6466 resultaten.
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…
Voor de zwijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 Stil in het prille licht
van een spoedig afmerende herfst
lig ik verankerd
aan een bonkige kade
alleen de nachten passeren hier
als dolende regendruppels
ze baren een vage grens
tussen waken en slapen
verwarmd door een zwarte mantel
wentel ik me in het vederlichte
van de eenzaamheid
omheind door een vaag blikveld
kleuren kruipen kort…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 is het ‘t vallend dwarrelend
blad dat me somber maakt?
zijn het de kleuren geel bruin rood
of is het de geur
van verschralend blad
dat me zo weemoedig stemt?
met ieder blad of iedere noot
die naar beneden valt of rolt
raak ook ik iets kwijt
ik sterf mee, verlies iets van mezelf
soms wil ik het verliezen
maar meestal niet
houd ik het…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Ze strompelt daar, die oude vrouw,
met weemoed in haar ogen;
haar man al dood, nog in de rouw
en wachtend op wat mededogen,
maar niemand die haar groet of ziet;
de herfst glimt in de straten.
Wat ligt nu nog in het verschiet,
met wie kan ze nog praten?…
Een te harde kaft
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
524 de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren
het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm
het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Ruw strijken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 In de laatste zomerdampen
bruisen buiten de herfstbuien
hemelwater stroomt traag
-zoals het bloed van Abel-
schijnbaar achteloos het lege land in
kreunende kruinen buigen diep
ritselen kleedt zich in het geraas
van een onzichtbare hand
die meedogenloos het land ruw strijkt
het fladderen sterft in bulderen weg
totdat een schijnsel alles…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
Te niet gaan
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
535 Een nieuwe herfst rolt mijn erf op
komt binnen zonder kloppen
terwijl ik nog blader
in een najaar van voorheen
straks zullen ze mengen
de verleden tinten met de nieuwe dood
het kleurrijk dwarrelen
zal sterven in een winterdans
ik kniel op het tapijt van herinnering
vormen van weleer
boetseren beelden in mijn geheugen
zetten zielloze…
voor 't keukenraam
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
428 voor ‘t keukenraam
drie dagen al een kruisspin
roerloos in het web…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…
gave vaas
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
560 gave vaas
hier staat het vluchtige
op
http://bit.ly/qQWsso…
Een nachtkaars
gedicht
2.6 met 10 stemmen
4.511 Als een wit laken
opgetrokken tot aan de kin
staan de Phloxen Paniculata
naast de Salvia Superba, zuchtend.
Hydrangea’s, dun als vliegerpapier
ritselen zacht in de avondbries.
Langs de vijver wegkwijnende Hosta’s,
Door bleek maanlicht beschenen
een enkele Rudbeckia Fulgida
en een wilde Aquilegia Vulgaris.
Zelfs de Delphinium Grandiflora…
Herfstnacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 [Haiku]
de nacht nestelt zich
in bomen zonder vogels
bladerloos en stil…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De dag komt op met heel veel vragen
en onzekerheid, waar is de rust gebleven?
De twijfel neemt nu alle plaats in, stroomt
als melk naar de bodem van de zee
en verbergt zo alle dieren, alle leven.
Het is of ik plots blind ben, enkel nog
kan tasten om een heel klein beetje
weg te vinden, strompelend en dwalend.
De zomer is vergaan, de bomen…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 een eind komt
leeft hij sterker in het nu
Wie leeft in het verleden
graaft teveel lijken op
wie alleen de toekomst omarmt
pleegt abortus op het heden
Hij omarmt zichzelf met warmte
krabbelt eens lekker op z’n rug
kom mee dit is weer een nieuwe fase
deze lijkt eerlijker in elk geval
De wind fluit om z’n oren
als hij zorgeloos de herfst…
Rond Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Gekneveld stuifzand wringt
de jongste vloed uit het zwierige duin
stormachtige buien knijpen traag
het oude, zwakke licht uit de dagen
de eeuwige branding verslindt gulzig
vermaalt smeulende zomersporen tot schuim
een eindeloze en gapende leegte vult
de uit schemer opgetrokken herfstdagen
alles wat stranden steeds stempelt
sterft gestadig…
Bosrand
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
758 krijtwitte strepen vervagend in de lucht
hoge sluiers van condens zoeken zonlicht
maar worden verdreven door hun eigen
fragiliteit verwaaid in de hemelwinden.
De zwarte V-vorm van een vogel zweeft
hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon
M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog
langs de boomstam in mijn leunende rug
tussen de kalende goudbebladerde…
Herfstbos.
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
972 De paddenstoelen rijzen
uit de grond.
Staan in het vochtige mos
in het stille herfstbos.
De mist hangt in de bomen.
Een sfeer om bij te dromen.
Ik denk aan de zomer
die voorbij is gegaan...
De bladeren zijn gevallen,
't Is een gekleurd tapijt.
Ja, de zomer zijn we kwijt!…
nu de wereld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
667 nu de wereld
wordt herleid tot lijnenspel
doorzie ik het bos…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
Een rijke oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
503 vlakke onderkant
zullen bloemen snel hun harten sluiten
dan strakt de nachtelijke kou
en houdt de ochtendmist
het veelbelovend blauw langdurig tegen
vogels groepen samen in grote getalen
bevolken bomen langs landelijke wegen
zwermen ter voorbereiding op de trek
nog kleurt een warme zon
het zomerrood tot rijpend rusten
belooft herfst…
Vertellen van voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 zij wenken mij
de oppers op het land
getooid met gelig hooi
en vertellen van voorbij
nog kleurt
een late zomerzon
de vruchten van het land
heb de eersteling al in de hand
er is niets voorbij
want lente zomert
op de grote herfstschaal
een rijke oogst voor allemaal…
In grove streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
712 hij penseelde al volop
het blauw van kou
in grove streken
vond in cirkels
de wind voor het
veelkleurig bladtapijt
spriette kaalheid
van de takken tegen
een noordwester horizon
schraapte met
het schilders mes in vaste hand
de laatste zomerresten van het land…
Op hoge benen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 nog flaneert de zomer
met sproet en herfstlach
op hoge benen langs het strand
het mulle zand
en hooggehakte voeten
doen heupen uitbundig groeten
verborgen achter zonnebril
kijken wereldwijze ogen
ondeugend de wereld in
de wind speelt met
het lange blonde haar
dat oplicht in een fraaie draai
zij legt zich
ter aanbidding neer en…
Dronkaards en schelmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 de koning
op mijn kasteel
verfijnd zijn de feesten
exquis het gebraad
in elegante dansen
blijft hoofsheid paraat
maar in de kerkers
schreeuwt het geboefte
rammelen de kettingen
in vochtige kou
dronkaards en schelmen
die mensen bedwelmen
gespuis van het minste allooi
vindt ook hier nog een prooi
gelukkig heeft de natuur
zijn herfst…
Frivole lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 wat speels
en vrolijk was
verstrakt in koude lijnen
waar warmte en muziek
op gave golven dansten
staat nu een lage zon te schijnen
ziet het echte leven
zijn eerste wit bij het ontwaken
en gooit de kont tegen de krib
verlaten is
frivole lichaamstaal
verpakt in broek en lange jassen
gelukkig
kunnen de gezichten
nog altijd stralend…
Chaos in creatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 penselen kijken me aan
het linnen nodigt uit
om te gaan beginnen
snel de eerste streken
maar mijn vingers zijn
de vorm en kleur vergeten
ik zoek
en op het doek
staat chaos in creatie
schuif met mes
de resten weg
wat blijft krijgt adem
voelt vrij en vormt
in gemengde kleuren
mijn stillevend schilderij…