5581 resultaten.
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.255 Uur per uur en dag en nacht
Put ik ten volle uit jouw... Kracht.…
hun kind heeft geschoten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
829 Hun kind heeft geschoten: zij zijn ten einde raad
want nu zijn zij degenen die opdraaien voor zijn daad.
Ogen zijn op hen gericht: dat zijn zij...
zij worden nu gestraft en hij? Hij..is vrij!
Hun kind heeft geschoten, zij schamen zich vast dood,
weten niet wat te doen, want ook hun leed is groot.…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren
tevens ben jij volledig jezelf om mij
Laten wij zwijgen over droefheid van bestaan
onszelf worden in samen vrolijk ten…
verwachtingsvol
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.310 tijden van gemis
eindelijk het
weerzien
en tussen hen in
het 'misschien'
glazen worden gevuld
en het geduld
al zo lang
op de proef gesteld
maakt plaats
voor ongedurig
en vurig
elkaar aanzien
en misschien nadien
opgaan in elkaar
de avond nog jong
de dis nog niet
ten…
Je moet een vogel zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
713 je bent zo Zon – zo Maan –
– zo neon Rood –
in het blanke licht
rank te staan
ik geur in je op
en stamel mijn stem vast
door jouw blozende honingraad
wil ik zijn als de stoeiende libellen
om dan al zoemend ten ondergaan
daar de woeste golven
– gelijk aan kerktorens –
alle bellen rinkelen doet
vraag ik je – bind me in –
vorm…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Later
die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
Hoewel 't tempo door
Verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten zich schuilt…
HOOGMOED
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.354 Dan waardeer ik ten volle mijn goede vrienden
Ben dolblij hen terug te vinden.
't Is best nederig te blijven en niet te gaan zweven
Deze kleine nietige pruts kan niet zonder hen die veel om haar geven.…
De kracht van vergeven... . ( Door : R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 ik kan zeggen, met alle krachten
én trots: het dééd
me ten diepste verder leven !…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
Naar groenere weiden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 het zal toch meer moeten zijn dan een broos bestand
van lijven die elkaar schampen in ridderlijk erbarmen
verwaaid als de kalkgeur van een slooppand
opgelost in zeeën van stevig omarmen
we stellen ons niets anders ten doel
dan onze voortuinen te ontdoen van uitzicht
dat hopeloos is en slechts een voorgevoel
dat de gulzige avond ons berooft…
dichten helpt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.011 Bij de confrontatie met beperking
verlies ik mijn evenwicht
tot ik heil zie in nieuw licht
ik tel geen dagen of uren
en telkens vind ik een uitweg
in creëren en imagineren
piekeren is op slag verdwenen
geniet weer ten volle van het leven
wakker, gelukkig en content
sta nu echt wel te kijken,
geen oordeel meer of kritiek
brengt me terug…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 (waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste…
Apocalyps
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Terwijl de wereld
In vlot tempo
Haar eigen apocalyps
Tegemoet draait,
Een eind maakt aan
Nutteloze zorgen en zuchten,
Zie ik in het verste
Hemelrijk een gouden
Zwaan die met haar
Schitterende vlerken
Een donker zwerk doorklieft
En sneller dan de aarde
Ooit aan zichzelf
Ten onder kan gaan
Slaat ze haar verblindend
Mooie…
God noch gebod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Los van tijd
dwaal jij door
geesten van
het leven
Zielen die
verloren
ten onder zijn
gegaan:
'Wees nooit en te nimmer echt bang'
Angst
stagneert
en
blokkeert
'Geef een dubbel portie liefde'
Eén
is ook
maar
summier
'Overtreed in principe God noch gebod'
Hoewel ik
als mens fair
probeer te leven
laat ook ik
afdruk…
Wereldarchitectuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Kariatide of Caryatide
een vrouwenbeeld dat dient als pilaar
opgebouwd Grieks; priesteres uit Karyae
in d' oudheid in Egyptisch'-, Griekse
architectuur gebruikt
Er is een mannelijke
variant, telamon/atlant
niet echt fijnbesnaard, maar masculien
Telamon en kariatide
dragen flink en ondersteunen enorm
gezonde zuilen voor een te dragen last
ten…
Een gedurfde flirt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 je bent geen ballerina
toch spitz je aardig
op de hoge hak
met een charmante pas
in sierlijk bewegen
weet jij je met mooie
mensen te omgeven
zonder elitair te zijn
juist in het verfijnde
tussen oog en hand
schep jij met ieder
een persoonlijke band
een gedurfde flirt
maakt het gezelschap
tot een vrolijk stel
spanning stijgt ten…
Op de Overtoom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.339 omhelzen elkaar ten afscheid
misschien je weet maar nooit
-------------------------------------------
uit: 'Nieuwe herinneringen', 2007.…
Klein meisje GROOT verdriet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
678 Een ongeluk, wie overkomt het niet
Maar nu een meiske van net maar twaalf
Het hoe en waarom vermeld de historie niet
Per fiets vanaf de weg geraakt
Nu ligt ze op intensive care
Te vechten voor haar leven
Familie is ten einde raad
En terwijl wij Pinksteren vieren
Wachten we af, hoe het haar vergaat
En IK wens familie en vrienden alle sterkte…
KINDERZIN
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 Grootmoeder is niet wel gemutst,
Daar geen der dartle klenen,
Die zij bedroefd ten afscheid kust,
Zelfs met één oog kan wenen.
