12330 resultaten.
Troost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.110 ik zou mezelf wel willen troosten
maar ik heb vooral warmte nodig
en mijn handen zijn zo koud
stralend weer buiten
maar ik zit binnen
voel me lusteloos
alle waarschijnlijkheden
leg ik op een hoop
wat een berg onzin
plots stollen woorden
worden weggespoeld
in een vloed van regen
kom ik mezelf tegemoet
of heeft er egens iemand
een…
Leningrads cowboy
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
949 Terwijl hij nog even
rochelt en zich warm klopt
knerpt en kermt
de uitgedroogde sneeuw
onder de zool
van zijn ontnuchtering
Snuivend klaagt hij
'mijn liefde voor haar
was enkel mogelijk
dankzij haar gebrek eraan
maar waarom'
Op 't einde van de rit
verzuipt hij zichzelf
tot een zwart gat
in de allesbevattende
kou…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Ik heb zoveel herinneringen,
Als blaadren ritslen aan de bomen,
Als rieten ruisen bij de stromen,
Als vogels het azuur inzingen,
Als lied, geruis en ritselingen:
Zoveel en vormlozer dan dromen.
Nog meer: uit alle hemelkringen
Als golven uit de zee aanstromen
En over brede stranden komen,
Maar nooit een korrel zand verdringen.…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.079 wandelend langs het strand
eens te meer in diepe gedachten
zag ik niet hoe zwarte wolken
vanuit het noordwesten
over de zee aanstormden
voor ik het wist stond ik middenin
een ijskoude plensbui…
Kras
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.423 Slepend gaan zijn passen
over het zanderige pad
de winterse schoonheid
van het bos kan hem zelfs
vandaag niet meer bekoren
schouders iets opgetrokken
het hoofd naar beneden
beide handen in de zakken
maar verstoken van warmte gaan
zijn stappen trager en trager
niemand die hem wijst op
de kleurrijke paddenstoelen
half verscholen achter…
Help...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.577 Teveel klappen, teveel verdriet.
Toch zegt iets in mijn hart “ga door!”
Ik weet dat er boven iemand op me neerkijkt.
Dus het zal wel moeten, ik heb het verdiend!
Ik zal ervan leren, doorgaan met mijn leven.
Want er komt een tijd,
dan zal ik alles en iedereen vergeven.…
Slapen of waken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 die blijven duren
muren schreeuwen verlatenheid
het leven niet langer toegankelijk
voor mijn verloren ziel
ik probeer de negativiteit te ontvluchten
met gedachten over zachte tintelingen
warme gloed die me wel kan raken
waarbij nacht en duisternis niets uitmaken
tijd gaat echter te langzaam
ingehaald door ongeduld
neergehaald door verdriet…
Tijd
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.432 tijd heelt niet alle wonden
nee, niet allemaal
de kleur van het leven is soms zoek
daarom doe ik vaak mezelf tekort
toch is het tijd voor verandering
de cirkel moet gebroken worden
nieuw geleerde dingen toegepast
weg met overbodige ballast
ik heb zoveel pijn doorstaan
zoveel tranen en teleurstellingen
soms kijk ik als op een afstand toe…
Einde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.143 Met het begin
begon het einde,
onvermijdelijk en ongeremd
vloog het langs ons,
zichtbaar zonder dat we het wilden zien.
Klampten ons vast aan mooie woorden,
keken weg van het einde zo wreed,
maar wisten dat het overal rond was
en onvermijdelijk en ongeremd.
Wisten wat er moest gebeuren,
dus besloten het niet te doen,
bang voor het einde…
Als
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.158 als 's avonds de onweerslucht
de hemel te snel sluit
de nacht te vroeg aanvangt
dan worden mijn gedachten
weer zwart als de inkt
waarmee ik schrijf
als 's morgens de zon
weer verschijnt
werpt zij nieuw licht
op oude zorgen
worden vandaag
de cirkels doorbroken
mag het voor één keer
een rechte lijn zijn…
Vul mijn handen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.210 waar cirkels zich
vermeerderen in
een eeuwig zoeken
blijft het stil
in de palm
van mijn hand
ik begeef me
vaak naar binnen
droom daar
de laatste wolken
niet groter dan
de woorden
het houden van
ik sluit de vloedlijn
op mijn huid
loop over 't schuim
van leven en dood
in het daglicht
dat de nacht nog
meer verstoort
volg…
verloren
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.505 Ik zie je lopen
Ver weg van mij
Ik weet niet waarom,
maar het doet mij pijn
dan komen de tranen
tranen van verdriet,
schuilhoudend achter mijn jas
zodat jij ze niet ziet
huilend draai ik mij om
en loop naar de duisternis
denkend dat alles wat we hadden
nu verloren is…
de plaatsvervangsters
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.431 mens' hun binnending
vooral bij pijn en problematisch
zij gaan steeds breder voor gevoel
in 't algemeen maar ook persoonlijk
zij spreken voor and'ren nu als ik
verwoorden van diepe smart is 't doel
als 't zoontje van de buren verzuipt
zegt 'n dame die in de buurman kruipt
'ik is zo geraakt door pijn en smart
ik huilt voor verdriet…
Sluipdagen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.284 In stille haat tegen jezelf
ging de wereld ten onder
geen kleur tekende nog
jouw bestaan alleen
brede zwarte kloven
je ziet een beeld
als enkeldun
ben je breekbaar
maar de spiegelgestalte
houdt je handen niet vast
schreeuwend alle woorden
beefde je hart
bijna tartte je
de levensgeest
sproeide hij zijn adem
toch omwille van het stijgen…
eenzame bloem
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.378 op de top van de berg
