7023 resultaten.
Op hoge benen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 nog flaneert de zomer
met sproet en herfstlach
op hoge benen langs het strand
het mulle zand
en hooggehakte voeten
doen heupen uitbundig groeten
verborgen achter zonnebril
kijken wereldwijze ogen
ondeugend de wereld in
de wind speelt met
het lange blonde haar
dat oplicht in een fraaie draai
zij legt zich
ter aanbidding neer en…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
Frivole lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 wat speels
en vrolijk was
verstrakt in koude lijnen
waar warmte en muziek
op gave golven dansten
staat nu een lage zon te schijnen
ziet het echte leven
zijn eerste wit bij het ontwaken
en gooit de kont tegen de krib
verlaten is
frivole lichaamstaal
verpakt in broek en lange jassen
gelukkig
kunnen de gezichten
nog altijd stralend…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Een zonovergoten zondag, met wind die
het licht doet dansen door de ramen;
weemoed wordt geboren want morgen is
het al oktober: de bladeren gaan vallen en
heel de herfst kondigt zich aan, met regen
en stil verdriet, met afscheid en woorden die
niet meer gezegd zullen worden, te laat
om alles nog in te halen, goed te maken.…
Het einde is nabij...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.853 Snelle luchten passeren de hemel,
vluchtig als de tijd.
Symbool van leed dat is geleden.
vervaging van de strijd.
Zon die strijdt om haar plekje,
als hoop aan de horizon.
Zij deed de wolken en regen verbleken,
zoals de donkere nacht niet kon.
Vooruitgegaan door regenbogen,
als bannieren van de overwinning.
Helaas won het niet…
we droomden ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 ze verscheen in sluiers tussen zonnebloemen
in al haar schoonheid ver van dampend asfalt
haar lach besloeg een verleden
haar ogen een toekomst
we spraken niet
in een bed van varens droomden we een leven
tot we die advertentie lazen
en we wisten
wisten niet hoe snel we dat huis moesten kopen
ver weg bij dampend asfalt
toen ze verscheen…
Kort voor de val
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 in rode schijn
gevangen door de lage zon
tonen bladeren hun afscheidsgloed
doen zich
een laatste maal tegoed
aan licht en warmte
in dit teer moment
kort voor de val
geeft herfst zijn stervensgroet…
Missen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.536 Je bent nu niet meer hier,
en ik mis je elke dag
Je bent nu zo ver weg,
maar ik zie nog altijd je lach.
Ik draag je constant bij me,
in herinneringen en mijn hart.
Ik merk het als ik aan je denk
dan voelt het heel apart.
Ik wil het niet laten merken,
aan mijn geliefden om mij heen.
Maar het beïnvloedt mijn doen,
daar kan zelfs ik niet…
Hazepad
gedicht
3.3 met 6 stemmen
28.968 Het zijden overhemd zakt door het geraamte
het sjaaltje vat vlam
zijn lach gist na op zijn lippen.
Nu wordt hij geïntoneerd, niet de vleugel.
Wie verliet daar zo schielings de woning
zonder om te kijken naar het kind
dat de man nazwaait die het werd?
Waarom kiest iemand voor vernietiging?
Zonder begeleiding koos hij
voor een andere…
De tijd raakt op
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.034 Sneeuwwit de schaarse haren
boven een volrimpeld gezicht
bijna los van deze wereld
maar toch nog bij de tijd
treur maar niet om mij
als ik er niet meer ben
ik heb genoten en geleefd
wat ik jullie toewens
vanuit die andere wereld
zal ik vertellen in je dromen
als je mij daar treft
maar alvast één ding:
toeval kan een ieder treffen…
Veel te vroeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.454 nooit meer de schoonheid
ervaren van 't ontluiken
de geur van een vers
beregend bos
verzandt jouw weg hier
veel te vroeg
maar zul je hen blijven
omringen met liefde
vanuit Zomerland
~ goede reis Renate~…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
Kerk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.712 We ontmoeten elkaar weer
het zal zijn
als die ene keer
dat ik op je wachtte
jij
altijd in mijn gedachten.…
- achteruit -
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 ik wil wel langzaam achteruit leven
en de tijd van gisteren
vorige maand of liever nog
van vorige jaren herbeleven
ik omhels de voorouders
het verloren kind van mijn vader
de engelen in hun ware licht
zo langzaam wil ik wel gaan
maar tijd loopt zelf
ik moet maar zien.…
LIED DER IERSE LANDVERHUIZERS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.164 Groen Erin, eens zo rijk, zo groot,
Heeft voor zijn kindren thans geen brood;
Zij wijken over zee,
En werpen nog een blik naar 't strand,
Bij 't scheiden van hun Vaderland _
Hun lied klinkt van de ree.
'Van 't Oosten fluit het door de ra;
Wij steevnen naar Amerika
En scheiden van ons land,
Maar schoon de nood een uitkomst zocht:
Wij…
Nieuwjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.598 Dit is het mooiste uur, het eerste in
het nieuwe jaar. We liggen zwaar en
opgeblazen naast elkaar, niet dronken,
maar wel aangeschoten. Het meeste
vuurwerk is nu wel afgestoken en
buiten wordt het langzaam stil.
