Alle inzendingen over verdriet

12330 resultaten.

Sorteren op:

Troost

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.110
ik zou mezelf wel willen troosten maar ik heb vooral warmte nodig en mijn handen zijn zo koud stralend weer buiten maar ik zit binnen voel me lusteloos alle waarschijnlijkheden leg ik op een hoop wat een berg onzin plots stollen woorden worden weggespoeld in een vloed van regen kom ik mezelf tegemoet of heeft er egens iemand een…
Nadine24 november 2005Lees meer >

Leningrads cowboy

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 949
Terwijl hij nog even rochelt en zich warm klopt knerpt en kermt de uitgedroogde sneeuw onder de zool van zijn ontnuchtering Snuivend klaagt hij 'mijn liefde voor haar was enkel mogelijk dankzij haar gebrek eraan maar waarom' Op 't einde van de rit verzuipt hij zichzelf tot een zwart gat in de allesbevattende kou…

Saudade

poëzie
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.058
Ik heb zoveel herinneringen, Als blaadren ritslen aan de bomen, Als rieten ruisen bij de stromen, Als vogels het azuur inzingen, Als lied, geruis en ritselingen: Zoveel en vormlozer dan dromen. Nog meer: uit alle hemelkringen Als golven uit de zee aanstromen En over brede stranden komen, Maar nooit een korrel zand verdringen.…

Onweer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.079
wandelend langs het strand eens te meer in diepe gedachten zag ik niet hoe zwarte wolken vanuit het noordwesten over de zee aanstormden voor ik het wist stond ik middenin een ijskoude plensbui…
Nadine26 november 2005Lees meer >

Kras

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Slepend gaan zijn passen over het zanderige pad de winterse schoonheid van het bos kan hem zelfs vandaag niet meer bekoren schouders iets opgetrokken het hoofd naar beneden beide handen in de zakken maar verstoken van warmte gaan zijn stappen trager en trager niemand die hem wijst op de kleurrijke paddenstoelen half verscholen achter…
metha27 november 2005Lees meer >

Help...

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.577
Teveel klappen, teveel verdriet. Toch zegt iets in mijn hart “ga door!” Ik weet dat er boven iemand op me neerkijkt. Dus het zal wel moeten, ik heb het verdiend! Ik zal ervan leren, doorgaan met mijn leven. Want er komt een tijd, dan zal ik alles en iedereen vergeven.…
s.k.27 november 2005Lees meer >

Slapen of waken

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.270
die blijven duren muren schreeuwen verlatenheid het leven niet langer toegankelijk voor mijn verloren ziel ik probeer de negativiteit te ontvluchten met gedachten over zachte tintelingen warme gloed die me wel kan raken waarbij nacht en duisternis niets uitmaken tijd gaat echter te langzaam ingehaald door ongeduld neergehaald door verdriet…
Nadine28 november 2005Lees meer >

Tijd

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.432
tijd heelt niet alle wonden nee, niet allemaal de kleur van het leven is soms zoek daarom doe ik vaak mezelf tekort toch is het tijd voor verandering de cirkel moet gebroken worden nieuw geleerde dingen toegepast weg met overbodige ballast ik heb zoveel pijn doorstaan zoveel tranen en teleurstellingen soms kijk ik als op een afstand toe…
Nadine30 november 2005Lees meer >

Einde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Met het begin begon het einde, onvermijdelijk en ongeremd vloog het langs ons, zichtbaar zonder dat we het wilden zien. Klampten ons vast aan mooie woorden, keken weg van het einde zo wreed, maar wisten dat het overal rond was en onvermijdelijk en ongeremd. Wisten wat er moest gebeuren, dus besloten het niet te doen, bang voor het einde…
Janine Kamp30 november 2005Lees meer >

Als

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.158
als 's avonds de onweerslucht de hemel te snel sluit de nacht te vroeg aanvangt dan worden mijn gedachten weer zwart als de inkt waarmee ik schrijf als 's morgens de zon weer verschijnt werpt zij nieuw licht op oude zorgen worden vandaag de cirkels doorbroken mag het voor één keer een rechte lijn zijn…
Nadine3 december 2005Lees meer >

