6196 resultaten.
Uit zicht hene
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
359 Als ik dan mijn ogen sluit,
Verdwijn je uit zicht,
Is mijn sprookje helaas uit,
Jij bent dan in niets verdwenen,
Gans weg uit mijn zicht,
Ging uit mijn wensdroom henen.…
Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
194 Geef me schoenen:
zolang ik loop, leef ik
Noem me Job, ik geloof
niet dat God me zal redden
uit de onderwereld
waar het 's winters warm is
tot midden in de nacht
de deuren sluiten. Of ik hoop
wakker te worden uit de kou
weet ik niet, misschien
doe ik wat jij doet en duw
ik het naar de toekomst
Dan bestaat het niet…
Efemeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 Schuchter klinkt
over de klinkers
der avondlijk
verlaten straten
in ijle lucht
een ganzenvlucht
efemeer
in een cadans
niet te kort
en niet te lang
in harmonie van
driekwartsmaten
Ik sluit mijn ogen
bij dit gerucht
en wat ik hoor
lijkt een concert
in openlucht
dan slaakt mijn ziel
een diepe zucht
heel even maar
waant…
Anarchie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
64 het bed
waar hij niet in wil
springt het kind opstandig
schreeuwend met slaande bekkens
Zijn broertje bedreigt
papa de politieagent
met een trommelstok
Mannen met armdikke takken
dreunen door de straten
door licht en door donker
Vol is de maat
van hun zware schoenen
Het ritme van de meesters
bewolkt de stad
waar de deuren sluiten…
fellatio
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.084 Hij sluit zijn gulp en boert
tevreden naar de hemel en prevelt naar gewoonte:
Deo Gratias.…
Alledaagse wolken
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.023 Op overdagse wolken schijnt altijd de zon
Ze vormen zichzelf, groeperen
Ze huilen hun regen leeg, pakken samen
De draad weer op door te condenseren
Ze compenseren de gaten in de lucht
Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht
Drijven als een warme deken richting de koude nacht
Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht
Veranderen…
Ziel der Bloemen
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
4.335 Een bloem kan zo mooi zijn
haar vorm, haar kleur, haar bloei
ze wil vanuit zichzelf bloem zijn
zonder gemanipuleerd geknoei.
laat haar knop openbreken
de natuur gaat zijn eigen gang
“Gooi me pas weg als ik hang"
zou zij ons willen smeken.
Zo kan een mens zich ook voelen
eender, zoals de bloemen bedoelen.…
Mijn lieveke open je deurke en lach
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.674 Die zie ik van ver als ik zingende kom
al over de heide gegaan,
die zijn lijden vergeet en zichzelf niet meer weet,
nu een lente van liefde ving aan.…
Wat is mooi?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.324 Kijkend naar zichzelf,
treurt vaak ieder mens,
't lichaam voldoet nog niet vanzelf,
aan zijn of haar volmaakte wens.
Accepteren is er helaas niet bij,
dan nog liever op dieet,
en zijn ze daar alweer voorbij,
komt het voor dan men helemaal niks meer eet.…
Een reus
gedicht
3.1 met 63 stemmen
44.316 Een reus kent zichzelf.
Hij zoekt een meisje zoet als een konijn
om weg te goochelen in en uit
de grote hoed van zijn hart.
Maar een reus is te hoog voor een meisje
en zij te blauw van onderdanigheid.
Het ras der reuzen sterft uit.…
Wolken
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.436 Een konijn zit in de maneschijn
naar de lucht te staren
Daar trekken de wolken traag voorbij
en dat gaat zo al zeven jaren
Soms dreigt het brave dier zichzelf
in het wolkenspel te verliezen
Maar omdat dit dagelijks anders is
durft hij niet te kiezen
Toch hoopt hij dat binnenkort
hij dit alles kan vergeten
Omdat hij zeven jaren lang
genoeg…
drama
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.864 naar zweet en tranen
van degenen
die voor hem kwamen
zweet
van handen
die het geweer
bleven omklemmen
tranen
van angst
om te doden
of gedood te worden
hij stond op
en liet zijn ogen rusten
op haar naakte lichaam
zij bleef liggen
en keek naar het tafeltje
waarop hij zijn geld
had neergelegd
zij begrepen elkaar niet ...
... en zichzelf…
Bij de dood van een appelboom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.421 De appelboom begraaft zichzelf.
De zon blijft schijnen maar de vlammende trompetten
buigen zich neer, resten verhullend met een groen gewelf,
lijken daarmee het zicht op rotting te beletten.…
Ik had graag gelezen...
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.303 dan herinner ik mij die man,
naar zichzelf op zoek,
bij mezelf denk ik dan,
ik had graag gelezen, zijn liefdesboek...…
De weg terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.500 De zomeravond zingt zichzelf in slaap
de demonen dansen als muggen
boven het water waar
ons spiegelbeeld gezonken is.
In de zacht zuigende modder
lig jij lig ik
omarmd door de troostende
ranken van een waterplant.
