4425 resultaten.
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
Grandes finales
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
566 Hand in hand, kameraden
Hand in hand, tezamen één
Het liefst te voet of met de step
Zegt eerste man Aboutáleb
De druk is groot
Geen angst geen nood
Niet allen tegelijk
Voor Ahmed geldt
dan maar één wet
Verdeel en heers
en splijt
De stroom van
mensenzee en Maas
Erasmus vormt dan geen belet
Aldus - en ik citeer Ahmed -
Als…
Vrouw te water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 '
Schoon en amper twintig
Op de voet gevolgd door raven
Die niet weken, bumperklevend
Tot zij plots gas gaven
De lezer weet nu van de hoed
Maar nog niet van de rand
Hoe zij die dinsdagochtend
In de sloot moet zijn beland
De oorzaak van dit ongeval
Werd haar net niet fataal
Toen zij al surfend botste
Tegen een lantaarnpaal
Reed…
Caravan dichtbij Saint-Tropez
gedicht
4.9 met 10 stemmen
3.399 En we zullen elkaar beminnen bij nachtelijke hemel
maan en sterren, nooit te lang, omdat wij ook hier
de warmte van het bed behouden tussen matras en laken
met een massage over schouders, rug naar voeten.…
sterfijzers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
679 Zoals met alles
om je alle ellende
te besparen, alle
vervelende klusjes
doe je best eerst
ben je er vanaf;
eens je geboren bent
is het het beste
zo vlug mogelijk te sterven
dat ik niet gestorven ben
na mijn geboorte
is omdat ik tijd nodig had
om dit inzicht te leren
dat het nu pas begint te dagen
is omdat inzicht verwerven
enige voeten…
Oh ik snap best dat mensen haperen bij vaccinatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Dat mag en kan niet is mijn mening, vast niet de mijne alleen
onze veilig- en gezondheid staat op één
en niemand heeft ongevraagd het recht die met voeten te treden!
Dus als je besluit om niet te laten vaccineren, snap ik dat best
maar zeg het en wees eerlijk, want ongeprikt,
speel je met mijn/ onze veiligheid!…
Bang Afwachten
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
623 't is of de grond onder mijn voeten verzinkt
nu geen enkel levend teken, mij nog met je bindt
de winter zal komen, en 'k heb reeds zo koud
met wrange gedachten, die ik eenzaamheid overhoud.
-…
Schoenziek verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 Alles voor dat liefje , ofte hartediefje, ik wrong me in kronkels, karbonkels, pijn of niet
Wilde behagen en om liefde vragen al deden enkels en voeten het later niet meer of noch amper
Je bleef alles eisen van mijn mooi voetwerk en zo fraaie enkels, maf wel naief en zo vol vuur en vlam;
Gedwee werd ik gedreven net als die toch zo diepe fraaie…
de Naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Welke pope zou een jood de voeten wassen?
Heiligheid is een heerlijke status:
in 't Vaticaan gaan tonnen om -
Rome, op gewijde grond,
kust het loon der allerarmsten!
Dat u en ik, nog kyrië-doordrenkt,
uit onvermogen wonden stelpen,
mag je toch wel Goddelijk noemen:
'Bastaards maakt U weer bewoonbaar!'…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 Iets hogers, iets wat de wereld,
onze voeten beweegt, iets wat de bomen goud
kleurt, en steeds nét buiten ons bereik
leeft, de oerkracht in alles,
die richting noch doel behoeft.
de vogels keren terug naar hun aarde,
alles, al miljoenen seizoenen,
gaat we slaapwiekend verder.…
Het is weer nacht
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
583 Met ogen dicht laat ik mij gaan, op blote voeten
blijf ik staan, wanneer jij stopt en mij omdraait,
ik voel hoe stevig de wind waait, maar ik sta recht,
jij houdt me vast, ik zoek je armen, op de tast.…
“ De blaren “
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
455 Lopen en lopen, denken en denken, dwalen en dwalen, met m’n voeten onder de blaren.
M’n eigen die ik spaarde, het besef van mijn eigen kwade.
Mijn leven, mijn karakter, mijn waarde
Ik vroeg mij af wat doe ik op deze aarde?
