4113 resultaten.
GOEDE VRIJDAG
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Het laken door de voorjaarmist geweven
Bedekt nog water, weilanden en veren
De bloemen, nu nog dicht, zullen floreren
Wanneer de zon het sein daartoe zal geven
Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even
Het wordt snel stil en roze bloesems eren
De maand april zoals talloze keren
Al werd bezongen en is neergeschreven
Het levensbidsnoer zegt…
Wat zoek ik hier nog?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
802 Troosteloos is de omgeving
De zon zie ik niet
Somber is de dag
Terwijl het niet eens giet.
Ik wil bij je zijn
Heb geen bloemen bij me
Afgesproken tussen ons
Geen bloemen bij leven
Dan zeker niet bij dood
Ik glimlach als ik aan die
woorden denk
Maar dat wordt een grijns
als ik je plek zie
Die eenzame plaats
tussen soortgenoten
Geen…
gewist
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
935 Je had een naam en een BSN
Meer was je voor instanties niet
Nu ben je uit hun bestanden gewist
Zij weten niet van mijn verdriet
Maar jouw naam en wie je was
zal door mij altijd worden gemist…
Elke dag een cadeautje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Elke dag is voor haar een cadeautje
Ondanks dat ze " niet lang meer heeft"
Ze neemt nog een ieder in het ootje
Wetend dat ze het einde van 't boek niet beleeft.
Elke dag een lach op het gelaat
Ondanks dat ze " steeds minder wordt"
Ze speelt een spel alsof ze niet " gaat"
Toch is de tijd nog maar kort.
Iedere dag neemt ze dankbaar aan
Alsof…
Afscheidshartenkreet van een gestorvene...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.069 Toen mijn hart stilstond
ging mijn liefde nog niet over
Toen mijn lichaam jullie verliet
ontstond wederzijds het stoffelijk gemis
maar voedde vooral onze geestelijkheid
van de blijvende invoelbare liefde:
van 'n kus, 'n aai, 'n gebaar, 'n blik, 'n praatje, 'n lach, 'n traan
die liefde, die voelbare liefde blijft
voor altijd!…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er huppelen tranen
tussen de tulpen
er huilen druppels
op het gras
er rennen gedachten
naar de lente
die er dit jaar
voor jou niet was.
Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.
Er dansen wolken
op de stormen
er zwaaien bomen
op de wind…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Het laatste adres staat er gebeiteld in de steen.
Ik ben hier geborgen.
Geen levend wezen om mij heen.
Geboren, geleefd en gestorven.
Dode letters verguld tussen het groen.
Hier heb ik mijn rust gevonden.
Hier in dit afgelegen plantsoen.
De doden zij jammeren
Bij het ontij van de nacht.
Alleen de wind ruist door de bomen
Met hun jammerklacht…
Cadeautjes zijn op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 Elke dag was een gift voor haar, ze nam het zo het kwam, had voor een ieder opbeurende woorden klaar, ze was, wie ze was.
Elke dag opnieuw zagen we haar lichaam vechten, tegen het onvermijdelijke en toch wilde ze geen hulp elke dag weer monter " dag kind, ik ben er nog".
Iedere morgen opnieuw bij binnenkomst, niet wetend wat te verwachten lag…
De jongste, de oudste en ons zelf
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
901 We gaan de grafsteen bekijken
de steen op het graf van onze zoon
van onze jongste
we gaan met de oudste
onze nog enige
en met ons zelf
We hebben ons weer bij elkaar gesleept
door de rauwste rouw heen
van onze jongste
we gaan door met onze oudste
onze ook zó dierbare
en met ons zelf
We gaan ook door met onze vele vrienden
steun en…
Voor mijn lieve moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.084 Voor Moederdag zocht ik altijd naar de mooiste kaart
vergezeld van lieve woorden in een mooi gedicht
een bos bloemen en altijd een kado
en was je altijd blij en kreeg je een glimlach op je gezicht
Deze Moederdag heb je niet meer meegemaakt
doet dat zeer
Niet alleen met Moederdag denk ik aan je
maar alle dagen in het jaar des te meer
Rust zacht…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 ANNA HARTWIGINA PRUIJSSENAAR
geboren 27 juli 1770, gehuwd 24 juli 1791,
gestorven aan de kinderziekte 29 maart 1792
en van onze dochter
geboren 29 maart 1792, gestorven 31 maart 1792,
begraven met hare moeder 2 april 1792
o Teergeliefde en vroegverloren Vrouw!
Om wier bezit ik alles gaarne geven,
En willig goud en glorie offren zou…
het kan slechter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
722 in de gelukzalige tederheid
van een diepe slaap
het loodje leggen
zonder enige wetenschap
en besef van dat je
er bent geweest...
ik durf niet te beweren
dat dit de ultieme droom
is van elk mens
maar het kan zoveel slechter…
Grafverzorging...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Het graf ligt er weer mooi bij
Ik verzorg het al jaren
soms met lood in de schoenen
want het zijn wel mijn ouders
maar soms ook zo licht
als een veertje, veertjes
sierlijk licht zwevend
rondom het familiegraf
waar ik fijn thuis kom
waar ik me goed voel
wat ik zo graag verzorg zodat
het graf er weer mooi bijligt!…
DOOD SPOOR!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
965 De treinreis van het leven
heeft maar een bestemming
een dood spoor!!…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 Mijn zus beitelde haar afscheidswoorden
diep in mijn hart, in het eelt op mijn ziel
was vrij toen ze in vergetelheid viel
zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want…
Codicil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 mijn pens (niet
voor de poes)
= voor de hond
't bloedend
hart (z.g.a.n)
half om half gehakt
= voor mijn lief of
voor de gek & wat
die ervoor geeft
wat er van
me overblijft:
gevoelens zijn
gevierendeeld
mijn gedachten
reeds verstrooid…
Rococo
gedicht
2.5 met 2 stemmen
7.929 Gracielijk en licht sterven,
een kleine zucht in de paniers
en 't is niet meer.
die avond heeft men ons
gekleed te bed gelegd,
als in een rose medaillon
voor iedereen te kijk -
en o bepoederde horreur,
het klavecimbel speelt door.
