Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

De verdronken...

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Ze leeft in het morgen van gisteren terwijl vandaag langs haar heen glijdt als een donkere schaduw. Het onbegrensde van wat komt gekneveld met luchtkastelen van wat was of zou zijn. Hopend dat de toekomst naar haar toe komt. Zoekend naar iets dat haar al eerder vond. Ze vind niets. Ze zoekt.…
illusie-4 september 2002Lees meer >

schaduwvlucht

netgedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.763
veren had jij je ranke hals gevleid intens gekweld keek je me aan en ik zag leed in het tere van je zwart fluwelen ogen staan Je kreet vibreerde hoge tonen die verijlden in de levensbron naar de einder waar de avondzon het vallend duister leek te kronen Nog eenmaal strekte jij je kop in smachtend staren naar de lucht voordat je schaduw…
sacrajewa10 november 2004Lees meer >

Rozenmond ligt languit in haar bad

gedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.094
Het riet beweegt niet meer en op de plavuizen vloer is ook mijn schaduw vervluchtigd. Rozenmond in haar denken is leeg. Gedachteloos strijkt zij de kleine luchtbelletjes uit haar schaamhaar, van haar dijen. Rozenmond ligt in bad, wil niet uit bad, komt ook niet uit bad.…
Hans Faverey17 september 2026Lees meer >

ik had je opgedoekt

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
je deurt niet dicht nu gloort er licht kan ik weer vrolijk kijken weer samen zijn genietend van het zicht de schaduwen gaan wijken ik was verdwaald in kaalheid op de toendra verloren in mijn hemelhoek ik had je opgedoekt verstond je taal te goed moet mijn eigen leven leiden ik laat de zon weer schuchter toe haar neergaan…
wil melker4 november 2005Lees meer >

Zwarte tranen op een bruidsboeket

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.109
ik graaf de stilte op schep ze tot wolken en tengere draadjes weef ze in een bruidssluier vlak voor het altaar ontkomen aan het licht adem jij vage beloftes sleep ik mijn naam tot in je schaduw ontrouw en dode woorden rukken de nacht uit elkaar alleen het gangpad blijft over en schijnt door een bleek wit gelaat niemand zal zich…

adem mijn dromen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 960
adem mijn dromen voorzichtig in als ik jou vertel met zachte stem wat je toe mag komen ik waas niet bij daglicht ben noch een schaduw in de nacht voel de bries van tederheid die het versteende verzacht, je naar jezelf geleidt diep in jou aardt de binding, de kern van rust vandaar uit wordt vervreemding in slaap gesust…

strakken groen van de cypressen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 928
helling zindert zomer druiven bollen zon loof wordt geel en slomer takken bruinen houtig krom ranken hadden lente vastgezet in het bloeien tot een vrucht hun werk is al neergelegd de wijngaard oogst in rust licht maakt nu een schilderij met wolken als een schaduw bomen staan er wat verlaten bij in de lucht een boerenzwaluw…
wil melker11 december 2005Lees meer >

mijzelf ontmoeten

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.218
ik wel vaker dan hoef ik even niet te praten ben dan in mijzelf ik ben dan genoeg vertoef zo in mijn wereld het is mijn hart dat daar naar vroeg niet dat ik zo diep ga of iets moet beslissen het is gewoon de rust die ik heb moeten missen zo maar alleen zijn opdat het draaiend denken stilaan wordt gesust ik ontmoet mijn schaduw…

dit is stilte

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.276
leerde me lopen, de schoenen dragen waardoor de aarde kantelde en vaak bevroor op het hout van mijn lippen waarom zijn mijn armen zo dun zo doorzichtig, de leegte die ik voel door het naakte kind in mijn keel ik heb het zo koud in de nacht die komt en ben het wantrouwen zo hoorbaar moe moeder, waarom tekende jij het schaambeen en de schaduwen…

In alles van adem

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 808
ik vond jouw schaduw en vulde hem met duinen ik zei niets zag enkel rimpels buigen over maanlicht en noordenwind echo’s van zout waren in je hoofd gevangen; zo oud de angst in alles en adem mijn vingers volgden de stemmen van zand, ook je huid uit glas geblazen je keek in woorden en donkere dagen zag het meisje van eb en vloed…