Ik weet niet wat ik wil met het
nieuwe jaar. Wel dat ik aan het eind
daarvan weer liggen mag met jou.
Weer samen wachten…
Verstandsverbijstering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Al de momenten
waarop ik het hardst vroeg
aan mezelf
te vechten tot in het vuur van de dood:
het waren de mooiste secondes,
minuten en uren: de allerheetste vuren
voor water om van te leven.
De momenten van vlagen
in verstandsverbijstering:
ik had het meest lief.
Het waren de meest bijzondere tijden
in het leven...
van deze vrouw, -dan…
Stilgevallen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
910 alle redenen van begrip
zijn plots verloren
evenals logica die
niet meer logisch klinkt
overspoeld
door onbegrip dat
onze leefwereld
volledig op z'n kop zette
konden we jou niet vangen
met al onze liefde
leeg is de weg die voor ons
ligt, de stilte immens…
Wolken voor de zon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.291 Je mag niet gaan
hoe moet ik verder leven
met de gedachte dat je nooit
meer terug zal komen?
Vergeef mij de fouten die ik maakte
omdat ik te emotioneel was
om duidelijk te zijn.
Vergeef mij de woorden
die ik schreef uit
machteloosheid en pijn.
Ik hou nog steeds van je
en de gedachten dansen
door mijn hoofd alsof je
er nog altijd bent…
Memoreren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
841 angstvallig sluit ik mijn ogen
knijp ze samen om te herinneren
vast te houden aan hoe 't was
gisteren en eergisteren
doch schaven de dagen iedere keer
weer 'n stukje meer uit mijn geheugen
van hoe je klonk en hoe je rook
geef me nog even, nog heel even
een allerlaatste keer om me te laven…
Dag...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.408 Ik ga je missen met je mooie ogen
stralend als altijd om mij heen.
Je lieve gezicht dichtbij mij
Ik ga je zo missen
nog meer dan jij mij.…
vandaag schrijf ik een grijs gedicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.006 machteloos moet zij toezien
hoe smetteloos wit verwatert
vuil/grauw wordt haar speelgrond
modderig haar paden
al worden handen haar zacht opgelegd
kan zij haar blik niet afwenden
haar stervende geliefde
het gelaat dat haar zo dierbaar
wil zij behouden
met handen en voeten
hart en buik
in eeuwige omstrengeling
desnoods samen sterven…
Smartlap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 Neen, zeg maar niets meer
probeer aanwezig te zijn
in de warmte die je deelt
ondanks de regen en de kou
Gebakken als porselein
om hoge temperaturen
het breken te verdragen
hardvochtig te zijn…
Vertrek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.684 De overgebleven
losse eindjes
slurpen de laatste
restanten energie
conditioneel en
emotioneel wrakhout
blikken verwonderd
naar elkaar
blijven drijven
alles eruit
op tijd klaar
overbodige woorden
zouden nu dubbel
hol klinken
in het nu
lege huis
hoor ik de stemmen
van negentwintig jaar leven
galmend in mijn hoofd
opkijkend vanaf de…
Genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.400 In de straten
ruist `n lied
tikken mijn voeten
in de stap
een vroege vogel
tjilpt het gras nog groener
zo de klinkers willen praten
maar mijn ik is uitgegaan
het verlangen van het zwerven
stilaan in de nacht ontdaan…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 Je vertrok en vergat mee te nemen
uit pardoesheid wellicht
Het goudschaaltje met al mijn woorden
die je nog had willen wegen
Mijn oren vol verhalen
Het goud uit mijn haar
Mijn mond van teveel woorden
Mijn - o sorry - veel getrapte schenen
De echo van mijn veel te harde lach
Mijn op hol geslagen hoofd
Dat balans zoekt op zwijgzame schouders…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
953 Met onbeholpen mond
riep de visser het water tot zich.
Nooit meer draait de wind
in zijn veel te grote oliepak.…
Hemelen ~ Voor Dick ~
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
831 hoe doe je dat
zijn er boeken over te lezen
is 't als kruipen door 'n sleutelgat
valt het te evenaren
het loslaten van 't hier en nu
is het werkelijk door de ruimte varen
hemelen
hoe doe je dat
wie kan de garantie geven
dat je niet stort in 'n groot zwart gat
zul je je geliefden weer ontmoeten
ook degene die je niet zo mocht…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 je zit voorover in je stoel op wielen
hangt zwaar naar voren in je slaap
de nek valknakt haast los van boven
de rug daaronder als van een bultenaar
het grijze haar nog deftig in de krul
de handen rustend de polsen zwaar
zo zit je lijdzaam al de uren vol
en telt heel stil de grijze dagen rond
wacht dapper met geduld op ons
en rijgen zich de…
gedachte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.548 kan een gedachte sterven
kan zij iets doen branden
of een vuur doen oplaaien
kan zij leven
waaien over belemmeringen heen
tot een echo worden
de wachter bereiken
de zoeker of de geliefde
jagen
op lusten die reeds begraven waren
op lippen die eens rood lonkten
kan een gedachte terugkeren
tot mij die haar uitvond
en tot de dingen die…