8730 resultaten.
De geur van de echo
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.571 de lippen
spannen zich
nog een keer samen
trachten achter
mijn gesloten deur
de aftocht te blazen
ik wilde nog
nog een laatste eer
beramen
maar de diepe klank,
tergend langzaam klimmend,
blijkt al zwart van kleur
in de verte hoor ik jou
op zijn echo azen
met amen in zijn geur…
Velden van geluk
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.328 Ze zocht zich een ongeluk
in het weidse veld
naar een klavertje vier
Zoveel mooie bloempjes d'r
wel niet stonden
trapte ze in extase,
als een wild dier
haar hart en handen
brandend trof ze
dra daar een schone roos
die haar van vreugde
zowaar innig wenen liet…
In ons hart
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.878 In een stralend Licht
Werd het Kind geboren
Vrede kreeg een gezicht
Daar wilde men bij horen
Het Kind bracht verlossing
In plaats van onzekerheid
Angst werd weggenomen
Er kwam saamhorigheid
Vandaag leeft het Kind
Nog steeds in ons hart
Het brengt steeds vrede
In tijden van grote smart…
Waar zijn nu mijn handen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
851 heb mijn handen
daar gelaten zwaaien
ging niet meer
met stugge kop
de hoek weer om en het
verkeer was luw dit keer
telde bomen
op de lange weg
wist wat er zou komen
nog even niet
want ik keek om
zag jouw verdriet
wilde keren in de
verte gloeide hoop
waar zijn nu mijn handen…
Onvoltooid hart
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.221 Ik heb stiekem om je gehuild
ook al wilde ik het niet.
Ik houd je woorden tegen,
en houd je bestaan verzwegen;
ze kunnen nooit worden herhaald,
nooit meer in dit leven.
Misschien dat ik het papier ooit,
wanneer ik mijn hart heb voltooid,
over jou zal vertellen, misschien
blijven mijn wangen dan droog.…
je veren geschikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
778 ik zag je
in de lucht was je wit
je veren geschikt
als een vogel in vlucht
pennen op rij
een snavel erbij
om te happen en poten
om wormen te trappen
maar je dook
uit de zwerm
vloog ze voorbij
wilden niet keren
je voelde je vrij
om het blauw met jou
te verrijken voor niemand
je vleugels te strijken…
De roos.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.142 Vochtig en wild, als rozen in de wind.
Vochtig en bleek, als roze na de regen.
Is het gelaat dat om hen heeft gezwegen.
En huiverend in de morgenwind.
Droefenis naast zich op de peluw vindt.…
velden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
684 eens was de wereld wijd
waren velden vol ruisend graan
groenblauw in de lente
golvend in de avondwind
vergelend graan met bloemen
in blauw paars en wit
wilde kruiden
boeketten van de natuur
ik mis mijn velden
de schitterende eenvoud
van margrieten en korenbloemen
met daarboven de ondergaande zon…
SNEEUWVLOKJE
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
859 Als een vlokje daalde jij neder
Heel zacht en teder
Ik wilde jou graag grijpen
Maar ik kon je niet bereiken
Vergezeld door vlokken broers en zussen
Vormde jij een groot wit kussen
Een voetstap deed mijn botten beven
Verwoestte zo jouw jonge leven…
Klieren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
960 De wilde katers zijn op rooftocht.
Ik dacht dat ik mee mocht
De poesjes likken hun nageltjes schoon.…
Wilders’ tellen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
945 Wilders is een racist
Wilders is een faxist
Wilders is een fascist
Wilders is een raskist
Wilders is een sardist
Wilders is een narkist
Wilders is een narcist
Wilders is een saxist
Wilders is geen Wilders
Wilders is een schuifraam
Wilde dat hij hong
Wilders is een schuilnaam
Tussen Wilders en Wilders
Zit een spong…
Droomvrijheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
728 Intimiteit bracht de droom
tot droomvermenigvuldiging
dalend in het droomland
en vele node woorden
vond ik, naast mijn domheid
ik wilde weer weg
in het hotel van verdriet
kon ik de maan naar je toetrekken
tijdens een windstille nacht die ademde
over oceanen vol onbeheerste vrijheid
omdat er een werkelijkheid verscheen.…
De kunst van feesten
gedicht
2.2 met 227 stemmen
46.007 is de kunst je als een kenner te vervelen
en langzaam, slok na slok, de doffe streken
van het daglicht te vergeten, is de kunst
je lichter te bewegen, wild en wilder
alle hoop en wanhoop van je af te slaan,
is de kunst een schoonheid te bewegen
naar het Prado van je bed te gaan.
----------------------------------
uit: ‘Zwart als kaviaar…
Woordenboek zonder woorden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
772 Misschien dat je me vroeg
over vroeger te zwijgen
omdat het niet mocht
niet ging over lijken
of over de heuvels
zag de ochtend wat bleek
ik had niet in de gaten
dat je toch naar me keek
wilde je het liefste negeren
om je een lesje te leren
maar talloze keren
viel je mij weer op
bij de spiegelmeren
leg ik mijn handdoek
en geef…
Onnatuurlijk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 De wilde zwaan kuste
daar die trotse haan.
Zij kraaiden saam
tot aan de dageraad.
Daarna vloog zij weer uit
en kipte hij het klaverzaad.
Dat was me toch wat,
vond de rat!
