7277 resultaten.
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Bloemen, het strand, het land achter de grotere zee
ze zoeken de bloesem, de zon, licht om bij op te leven,
vragen 'n soort zegen vanwege al 't goede in dit leven,
te midden van droom en schemerschijn, ja, 't mag zo zijn.…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Nog even traag en stil mijn zwerven
onderdoor de wolken over water glijdt
de strakke zilver zee het licht zo
dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog
zacht en schoon met passie streelt
zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen.
Alle contrast wordt zichtbaar, ik wil het licht tegemoet.
Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft?
Vooruit, kop in de wind!
Loop naar het leven gebogen.
Achter mij ligt de pier, donker, door golven omspoeld.
Hier verliest het land zich aan de zee.…
Fabel 3845 (peace for our time)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
952 Dromend de stille droom
van het weemoedig leven
zijn in de kalme stroom
de vissen meegedreven
tot waar hun element
niet zacht en groen meer was
maar zilt en flitsend blauw:
bijtende scherven glas
want rivieren stromen naar zee
en wee vissen die dromen
het water voert hen mee.…
Test
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.415 Ik heb een echt goede vriend
Ik ben hetero, hij is homofiel
Toch hebben we elkaar verdiend
Spelen spelletjes
Nu is het even welletjes
Verdrietig deelde hij mij mee
Misschien heb ik mijn leven verpest
Leefde met hart en ziel
Droeg water naar de Griekse zee
Ik wacht, en heb gegriend
Op de uitslag van zijn test.…
Een stuk glas...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.033 Een stuk glas dat op mijn hand drijft
gevonden op een leeg, koud strand
Randjes van pijn weggepolijst
door de zoute zee en het zand.
Wacht onze ruzie ook zo’n eind?
En denk je dat de pijn ooit strand?
dat onze liefde weer verschijnt
als traangeslepen diamant?…
Echtscheiding
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.279 glazig glijdt ijs over mijn
wang, druppelt naar een
zee, spontaan dichtgevroren
in volle zomer
tranen van vloed waaien
over mijn strand van
ontgoocheling, jij brengt
met golven van woorden
wat eb naar me toe
allang vervlogen
windstoot doorprikt
nog altijd mijn
drijvende wolken . . .
tot snijdend hagel…
David
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
4.234 Zo lief, zo teder,
Oogjes helder als blauwe lucht, blauwe zee.
Nog zo klein, maar alles er op en eraan.
Zo wonderlijk, zo schoon.
Dat kuiltje in je wang, je ondeugende lachje,
Je verdrietige gezichtje als je huilt.
Je verwonderende blikken, oogjes die alles willen zien.
Je bent nu al zo mooi jezelf,
Zo mooi anders.…
AFSCHEID
gedicht
3.9 met 109 stemmen
35.541 Maar achter deze hoek
een werelddeel,
achter dit ogenblik
een zee van tijd.
Zul je voorzichtig zijn?
----------------------------
uit: 'Oogappel' (1986)…
als jij kon begrijpen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.162 als jij dat alles kon begrijpen
zou je weten dat ik voor jou
over duizend sterren zou lopen en
tot in de eeuwigheid
in een koude zee zou willen liggen
als jij maar gelukkig was.…
't is voorbij
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.679 mijn wereld om voor te leven
is gestorven
naakte bomen
in een dode woestijn
de zee draagt
een ijskoud veld van vissen
de kust neemt afstand
voor wie ik leefde
is gestorven
de zon poogt verwoed
zonder resultaat
zijn warmte rilt mij slechts
een huid om leegte
àlles lijkt dood…
Hoe machtig ben ik
netgedicht
1.9 met 25 stemmen
901 Ik las het levenswerk
van een dichter in een week
en gaf me over aan een vloed
van woorden, letters en een zee
vol hersenkronkels
- Hij bezweek voorgoed
die ook mij wilden verslinden
zoals een zeemonster doet
Langzaam trok het water
zich terug in het boek
Mijn geest vatte slaap
en stak de draak ermee…
AANGESPOELD
netgedicht
2.9 met 127 stemmen
26.697 We geuren zee
en kloppend bloed
streelt baren open
tot de morgen
ze voldaan
weer sluit.…
Droom maar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.392 Droom maar warme dromen in een zee van geluk,
jou leven kan niet meer stuk.
Droom maar in de golven van de slaap,
ik ben er als jij ontwaakt.…
De bij aan het strand
poëzie
3.4 met 31 stemmen
3.651 Zeg, zwerfse zuster bij,
Gevleugelde schalmei,
Waartoe verliet gij 't zoet der bloemen
Om moederziel alleen te zoemen
Slechts tot de zee en mij?
