4448 resultaten.
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 zee
spreidt zijn bolle ogen
uit zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met wier en zout
boeken die zijn
verhaal…
Mannen met paarden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 Het gros van de landen is als voorheen gewoon nog niet vrij
Slechts degeen die dát voor ogen had, is blij
Gedeeltelijk vrij is beter dan niet-vrij en zeker een begin
Voor Koeweit plus Libanon en Marokko
in principe mooie basis om op voort te bouwen
Willen wij als wereldburgers vrede-mondiaal
dan is dit, vrees ik, nog niet het einde van verhaal…
Draaikolk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 en terzinen
Inmiddels alweer acht jaar geleden
werd ik benaderd vanaf de overkant
't Was schitterend weer, ingesmeerd, niet verbrand
een gedeeld verleden, toekomst, heden
Het eerste contact werd gelegd digitaal
de liefde, zo leek, spatt' er meteen vanaf
't leek of wij sprintten, 't was een sukkeldraf
toch enigszins typerend voor ons verhaal…
Als ik dit huis verlaat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik je morgen
moet verlaten
ontkleedt me van mijn
angsten als stoffelijk
wezen en leg mij in het
glazen ledikant, waarin ook
jij geboren werd, vertel me
je verhalen als ik ooit
weer naast je wakker word,
zodat ik over je kan waken
in het moment van stille dood
die tijdelijk wordt opgeschort,
laat me meevaren in
jouw…
Mens- machine- reparatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 Maar de auto is een machine, de mens is een mens,
alleen heb ik af en toe de volmaakte wens:
Was ik maar van blik, of metaal
Dan werd dit een heel ander verhaal
Wat ik je brom..…
Vervlogen schittering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Verhalend over tijden die,
in lijden jou verweerden.
Deerden tot het hoopje dat je nu,
nog was..
Alleen je ogen,
gaven mij die brug,
van wederkeer.
-
Soms,
denk ik nog,
aan jou.
Hoe zou het zijn geweest..
Samen, tot het einde..
Het is een boek, een wens.…
De dolle luiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 En als het leven dan over de dolle luiden
lijkt te gaan en men het met sterke verhalen
wenst te kleuren; dan zijn er nog altijd de
dolhuizen waar men de normale mens niet hoeft
te betreuren.…
Begrijp mij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
731 en zo staat men niet in het leven
ieder gaat zo, terecht, zijn gang
Verdrietig word ik er van
maar ik moet kiezen voor mijn eigen
leven opdat ik nog zo goed mogelijk leven kan
en niet er over hoef te zwijgen
Helaas mijn wereldje wordt kleiner
zo is het nu eenmaal
ik wil zo graag dat mijn omgeving
rekening houdt met mijn kant van het verhaal…
Koerier van de zwijgende liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
488 afgedragen schoen
misschien een brug te ver om te relativeren
of anders in stilte zwijgen voor het beste fatsoen
wellicht een proleet met een welriekende scheet
of een dansende meid die de media vermijdt
ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom
als ik alles mag vergeten over het leven en het daten
slaap ik mijn eenzame roes uit bij de verhalende…
eeuwig pluis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 alsof hij lag te slapen
alle mensen huilen
zeggen hem ook gedag
ieder met eigen groet
vader, moeder, groot en klein
toch zegt nijntje
stop nu met die smart
want uit het oog
is niet uit het hart
aan de overkant zit hij
van wat hij tekende
stil te genieten
dat van mij vertelde
zie ze staan
over nijntje pluis
tijdloos zijn de verhalen…
De heer Van Splunteren.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
486 Hij is mens en zou zo graag iets over
zichzelf verhalen, omdat hij lang genoeg
bang is geweest.…
Loop met me mee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
743 ander geluid
Loop een eindje met me mee
Verwonder met mij samen:
En zie hoe elke wending nieuwe kleuren, geuren, perspectieven duidt
'K loop een eindje met jou mee
Ik hoor het jouw beleven
Je trots, je strijd, je zijn
En hoe je verder gaat van hier
Loop een eindje met mij mee
Ik vertel aan jou mijn leven
Luister mee naar mijn verhaal…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Naïef leef je aan één kant van het verhaal.
Zwart wit denken is makkelijk,
tegelend aan je eigen laan gebruik je de bomen als oogkleppen,
loop je over je eigen geplaveide straatje,
starend in een wereld niet groter dan je ogen kunnen zien.…
De bron waaruit de dromen zijn ontsprongen.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
597 Een reis doorheen een wereld vol verhalen,
op zoek naar dramatiek en avontuur,
waar passies en emoties nooit verschralen
maar zich verblijden in ’t poëtisch vuur.
