23350 resultaten.
Dodona
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.127 Woudduiven brachten de boodschap aan
te luisteren naar het bladerruisen
in de kruinen van de eiken
Sprak daar Zeus niet met paarse
vermoeide lippen de toekomst uit
orakelend, bliksemend gods woord
via mannen met blote voeten
onverzorgd als bomen in het bos
bladerval, dode tak en hangend mos…
Kaalslag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
917 Tergend traag zet hij een wankele schrede
over de verzengend savanne, leeg en gortdroog
een kaalgevreten paradijs zonder hoog
of laag, zonder beschutting, nergens vrede
turend tast hij naar de randen van de vlakte
terwijl zijn rafelig spoor verdwijnt in zwakte
Nog even blikt hij naar wat passeerde
hij zou het, zonder aarzelen, zo weer doen…
Haastige spoed...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.033 ademen neemt
soms de must
van rennen
in de tijd
die nimmer wacht
of even rust
en telkens
verder glijdt
hoe nietig kan
een mens zijn
die in zichzelf
verdwaald
en tot de
conclusie komt:
ik heb mij ingehaald!…
TREDMOLEN
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.058 In de tredmolen van 't leven
draai je alle rondjes mee
verliefd, verloofd, gelukkig
soms verdrietig, vaak tevree.
Eerst gaat hij langzaam
je merkt het niet als kind
pas in de tweede ronde
als je snelheid prettig vindt.
Je bent ouder en bezagdigd
bij het luiden van de bel
in die laatste ronde
draait hij veel te snel.…
Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden,
gedicht
2.9 met 28 stemmen
15.254 Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden, waarin
Ik botten had die zacht waren als zijde. De meiden
Giechelden, ze wogen me en schommelden mijn wieg.
Er was een tijd dat ik mocht denken: Kijk, ik ben
Van marsepein. En als dat niet beviel, dan dacht ik:
Kijk, zilverpapier. Of een kaars, dan kon ik branden.…
Memo
gedicht
3.3 met 15 stemmen
12.386 Voor als ik dood en dement ben
het groen wat meer goud en zilver,
de berg wat meer dorp en schors,
het meer wat dieper naar villa's,
de dalen wat kleiner en suite,
de klokken wat dichter naar krekels,
de wereld met uiterste precisie
meegenomen in het schort van
het meisje voor dag en nacht.
---------------------------------
uit: 'Gratie…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 ik kijk niet terug
maar blader door een herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet…
Aspecten van het Leven
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.489 In je jeugd besef je niet dat
het leven vele aspecten omvat
we leren tijdens het spelen
met broer en zus te delen
op school krijgen we allemaal
gym, rekenen en taal
discipline wordt je bijgebracht
...wat je regelmatig minacht...
ga je van iemand houwen
wil je het liefst snel trouwen
kinderen, een mooie baan
maar dan komt het er op aan
tegenslag…
orgastisch is het spel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.114 zullen spelen
de tijd staat stil
in dit perspectief
zal je me nooit vervelen…
Olijfgeheugen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.325 Het wordt me duidelijk,
stilaan: alles is een leugen,
er was geen tijd
vóór jou tijd.…
hongerogen staren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 een vonkje overspringt
behoedzaam in het tasten
kijkt in de gedachten
van ogen die verwachten
wendt dan de blik
en schrikt beduusd
van vreemde krachten
ze reiken naar je ziel
voelen aan je geest
hongerogen staren
en baren zo je angst
er zijn er op je pad
een paar geweest
in wie je wel
vertrouwen had
je handen spelen
met de tijd…
De wandelaar
gedicht
4.9 met 7 stemmen
12.069 Kunstenaar uit de tijd der Renaissance,
Teken ik 's nachts de glimlach van een vrouw,
Of buig me over een spiegel en beschouw
Van de eigen ogen het ontzaglijk glanzen.
Een dichter uit de tijd van Baudelaire,
- Daags tussen boeken, 's nachts in een café -
Vloek ik mijn liefde en dans als Salomé.…
Vroeger
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.225 Vroeger had ik later nog
De toekomst was van mij
Ik had het leven voor mij
Nu ligt het achter mij
Vroeger had ik later nog
Ik heb al wat ik bezat
Maar alles wat ik heb
Ik heb mijn tijd gehad…
Wakker worden
poëzie
3.0 met 17 stemmen
3.543 Door lichte dromen straalt de lichte morgen,
En streelt mij zoals moeder deed, en legt er
Een bloem van zon op de oude sprei, en vlecht er
Het dierbaar beeld van verre kinderzorgen.
En 'k ben weer kind, - niet beter - ach! niet slechter
Ook dan thans, en schoolziek heb ik 't hoofd geborgen,
Diep onder 't dek voor 't bange uur verborgen -…
toekomst
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
982 Hé jij
toekomst
Ik weet niet
wie jij bent,
wie ik word.