Wie als een kind zijn dag geniet,
Zal nooit zijn dag beklagen
En schept, wat kome, in ’t nieuw verschiet
Weer altijd nieuw behagen.…
Jong geleerd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 Morgen terugkomen en kijken
of gisteren veranderd is, achteraf
een treurwilg wiegt met de wind
Een engel gemaakt in de sneeuw
een sneeuwman met steenkolen ogen
versleten muts op en sjaal
Zelf geschapen met koude handen
rondgelopen met tenen, stampend koud
naar de melkman gezwaaid
Een poging tot vliegen gedaan
een meter van de grond gekomen…
Prediker 1:8
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.077 Het murmureren van bronnen en beken
versta ik mis: het is de doffe woede
van wie wel weten dat er in het teken
van hun geboorte nooit nog iets ten goede
wordt bijgeschreven; van onder de hoede
van wat ze zijn zoekt geen meer uit te breken.
Vrolijk sprankelt de bron: hij is zo vrij
als ik, de dichter aan zijn boord.…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Zij zullen vooralsnog de grond beslaan
maar ooit met kluit en al ten onder gaan.…
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 is nog ruimte
tussen vloedlijnen en
wassende maan
nog tijd te gaan, stranden
te struinen, te verstuiven
als duinen, totdat we
verliezen in verdwalen
het lichaam mank gaat
we grond en ogen met
sterfhout behangen
wennen aan vocht uit
verse wonden, wennen
aan de bres in de haag
troosten met snoep
dankwoorden spuien
ten…
Ode aan de Leegte II - Kosmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 De zon begeleidt en dirigeert
planeten en myriade manen
ten dronken dans in cirkelbanen
het multiversum musiceert
In mechanische melancholie
baadt de ster die verder kwijnt
haar helderheid - tot ze verdwijnt
vervalt in vale apathie
De celestiale schemering
een schaduw sluiert Edens Hof
de grote Godendeemstering
herleidt 't heelal tot…
Spelregels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Het individu wil zich er niet
Door laten storen, maar refereert
Er aan als die meent ten onrechte
Te hebben verloren.
Een scheidsrechter moet dan
Scherprechter zijn en schept
Dan rechtvaardigheid waar geen
Onrechtvaardigheid kan zijn.
Een spel kent zo zijn sancties
In kaarten en kleuren.…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
Orakelt delphi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 weer duikt
feniks in zijn as
orakelt delphi
dat de mensheid
terug gaat naar af
waar geschiedenis
ontwricht wordt
uit gevest en tijd
breekt tolerantie in
wankelmoedigheid
stof en stenen
vuurstormen verhaal
van hoe ook zij door
ongebreidelde agressie
ten onder zijn gegaan
zwarte vlaggen
dekken gaten af die
tot het doodsgezicht…
Het zieke meisje
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.380 Zij heeft zich diep bezonnen,
Zij was alleen geweest ten allen tijd.
Achter haar warme oogleden begonnen
De fluisteringen van de eeuwigheid.
Waarom was zij niet eerder overwonnen
En van haar liefde en haar smart bevrijd?…
Schermutselingen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 Ten tijde van de magische toverlantaarns
had men geen benul van de negatieve effecten
op de lange duur. Toen hadden de schermers
hun zwaarden in die projectielen moeten steken.…