Vul mijn handen

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.210
waar cirkels zich vermeerderen in een eeuwig zoeken blijft het stil in de palm van mijn hand ik begeef me vaak naar binnen droom daar de laatste wolken niet groter dan de woorden het houden van ik sluit de vloedlijn op mijn huid loop over 't schuim van leven en dood in het daglicht dat de nacht nog meer verstoort volg…

verloren

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.505
Ik zie je lopen Ver weg van mij Ik weet niet waarom, maar het doet mij pijn dan komen de tranen tranen van verdriet, schuilhoudend achter mijn jas zodat jij ze niet ziet huilend draai ik mij om en loop naar de duisternis denkend dat alles wat we hadden nu verloren is…
Karlijn5 december 2005Lees meer >

de plaatsvervangsters

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.431
mens' hun binnending vooral bij pijn en problematisch zij gaan steeds breder voor gevoel in 't algemeen maar ook persoonlijk zij spreken voor and'ren nu als ik verwoorden van diepe smart is 't doel als 't zoontje van de buren verzuipt zegt 'n dame die in de buurman kruipt 'ik is zo geraakt door pijn en smart ik huilt voor verdriet…

Sluipdagen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.284
In stille haat tegen jezelf ging de wereld ten onder geen kleur tekende nog jouw bestaan alleen brede zwarte kloven je ziet een beeld als enkeldun ben je breekbaar maar de spiegelgestalte houdt je handen niet vast schreeuwend alle woorden beefde je hart bijna tartte je de levensgeest sproeide hij zijn adem toch omwille van het stijgen…
Channanja15 december 2005Lees meer >

eenzame bloem

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.378
op de top van de berg rivieren tranen een weg naar het dal andere bloemen bloeien weelderig ik zie ze overal weides groen geschilderd op een geknakt blad waar kleuren ontbreken langzaam bloei ik weer het échte leven heb ik nooit ontweken…
L!@18 december 2005Lees meer >

Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.412
De zee nam meedogenloos Dit keer van het land Ineens met grote kracht Op gruwelijke wijze Meedogenloos Het werd immens verdriet Wereldomvattend Onbeschrijfelijke onmacht De wereld weent Weet niet hoe Gezichten grauw en verdoofd In hun ogen de gruwel De onmenselijke schreeuw Koortsachtig zoekend naar anderen Hoop Kinderharten verschrompeld…
E.J. Tichell19 december 2005Lees meer >

soecke nie so ferre (iegene taole)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
me schilt ende betrouw siet ghie mie anne dun enst raoke oew gesichte mere oawer dun least dien skouder gedraeghe un ganse lief is oe an te siene als geliecke verskole piene die werme skout sich slegts in wienig telle as diene oge glaense doch seltsame kere gelieke die klostertuune omrinkt ut oewe siele alwaere ut oe self…

absent

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.182
je zou erbij zijn in de vlam van elke kaars en iedere zonnestraal die door de glasramen scheen en toch kon ik je enkel horen in het luiden van de klokken…
Jandeb25 december 2005Lees meer >

leugens

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.079
worden hier verkocht jij mag meer dan eens vandaag wat ik gisteren niet mocht jouw geflanste woorden dansen naar bekende pijpen opdat een compaan moet begrijpen dat onderlinge akkoorden het nieuwe woord moeten vermoorden ik meet mij niet met de groten (sic) der aarde ik wil dat u geniet van mijn waarde…
Fred27 december 2005Lees meer >

Afscheid.

