7289 resultaten.
Bevroren hart
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.698 hart te bevriezen
jij wilde je eigen leven leiden
en ik zou je gewoon verliezen
Het deed veel pijn en verdriet
om jou uit mijn leven te zetten
elke dag moest ik aan je denken
en me tegen mijn tranen verzetten
Een gevoel van gebrokenheid
maakte zich meester in mijn hart
de heldere kleuren van verliefdheid
werden vervangen door donker zwart…
Zorge, zorge
poëzie
2.9 met 18 stemmen
2.900 Zie, de nacht is zwoel en zwart.
Sluit mijn ogen, zorge,
Eerst uw ogen, dan uw hart...
Heeft mijn hart geen morgen?…
Dweilen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.175 Ze dweilt de hele dag maar door
Verdrinkt in haar verdriet
Verslagen vrouw in triest decor
Troost bestaat er nu nog niet
Achterblijven, plompverloren
Niets dat haar verdriet verzacht
Haar geluk ligt diepbevroren
In een zwarte donkere nacht
Ze moet toch verder, ondanks alles
Zegt soms liegend dat het wel gaat
Maar ik weet beter, mijn ma blijft…
er zij licht
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
980 diep zinken
is naar leegte dalen
treden overslaan
blindelings dralen
op één been hinken
nog minder dan dat
zal verdwalen zijn
in wat al verborgen is
roepen naar
gesloten oren
met minstens een
dikke laag vernis
de zwarte echo bekoren
geluiden die weerkaatsen
tegen gedeukte dromen
in de adem haasten
dat een bonkend hart
moet…
Ritueel
gedicht
2.6 met 37 stemmen
15.589 Zij hebben de zwarte zak
Van hun afwezigheid strak
Over ons heengetrokken
En toen onze oren verpest
Met de ruis van hun hemelse spraak.
Dus waar ik vandaan kom, daar
Moet je die opgebaarde
Nog lichtjes blozende doden
Lang en bedachtzaam slaan.
------------------------------
uit: 'Voorbijganger', 1999.…
oehoe
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
1.437 op de grote roofvogelshow
bewoog de bazin
met haar vingers
zwart in het kleed
druk heen en weer
naar de europese oehoe
naar ze zei vier kilo
om zich in haar handschoen
betaald te laten hakken
voor gasten
die plaatjes schoten
mooi dat die reus
zich niet liet uitdagen
hij gaf me een knipoog
zij werd toen echt boos
met blote hand…
(onder) indruk van IJsland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.010 enorme bergen
als slapende reuzen
in zwarte woestenij
van as en lava
verwrongen gesteente
uitgespuwd door vurige monden
vertellen verhalen
uit een onrustig verleden
grimmige wolken
hangen boven een dessolaat landschap
felle stukken groen
omringd door een muur van ijs
rijdend tussen
beeldhouwwerken van moeder natuur
bekruipt mij…
Zes
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.279 meer dan een beeld
is mij bij van wit en
zwart in kleur gedacht
als het groen van ons in
het grasrollend oliedrum
vrienden voor mijn leven
met jou de heuvel neer
leven bevatte wat het kon
- blik liet niet verder zien -
van schoon en kwader goed
zoals het wassend water wit
in teil ons altijd deed
buiten op de stoep
- nog…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
Sterren zeggen ...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.025 als een firmament vol sterren
mij niet meer kan bekoren
of ik van verre
de stilte niet kan horen
dan sta ik stil en kijk omhoog
en zoek ik mijlenver
in de zwarte hemelboog
naar die ene ster
die mij kan vertellen
dat eenvoud 't raadsel vindt
maar niet kan voorspellen
hoe het leven zich windt
ach, als sterren konden spreken
zou 't…
Eendags-engel
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.272 Hoe zou het leven zijn
Als ze me zou verlaten
Mijn engel voor een dag
Zoals ze mijn leven inkwam
Een zilveren lijst om mijn zwart
Mijn engel voor een dag
Ze zweeft in mijn ziel
Maar kan niet worden gevangen
Mijn engel voor een dag
Ik ben nu al bang
Dat ze morgen weg is
Mijn engel voor een dag
Dus geniet ik
En vergeet morgen voor…
over de tijd heen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
996 achter het mijne
ligt jouw stilzwijgen
dat in niets verdwijnt
ik zou gebleven zijn
van binnenuit
misschien vreemd lachen
naar het requiem
op je lippen
en naar de korte slaap
van de late grafdelver
in ebben zwart
maar het wenken van de wind