Opnieuw gooi ik een steen
- zag jij hoe sterk ik was? -
minder verder zinkt hij
doelloos naar de bodem.…
Naar het ongerijmde
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.374 op vakantie
Ver weg, naar het ongerijmde
Naar vrije vorm, niet dat getimde
Hij zei: Zoals ik het thans zie
Ga ik, als ik even maar de kans zie
Al m’n zinnen daar verzetten
Ontregel liefst ook mijn coupletten
Als ik de zon, de zee, het strand zie
Hij feestte zonder metrum, zonder maat
Maar, zoals dat dikwijls gaat
Hij kreeg het met zichzelf…
Eenvoud
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.124 Liefde is eenvoud
De eenvoud van totale verwarring gevangen in één hart,
een hart dat zichzelf niet kent.…
Angelique
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.109 klein kordaat en alle maten
hebben haar tot vrouw gemaakt
Angelique
heeft dat fanatieke
weet dat haar kus naar kersen smaakt
heeft meer van ovaal dan ronding
doelend op haar zwoele monding
Angelique
heeft dat feminieke
moederstudent tot verwond'ring
houdt zichzelf goed in de gaten
dicht dikwijls haar karaktertrek
Angelique
heeft iets…
voelbare stilte...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.832 vol verlangen het ontluiken wacht
opent pracht in die eerste stralen
vervaagt een grijs vergane nacht
fluistert de merel in zijn eigen lied
de voelbare stilte van zacht ontwaken
verdwijnen witbedauwde velden
in de warmende adem van de zon
omhelst het leven deze wintermorgen
dwalende zielen in het dodenveld
zal een stervende roos
zichzelf…
De spiegel wordt er gek van!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.312 ze wou graag dansen voor publiek
maar het lukte niet
nu draait ze soms op straat
thuis rond het fornuis
achter de kachel als het gaat
naast het ledikant
en voor het bedje van haar kind
voor het bloemetjesbehang
danst ze uren lang
en spiegelt ze zichzelf
als de miskende elf
omdat ze het niet eerlijk vindt
en voor haar man
ze fantaseert dat…
zo is ze, ze is nog zo van mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.789 van het denken
dat liefde alleen
de honger stilt
ze bezit het hoogste
hectaren jeugd
en aanvaardt niet
dat ze het liefste
mooi is
door dat puistje
op haar wang
seizoenen
voelt ze nog niet
draagt ze graag
modieus
en is niet bang
van korte dagen
maar van geluiden
onder bed,
knuffelt haar
troetel voor ze
droomt in roze
en zichzelf…
bevalling gewenst
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
5.437 toch nog onverwacht
een voetje op zoek naar steun
vindt de schaar, waarmee zij
net drie keer ingeknipt is
zij wacht totdat haar boreling
op haar rust, bloed, taai slijm
bevochtigen haar uitgezakte buik
de zachte onderkant van een stad
waar de riolen afvoeren waar men
geen behoefte aan heeft
soms wenst men zich niet
te herkennen in zichzelf…
marathon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.122 de bode van het slagveld
klom over heuvelruggen
met een mondvol zege
hij holt naar de overkant
waar een leger wacht
maar zijn adem weigert
opgejaagd tot korte teugen
ribben veren woest omhoog
bloed haast zich door een holle pomp
aangezwengeld door zichzelf
hij wil leunen aan de toog
een sponzige boom
die zich wijd en vol vertakt…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
Elegie
gedicht
3.3 met 31 stemmen
13.080 Gootkat, dievegge, tijgerin
die nooit vergeefs iets vroeg
had aan zichzelf genoeg.
Haar snauw bevroor, haar oog besloeg,
haar zijden pels werd hard en droog -
een lieflijke vriendin
keert tot de wormen in.
Maar ik vergis me niet: de Dood
(herkende hij een speelgenoot?)
deinsde heel even voor haar moed.…
koud
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.581 En wie zichzelf zo machteloos,
zo moe voelt en zo vol van zorgen,
Die troost Hij zo een moeder troost,
die houdt Hij in Zijn hart geborgen.…
Week 18 in haiku
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
487 Zaailingen kwamen
zagen en vergingen
bismillah
Allah is lief
vertaalt Kader Abdolah
heel creatief
Schiet de berm uit
raakt in zichzelf verstrikt -
de maagdenpalm
Op Soestdijk
achter de rododendrons
de krentenboompjes
Op hoge poten
verrekijkers op het duin -
geen kip te zien
Altijd en overal
is de verbeelding
niet…
Ben jij de tijger
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
821 dagen kantelen
in schemering
verlengen schaduwen
om nachten minder
zwart te geven
en zichzelf langer
te verwennen
met het licht
dieren wisselen
van leven
en gaan rusten
uit het zicht
van opkomst
tot aan ondergang
ben jij de tijger
die al loerend
loopt te azen
op dat grijze ogenblik
wanneer de prooi
ontspannen is
omdat de nacht…
Baken
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
806 Ruim tweeduizend
jaar geleden
scheen een ster die de weg wees
naar het Goddelijk kind
een tijd van hoop
verwachting
naar anders
nu ruim tweeduizend
jaar later
leeft nog steeds die hoop
en de verwachting dat alles anders word
maar hoe kan dit
als mensen nog altijd aan zichzelf denken
het licht niet uitdragen
van die ster zo lang…