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.286
En ook al hebben wij verdriet we zullen je liefde nooit vergeten we weten dat je dáár bent waar Hij je welkom heeft geheten.…
Moeke27 december 2005Lees meer >

Als adem verdwijnt

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.049
zo wringend vult een alles jij Was maar licht gaan verwaaien ik had gelopen in witte sneeuw zonder weerkaatsend beeld Je hand is door mijn haar gedwaald en eindeloos vielen plukjes mond in mijn poreuze aderen ‘s nachts met blijven van het vergane moment je sloeg mij open tot barsten de scherpe zijde de pijnlijke waar adem verdwijnt in verdriet…
Irmgard27 december 2005Lees meer >

Geen ruimte

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.504
Ze heeft haar kind begraven samen met het stil verdriet niemand die het ziet terwijl ze blijven draven Ze zwijgt de stilte dood laat geen ruimte voor het lege ik ontwaak en laat achterwege te luisteren naar het bloot in haar ogen, te kijken naar het bloed in haar oor barrevoets in het slijk en afgeweken van het spoor Wat fluistert…
Kees Keizer28 december 2005Lees meer >

Dichtdruppel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Een druppel valt uit mijn linkeroog Met veel kabaal op het laatste woord De inkt was droog, is nu weer nat Nog nooit zoveel verdriet gehad De letters verwateren, worden één Het sentiment smelt tot een blauwe vlek Het papier wordt zacht, een gat, een lek Het laatste woord verdwijnt, verdween Het zielige einde van dit rijmsel Is geblust,…
spablue29 december 2005Lees meer >

zwijgen

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.343
als jouw zwijgen tot een stilte uitgroeit dan zal een woord van jou mij verstommen……

Oudejaarsavond

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.933
Alle kwaad zou ‘k vergeten, Kon ‘k omzien naar ’t jaar Met zijn dagen zo droef, en zijn nachten zwaar, Met zijn uitzicht op bitterheidsbeten; Enkel noodde ik bedroefden En weldoeners uit Tot een stille bijeenkomst en jaarsbesluit, Aan de haard, waar ze menigmaal toefden. En met broederslag komen Ze in ’t geesten-uur aan: De nóg droeven…
W.L. Penning31 december 2024Lees meer >

Je gezicht van morgen

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.381
Tranen blijven rollen over je mooie gezicht Een gelaat zo mooi als in het mooiste gedicht Dat gezicht moet traanloos zijn en zonder zorgen Misschien is dat wel je gezicht van morgen Vandaag is je mooie lach nog niet terug te vinden Omdat we ons nog te dichtbij het verlies bevinden Je gezicht blijft achter je handen verborgen Als je ze weghaalt…

Verboden liefde

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.822
Ik weet dat het niet mag maar elke keer als ik je zie elke keer als ik je stem hoor vergeet ik alles wat ik weet en wil ik alleen bij jou zijn Het is verboden we kunnen er veel door verliezen van je houden is een mix van onbeschrijflijk geluk en verdrinken in verdriet maar ik wil bij je zijn Voor altijd...…
Diana4 januari 2006Lees meer >

de Dolle Mol

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.283
de Dolle Mol is niet meer gesloten, dat wel, het systeem verdraagt geen klare kijkers die teveel kunnen bespreken met stemmen die kunnen tellen de koffie staat te verkleumen zonder warme mensenhanden het lot van elke geschonken kop in de krant van agitatie over frustratie en defenestratie - iets ging naar de mallemoer zo eindigt het…

Mijn Kamer

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.739
Het laatste draadje in mijn kamer komt nog van mijn gordijn het is kennelijk blijven liggen op de grond in mijn domein Ik dacht dat ‘t licht mij nooit zou vinden dat duisternis buiten domineerde op de tast vond ik mijn spullen binnen zodat ik star blind lopen leerde Maar het duister werd te donker zonder zicht een zintuig minder ik…

Even als voorverleden jaar

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.098
Even als voorverleden jaar Brengt de lente een zwerverschaar Die hun lied doen horen. Luid weerklinkt hun blijde toon; Ach, één stem, zacht en schoon, Mis ik bij die koren. Even als voorverleden jaar Schitteren bloemen waar ik staar, Rijk in geur en kleuren. Ach, de schoonste uit mijn gaard, Meer dan de and’ren saam mij waard, Mag ik niet…