Alle inzendingen over zwart

7174 resultaten.

Sorteren op:

Mol

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.943
Zwart glanst en spartelt bovengronds de onderkruiper. Korte reflex. De spa met één steek breekt je rug. Je ligt. Je ligt gelaten. Slap in mijn hand je dood. Ik sta en kijk. Slechts de verklaring is ontgaan. Ik huiver als ik denk: zelfs met de onderkruiper heb ik medelijden.…
Fa Claes26 september 2004Lees meer >

bloos me dan tot koningin

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.092
een staf de gouden pij en rozen in mijn haar in wijds gebaar schik ik de wereld bloos me dan tot koningin ontbied de roze wolken dwing rivieren oeverloos en speel met zwart dolken geen land heb ik maar dromen geluk klapt handen op elkaar gejuich in schijn van goud zal komen de staf is weer een horizon voorbij het bloemenkleed…
wil melker13 december 2004Lees meer >

In de weilanden zie ik het groen

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Turend over witte strepen die het zwarte asfalt verdelen over dat alles maar mag stroken in liefde en met elkaar. In de weilanden zie ik het groen waar het leven mee vol zit en inde ondergaande zon het rood van liefde, wamte en verlangen.…

Machteloos

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.625
Schreeuwend tegen een muur die nooit zal kunnen horen, een berg waarvan ik telkens terug blijf vallen, woede uit verbitterde onmacht geboren Sla ik alles stuk met woorden, onbedacht en zonder te denken de wereld zwart voor ogen, spreek ik in oneerlijkheid teleurgesteld door onvermogen Waarna ik verdwijn in een tranendal uit spijt en…
Suus31 december 2004Lees meer >

bekentenis

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.025
vingers vol zwarte vlekken tikken de vloedgolf op mijn lijf dwingen tot woorden en verdraaide schaduwen onder een bewolkte lucht ik zink naadloos van dag naar nacht wanneer honderd ogen van de zee mij verdoven met ijzige koude als gehuil van stilte het is niet jouw tijd die me alles vertelt noch de adem van het scherpe water…

SPNSLS

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 569
het zilverglanzende web fluistert met een teer ruisen in de wind, tooit zich met parelende druppels als heldere diamantjes en lokt en verleidt elk onervaren vliegje, de kruisspin glanst en flonkert, als een robijn, in briljant gezet, haar fijne zilverdraden verkleven de zwarte lijfjes, vleugels, pootjes, met afgrijzen moet ik toezien hoe…
Tjoke30 september 2007Lees meer >

Sneeuwwit geheim

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
Ik reis in koude streken waar 't leven onder sneeuwwit dek overwintert in de aarde Tegelijk met nieuw leven dat zich uit Siberische aarde wringt verdwijnt sneeuw voor de lentezon Zwarte sneeuw verdwijnt te snel nog te koud voor jong leven wit zorgt er voor overleving Onder het maagdelijk wit handhaaft zich 't leven op de Taïga zonder…
Custor28 oktober 2007Lees meer >

Je hoorde lief te hebben

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 996
woorden wachten in een doolhof van donker zinkende gerechtigheid het roesten van je gelaat tekent het zwerven langs smalle kieren en verbannen hoeken je aders beitelen al zo lang de stilte in de morgen en in je zwart-witte ogen sterft de dichter een verborgen dood nu je leven later wordt en je alle woorden vergeet stroomt…

Sluipdagen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.284
In stille haat tegen jezelf ging de wereld ten onder geen kleur tekende nog jouw bestaan alleen brede zwarte kloven je ziet een beeld als enkeldun ben je breekbaar maar de spiegelgestalte houdt je handen niet vast schreeuwend alle woorden beefde je hart bijna tartte je de levensgeest sproeide hij zijn adem toch omwille van het stijgen…
Channanja15 december 2005Lees meer >

ijsland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
gletsjers stoom en zwavel een donkere dreiging van verre sombere vulkanen en traag gloeiend lavageweld rokende watervallen eeuwig beukt wit schuim op zwarte basaltstranden onder wolken krijsende vogels op ongenaakbare rotsen bloeien kleine bloemen fel rood en paars op de troosteloze aarde eens gloeiend en trillend nu koud en wachtend…