Soms is het ...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
wanden van mijn ziel en je ogen die mij ooit aanzagen en je stem die mij ooit sprak ik ben de kleur niet vergeten en de klanken niet van ver zal ik je herkennen aan het geluid van je schreden waar ik lang geleden mijn eigen voetstappen deed volgen tot waar je ook liep soms is het dat ik je hoor roepen dan zie ik om en zoek in de schaduw…

Zij zijn niet dood

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 959
ik rembrandt licht vermeer de zachte lijnen in de haren van de dienstmaagd met baleinen die een kan met verse melk schenkt speel met kleur de wind en schaduw in gordijnen het glas in lood van een half geopend raam weerkaatst haar gaan rubens ook de zachte vormen die in schaars bedekken een welkom roepen aan de meesters en gezellen…

Zacht begrijpen

hartenkreet
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Ik wandel door de leegte en alleen de wolken zijn mijn gezel Ver, heel ver hoor ik een zilveren lach de stem van de jeugd… denk ik toch… of is het verbeelding misschien… het smachten van mijn eigen, stil verlangen… Zacht raak ik de schors aan van een oude beuk, eindeloos hoog die zijn schaduw werpt over mij en mijn mijmeringen Wees…
troebadoer6 september 2008Lees meer >

Na de voorstelling

gedicht
3.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 13.811
Net of er geen tijd meer is om de voorstelling uit te zitten: het voorgestelde gaat aan met een klap; snel als een schaduw van wolken over het gras beweegt het gedachte zich voort; in het blauw van Antarctica handhaaft de ozondrift zich; iemand denkt een man te zijn die sterft en dan ontwaakt.…

Annonce

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.839
Wind water en buitenvergiet druppel keer op keer onaangekondigd zonder oponthoud maar geruisloos in groen geheveld gras, als de zomer wegkrabbelt die de blinde mol het eerste zag Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijde loef en lij Onvernieuwd…

Slinger van Rode Rozen

hartenkreet
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.641
Een slinger van rode rozen Gedrapeerd rond mijn hart Doornen secuur verwijderd Een geurende nieuwe start Mijn glimlach lijkt oneindig Zweef licht door mijn leven Als een dansende zonnestraal Van een roze gloed omgeven Ogen vol levenslust stralen Iedereen die naar me lacht Dromen lijken uit te komen Zo gehoopt zo lang gewacht Schaduw…
car19 januari 2007Lees meer >

Vlucht voor de dag

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.815
alleen de nacht brengt donkere ramen neemt de leugens in bezit verfraait de kamers met lege tafels …de waarheid blijft onuitgewist alleen de nacht verzamelt de schaduwen vult de hoeken met gelogen woorden verbergt de tijd tussen woedende tanden …verraden hebben jouw ontrouwe handen alleen de nacht vlucht voor de dag kropt alles op wat…

gothic

netgedicht
2.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.817
en felle kleuren om haar mond een strakke lach gerimpeld als oud linnen wenkbrauwen getekend twee dunne lijntjes licht ovaal en zwart lippen donkerrood dochter van de dood Als een schilderij was zij antiek innovatief een waar gebeuren de morgenstond die de avond zag vevuld van zinnen als het maanlicht rijst het lot berekent de schaduw…

geen kwartier meer kende

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
ik voelde hoe de bloemen in mijn hand verwelkten hun kleuren ongezien de geuren niet geroken ik keek nooit om liet mijn schaduw zelf lopen bleef hopen en zag enkel zon, een maan die scheen tot zij verdween en geen kwartier meer kende licht de ochtend niet verwende de dag in nacht vergleed een duisternis bekleed met kilte maakte…

waarom?

