9413 resultaten.
Gebed
gedicht
3.5 met 4 stemmen
13.342 achter de kerk staat de vrouw, ze verdraagt
doffe haren op vette kleren, een hond blaft
eenzaam, traag loopt oud water de kraan uit
dit beeld wilde ik vasthouden en uitzetten
voordat de engel van zijn ladder afdaalde
--------------------------
uit: 'Bezonken', 2014.…
Celeste
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
829 Hoe zacht ze speelt met sluike sprietjes
ontwakend langs de smalle slingerweg
en op het water wel een handje helpt
met openvouwen van een lelieblad
de pure naaktheid van een boom belicht
om halverwege de ligusterheg
zich neer te leggen in het kreupeldicht
geweven bed van de vergeet-mij-nietjes.…
Statie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.021 Hoe zij verstilt
tot glanzend water
tussen randen groen
na de reis onder bomen.
Dood als persoonlijke
vijand, vrouw als rivaal.
Wat gaat hem de lente aan
bij het lied van de aarde?
Hij gaat neer in de ring
nadat hij voor haar zong.
Nu klinkt de stilte.
Spiegel, omfloerste trom.…
Harten aas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Miljoenen
beloftes van
wie ‘t gewicht
verzwaarde,
verdwenen
onder water,
de Seine kleurt
roestig rood.
Aan de oever
werpt een man
dagelijks zijn
hengel uit.
Hij vangt harten
voor de wereld,
zij verkeert in
liefdesnood.…
Jij en ik
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
535 Vannacht heb ik
Ons een nieuwe
Waarheid gedroomd:
In een ongekend
Heldere dimensie
Droomde ik mijzelf
En jou twee duikeendjes
Die opgaan in de
Liefde voor het water
En voor elkaar -
We brengen
Rimpelingen teweeg
En wachten tot ze
Elkaar raken en ik
Deel word van jou
En jij van mij…
De vreemdeling
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
524 Aan stof en puinhopen ontsnapt
Gevlogen voor het grof geweld
De greep van water nauwelijks ontkomen
Verstrikt in grauwe grens versperring
Een nachtmerrie, de slaap ontsproten
Snakkend naar het ochtendlicht
Waar is mijn lief in het Avondland
De hoop snelt voor mij vooruit
Gesmoord in onbegrip.…
Wakkerend geweld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
462 ik zag
in de spiegel
van je ogen
het gladde
verdwijnen en
golfjes verschijnen
nog kreeg ik
de wind niet
pal van voren
maar in het
wakkerend geweld
werd storm geboren
wij deden water
in de krachtige wijn
hebben de golven bezworen
geen zee gaat ons
te hoog maar ruzie
kan ons niet meer bekoren…
zwijgend wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 bedachtzaam baadt ze
in het kleurloze water
deze zacht vloeiende taal
ontsloten noch beschreven
de onvoltooide woorden
van een niet gerijpte taal
badend in het bad
van vloeibare onwetendheid
behoedzaam wachten tot
het daglicht draaglijk is
en ik word bewogen voorbij
het zwijgend wit…
De steen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 De steen ligt daar al een eeuwigheid
nooit kon hij zijn verhalen kwijt
aan de reizigers die hem links lieten liggen
het is ook maar een steen
hier gekomen toen hier nog zeeën waren
gebleven toen woestijnen het overnamen
leg je oor eens te luister
hoor hoe de wind golven van water
en woestijnzand opjuinden
de razernij van de natuur.…
Nazomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 In een witte sloep in de haven lig
ik te soezen in de lome stilte van
het late zonlicht, de nazomer legt
haar vermeende onschuld af, trilt
in mij na, de zoele wind die boven
het brakke water waait, kleeft mijn
gedachten aan de vlindervleugels
van een langsfietsend meisje vast…
Van niets iets.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Vissen weten niet,
wat water is.
Vogels beseffen niet,
wat leven is zonder lucht.
Alleen kunstenaars weten.
Alleen kunstenaars maken.
Levensgenieters leven.
Dichters dichten.
Van niets maken zij iets.…
Vriendschap, wat doe jij hier?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
716 Waar was je al die tijd
Voor jou bevaar ik verraderlijke zeeën
Waag ik een sprong in diepe wateren
Maar waar was jij?
Schepen gevangen in vurige doodstrijd
Doch zou ik altijd mijn koers voor je wijzigingen
Blijven varen tot in de eeuwigheid
Maar vriendschap, waarom was je niet hier?
