15538 resultaten.
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Onderdak.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 wil je hen bieden
Een blauwe lucht
zonder vliegend wapentuig
aan bange vluchteling
angstige asielzoeker...…
LENTELIED.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
910 De lucht is blauw, en groen het dal;
Viooltjes bloeien overal
En lelietjes van dalen;
't Is alles geur
En fleur en kleur,
En glans en gloed en stralen.
Wees blijde nu, gij treurend hart!
Al heeft de Lente lang gemard,
Ze is dubbel schoon verschenen:
Geef God, de Heer,
Nu dank en eer;
Uw Winter óok vlood henen!…
Credo
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.685 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Dolgedraaid systeem
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 als een orkaan
giert de koude
wind verwoestend
een dolgedraaid
systeem de
teloorgang van een
cultuur dat het
naakte leven van
mensen uitschakelt
ik zag zwanen
afgetekend tegen
de blauwe hemel
in de aardse
woonsteden
opgetild boven
het grauwe water
met warm
kloppend hart
vechtend tegen
dat wrede
ik zal zwijgen
over dit thema…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 in het stramme van bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze…
Twee Nymphaea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 Op het blauwe Weerib water
wiegen zacht de waterlelies
voorzichtig opengevouwen
witte kronen rond een gouden hart
lieflijke landingsplaats
voor eftelingelfjes.
Daarnaast de Gele Plomp
brutaal verheft de groene knots
zich boven water
de gele geile bloem
toont de wereld trots
haar pronte stempel
met haar zoete nectar.
Slootsloerie.…
Hectisch virtueel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 nog zag ik
vaag haar hand
als in doorzichtig
glas wuifde zij
heel transparant
het charmante
afscheid nemen
verguldde nog
het zeer abrupte
terug moeten treden
er was geen
plaats voor haar
in het snel
wisselende
hectisch virtueel
de techniek
was haar al te veel
op het blauwe ego
toneel waar mono de
dood was van de dialoog…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
LAIS CXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Haar git is niet wat er in licht vergaat:
het schijnsel kleurt te blauw haar hels gebaar,
het zwart is daar, er is genoeg in haar.
Calculaties vergelden elk moment,
data, ingelezen, rij na rij per cent,
en uitgerekend zo de mens vergaat.
Het heeft geen spijt, het deugde niet als vent:
het telt nu zelf de tijd waar zij bestaat.…
De zon van al mijn dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 Om herboren op te komen
in een blauwe lucht van hoop.
Een dag lang zal ze stralen
op het land wat mijn leven is.
Maar er is niemand die echt weet
hoeveel ik 's nachts haar stralen mis.…
een schildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 de lucht boven
de kleine haven
bezwangerd met
tranen en blauwe
slierten verlangen
en altijd daar beneden
de drentelende mensen
die naar verre witte
zeilen en hun
vuurtoren turen
altijd zijn er de
scharrelende mensen
nabij de grijze
hoekige blokken
van basalt
de ouden mijmeren op
verweerde groene banken
en altijd kleine…
liefde en dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 niets bestaat dat niet
iets anders aanraakt
het dodenlied vraagt
om je te zoeken
laat ik mij toch haasten
de dood is om het huis
ik hoor van je jurk in
blauw zachtlila tint
‘ze lag er bij of ze sliep’
ik wil je eren
hardop lezen uit
Daantje stap-stap-
stap op reis
jij las het me voor
in het kamp
het boek is zoek
ik verbrandde te…
hypnotiserend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
431 ik wist ze had
geen gezicht
en toch was
ik gek op
op haar ogen
met de in donker
blauw oplichtend
witte cirkels
die mij altijd
hypnotiserend
fixeerden
weg van haar
scherp profiel
met de toch zo
curieuze rondingen
bij neus
lippen en kin
verliefd op de
klassieke hoogte
van voorhoofd
en de markante
jukbeenderen
toch spande
haar…
In weerkaats
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
625 ik zag je
dansen op
de zwarte
lijn die de
gouden glans
als schaduw had
alleen je ogen
twinkelden
in weerkaats
het ongeziene
priemden stralen
zonder eind
met jouw
pirouettes
bouwde licht
zijn cirkels
in piramides
tot de hemel
waar zij
in ontmoeten
het sterrenlicht
begroetten
in de blauw-
gouden kleur
die zonder
zwarte…
niets dan dit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
486 kleeft
het verzonken turen
binnen klamme muren
zijn het de bloedende handen
met tranen gewassen
de wisselende tekens
aan de lucht
