5374 resultaten.
De verdronken...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.097 Ze leeft in het morgen
van gisteren
terwijl vandaag
langs haar heen glijdt
als een donkere schaduw.
Het onbegrensde van wat komt
gekneveld met luchtkastelen
van wat was of zou zijn.
Hopend dat de toekomst
naar haar toe komt.
Zoekend naar iets dat haar al eerder vond.
Ze vind niets.
Ze zoekt.…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop
in smachtend staren naar de lucht
voordat je schaduw…
Rozenmond ligt languit in haar bad
gedicht
3.1 met 20 stemmen
10.094 Het riet beweegt niet meer en op
de plavuizen vloer is ook
mijn schaduw vervluchtigd.
Rozenmond in haar denken is leeg.
Gedachteloos strijkt zij de kleine
luchtbelletjes uit haar schaamhaar,
van haar dijen. Rozenmond ligt
in bad, wil niet uit bad, komt ook
niet uit bad.…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
Zwarte tranen op een bruidsboeket
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.109 ik graaf de stilte op
schep ze tot wolken
en tengere draadjes
weef ze in een bruidssluier
vlak voor het altaar
ontkomen aan het licht
adem jij vage beloftes
sleep ik mijn naam
tot in je schaduw
ontrouw en dode woorden
rukken de nacht uit elkaar
alleen het gangpad blijft over
en schijnt door een bleek
wit gelaat
niemand zal zich…
adem mijn dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
960 adem mijn dromen
voorzichtig in
als ik jou vertel
met zachte stem
wat je toe mag komen
ik waas niet
bij daglicht
ben noch een schaduw
in de nacht
voel de bries
van tederheid
die het versteende
verzacht,
je naar jezelf geleidt
diep in jou
aardt de binding,
de kern van rust
vandaar uit
wordt vervreemding
in slaap gesust…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
mijzelf ontmoeten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.218 ik wel vaker
dan hoef ik even
niet te praten
ben dan in mijzelf
ik ben dan genoeg
vertoef zo in mijn wereld
het is mijn hart
dat daar naar vroeg
niet dat ik zo diep ga
of iets moet beslissen
het is gewoon de rust
die ik heb moeten missen
zo maar alleen zijn
opdat het draaiend denken
stilaan wordt gesust
ik ontmoet mijn schaduw…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo koud in de nacht die komt
en ben het wantrouwen zo hoorbaar moe
moeder, waarom tekende jij het schaambeen
en de schaduwen…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 wanden van mijn ziel
en je ogen die mij ooit aanzagen
en je stem die mij ooit sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen
dan zie ik om en zoek
in de schaduw…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
Na de voorstelling
gedicht
3.1 met 45 stemmen
13.811 Net of er geen tijd meer is
om de voorstelling uit te zitten:
het voorgestelde gaat aan met een klap;
snel als een schaduw
van wolken over het gras beweegt het gedachte zich voort;
in het blauw van Antarctica handhaaft
de ozondrift zich;
iemand denkt een man
te zijn die sterft en dan ontwaakt.…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd…
Slinger van Rode Rozen
hartenkreet
4.6 met 28 stemmen
2.641 Een slinger van rode rozen
Gedrapeerd rond mijn hart
Doornen secuur verwijderd
Een geurende nieuwe start
Mijn glimlach lijkt oneindig
Zweef licht door mijn leven
Als een dansende zonnestraal
Van een roze gloed omgeven
Ogen vol levenslust stralen
Iedereen die naar me lacht
Dromen lijken uit te komen
Zo gehoopt zo lang gewacht
Schaduw…
Vlucht voor de dag
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.815 alleen de nacht brengt donkere ramen
neemt de leugens in bezit
verfraait de kamers met lege tafels
…de waarheid blijft onuitgewist
alleen de nacht verzamelt de schaduwen
vult de hoeken met gelogen woorden
verbergt de tijd tussen woedende tanden
…verraden hebben jouw ontrouwe handen
alleen de nacht vlucht voor de dag
kropt alles op wat…
gothic
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
1.817 en felle kleuren
om haar mond
een strakke lach
gerimpeld als oud linnen
wenkbrauwen getekend
twee dunne lijntjes
licht ovaal
en zwart
lippen donkerrood
dochter van de dood
Als een schilderij was zij
antiek innovatief
een waar gebeuren
de morgenstond
die de avond zag
vevuld van zinnen als het maanlicht rijst
het lot berekent
de schaduw…
geen kwartier meer kende
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.040 ik voelde hoe de bloemen
in mijn hand verwelkten
hun kleuren ongezien
de geuren niet geroken
ik keek nooit om
liet mijn schaduw zelf lopen
bleef hopen en zag enkel
zon, een maan die scheen
tot zij verdween en
geen kwartier meer kende
licht de ochtend niet verwende
de dag in nacht vergleed
een duisternis bekleed
met kilte maakte…
waarom?
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
3.048 intens bezielend
het meer dan heden
eeuwig lief
Zolang de zon
weer volgt de nacht
gelijk het duister
op het licht
begroet elkaar
in gaan en komen
omarm, bemin
het evenwicht
Jouw zijn in zijn
was zo vervlogen
zo dageraad
omarmt de nacht
dagend licht
dat strijkt als bode
van hemel stormend
zonnekracht
Na jaren dwalen
in de schaduw…
rust
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.098 door onze haren streelt de wind
die pijnlijke plekken laat voor wat ze zijn
voel de kracht groeien vanuit je hart
het kost bloed, zweet en tranen om te kloppen
een schittering van zonlicht treft jou
de voorgrond ligt voor je open
maak je passen rap voor de schaduw komt
en je wachten moet op nieuwe kansen
normaal een kus, dan weet je dat…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht, springt over stralen
van de zon die weer een
nieuwe dag begon en weet
je nu alleen en trekt wat
schaduw…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 Als ineens de zon de schaduwen
opzij veegt naar de verste hoeken van de
kamer, kijken we op maar zeggen niets.
Ik buig me naar het stof, neem af,
jij strekt een been om naar de keuken te gaan.
De richting staat elegant gecomponeerd
lichtval te verdragen.
Over de tafel hangt een gesprek.…
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 rank en stralend
in dwars kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot
de ballades en jammerklachten
Ik zou weer eens wat moeten schrijven
eindeloos over zee en duintop
over wat weg kan en moet blijven
maar steeds doemt jouw schaduw…
Want voor mij ben jij de zee
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
799 de weg die jij vond
met al zijn kronkelwegen
bewandel jij graag in je eentje
alleen wil jij de berg op klimmen
niemand mag dichtbij je komen
das je goed recht
maar blijf niet in deze schaduw wandelen
laat mij van je houden
want als ik aan jou denk, klopt mijn hart sneller
voor mij ben jij de zee waarop ik wandel
geeft mij warmte van…
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 Zoals de nachtwind zingt
onder de okervlammen van de maan
de tere knoppen streelt
van anjers en van rozen
Zoals een wonderlijk iets sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart warrige stegen
waar schaduw…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt over de akkers
Hier golft schaduw…