Maar de ooievaar
begreep het wel,
fonkelde zelfs toen
zij hoorde van dit spel.…
WADDENZEE
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
707 Als het tij keert
ik sta op de boeg
dan slaat het
wassende water
wild tegen loef
springtij op drift
stralende sterren
verspreiden zich snel
de golven omarmend
van tij tot tij
de zee zingt haar lied
van komen en gaan
als een eeuwig verschiet
zie
de visser komt aan…
Dromen en Wonderen VII
gedicht
3.1 met 23 stemmen
17.228 Maar als ik slaap, dan is haar droom in mij
en zegt mij alles wat ik wilde weten,
dat zij nog leeft en mij niet is vergeten
en andere lieve leugens over mij.
------------------------------------------
In den vreemde - HELIKON no.19…
de vrouw was van wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 de vrouw was van wind
dreef voorbij
schaapjeswolken
(wilde haar ogen drinken, lezen)
lossen op
stuifmeel van gewaarwording
verwaait
al het water van de zee
zaailingen
naar waar ter wereld zend je ze
om haar te zoeken moet ik
groter dan het firmament van
ruimte en van tijd
achter randen vinden wat verschoof…
Bosextract
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
532 De zomer laat
met haar vuurrode longen
lijsterbessen, rozenbottels,
en wilde bessen zingen
dwaalt langs de
fluwelen binnenkant
van een beukennotendop
eikels steken een pijpje op
kastanjes tonen hun stekels
het warme brons nog verborgen
tot aan de herfst
in vruchtbaar genot
zwerft de zomer door het bos…
Kleine hinten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
535 in teveel licht
lost het zwart
van letters op
waarmee ik schaduw
wilde schrijven
de intieme scene
met jou op toneel
tegen mijn achtergrond
zal nu zeker zonder
diepe contrasten blijven
rest een vlak verloop
met kleine hinten
die de goed verstaander
kunnen helpen op het pad
dat ik voor ogen heb gehad…
de weg omlaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 afgesloten van de wereld
en immuun voor aanrakingen
aan morgen denkt ze niet
voor haar is vandaag lang genoeg
geen enkel doel voor ogen
en niet wetend wat ze wil
brengen haar emoties haar
daar waar ze nooit wilde komen…
zo aanraakbaar voor mij
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
946 ik wil je omringen
met een teder bewegen
van mijn lied
uit een wilde seringenstruik geboren
met jou bedaren
onder stille dekens
van de ochtend
in een tomeloze vaart
opdat je zou voelen
hoe jouw ziel spreekt in de vruchten
van mijn woorden
jij het gemis waarin je leeft
laat sterven in de openheid
van mijn hart…
De droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Ik droomde weer de droom vannacht
jij wilde mij dwarsbomen
ik had ook niets anders verwacht
jij speelt deze rol in tal van mijn dromen
eenmaal wakker rolden de tranen over mijn wang
zelfs wakend ben ik bang
dat het niet anders zal zijn
elke gedachte aan jou doet immers pijn.…
Het grillige rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 wilde de glans
van het marmer schrapen
in een poging het dieper te raken
volgde
het grillige rood
in zijn geaderd patroon
voelde hoe het zich
warmde aan mijn handen
van weerstand ontbloot
volgde haar strijd
tegen natuur en verleden
in sprietig verloop
heb toen haar pijnen
met schoonheid gewreven
de tijd verstillend gepolijst…
Paradijs.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Zinderend stroomt het bloed
door mijn aderen schitterend
licht omkranst haar gezicht
terwijl je stem zachtjes in
mijn rechteroor schuifelt
het lijkt op een paar zinnen
waar ik mijn gevoelens
had verstopt juist nu
doordat ik kan zijn wie ik ben
bij jou heb ik mezelf gevonden
omdat jij tot het paradijs
van mijn dromen wilde horen…
Herdenken en vieren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ik heb de vlag gehesen
ter ere van het feest
om de vrijheid te vieren
van hen die levend zijn
want zij die hun leven lieten
wilden dat wij blij zouden zijn.…
Groen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Ik zag haar groene mantelpakje
hangen in de kast
zag haar bijpassende schoenen
met natuurlijk een klein hakje
dat was haar hele leven
geen foto, dat wilde ze nooit
ik voelde me toch wat berooid
alleen met wat kleding die ze had gedragen
we hebben haar niet uitgestrooid
ik mag niet klagen
zou ik ook nooit doen
ik heb haar urn in de…
De zon ontvouwt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
442 de zon ontvouwt zich
en bevriest alle zorgen
die deze morgen
de kop op wilden steken
zij kleurt ochtendgloren
schoner, zodat dromen
die al even lagen te slapen
zich eindelijk kunnen ontpoppen
de adem goed zichtbaar
van wezens die uit liefde
deze wereld betreden
al was 't een eerste keer…
Ik mag sterven
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.714 Ik mag sterven als ik niet eindigen wilde zo----
Het hoofd op een graspolkussen.
De blik op het juttemisblauw.
Wolkenherders de eerste hominiden.
En dat voorbij moge komen
de honingkwijler gonzende.…
Naar daar waar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Ik hang aan de lippen van
't tij dat van geen wijken
wilde weten
we stroomden heen en weer
totdat ik me ontdeed van dat
wat mij weerhield
om vers geboren vleugels
uit te slaan, me te laten vervoeren
naar daar waar het leven
nog puur en onaangeroerd was
langzaam op zou gaan in het prille
dat nog geen naam mocht hebben…