6196 resultaten.
Jannetje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.497 Wie blijft er nog zichzelf?
Weet of vergeet
Is die hij was
en doet zoals hij deed
Zij die zoveel voor ons betekende
Die leefde ferm en fier
is het, die het nu weer weet
Voor haar was onze liefde en respect
Voor haar waren wij hier
Opdat u haar niet licht vergeet…
Calculatie
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
3.632 Voor mij was dat het onheilspellend teken
dat elk getal wel voor zichzelf kon spreken.
Dus ik vertrok zoals ik was gekomen
en heb tot slot m'n vingers nageteld.…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten
ontdekten de makkelijke weg naar omlaag
Hoorde het vertrouwde spinnen van een kat
vond hij zichzelf…
Geen probleem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
754 Ze heeft een man en vier kinderen
al zesentwintig jaar getrouwd waarvan
zestien gelukkig
en de overige deelde ze met twee
Ze weet wat ze doet
en toch gaat ze door
want zonder die tweede
denkt ze "niet zichzelf te kunnen zijn".…
niets is nog gelijk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
761 Niets is nog hetzelfde
Niets is nog wat het lijkt
Niets in een iets geworden
Waar ik mijn vinger niet op krijg gelegd
Alles is veranderd
Alles is vreemd en onbekend
Alles moet opnieuw worden ontdekt
De wereld is weer onbekend en gevaarlijk
Iedereen doet zich anders voor
Iedereen vindt zichzelf belangrijker
iedereen vind anderen maar vreemd…
HOE WEINIG ZEGGEN WOORDEN
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.477 Hoeveel kan dan de mens verdragen
als woorden door zijn ziel hebben gesneden
de mens blijft wonen in zichzelf
teruggetrokken in zijn verleden.
Daar zoekt hij naar zijn innerlijke rust
van de wereld afgesloten
waar anderen geen toegang hebben
doordat ze hem hebben verstoten.…
ZELFDOVEND
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.505 Nieuwe wetgeving bepaalt daar dat uit oogpunt van brandveiligheid smeulende peuken uit zichzelf moeten uitgaan. (Bron: Nu.nl).....…
de Nacht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.346 de Nacht is gevallen
mensen drinken hun laatste glas
komen op de rand van het bed
tot inkeer
tot zelfverminking
leven wordt onzichtbaar
gaat schuilen voor zichzelf.
want het is oorlog
winden rukken bomen aan flarden
met hen de stilte
van dromen in olie gedrenkt
vliegtuigen slaan op hol
scheren langs kerken en moskeeën.…
De Bloedhond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.199 Temidden het publiek
dat net zo druk is met zichzelf
zodat men nauwelijk ziet
de stinkende manier waarop
hij zich verlustigd wil verfraaien.…
Uit de kast
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.557 lichaamshaken
en een licht ontregeld bekken
het lichaam wijst verkeerde kant
trilt als een zenuwachtige boor
en hoekt van achteren naar voor
zo bewijst de juist ontstane stand
nu scheuren, groeven gaan ontstaan
botten en spieren uit wandelen gaan
en de ribben springen uit de kast
blijkt dat de huid niet goed meer past
en uiteindelijk zichzelf…
Voornemen?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.272 Ze rookt als een ketter,
drinkt als een tierelier,
vloekt als een bouwvakker
en is gewoon zichzelf!
Niks geen goeie voornemens,
maar ze is een róts in de branding,
een oáse waar je op bouwen kunt,
niemand evenaart haar.…
Post
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
747 Bliksemende orgelmuziek
vormt de achtergrond
voor een ondergronds paar
schaterende botten
Met z'n hand al aan
de afgebladerde deurknop
blijkt hij ineens
net te diep
doorgedrongen in die
betonnen tuin
Opnieuw stelt hij zichzelf
die bezwete vraag
wilt
durft en
doet hij het wel?…
Plat beroep
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.761 Een prostituée was het opeens zat
en wilde voor zichzelf gaan werken
Werken onder een baas, er was áltijd wat
en financieel zou ze het óók gaan merken
Ze had geen ervaring als zelfstandige
en was niet bepaald gehaaid
En voor ze het in de gaten had
werd ze aan alle kanten genaaid
Nu laat ze het weer over aan een baas
en werkt zich weer uit…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Ik ben de omega van zichzelf,
hooguit de hoogste lat
van de onderste plank.
Ik zaai wat niet zal groeien,
wat ik hark met mijn wimpers.
Maar ik sta nog stevig op 1 teen
en vertroef liever meer dan
6 miljard kaarten
dan de ene aas die me nog steeds
in krappe gedachtes laat kruipen.…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 verlangen
in vruchtbare grond
koesterde het
voor droogte en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën
nu wintert hij en zaait zichzelf…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
Poging (tot)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
607 Mijn denken zit naar zichzelf te kijken.
Zo moet een nog niet ingevuld cijfer van een
Vijf-sterren sudoku zich voelen. Exact zo.