twaalf slagen

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 725
naam wanneer de nacht zich openlegt murw aangeraakt en de droom voorbij het schreeuwen van koud maanlicht het klokgelui voorspelt mijn dood halsstarrig weergalmend wanneer echo’s graaien naar wazige wolken die onbeheerst doch stil de waanzin in mijn hoofd verspreiden ik stop mijn oren dicht met handen gehoord en jij slaat zwart…

ooit

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Ooit ben ik een oud wijf Eentje met een geit Een overwoekerd boomgaard Maar geen zuchtje spijt Ergens in een huisje Met onkruid metershoog Een waslijn voor mijn jurken Een ieder doorziend oog Kijk je door mijn raam Ik zit daar bij het vuur Zwart poezebeest op schoot Jouw foto aan de muur Ooit ben ik een oud wijf Eentje met een geit…
Ula6 juni 2007Lees meer >

van binnen

hartenkreet
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.547
De lach, de gein de constante grap de ilussie kweken oh oh wat gaat ie goed Niet wetend dat wanneer ik naar buiten stap voor al die vrolijkheid boet als een zwarte sluier omringd door eenzaamheid met de donkerte in ziel en hart gedachten die nergens worden heengeleid alleen maar dat negatieve wat de rest verstart Alleen is maar alleen ook met…
wim..7 april 2008Lees meer >

reisgenoot

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.015
heel even zou ik jou willen zijn bewegen in de weinige woorden om tijd te voelen, namen die je geeft aan het gelaat van gebarsten kamers, de koude op een stille dijk of bij het begraven van je linkervleugel zwart en kleinbehuisd een paar ogenblikken maar nog voor ik inslaap wil ik, gevallen alle stenen betasten en weten…

De smaak van donker

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
wanneer nacht de smaak van donker heeft de maan vergeet te schijnen lijkt realiteit voor even te verdwijnen wordt wit tot zwart verpakt verdwijnt in een zo donker gat en zuigt je mee tot een verdrinken in een troosteloze zee laat je niet gaan klamp aan er is een baken dat jou richting wijst maar iedere godvergeten nacht…

de innerlijke schemer gevangen

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 782
ik hoor een vogel rondom de kruising van mijn binnenveld blauw geletterd met rood doorstreept lokken sporen, halfvergaan tot aan de bosrand in het windgebladerd ruisen klinkt een verre stem en in mijn lijf de dood met ruwe wind daalt de vogel naast mij neer spreidt zijn veren over het zwarte stof ik vlucht en op zijn vleugels…

Winter 06

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.156
ik overstuur en jij vat vier seizoenen samen winter over leven ik vis lelies uit het donker jij kneedt waanzinschetsen metaforische zwaktes het zwart van diepte ontdaan zomervel transparant bevend nazuchtend stomend alle stilte stond verzameld in een hal stromend dubbelloops verlangen blies de herfst uiteen gespleten keerpunten…
wiron17 december 2006Lees meer >

In strelend huiveren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 749
ik heb de nachten opgerekt in zwart ze sensueel kunnen vertragen in verborgen wat zich geven kan heb ik jouw aandacht willen vragen ik donker je zo teder gebruik de stilte van de nacht in strelend huiveren verleg ik alle grenzen genoten van jouw kracht je hebt me laten zien dat kou ongrijpbaar is gebleven hoe liefdevol het harde is…
wil melker20 december 2006Lees meer >

Een vreemde pijn

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Op een harmonika bespeelt ze geesten en telt denkbeeldig geld, verliest haar woorden, noemt het kind een zwarte kat. Met de dag brozer van gestalte, is ze nauwelijks nog iemand te noemen; het vocht vloeit gestadig weg. Er rammelt een vreemde pijn in haar hoofd. Al jaren een zekere dood in de schoenen.…

Schilderde een opening

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 638
mag ik de nacht verdoeken nu jouw licht mijn waarheid is gaan schijnen ik was alleen kon geen kant meer op jij leek de weg te wijzen schilderde een opening volgde stil jouw pad samen hebben we de wegen afgelegd in kleuren omgezet maar iets bleef onbesproken de spoken van de nacht in zwart zijn er nog steeds elkaar geluk beloven…
wil melker30 november 2007Lees meer >

overwinning

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.123
ergens in het duister onheilspellend honend gefluister zwarte wachter in de nacht houdt onzichtbaar donker de wacht bij de mens in doodsverlangen die in bange wanhoop gevangen zichzelf van het leven beroofd verleid door dwingende stemmen in zijn hoofd strijd tegen gevallen zonen om de macht verlaten, zwijgzaam aan een kruis…

De laatste reis.

