inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

BOURNEMOUTH PIER & BEACHES

Zaterdagmiddag, Bournemouth Pier & Beaches
Stad, geleund aan zee.
Toch is het er rustig op het strand.
Voorzichtig flaneren in de kou.
Het is een late winter, het voorjaar nog ver van hier.
Tussenseizoen.

Koffiedrinken op de pier, maar de jas blijft aan.
Rommelig plekje aan het raam, de koffie is lauw.
Veilig achter glas tuur ik naar The Needles in de verte.
Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen.
Alle contrast wordt zichtbaar, ik wil het licht tegemoet.
Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft?

Vooruit, kop in de wind!
Loop naar het leven gebogen.
Achter mij ligt de pier, donker, door golven omspoeld.
Hier verliest het land zich aan de zee.
Ik volg de waterlijn, levenslijn.
Angst komt als twee koude handen...

Veelkleurige strandhuisjes, ik zoek naar nummer 47,
ergens in de eindeloze rij.
Blauwe luiken, kunnen wel een verfje gebruiken.
En ik keer terug naar de open ruimte.
De branding wist mijn voetstappen uit.
Ben ik hier ooit geweest?

Schuimende cirkels kruipen over onmetelijk zand,
met onvoorspelbare regelmaat.
Zijn dit de cirkels waarin ik gevangen zit?
Twee natte voeten, de scheidslijn is slechts een schelpenstreep,
waarop vast in vloeibaar overgaat,
waarover houvast transformeert naar oneindigheid.


Zie ook: http://cees.geldersnetwerk.nl

Schrijver: Cees Sleven, 16 nov. 2020


Geplaatst in de categorie: emoties

3,7 met 3 stemmen 20

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Rob
Datum:
17 nov. 2020
Heel mooi Cees.
de beleving heb je werkelijk prachtig verwoord...
aansprekend, mijn beleving in gelijke mate was bij Santa Monica Pier

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)