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.048
intens bezielend het meer dan heden eeuwig lief Zolang de zon weer volgt de nacht gelijk het duister op het licht begroet elkaar in gaan en komen omarm, bemin het evenwicht Jouw zijn in zijn was zo vervlogen zo dageraad omarmt de nacht dagend licht dat strijkt als bode van hemel stormend zonnekracht Na jaren dwalen in de schaduw…

rust

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.098
door onze haren streelt de wind die pijnlijke plekken laat voor wat ze zijn voel de kracht groeien vanuit je hart het kost bloed, zweet en tranen om te kloppen een schittering van zonlicht treft jou de voorgrond ligt voor je open maak je passen rap voor de schaduw komt en je wachten moet op nieuwe kansen normaal een kus, dan weet je dat…

een waas van blauwe lucht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 866
lucht en dadelijk de zon misschien ineens was er het huis het raam met een gezicht dat wegdook in ontmoeten alsof het niet van mensen wist nog ging je arm omhoog in een vertwijfeld groeten je voelt ogen in de rug en zucht, springt over stralen van de zon die weer een nieuwe dag begon en weet je nu alleen en trekt wat schaduw…
wil melker18 januari 2006Lees meer >

heb je zon beloofd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
ik heb je zon beloofd maar de stralen breken in je ogen tot een valse glans woorden krijgen nu geen kans handen trekken schaduw aan ze boeien licht waarheid kijkt onaangedaan vervuld van plicht je vreet weer energie omdat de verte andere dingen ziet geen rust om stil te staan je angsten vallen anders aan ga met de zon naar…
wil melker23 januari 2006Lees meer >

Lichtval

gedicht
3.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 18.639
Als ineens de zon de schaduwen opzij veegt naar de verste hoeken van de kamer, kijken we op maar zeggen niets. Ik buig me naar het stof, neem af, jij strekt een been om naar de keuken te gaan. De richting staat elegant gecomponeerd lichtval te verdragen. Over de tafel hangt een gesprek.…
Mark Boog13 februari 2022Lees meer >

in dwars kunstlicht van de zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
rank en stralend in dwars kunstlicht van de zon groeien de contouren een blik die horizonnen breekt in vage tinten die de dag vervloeien op het doek van een palet met schaduwen doopt duister zich in licht en kleurt een vale schemering met donker wordt het wit van grijs naar zwarter dan de nacht gebracht een handpalet met rood…
wil melker25 februari 2006Lees meer >

Obstakel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
leven en een loslaten het genieten van verstrekte gunst nog te dichten kieren en gaten over een opnieuw vergeten God lichtjaren en roestige nachten zacht zoete honing en boterpot de ballades en jammerklachten Ik zou weer eens wat moeten schrijven eindeloos over zee en duintop over wat weg kan en moet blijven maar steeds doemt jouw schaduw…

Want voor mij ben jij de zee

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 799
de weg die jij vond met al zijn kronkelwegen bewandel jij graag in je eentje alleen wil jij de berg op klimmen niemand mag dichtbij je komen das je goed recht maar blijf niet in deze schaduw wandelen laat mij van je houden want als ik aan jou denk, klopt mijn hart sneller voor mij ben jij de zee waarop ik wandel geeft mij warmte van…
Quicksilver21 september 2008Lees meer >

Jij

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.679
Zoals de nachtwind zingt onder de okervlammen van de maan de tere knoppen streelt van anjers en van rozen Zoals een wonderlijk iets sluimert in duistere schaduwen maar plots ontwaakt in volle glorie en schittert in de spiegel van mijn ogen Zo straalt het licht van jouw magie in mijn hart, mijn lief als de schoonheid van parels in blauwe…
troebadoer23 oktober 2008Lees meer >

wij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.251
dorpen en altijd een weg die kronkelde naar zee hoog proefden wij de hanen in stilte een stoofpot aubergine eelt op de handen er waren stranden met rotsen en stenen het hete zand wij dronken wijn uit gekoelde glazen en altijd rook het naar afscheid op rechte stoelen aan een tafel ergens een plein in een hart warrige stegen waar schaduw…

Een voetstap weg

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
zand en koele kreken Zingt mijn eiland mijn diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt over de akkers Hier golft schaduw…
yokoda21 april 2006Lees meer >