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.262
De zwarte wagen met half gesloten gordijnen, zal straks met de kist de straat uit verdwijnen. Het afscheid valt zwaar voor hen die achter bleven, maar kijken terug op een wondermooi leven. Een leven dat ze samen in liefde hebben gedeeld, het zal een poos duren voordat de wonden zijn geheeld.…
moeke4 maart 2004Lees meer >

Bewierookte ogen

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Zwarte woorden worden doorweekt in rood, een paars gordijn verzacht de stromende dood. Geprevelde tranen knielen gevonnist op mijn mond, rozenbladeren bedekken mijn adem op de grond. Bedelend schuift mijn schaduw in mijn ogen achteruit, lichtloos bewierook ik mijn dovende huid.…

Je bent meer mens

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.329
Ik breek het brood in stukken geslagen breng de kelk met wijn aan volle lippen je witte boord knelt zweetdruppels vermengen het heilig water als een samenzwering in goddeloos perspectief het gezang van Engelen verheven smeek ik met zondige ogen een hoogtepunt in heilig gevloek mijn handen likken zwarte krullen jij bent meer mens…
Ibunda1 april 2006Lees meer >

Klaproos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
Zo teer met zacht fluwelen blaadjes het frele aangezicht is uiterlijke schijn Fier rechtop, slechts door de wind gebogen het zwarte hart kloppend van leven wendt ze zich naar de zon De ranke stengel zet zich schrap weet dat hij eens moet buigen Een korte tijd is ze vol leven bloeit in volle pracht In de stilte van de natuur sterft de klaproos…

Leven

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 703
vermijdt de tong de woorden die in een verward geloof het geluid verstoren ijzig houd ik mijn vraag in over het meer van verlangen om aan de oevertreden gekraste cirkels te laten drogen waar blijf ik met mijn sterrenbeelden die ik schaats als hagelwitte rozenstruiken om zo mijn dromen te vergeten waar raak ik de rand van een zwarte…

Op haar graf

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
Waarom ben ik gekomen ben ik naar je toe gegaan terwijl je voor altijd ligt te dromen bleek je lichtje nog steeds aan 'k heb de dood op schoot genomen haar gekoesterd en gewiegd vliegensvlug was zij verdwenen zie hoe schone schijn bedriegt links van mij zat 'n vlinder met de kleuren oranje zwart mooi te pronken als geen ander draag…
LadyLove18 augustus 2006Lees meer >

ik heb je naam geschreven

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.346
ik heb je naam geschreven zilveren letters in zwart graniet boven de dag die vroeg zomervol begon met mensen naar hun werk en jij op weg een kalme strijd gelukkig kort geleden daarnaast die andere dag later in de zomer veel te kort geleden er werd een andere strijd gestreden daarom juist jouw naam Jaweh is genadig John ik heb jouw naam…
Hennie van Ee27 augustus 2006Lees meer >

Eindeloos gevecht

netgedicht
5.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 777
Daglicht haalt uit, vermoeid en gehavend, de rode handschoenen nèt iets te laag een klap, een draai met rollende ogen en plotseling wordt alles zwart. Stilte valt over de ring, licht verdwijnt door de touwen, morgenochtend is er weer een ronde, dan zal er een andere winnaar zijn.…

Uit steelse hoeken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
waar draden herfst spannen dood en vergankelijkheid loert uit steelse hoeken schijnt een lage zon kleur in de druppels op het web in een verlate oogst die ik altijd heb gespannen tussen dromen en verlangen wandel ik langs je gezicht in weer een laatst aanraken de ogen nog gericht in zwart en grijs de blik op wit van winter maar…
wil melker6 november 2008Lees meer >