Een taal die reikt tot in de verste hoeken,
mysteries zoekt en symboliek bemint,
waar elke geest zijn wijsheid kan gaan zoeken,
waar elke ziel haar eigen waarheid vindt.…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 ik ben al
een tijdje vergeten
de stenen te raken
hun krachten te voelen
verhalen te horen over
hoe zij ooit werden geboren
ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie…
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…
de bieb
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 de boeken lui of moe
én je mag altijd naar ze toe
je droomt hier weg tussen ontelbare zinnen
die je vertellen over strijden, over beminnen
over wat anderen horen en zien
wat je zelf ook hebt meegemaakt misschien
je dwaalt langs wegen waar je nog nooit bent geweest
en geniet van het uitzicht terwijl je leest
ben je toe aan een volgend verhaal…
Zwerfsteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Een zwerfsteen geboren uit
eruptie en de zwaartekracht
die hem baarde, ontleent z’n vorm
aan het slijk der aarde, markeert
z’n geslepenheid in ontberingen,
verhalen van kristal en mineralen
tijdsdruk van werelds wiel, geofferd
aan de energie van weerstand, in
gepolijst als oneindige beweging,
zonder begin en zonder einde
legt zichzelf…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 Verscholen in de kern
van het ieder vers
daar waar het slaan
met de stenen die
tegen elkaar de beste
vonken laat voortbestaan
een poëtisch verhaal
van dichterlijk vuur uit
eerzucht van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf…
In liefde opgedragen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
391 De hemel ligt als
een blok massief
op het akkerland,
onzichtbaar aan de
bosrand in de verten
gericht op mijn statief
mijn diafragma opent
zich naar de kleur van
je haar, je ogen, je
passen en je woorden
als non verbaal verhaal.…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop, in een niet doorbloed verhaal…
OUDE VISSER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 toen ik jong was
kon en moest ik wat de tijd
mij bood allemaal binnenhalen
ik kende geen angst
en liet me voor mijn vangst
een eerlijke prijs betalen
ik was een sterke nette visser
nu ben ik oud en zal
er niet meer naar talen
ben me veel gewisser
dat ik het maar moet laten
bij mijn waargebeurde verhalen
het jochie dat mij koffie en…
WELKE KLEUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 of wit
het vredig groen van gras
of is ‘t het diep mysterieuze
bruin in jouw ogen wat mij
bijna noodlottig was
het hoopvolle oranje wat
in de opkomende zon zit
of verlies ik me in de kleur
van ochtenddauw
het ongenaakbare van aarde
allemaal hebben ze hun eigen
en bepalen samen toch
mijn waarde met hun licht
elk heeft z’n eigen verhaal…
Spinbaarg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 de Spinberg is geschiedenis
bij Jipsinghuizen, wildernis
is afgegraven en vergeten
het verhaal is allengs weggesleten
op de berg in het schemerduister
zat het oude Spinwief, luister
hoe ze spon op het spinnewiel
en wanneer dat haar beviel
spande ze overal de draad
om daarin dan 's avonds laat
jonge mannen te verstrikken
waar de kinderen…
Kolk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 Kolken zijn er zat
bij Midwolda zelfs een kolkenpad
maar altijd weer die sterke verhalen
die de angst voor de kolk vertalen.…
Dertienhuizen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Dertienhuizen groeit
wordt Stadskanaal
als een kraal
schuift de plaats
met het gegraven kanaal
mee omlaag
wordt groot van de turf
door die kaarsrechte slurf
varen de schepen
af en aan
met de sagen
witte wieven
van het woeste hoogveen
is het gedaan
saai en rechtlijnig
langs het kanaal oneindig
is Stadskanaal
het resultaat
van dit verhaal…
de beste vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 als over vader
het echte verhaal
ik kon schrijven
zou dat van alles
het beste zijn
dat ooit is verteld
ik zou schrijven
over een hart
mooier dan goud
steun en toeverlaat
alles is mijn vader
van gids tot leraar
leerde hij mij leven
in het goede doen
door kwaad te laten
zijn waarden wegend
vond ik mijn weg
waarin ik groeide
van…
Fluwelen kosmos?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
604 Als we beiden de verste sterren
verkennen, geborduurd op het zwarte
fluweel van de kosmos, komen we
zwijgend uit het niets vandaan, in
iedere hand de meridianen van verhalen,
opgetekend door een asteroïde, die
raast door de ons toegemeten tijd,
waarin we ons verbazen en ademhalen.…
Eerste licht
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
423 het eerste licht
verpest door
illegaal vuurwerk
het zicht op een
pril en stil begin
van het nieuwe jaar
die rust was
even veelbelovend
daarna schudde aarde
als vanouds zijn
grondvesten van beton
en aangevreten hout
beloften in de
randstad zijn het topje
van een ijsberg vol sterke
verhalen waarbij ieder
uit die deal vooral…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Verhalen spontaan zien schrijven.
Hoe emoties vanzelf ontstaan,
in onvoltooide tijd.
Zoals de zon schijnt achter wolken.
Zoals wolken drijven in de wind.
Zoals wildgegroeide haren,
jonge vrouwen lokken.
Praten zonder voorbereiding.
Planloos durven schrijven,
over zin en onzin,
van ons bestaan.…