----------------------------------------
uit: 'Een harp op wielen' (1959)…
De Klokke.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.732 Ze wappert in de lucht lijk een geluid
Van leven en van dood. Ze daalt langs henen
De smalle vensters nere, daalt als uit
De hemel zelve, en klappert op de stenen.
Ons vrouwkens met hun zwarte mantels aan
Gaan zwijgend, de ene na en de andre voren,
Processionaal op de okere eerdebaan -
En…
ZIJN AFGELEGDE WEG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 Hij keek over zijn schouder
en zag de weg, die hij afgelegd had
met weemoed dacht hij terug
aan de lange tijd, waarin hij leefde
zijn voetstappen wilde hij tellen
de contacten nogmaals in zich opnemen
aanrakingen werden weer herinneringen
het glimlachen en lachen klonk weer
uitgesproken woorden kwamen naar boven
mijmeringen deden warm aan…
Papa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.003 Papa
Ik voel me zo alleen
Waar ben je nou
Ik kan nergens heen
Het is zo gewoon
Dat jij er altijd bent
Ik weet het niet meer
Ik ga maar door
Ik doe mijn best
Ik hoop dat jij het ziet
Waar ben je nou
Ik heb verdriet...
Papa
PAPA
....papa...…
Ik vond een vogel, stervende in de tuin
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.330 Kinderjaren.
I
Ik vond een vogel, stervende in de tuin.
Geen koestren hielp, hij drinken wou noch eten.
Gelijk een bloem, wier stengel werd gereten,
Aan 't slappe halsje hing het kopje schuin.
Eén siddering - en dan, in niets meer weten,
Verstrakte 't lijfje, als de aarde grijzigbruin.
Wij hebben 't stil begraven in de tuin -…
Albert West overleden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.115 65 jaar mocht ie worden, "onze Albert"
Een val van zijn fiets werd hem fataal
Sha lalalalala
Een val op zijn hoofd was hem teveel
Albert West, we hoorden hem niet meer zoveel
Maar sha lalalalala blijft dreunen in ons hoofd.
Ooit had ik hem aan de telefoon,
de man bleef ondanks roem, zo ongekend gewoon!
Nu zingt ie boven, gegarandeerd…
KAN JE ME HOREN?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
745 Hoop zo, dat ik doorkom
wat waren er veel mensen
wat werd er mooi gesproken
de muziek was helemaal mijn keus
terugkomen, dat zou ik wensen
mijn vrienden en kinderen te horen
wat een rijk bezit iedereen te zien
wat een liefde heb ik meegekregen
ook mijn vrouw heeft niet gezwegen
mijn hemelvaart was stil en mooi
zonder lijden ben ik heengegaan…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Breng geen bloemen,
wanneer mijn kist
nog boven aarde staat.
Laat geen muziek klinken,
wanneer mijn dode lichaam,
naar de grond toe gaat.
Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.
Zie niet naar gisteren om,
wanneer een merel fluit…
hout, aarde en liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 dag, zeg ik
misschien zal hij vandaag
de weg van de wind volgen
ergens hoog in een klein kamertje wonen
waar ziekte onbestaand is
niets is tijd, alles is tijd
in de ronde van de zon
om twaalf uur zal ik afscheid nemen
met een beetje aarde in mijn handen
ik zal naar hem wuiven
op het pad van bloemen
en bij het zien van de hemel
een…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 Wij zijn zonen en dragen dezelfde moeder. We houden
onze hoofden koppig, kijken star en hullen ons in wierook.
In onze handen klemmen we de draagbaar. Zo hard hielden we
nooit , was iets ons meer. Geslagen verdragen we de leegte.
Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand
gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij…
Anser Erythropus
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.317 Prachtig zo'n vogel toch!
Anser Erythropus
Net komt hij onder
die bremstruik vandaan
Vlug, geef me even mijn
Dubbelloopsjachtgeweer
Kookboek en braadpan
en tuinkruiden aan…
Ode aan Drs. P
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
796 Nimmer wist iemand meer over sonnetten, rondeel, jambe en trochee
Dan U, die vandaag is gaan hemelen, U, hooggewaardeerde Drs. P
Moge U aanschuiven aan een weeld’rig welgedekt disje
Met schorseneren en prei op ‘n bedje van dat kikkerige visje
De troika volgt nu de troostvogel, die zachtjes neer strijkt
Nu U na ’n leven vol plezierdichten…
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.372 Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.
Wij tastten in het duister naar elkaar,
een oogwenk dat wij ons onsterflijk waanden,
en zijn niet dan elkanders nabestaanden;
het bed is ons niet nader dan de baar.…
SHELLEY'S STERVEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.052 Voorover, in het boot-ruim, lang-uit lag
Shelley en las. De wilde golven sloegen
Luider en luider langs de zijden, droegen
Hoog-op het broze vaartuig, met geklag
Van schril zoevend gieren door want en stag,
Die knerpten. Hoorde-i niet, hoe de andren joegen
Hierheen en daarheen, zuchtten, riepen, kloegen?
Hij las maar, las, totdat hij niets…