5041 resultaten.
HET MINNEN IS EEN ZELDZAAM SPEL
poëzie
3.2 met 32 stemmen
7.408 Het minnen is een zeldzaam spel,
Het brengt de mensen in gekwel,
het is een los en loze vond',
het is een wezen zonder grond.
Al wat men aan de vrijers raadt
dat dunkt de jonkers enkel kwaad,
doch wat hun afgeraden werd
daarhenen wil hun grillig hert.…
kerst-rondeel
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
4.256 een ezel en gelijmde os
waar schapen graasden op geurend mos
onder een boom vol kleur en schittering
in onze ogen nog stille verwondering
rond het kindeke op een takkenbos
zo dierbaar gebleven herinnering
aan stal en ezel, weer gelijmde os
kaarsjes flakkerden in de schemering
op onze wangen een vuurrode blos
zongen wij er bevlogen op los…
gevouwen lingerie?
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.814 getogen naar Madame Souzie
van de Bonbonnetrie
die zei
ga naar de Keyzerley
voor de koketteur
connaisseur van alles
wat vast maar
ook los zit
bij de koketterie
verwees men door
naar de lingetterie
expertise vóór achter
maar ook voor vóór
aldaar sprak de lingetteur:
‘lingetten zijn in de vouw
echter bij vrijage
gaan ze uit de vouw…
De dagjesmens
gedicht
3.1 met 21 stemmen
7.369 Ik maak me los van het gedrang, gepraat,
probeer vergeefs mijn ruimte te vergroten
terwijl bewustzijn me met schaamte slaat.
----------------------------------------
uit: 'Traliedieren', 1999.…
aantrekkingskracht
netgedicht
3.6 met 31 stemmen
2.229 ik dacht dat ik er immuun voor was
maar niets is wat het lijkt
ben meteen voor je gevallen
vind het leuk als je naar me kijkt
ik voel je ogen
mijn lijf reageert op jouw aanwezigheid
in gedachten kus ik je lippen en
ben dan heel even de weg kwijt
jij maakt iets in mij los
ik kan het niet beschrijven
misschien ooit zijn wij alleen
met…
De Beer
hartenkreet
4.8 met 23 stemmen
1.495 In beweging gezet
Energie losgebroken
De beer die is nu los
Het vuur is ontstoken
Het gevecht aangaan
Je doelen hervinden
Boven jezelf uitstijgen
Hart en ziel verbinden
Juiste keuzes maken
Obstakels uit de weg
Geluk wenkt naar jou
Verpletter nu de pech
Je bodem versterken
Grond onder je voeten
Kijk nu recht vooruit
Niet in oud zeer…
Lesley -Ann
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.580 is bevrozen
en ik voel
mensen begrijpen je niet
zoals ik doe de dingen
veranderen nooit
er is een prijs
te betalen
ze laten je hart breken
en willen je maken
zoals jij niet bent
het is tijd dat je loslaat
want ooit gaat het barsten
in dat mooie lieve gezicht
je doet zo je best
te laten zien wie jij
werkelijk bent
los…
Afrodite's bad
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
3.647 Ik kijk naar jou en laat mij dopen,
los van rede, kant of wal.
Geheel gewichtloos val ik open,
plons! omhoog! in ons heelal!
Ik laat mij dragen door de almacht
van wat ons zuivert en verbindt,
voel mij geborgen in de veerkracht
van mijn ziel die springt eer zij bezint...…
paring van de os
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
2.822 langzaam snijdt zich
zerend los
de voering van vermaning
en dwaalt plotsklaps
verrukte lust
getergd door het bos
waar eens het mos
de kaalslag hoedde
het lelijk naakt
verhuld in woede
zich schreeuwend
met de angstdroom voedde
en paarde met een os
hoe krom de weg
is heen gegaan
en voorttrekt
in verdwazing
waar gekke bekken…
Hoe moet ik het je zeggen?
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
3.563 Waar ik je nooit hoef los te laten,
alleen wij kunnen daarheen.
Nu weet ik hoe ik je moet uitleggen,
wat en hoeveel het is dat ik voor je voel.
Ik zal wat anders doen dan zeggen,
ik zal je laten voelen wat ik bedoel.…
Absolute heerser
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
775 Hij geeft de bouw van tempels vrij
en vlakt nog wat historie uit
punt dan de toekomst nog eens bij
Zo schetst zijn losse pols breeduit
en stemt zijn grootsheid eeuwig blij
Dan zonder langer nog te dralen
spoedt hij zich naar het toilet
om als een ieder neer te dalen
alwaar hij zuchtend zich ontzet
om in klein geërger te verdwalen
De pot…
Ik bedoel maar
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.982 En de maaltijden werden uit de
Losse pols vervaardigd.