laat mij dodelijk bewegen;
het lichaam vol
in hongerdagen van
bestreden besef…
Wrakken en koralen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
713 ga de golven
voor je beuken
de zeeën splijten
in obsceen gebaar
op zoek naar het
ultieme waarvoor
ik altijd met je ga
duik naar dieptes
in het zwart
heb alles wel gehad
wrakken en koralen
haaien die me paaien
willen snaaien tot
ik jou eindelijk vind
in het labyrint
van riffen die
de dag bepalen
jij bent het kind
dat ik zo godvergeten…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 en waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend spel
tegen het inktloze zwart…
als de zon mij roept
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.493 geloof mij
als ik spreek over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
Zonnekind
netgedicht
4.4 met 102 stemmen
3.657 tussen tierende woekertongen
met zwarte gal doorspekt
kiemt soms het reinste zaad
van onweerstaanbaar pretgewas
opgewekt gaat dit een lichter pad
weet waar het omarmt en vat
teloorgaande kelken te binden
in een veelkleurig veldboeket
nu maar hopen dat de hovenier
dit warme groen op waarde schat
mocht hij zo’n mirakel vinden
en het…
Schaakmat
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.028 Hij was altijd een levende legende
De sterkste schaker ooit wordt wel gezegd
Maar dit genie beleefde in het echt
Naast roem vooral geweldig veel ellende
Het denken in zwart-wit tijdens zijn leven
Heeft hij na vierenzestig jaren opgegeven
------------------------------------------
....Ex wereldkampioen schaken Bobby Fischer – de koning…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 wie maakt uit
hoe wolken zich plooien
hoe wind licht zal
verstrooien in jagende gang
mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me…
Bloemen op je kist
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.214 Die ene zwarte roos op je kist
deed me denken aan je leed,
aan die vreselijke pijn,
de verloren strijd die je streed...…
miauw...
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.685 jouw ogen kijken mij dan aan,
alsof ze die van mij verstaan,
zo kijken we rustig naar elkaar,
ik streel je zachte zwarte haar...
ik voel je warmte in mijn zij,
ik hoor je adem heel dichtbij,
dan zeg je even zachtjes... miauw...
en fluister ik... ik ook van jou...…
Beeldspraak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.353 Waar de taal doodstil
van de daken rolt
de woorden mijn tong
niet kunnen bereiken
een hakkelende klank
met mijn kaken dolt
golven getemd geluid
achter wallen en dijken
daar wordt het zwart
in het wit gebeiteld
wellen niet eerder
verschenen beelden
daar krimpt de één
terwijl een ander bijtelt
voor vrijgesprokenen
en veroordeelden…
Rendez-vous
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
715 aan mijn raam voorbij
voorover gebogen
armen op de rug
misschien morgen, mompelt hij
met een oude hand
en versmalt langzaam de stilte
wanneer hij me te vroeg
verontschuldigend aankijkt
hij klimt weer verder
daalt op en af
breekt de wijzers
van een vermoeide dag
misschien morgen, mompelt hij
en steekt de tijd
terug onder zijn zwarte…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Nachtrit
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.238 zeg het aan niemand
dat morgen dit blad
onbeschreven zal zijn
de dood komt immers
mijn handen binden
aan ‘t hoefgetrappel
in de nacht
waar zweepslagende
doden stormen over
natte straten en
lichamen verraden,
naamloos geketend
aan de zwarte adem
van de stad
zeg het aan niemand
dat ik morgen
onbewoond zal zijn
wanneer een…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
als de zon mij roept
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.628 geloof mij
als ik spreek over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 Ja waar moet ik nu weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 Zwarte krul als monocle
omringt rond oog.
Trein valt langzaam
stil.
Vrouw - vrouw? -
stapt op, verdwijnt. Weg.
Twee rode stippen -twee!-
zweven duister van ruimte in.
Trein aarzelt
- wat nu te doen?
Zet zich
naar vreemd signaal
weer in beweging.…