Vriendschap, ik gaf alles
Maar wie ben jij?…
Herta Müller
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 Jij schonk water in een porseleinen kop
het schoteltje paste er niet bij
liet een barstje zien
Het oor zag er breekbaar uit
schulpte mijn handen om de kop heen
liet de schotel staan, dronk
voorzichtig, zag jouw glimlach
opengaan, binnengegaan…
Geest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Nog voor alles was
zelfs geen begin
Geest aanwezig
zwevend over het water
toen er orde
in de chaos kwam
het lichtwoord
klonk
Geest
nog voor ik bestond
wist van mijn bestaan
elke dag
die kracht voelen
vuur dragen
en overdragen
Geest altijd aanwezig
ook als ik afwezig ben
of levenloos
beadem mij…
vergeet-mij-nietjes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
622 als ik de planten
en de bloemen
van water voorzie
dan hoor ik in de verte
een mooi refreintje
in een prachtig liedje
wat kleine blauwe bloempjes
die samen smekend zingen
“we hebben grote dorst
ja, we hebben zo’n dorst
och alsjeblief…Johny
vergeet-mij-nietjes”…
overgaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 het schip een
paard van hout met
vleugellamme stilte
volgestouwd
het vertrek valt hem
zelden zwaar de
thuiskomst steeds een
smeulend verlangen
maar thuis zijn
gewoon thuisblijven
dat kan hij niet
verzucht Penelope
het water huivert
de veerman meert aan
een roerloos wachten
in onderbroken tijd…
het is vluchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
493 mijn blik vloog van tak
naar tak, omdat ik dacht
dat er een vogel zat
het was echter alleen de gedachte;
die spatte zomaar ergens vanaf
ik kon niet anders
dan het volgen; ineens
leek het verloren op het water
en sprong mijn blik
van blad tot blad, omdat
ik dacht, dat ik de gedachte zag…
Gehoord.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
459 Dat woord
in de woestijn
waar de zandkorrel
in de meerderheid is
in de lucht
waar door ijlheid
klank niet weerkaatst
het woord
dat met water
in de maalstroom
verdwaald kan raken
in het nieuws
waar het alledaagse
het eigenlijke vervaagt
dat woord
in het gehoor
tussen alle klanken
kan levens verankeren.…
Koffiedrinken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
755 Lucht, aarde en water,
voeden koffieplanten,
die bessen laten rijpen,
in de tropenzon.
Koffieboeren kweken.
Koffiebranders roosteren.
Barista's maken koffiedrank.
Mensen met liefde en passie zijn het,
die ons vitaliseren.
Zij zijn het,
die ons laten genieten.
Van het mysterie dat we koffie noemen.
Van het leven zelf.…
ABSORPTIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 er komt niet
uit het buitenleven
niets
hoewel het zich eindeloos uitstrekt
zich verder verwijdert
van verdwijnende einder
of het mistig is
vraag je
niet dat ik weet
wat weet ik
met mijn stampvoet
driftige hand vlammend oog
nu eigenlijk
steeds verder
keert het zich inwaarts
waar water
wegzinkt in land
is dat het?…
overboord
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 de schellen
vielen haar
van de ogen
toen haar hart
samen met
woorden en
klappen in het
water viel
komma's en
punten alles
viel versnipperd
overboord
niemand droeg
haar gebroken
woorden
opnieuw naar zee
onverbonden
taal valt
zelden in
goede aarde…
een brief van thuis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
520 rook stijgt roerloos van de dorpen op
de verre nevel daar is waar de mensen wonen
honden blaffen in de diepte van de stegen
uit de hoge moerbeiboom kraait de haan
geen dag geeft je een tweede ochtend
het water wervelt om het fort
een miljoen voor een brief van thuis…
VAARWEL
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
657 De aan lager wal geraakte kapitein,
het water staat hem al aan de lippen,
zijn huwelijk loopt nu op de klippen,
omdat er telkens aanvaringen zijn.
Z'n vrouw loopt al een tijdje te klagen,
want ze kan zijn fetisj niet meer stelpen:
de belangstelling voor haar oorschelpen,
en wil geen matrozenpakjes dragen.…
klinkt als kannen en kruiken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
568 bijna passeerde iets van vroeger
in de gedaante van toekomst
lijken bomenrijen op vergeten
en langs elkaar
in de vorm van oplijnen
of een gebeurtenis
voordat het landschap zich sluit
nog eenmaal overdenkt
zonder omkijken of zondebok
is het tijdstip reeds gedaan
ligt het water voor ons uit
klinkt als kannen en kruiken…
reverso
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 er gaat een loutering door deze herfst
elke gedachte dwarrelt naar aardse sferen
eeuwen vergruizen in bos en laan
adem vult zich met zilveren stem
sprekend gelijkend met elk kleurig blad
en over water in lucht verscholen;
de plek in herinnering waar ik ben…
Ik voel in de natuur.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
422 Elk dier, elke boom, al het water
en de wind zijn de spiegels van
mijn droom van de Vader die bemint.
Ik geef mij over aan de adem
en het ritme van de kracht om
te komen tot het weten dat
de schepping is bedacht.…
basalt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
478 in de woeste bezeten kop
teistert het spookhuis van zijn kindertijd
blokken basalt houden onwrikbaar de wacht
onstuimige kleuren spatten uiteen
vermengen zich met het wijde water
golven slaan in dikke klodders op het strand
woeste verfstriemen belagen het doek…
In Behandeling
snelsonnet
4.3 met 10 stemmen
707 Maar wie écht won, - ik voel het aan m’n water -
Dat horen we misschien pas járen later.…
Statie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.301 Hoe zij verstilt
tot glanzend water
tussen randen groen
na de reis onder de bomen.
Dood als persoonlijke
vijand, vrouw als rivaal.
Wat gaat hem de lente aan
bij het lied van de aarde?
Hij gaat neer in de ring
nadat hij voor haar zong.
Nu klinkt de stilte.
Spiegel omfloerste trom.…
Regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Geef mij de regen
een zomerregen
waar ik nat kan worden
liggend in het gras
Laat mij wachten
op de regen
van de ochtend tot de avond
Ik zal wachten
als de bladeren van bloemen
waarin ik de samenhang
kan zijn met alles
een ontkiemen
een belofte
voor de volgende dag
Dan zal ik drinken
van het water
Dan zal ik dichter bij
de aarde…