Hé jij
toekomst
Jij weet wel
wie ik ben,
wie jij was
Hé jij
toekomst
Later word ik groot
net als jij
Later word ik jou…
Een land
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
927 Waar de zon de regen kruist,
Daar ligt het kleurrijke land,
Een land waar gelijkheid huist,
Met niemand aan de rand.
Een land waar geen wapens bestaan,
wel liefde en geluk,
waar het mogelijk is om elkaar te verstaan,
zonder een haatvolle blik.
Het land ebt voor m’n ogen weg,
De regenboog verdwijnt,
Ook nu heb ik weer grote pech,
Wanneer…
Nachtelijk duister
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
781 Als een blok graniet dreunden
de nachten door mijn hoofd
toch, in mijn geest
woonden altijd de diamanten
dan stoffig, vaak briljant
ik ontving veelal met ontzag
en knoopte eerbiedig
het geheel tot een rij
van vele jaren
dag en nacht.…
parelde een hoge lach
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
994 in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn…
Sluitingstijd
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.067 Tot hoe laat
zwerft de dag in heden?
De beeldbuis kent geen rust,
verhoort gebeden
blijft bewust onbewust.
Ik wimper even
in het licht, sluit dan
mijn slaapkamerogen
en dicht een bleek gezicht
uit mededogen.…
Wachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.012 Wachtend op een trein die nooit meer komen zal
sta ik op een verwoest perron
met onder mij een gapend dal
te staren naar wat eens de perronklok was
de wereld is van god los geraakt
komt er dan geen einde aan deze cirkel van geweld
waarom heb ik in godsnaam geen heidehutje gekraakt
in wat verschillen wij, wat men de mensheid pleegt te noemen…
„DU CHOC DES OPINIONS JAILLIT LA VÉRITÉ”
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.054 Maar waar vooroordeel met vooroordeel strijdt,
Wat is het — dan verlies van tijd!…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.095 Zondag kabbelt 's nachts voorbij
wanneer ik rust in vergetelheid
mijn compagnon (hij kent de tijd)
slaapt mee, zet alles op een rij
Laat me nog niet wakker worden
ik zie fantasieën razen
Bailey's glas uit wolken blazen
tussen ongepaste borden
Dichten kun je slapend af
een kwestie van diverse wegen
vloeiend, om geen woord verlegen
een…
CARPE DIEM
hartenkreet
1.6 met 32 stemmen
1.064 Geniet van het leven
elke dag weer
geniet en wees blij
met dat wat
je is gegeven.
Geniet, het mag
maar doe het
vandaag,
want morgen is
vandaag niet meer.…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
Tempus fugit
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
958 Het wachten duurt mij
soms te lang, van dag tot
uur tot minuut
Wanhopig om weer een
nieuw jaar; de klok
tikt even snel
Tijden veranderen,
tempus fugit, liefde
blijft hetzelfde…
Stonehenge
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.253 Als nietige dwerg
loop ik tussen reuzen
uit tijden van weleer
na duizenden jaren
nog steeds symbool
voor magische kracht
Hoe mensen beperkt
in kennis en middelen
wonderen verrichtten
door samenwerking
waar wij nog steeds
versteld van staan
Als de zon zich wendt
voor weer een cyclus
van zomer naar winter
van winter naar zomer
spreekt…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 En verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo…
flitsrits de banaan!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
971 let wel
het is teenkrommend
de Halve Egmond
over duin en strand
als voorlaatste
met grote haast aankomen
groots in cadans
op kilometerpunt 17
bij bananenstal
ONZE HAP TEGEN HONGERKLAP
met een in alle rust
je banaan pellende mevrouw
die lacht
zet door
blijf er voor gaan
bent er bijna
dat is pas echt krom
om niet te zeggen
bij…
morgen is van glas
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.289 morgen is van glas
de toekomst transparant
met een lichte weerspiegeling van het verleden
je droomt voorzichtig
over morgen
borduurt voort op je ervaring
van vandaag
morgen is van glas
beslagen van mijn adem
herinnering van Dromen over morgen
sijpelen als water uit je handen
geen houvast, oneindig lijkt de val
als je in de overbruggende…
De Tweestrijd
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.164 Onze tijd, die lacht
Om de sterveling,
Die altijd verliest -
Of al kiezend strijdt,
Ofwel wachtend triest -
Van de eenzaamheid.
Onze tijd, die wacht
Tot alles bevriest,
Tot zelfs de wilskracht
Van het lot verliest.
--------------------------
Naar aanleiding van "Honderd Jaar Eenzaamheid" van Gabriel Garcia Marquez…