Verlokte een dichterluim
Ook U tot plichtverzuim,
En zoekt ge, als ik, door 't licht verblinde,
De honing voor Uw droom te vinden,
Ach, in een kelk van schuim?…
Gevecht
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.305 Niet de vele knopen
tellen de afstand
noch de mijlen
over zee
onzichtbare draden
worden verweven
en hechten aan
het tikken
van vervlogen tijd
daar waar het landen
vaste grond geeft
in geloof
zal het hartenbloed weer
stromen, twee handen
leggen leven
in een omarming
van liefde…
Angst
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.552 Jouw lichaam
een zee
vol verrukking
soms rustig
vaak wild
en onstuimig
Onstuimigheid
van de jeugd
onverzadigbaar
eerlijk, oprecht
jouw liefde
voor mij
Onzekerheid
angst
verlies
ik
verdwaald
in jouw hart
Vragen
vertwijfeling
hoop
wanhoop
mijn liefde
voor jou...…
zijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
697 rollen van de golven
op de kust suggereert de eeuwigheid
en tegelijkertijd messcherp de
vergankelijkheid van mijn bestaan
elke letter op papier
bewijst mijn zijn voor
deze ene seconde
er voor en er na
zal ik enkel herhalen
en wordt het scheppend bezig zijn
een grimas van het brein
ik zie de woorden
stromen uit mijn pen
ik huil een zee…
MARINTIEM
snelsonnet
2.8 met 29 stemmen
1.172 Gemengd op zee zorgt voor gemengd gevoel.
De commandant heeft echter veel bezwaren
en vindt het vrijuit vozen tijdens varen
geen voorbereiding op het strijdgewoel.
Dus géén gevrij, géén kus, géén soixante-neuf…
voor onze krijgsmacht geldt: ‘make war, not love!’…
kastelen in de lucht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.004 ik vertel je
over dromen
en wolkenstof
hoe de wind
geen woord verspilt
enkel stilte draagt
in groot vertrouwen
hoe dit laatste
mijn handen vouwt
wijzend naar het lichte tij
jij vraagt me dan
waar de zee begint
en voor ons uit
ligt slechts de waarheid
golven groot
de horentjes in het zand…
ademen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.479 dronken van je geuren
lurk ik met mijn lippen
aan de zuurstof van je lijf
de vuurstof van je zenen
mijn longen zwemmen
in jouw heerlijke zee
de kieuwen die je buik
plooien naar mijn kust
samen brandende adem
verwoest al wat was
we plagen de golven
in wild deinende roes
tot puurstof ons zwelt…
nancy
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
766 het loden leger
draagt de dood op handen
hamert de dood in het tedere hart
in de vlijmscherpe, vlamrode zee van bloed
wordt de mond tot stilte gekerfd
woorden breken
doof en zonder tranen staart ze
in blinde duisternis
nooit meer zal ze op zichzelf lijken
het licht in haar ogen gedoofd…
van 2005 naar 2006
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 de brandende zon
wordt verzwolgen door de zee
op de zandbank -
het is altijd lente
in de hal van het station
bij het koffietentje
de zorgvuldige
achter de nieuwste computer
wacht op zijn beurt
de van der made weg
maalt de polder tot waste land
eenzaam spelend kind
investeringen
van een wandelende tak
zondag in de file…
Gevouwen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.439 In vervagend avondlicht
zag ik een bloem de bladeren
vlijen rond het hart voor zij
haar hoofd boog in de nacht
ik zag d’r dromen
drijven op de wind
en huilde toen haar morgen
niet meer kwam
stil heb ik haar naar zee gebracht
en aan de golven toevertrouwd
biddend dat de oneindigheid
haar blaadjes weer ontvouwt…
Strandgast
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.317 Ze ligt in het zand
in de verte blinkt de blauwe zee
achter haar zonnebrilleglazen
zijn de ogen gesloten
Ik denk aan Freud en Jung
hoe de menselijke geest
alles van buiten naar binnen neemt
en zich verwonderen blijft
Ze is verdwenen, haar handdoek
verlaten op het zand en ik
hoor haar stem vanachter mij
wat heb je nu weer geschreven…
De enige manier
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
637 Er is maar één manier
Praat met me
Ik verdrink
In de woorden
Die voor jou bestemd zijn
Laat me praten
Ik kan niet meer ademen
In de storm
Van ongeordende zinnen
En de regen van letters
Open je mond
En verlos me
Van de zee
Van rondtollende gedachten
Die op mijn schouders rust
Mijn hart verdrinkt
En ik wil alleen maar praten
Dat…
Stormduinen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.503 als je van steen was
zou ik huilen
nu wil ik schuilen
met mijn gezicht
in het mulle zand
tot de kilte voelbaar
zoekt naar helmgras
een laatste strohalm
stijf en stug
zucht in de wind
net als een kind
de zee stilaan bedaren
strandribbelend aaien
wat er ver zoet en ver zacht
tot rust gebracht…
het ijlen van de nacht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.501 de zee,
steeds kleiner, verdeelt
mijn handen over duinnachten
en jouw gelaat
wit en stil, als lelies voor zon verborgen
wordt meegenomen door de vlekken
van de wind
ik laat je alleen: meeuwen
zwijgen de wereld en mijn stem streelt
de laatste herinnering
zoveel trager
dan de wandeling naar morgen…
Antibes
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.338 Het kasteel
Vol licht en de zee die zo blauw is
Met de lucht en cipressen
Om daar te wonen met die kleuren
Al die kleuren en dat moois
En jij die daar staat
en waarschijnlijk aan iets anders denkt
Aan vroeger
Met verre ogen
Of in je hoofd luistert
Naar het concert voor de doden
Terwijl ik niets hoor
Ik leef om te kijken
Naar al dat moois…
tijd voor bezinning
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
594 maandag, zilverlicht
dinsdag, goud schemert de zee
woensdag, gehakt
donderdag en bliksem
vrijdag, vis moet zwemmen
zaterdag, het moet nu gebeuren
zondag, een antwoord schuldig
ergens tikt een klok
mijn houdbaarheidsdatum
houdt eens op
midden in de week
maar zondags niet
ik ben
zomaar
net als u
een mens…