Dat het niet past, dat het niet klopt, echt niet echt niet
Gewoon, maar uiteindelijk dan toch: een hokje van 1 bij 1.
Stiekem wel. Niet eens stiekem eigenlijk, maar bedoeld.…
Ik zie morgen in de sterren staan.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
884 begon
Of het morgen goed ging komen
met mijn zorgen en mijn dromen
Wat als ik in de sterren zien kon
wat voor smoes jij morgen weer verzon
Wat jij morgen weer ging zeggen
om mijn grenzen te verleggen
Maar nu ik naar de sterren kijk
Zijn ze prachtig maar hebben ongelijk
Want na vandaag komt gewoon weer morgen
Een dag die voor zichzelf…
Op zoek naar woorden om te troosten
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
3.790 Maar toch: de liefde wil het wagen,
de liefde die zichzelf vergeet.…
LEZEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Over de bijbel gebogen
zijn de zinnen harde gestalten
uitdagend of werend
langzaam aan vervagen ze dan
tot traag zwevende schimmen
die door elkaar heen dringen
allerlei gedachten oproepen
lust om steeds verder te zoeken
al peinzend nieuwe beelden te vinden
van zichzelf een vraagteken maken
het boek dicht willen klappen
mogen deze vele…
de man in de vroegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 vele ochtenden
verspoelt hij het gruis
van de vorige dag
er zijn momenten
dat hij zichzelf betrapt,
hardop lacht
‘koffiekop sijpelt’
de stemmen, dromen
‘gebruik hen,
luister naar hun razen’
vele ochtenden
is niets hem dierbaarder
dan de randen van het bad
hij stapelt er boeken
en klokhuizen sterven
er is een asbak, een viltstift…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Een telefoonsnoer dat zichzelf omkrult
golft samen met een stoffige kop,
waar al jaren geen koffie meer in zit,
de lijnen van hout op een tafel die smelt en niet brandt.
Groene rook prikt in de ogen,
terwijl zijn nagels in de muren krassen.
Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.…
MOEDER EN KIND
gedicht
3.2 met 100 stemmen
18.745 Mijn moeder leefde voor zichzelf te lang;
Vandaar dat zij haar laatste grijze dagen
Veelal verdeed met mopperen en klagen,
Een vruchteloze, zure zwanenzang.
Toch schepte zij een kinderlijk behagen
In onze dagelijkse ommegang
Als ik weg uit het huis, uit haar gevang
Haar rondreed in haar invalidenwagen.…
Sterk Water
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.230 liet haar stralen in een fles
met alle stralen die ik vond
deed er een scheepje dan nog bij
waarmee jij zeeën kon bevaren
en een droom die je nog dromen moest
en kussen op je mond
Liet je dan gaan op volle zee
waar ik je zeilen bol zou blazen
bol zou blazen met die droom
waarin jij alles overwon
en die de geest er had gevonden
om zichzelf…
Het huis gaf niemand thuis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 van god en alleman verlaten
stond het huis
weer in zichzelf te praten
zij was vroegtijdig oud
verzakt en buitenissig
de tuin verwilderd grauw
naast de schuur
een rariteitenkabinet
van wat bij afval was gezet
een vage schim
achter een vuil gordijn
kon wel een bewoner zijn
het janken van de hond
dat bij schemering luguber klonk
weerhield…
Bomen van Dichters
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
853 Bert sprak zichzelf een lus toe
hij ging op zoek naar een boom
een mooie boom
en de dingen die hij kwijt was
onderweg verkleinde hij
liefde tot woord, tot eisprong
ongewenst, donkerzwart
zoals de houten vloer
en de harde kneepjes in zijn
moederloze wangen
Bert stapte in de lus
boog het hoofd en het verschil
hij werd dichter van duizend…
De honingmuis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 In zijn o-zo-luxe hol,
at hij zichzelf helemaal vol.
Er was eens een bij,
zoem zoem zoem.
Helemaal vrij,
van bloem tot bloem.
De een is zoet,
de ander minder.
Niks wat hij moet,
geen enkel hinder.
Poef bij de muis,
die was niet meer thuis.
Poef bij de bij,
die werd even minder vrij.
Allemaal geurtjes,
allemaal kleurtjes.…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde niet bestaan
en derailleer in eigen baan
zodra daar weerkeren de straten,
mijn pauperhart, mijn schoenzoolgaten
-----------------------------------------------
uit: Anna Blaman over zichzelf…
Hoer van Rome
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
609 Boven zichzelf uitgestegen
zijn zij samen volledig tegemoet
een slok te veel houdt het glas rechtop
doet een vrouw haar kleine moeite
prosit!…
Exenhof
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.335 Ik plant mijn exen in de tuin
ze mogen daar opnieuw ontluiken
tussen beproevingen en puin
tot teelgewassen of tot struiken
en af en toe komt op hun kruin
een bloem tot bloei, of hopen buiken
zichzelf een beetje op tot duin
waarop ik staan ga om te ruiken
want hoe de wind ook keert of draait
het geurt hier steeds naar oud verleden
waarvan…