Ook mijn kind raakte zoetjesaan
Verwaarloosd, maar mopperde
Evenwel niet. De liefde voor de
Taal, die ik als mest over haar
Uitstrooide, heeft haar nimmer
Tot wanhoop gedreven.…
bezinning
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.160 Ieder mens verlangt
zo nu en dan
naar bezinning en rust
in de hecktiek
van het bestaan
ons vaak niet
van stilte bewust
doe dan de ogen dicht
laat alles gaan
laat alles los
wat wit is en zwart
en daal eens diep in je hart
loop in gedachten
door een sprookjesachtig bos
ga met jezelf in dialoog
ontdek de kleuren van je
eigen regenboog…
jij bouwt geen décors
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
997 jouw choreografie
verdraagt enkel geluk
jij bouwt geen décors
maar plaatst spelers
en laat de liefde los
met een jawoord
en gebaar geven ze
hun leven aan elkaar
tussen rode rozen ligt hun
oogst wat slaperig te blozen
Nu rest het feest
een nieuwer huis
met kamers vol vertrouwen
nog zijn ze ruim en licht
zo makkelijk te onderhouden…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.
Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
bitterkruid en stinkende gouwe
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.727 pas later kon je lachen om het rouwen
na jaren vol van mateloos verdriet
de kraaien krasten ongestoord hun lied
de liefde bleek met bitterkruid gebrouwen
je nam een gulle slok, verloor subiet
(het werk van stinkende en helse gouwe)
jij was de pop, zij speelde met de touwen
als onvoorspelbaar kruidje-roer-mij-niet
je wist je van de touwen los…
je naam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.144 Tentdoek maakte het lantaarnlicht
tot strepen op je lijf,
ze bewogen mee en los op je tijgervel
en vielen af
als we het terras weer zochten.
Vrienden van je in dromerige zalen
vol mooi lawaai en veel aanwezig.
Wat je binnenbracht in volle licht
als vangst.…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 door haar bloed
Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid
Zij laat haar kinderen los…
de pelikaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.021 op de dorpel naar de morgen ligt uw beeld
dat eens de verste einder overspande
en met een wimperslag mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen
----------------------------------------------------------------
weblog: www.abelstaring.tk…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 vrieskou zal nooit ijs ontdooien
nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal nooit de tijd vergeten
nooit zal dood los…
veilig aanbeland
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.205 het voorhuis
van gewisse dood
mijn oma
koesterend
een stille hoop
dat leven straks
iets anders bood
het leed, de pijn
van al die jaren
sleepte zij
steeds vaker mee
met aan de deur
te vaak die leugen
pas jaren later
ergens in die ene nacht
herhaalde ze
haar laatste wens
gearmd vertrokken
stap voor stap
na even liet ze los…
Troosten
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.745 Ik zoek woorden
Woorden die kunnen troosten
En kunnen los maken, van jou
Niemand kent ze
Maar ook niemand weet,
hoeveel ik van je hou
laten gaan, zijn die woorden het misschien
Maar dat zijn nu juist de gene,
die ik niet wil zien
Voel me verlaten, omdat jij me verliet
Zoek in woorden, kom om in verdriet
Help me, ik schreeuw het uit…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Broeikaseffect
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.418 Wat is er loos in onze stratosfeer?
Geen hutspot meer en pegels in je baard,
berijpte bomen op een ansichtkaart.
Geen snert met spek, dus denk ik nog een keer:
Waar zijn de strenge winters van weleer
nu ons klimaat in zachtheid is ontaard?…
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en rust
voor een teder gedragen
alleen donker laat de beesten los…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
Portret van Agatha Bas
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
877 Van af de eerste ontmoeting
laat het niet los
de wijze waarop ze ons volgt
Tijdloze Agatha,
speelt met één kijkmoment
ernstig, ze zegt
welkom en vaarwel
vanuit de eeuwige deuropening
die zekere honger
naar de onsterfelijkheid
van één vrouw en één kunstenaar
bijtende in alle uren en ogen
alsof ze kersen en appelen van
de korte…
Langzaam
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.441 Langzaam los
beetje bij beetje
Mezelf hervinden
op dit planeetje
Langzaam minder
steeds iets meer
Mijn hart geneest
doet minder zeer
Langzaam afstand
van de liefdes pijn
Vind het zelfs fijn
soms alleen te zijn
Langzaam wennen
aan wat niet meer is
Soms vergeet ik even
dat ik je nog zo mis
Langzaam uit de put
terug naar het…
De slappe lach
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.086 ze hipte over loos kabaal
als einde van een triest verhaal
snoeide snel de grove woorden
met goedbeslagen slotakkoorden.
ze plantte zich voorspoedig voort
werd zo van verre reeds gehoord.
De roepstem om die lach te delen
werd slap gelachen
nu door velen.
Chatfant - 23 oktober 2006…
Grits
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 omgevallen letters
net of het er niet meer toe doet
zo eventjes tussen leven en dood
nogmaals proeft ze
het zoete sap van perziken
ruikt de geur van zonnebrand
voelt weer de korreltjes
tussen toch gesloten vingers
die langzaam schelpen
proberen te verstoppen
terwijl zij leest
schudt ze haar lange haren
alsof het allerlaatste zand
nog los…