Schrijven en schrijven, huilen en huilen, praten en praten, de pijn voelt als de steken van zwaarden.…
Zomers geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 De zee is kalm
ze ontmoet blote voeten
ze overspoelt ze met zout
ze speelt en deinst terug
meeuwen blijven ongestoord
zich tegoed doen aan levensonderhoud
er worden palen geslagen
gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels
de hemelblauwe kleur
ons zonnige humeur
geen wolk als saboteur
De zee kent ons gemoed…
Jubileumconcert
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
526 stilte breekt rond het klavieraltaar
Met Liza's vederlichte
toetsenspel
Na intro's van een veelbelovend stel
Twee leerlingen van Hristo tovenaar
't Publiek geniet van 'hun' Rachmaninov
Tsjaikovski, Liszt, Chopin maar bovenal
Van delicaat touché, een
waterval
Van zwierige souplesse van Petrov
Zij kunnen ook vierhandig uit de voeten…
De highlights
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 je lopen met
robuuste pas
op het net
gelegde
schelpenpad
keek om
in zee blauwe
ogen die blond
knipperden
tegen een
felle zomerzon
samen keken
we hoe golven
het wit van
horizon kuifden
en ik jouw warme
groet beantwoordde
het nat van
de plas verdween
waar jouw pas in
een lichter touche
de vloedlijn proberend
zonder natte voeten…
Francis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 van bier en champagne
Huitres en moules, vier glazen cointreau
Brise, Sylvain, Rosalie, Inspector Cloiseau
Bij het jeu de foot is het doel twee stenen
We deden ons best maar stootten vooral onze tenen
De Alpen zijn hoog, ijskoud is het rafting
Beneden bloedheet en groot onze verwachting
Voor quatorze juillet en de tourcaravaan
Aan de voet…
Blijft wie schrijft?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
456 Maar over mijn levensduur mag ik niet klagen
tachtig jaar, wie doet mij dat na
ouderdoms gebreken moet men lijdzaam dragen
niet knerpen zolang ik met twee voeten op aarde sta.…
Het donkerde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 anderen
die mij al eerder
hadden verlaten maar
die altijd rond deze
dagen hier waren
om even aandacht
te vragen ookal waren
zij ons al jaren voorgegaan
toch bleef de herinnering
aan samen bestaan
lopend langs de beek
gaf ieder even acte de
presence en nog was
het niet druk we hadden
nog een stukje wal te gaan
voordat we met de voeten…
Grootgrondgebied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
623 De Ottomanen maakten een comeback
Riepen Palestina behoort weer aan ons
De Joden kregen op staande voet de bons
En pakten haastig hun koffers in voor vertrek
De Zoeloes schopten de boeren er uit
De Kaukasische Amerikanen
Maakten weer plaats voor de laatsten der Mohikanen
En werden op hun beurt door hen uitgebuit
De Maori's dreven de…
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste hoofdstuk uit een oud verhaal
een vol gekladderd tekenschrift
voor wat taal niet kon halen
een sandalenrebel zonder zichtbaar gezicht
de laatste druppels eendrachtig
nu liefde zwijgt in alle talen
zwalkende beelden om me heen
rode wijn geschonken in wankele glazen
mijn voeten…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Niet alleen de Afrikanen willen afkoelen
in het noordelijk halfrond met name in Europa
maar ook de verstikkende natuur is het zat
en zet voet op en zet zich vast bij Europeanen
Dat is het resultaat van de ontwikkelingssamenwerking
die was als 'een druppel op een gloeiende plaat'
niet de mensen de natuur zal het laten voelen
geen druppel regenwater…
Vleugels van Vandaag
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
463 Mijn voeten worden vogels,
ik vlieg over zorgen,
laat gisteren los
en vang een glimlach
die zomaar opwaait
uit het niets.
Vandaag
ben ik groter dan mijn schaduw,
vul ik mijn zakken met zon,
en geef ik jou, lezer,
een handvol licht
voor onderweg.
Laat je dag beginnen met een sprankel.…
Helaas
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
387 arbeiders bouwen met handen die te licht zijn
aan een huis dat niks zegt
trappen piano’s
geen ramen geen einde
populieren wiegen
niet van wind maar van iets dat ze weten
gooien stemmen naar elkaar
vogeltaal zonder ondertitels
hoog heel hoog
een vliegtuig tekent iets
bloemen of barsten
op een doek dat niemand ziet
de zon tast aan mijn voeten…
CHAAMS JUWEEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De felle krans laat fluisterstemmen waaien
over waterrimpels, door boomkruinen,
waar haar woorden in zwakke wind oplaaien:
"Hier mogen voeten van wild bos rondstruinen;
soms willen hun zolen verstrooid zaaien:
woestenij baart en beschermt tere tuinen."…
Zien en herinneren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
320 Wil hen laven met de wijn
die dorsten naar gena
met wijn dat Uw bloed was
door ons vergoten aan het kruis
met spijkers van onze zonden
zie ons staan aan Golgotha's voet
en neem ons mee naar Uw huis.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven
Toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht je tevergeefs naar veiligheid
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
Daar, ginds op Golgotha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
293 Daar, ginds op Golgotha
hebben wijzelf de vrede vermoord
de zegen veloochend
Zijn handen en voeten doorboord
bespot en geslagen
Zijn liefde en warmte in bloed gesmoord.…
Klotsende triremen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
408 Laten we eerlijk zijn,
de woordenfontein
der afkortingman
met een jee en een cee
nadert stilaan
het bedenkelijk niveau
der randdebielen
wier oren tuiten
aan de voet van de oevers
van gortdroge greppels
der drooggevallen
wadi's van kali's
Zolang de triremen
met geboeide roeiers
het luizige luipaarden
volk dat zijn leuter…
antiforisch mineraal
netgedicht
1.7 met 16 stemmen
274 Wij genieten
op dit versleten pad vol beelden met
een glimp van slijtage en verval bovendien
maar het zal geen water onder onze voeten zijn
als wij het niet drinken als klare wijn
wij er geen brood in zien om de vissen te vangen
Wij zwichten, leven of vallen
‘de wereld is opgetekend geraakt
door een overdaad aan lege handen’…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Op een heuvel aan het strand
staat de fiere zeeden
zijn voeten geklemd
tussen harde rotsen
de luchtige naaldenkruin
wiegt zacht heen en weer
in de zilte luchtstroom
vangt allerlei moegestreden
en pas ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken…