicht
zo'n krakerig kreukellijf
met een uitgestreken snoet
na een jaar keerde hij terug
vroeg om zijn eigen gezicht
dat was echter al verkocht
aan een rondreizend…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
716 Zo zwaar de vrucht was
Zo buigzaam naar beneden
Hield de tak haar vast
Liet haar niet los
Liet haar niet vallen
Zelfs als de storm
door de takken raasde
de regen zich liet voelen
Totdat ze rood gekleurd was
en gerijpt
Liet ze zich los
en zachtjes vallen op de aarde
Ze keek nog eventjes terug
naar boven
Om te zien hoe…
Op weg...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.225 Maar ik wil terug, weer naar het licht.
Naar het nu en de toekomst,
verdergaan zonder te vergeten en herinneringen te bewaren.
Te genieten van een nieuwe zonsopkomst,
om onbezorgdheid en geluk opnieuw te mogen ervaren.…
Het pad van geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 stappen
te weten die ik
moest gaan in dit leven
een rugzak
met kennis en kunde
een doel dat de wereld mij gunde
maar vergat
naar vogels en bloemen te kijken
warmte te geven aan mensen
het ging alleen om mijn wensen
had maar één perspectief
voelde hun liefde niet
heb alles moeten leren
door anderen en mezelf te bezeren
nu eindelijk terug…
Ben van 1933
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 Donderdag een etentje aan de haven
op donderdag raakt de dood
om op 31 mei terug te keren
definitief dit maal.
Op donderdag een dienst
de banken stijf en ongemakkelijk.
Wij zouden volgend jaar
jouw verjaardag vieren
jij glimlachte omineus daarbij
zo zul je altijd blijven.…
Een beetje ouder.
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
588 Maar na drie maanden wachten
brengt de lentezon mij terug tot volle krachten.
Ik kom weer tot volle bloei,
ik ben opnieuw in ganse groei.
Zo zie je maar,
ik word ouder, jaar na jaar, na jaar ...…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 Dikwijls wanneer ik
mezelf in eenzaamheid verlicht
door over het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid
die tijdens mijn herinnerde jeugd
zo voelbaar was in heimweedromen
ik keer dan terug
in verwilderde rozentuinen
en probeer mijn gevoelens
in uitvoerige brieven te omschrijven
maar ik besef tenslotte…
VERNEDERING
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
848 Trek me zwijgend terug
bij het gepoetste aanrecht.
Verberg mijn handen
beschaamd onder het keukenschort
en ga op zoek……
naar blik en stoffer…
Trouwe kameraad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.020 ontworpen
laat me dan niet verloren liggen
overwoekerd door het onkruid
we hadden geschillen
daar kunnen we niet over liegen
maar de dageraad belooft geluk
ik ben de zee
nu je schrijft over oceanen
zitten we samen in een zeilboot
een eiland roept ons
we zien de rotsen daar
en gooien onze wanhoop
voor anker, kameraad
daar ga je terug…