rivieren tranen
een weg naar het dal
andere bloemen
bloeien weelderig
ik zie ze overal
weides groen geschilderd
op een geknakt blad
waar kleuren ontbreken
langzaam bloei ik weer
het échte leven
heb ik nooit ontweken…
Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.412 De zee nam meedogenloos
Dit keer van het land
Ineens met grote kracht
Op gruwelijke wijze
Meedogenloos
Het werd immens verdriet
Wereldomvattend
Onbeschrijfelijke onmacht
De wereld weent
Weet niet hoe
Gezichten grauw en verdoofd
In hun ogen de gruwel
De onmenselijke schreeuw
Koortsachtig zoekend naar anderen
Hoop
Kinderharten verschrompeld…
soecke nie so ferre (iegene taole)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 me schilt ende betrouw
siet ghie mie anne
dun enst raoke oew
gesichte mere oawer
dun least dien skouder
gedraeghe un ganse lief
is oe an te siene
als geliecke verskole piene
die werme skout sich
slegts in wienig telle
as diene oge glaense
doch seltsame kere
gelieke die klostertuune
omrinkt ut oewe siele
alwaere ut oe self…
absent
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.182 je zou erbij zijn
in de vlam van elke kaars
en iedere zonnestraal
die door de glasramen
scheen
en toch
kon ik je enkel
horen in het luiden
van de klokken…
leugens
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.079 worden hier verkocht
jij mag meer
dan eens vandaag
wat ik gisteren niet mocht
jouw geflanste woorden
dansen naar bekende pijpen
opdat een compaan moet begrijpen
dat onderlinge akkoorden
het nieuwe woord moeten vermoorden
ik meet mij niet
met de groten (sic) der aarde
ik wil dat u geniet
van mijn waarde…
Afscheid.
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.286 En ook al hebben wij verdriet
we zullen je liefde nooit vergeten
we weten dat je dáár bent
waar Hij je welkom heeft geheten.…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten
de scherpe zijde de pijnlijke
waar adem verdwijnt in verdriet…
Geen ruimte
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.504 Ze heeft haar kind begraven
samen met het stil verdriet
niemand die het ziet
terwijl ze blijven draven
Ze zwijgt de stilte dood
laat geen ruimte voor het lege
ik ontwaak en laat achterwege
te luisteren naar het bloot
in haar ogen, te kijken
naar het bloed in haar oor
barrevoets in het slijk en
afgeweken van het spoor
Wat fluistert…
Dichtdruppel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Een druppel valt uit mijn linkeroog
Met veel kabaal op het laatste woord
De inkt was droog, is nu weer nat
Nog nooit zoveel verdriet gehad
De letters verwateren, worden één
Het sentiment smelt tot een blauwe vlek
Het papier wordt zacht, een gat, een lek
Het laatste woord verdwijnt, verdween
Het zielige einde van dit rijmsel
Is geblust,…
zwijgen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.343 als
jouw zwijgen
tot een stilte uitgroeit
dan
zal een woord
van jou mij verstommen……
Oudejaarsavond
poëzie
3.9 met 19 stemmen
5.933 Alle kwaad zou ‘k vergeten,
Kon ‘k omzien naar ’t jaar
Met zijn dagen zo droef, en zijn nachten zwaar,
Met zijn uitzicht op bitterheidsbeten;
Enkel noodde ik bedroefden
En weldoeners uit
Tot een stille bijeenkomst en jaarsbesluit,
Aan de haard, waar ze menigmaal toefden.
En met broederslag komen
Ze in ’t geesten-uur aan:
De nóg droeven…
Je gezicht van morgen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.381 Tranen blijven rollen over je mooie gezicht
Een gelaat zo mooi als in het mooiste gedicht
Dat gezicht moet traanloos zijn en zonder zorgen
Misschien is dat wel je gezicht van morgen
Vandaag is je mooie lach nog niet terug te vinden
Omdat we ons nog te dichtbij het verlies bevinden
Je gezicht blijft achter je handen verborgen
Als je ze weghaalt…
Verboden liefde
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.822 Ik weet dat het niet mag
maar elke keer als ik je zie
elke keer als ik je stem hoor
vergeet ik alles wat ik weet
en wil ik alleen bij jou zijn
Het is verboden
we kunnen er veel door verliezen
van je houden is een mix
van onbeschrijflijk geluk
en verdrinken in verdriet
maar ik wil bij je zijn
Voor altijd...…
de Dolle Mol
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.283 de Dolle Mol is niet meer
gesloten, dat wel, het systeem
verdraagt geen klare kijkers
die teveel kunnen bespreken
met stemmen die kunnen tellen
de koffie staat te verkleumen
zonder warme mensenhanden
het lot van elke geschonken kop
in de krant van agitatie
over frustratie en defenestratie
- iets ging naar de mallemoer
zo eindigt het…
Mijn Kamer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.739 Het laatste draadje in mijn kamer
komt nog van mijn gordijn
het is kennelijk blijven liggen
op de grond in mijn domein
Ik dacht dat ‘t licht mij nooit zou vinden
dat duisternis buiten domineerde
op de tast vond ik mijn spullen binnen
zodat ik star blind lopen leerde
Maar het duister werd te donker
zonder zicht een zintuig minder
ik…
Even als voorverleden jaar
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.098 Even als voorverleden jaar
Brengt de lente een zwerverschaar
Die hun lied doen horen.
Luid weerklinkt hun blijde toon;
Ach, één stem, zacht en schoon,
Mis ik bij die koren.
Even als voorverleden jaar
Schitteren bloemen waar ik staar,
Rijk in geur en kleuren.
Ach, de schoonste uit mijn gaard,
Meer dan de and’ren saam mij waard,
Mag ik niet…