is het de blinkende vogel
die verblindt
de nachtelijke uil met
uitgeslagen vleugels
zijn het zwervende schaduwen
in licht en donker
de parelmoeren wolken
van het voorjaar
is het het weifelende
blauw…
Lago
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Dat ze nog wil weten
voor straks
voor later
weer weten hoe het was
hoe elke ochtend
de bergen verschijnen
vanachter sluiers van mist
hoe zon duizenden spiegels tovert
over het vlakke water
onder een cielo
van vijftig tinten blauw
de geuren van oleander en jasmijn
de smaken van gelato
dat ze niet wil vergeten
hoe avond hier geruisloos…
Wolken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
514 grillige wolken
donzig geschilderd
in het vluchtige blauw
mijn verlangen stijgt omhoog
verschuilt zich ongrijpbaar
in de wolkige zachtheid
op vleugels van de wind
zweven mijn dromen
naar de wachtende wolken
verlangen en dromen
glijden langzaam
langzaam van mij weg
ik zou willen smeken
kom terug, kom terug
laat me hier niet achter…
Penseel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Het dunne penseel ontmoet
een nieuw stralend palet
van blauwe lichte kleuren
in iedere druppel hemelwater
het penseel streelt het papier
waar warme liefde
haar heldere
momentum heeft
het lichaam schuilend
in vertrouwde emoties
het dunne schilderspenseel
aait zacht papier
ze schildert regen
omdat het regent
met het natte…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
675 Jouw leven een blauw stipje op het canvas:
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken,
de zon en de vijver worden zich,
schenken zich uit,
vullen alle mogelijke werelden.
Alles is moeiteloos
simpel wat het is:
de precisie van de werkelijkheid.…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers
maar met hartslag
ik stond ernaast
ik was de lucht
en ik werd blauw…
Mauve
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Zorgvuldig de make-up
ogen lichtjes met wat blauw.
Een opstandig wenkbrauwhaartje
wordt verwijderd.
Het parelen collier
de zijden blouse.
Met opgeheven hoofd
wandelt ze door de gangen
waar haar geur
blijft hangen.
Langer dan ze zelf
onthouden kan.…
Opgelucht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.250 Het was een
dag in wording
toen de lucht blauw
met felle zon en mist
door de bossen fietste
de weg knoopte zich in
een knoop
bomen zetten hun wortels
in de handrem
een wolk vergat waar
boven was
schaduwen liepen
zonder eigenaar weg
de regen viel naast
zichzelf en bleef
daar liggen en
in een sloot van tijd
zag ik, hoe gisteren…
dat strakt boven groen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 ik keek naar je op
je spiegelde hemel
ontmoette in glas
het wit van de wolken
zag jou komen
in blauw dat
strakt boven groen
in een zomer vol dromen
je was geen fata morgana
maar vatte mijn hand
keek naar het land
en zei, kom we gaan
naar het huis waarheen
de wind ons zal dragen
een thuis waar gelukkige
uren zich lengen tot…
de schipbreukeling en de haai
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
879 ik ben beperkt
door
omringend grauw
een blauw
dat zich niet meet
dat zich de tijd
die mij omhult
ontneemt
mijn schaduwen
verdrongen
voor ijle
wezens
uit haar buik
langzaamaan slokt zij me op
mijn honger
ongestild
knaagt zich
een weg
door oog en denken
men vreest voor mij
ik vrees voor hen
een vluchten…
Stilte voor de storm
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.591 De blauwe lucht
Een oase van rust
Een vogel zingt zijn prachtigste lied
Dat langs de wateren voorbijschiet
Onbezorgd
Vol goede moed
Leven in voorspoed
Maar dan opeens vanuit de horizon
Een zwarte lucht dient zich aan
Woeste golven doemen op vanuit het water
En vogels stoppen met het getater
Eén moment
Het omslagpunt is daar
Zijner…
geef me het voorjaar als vrucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.089 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten, laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
je liefde, troost me vandaag
in het blauw van de lucht…
Mijn dwaallicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.069 Op die avond keek ik, zag ik helder
mijn dwaallicht
ben jij, mijn allerliefste lief
deze blauwe ruimte is onze onbekende wereld
traag voelen onze handen
aarzelend leren wij kennen
schemergedachten fluisteren over vertrouwen
wij worden vreugde
nog een keer, deze laatste maal
strooien we liefde rond in deze na-zomertuin
mijn dwaallicht…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 ik heb goud gedroomd
het bladderde viel af
ook blauw
dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog…