5288 resultaten.
Niets is eeuwig
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.310 Alles staat stil
Onder een blauwe hemel
De zon straalt ijzige kou
Als ik God kende
vroeg ik Hem om warmte
En om vogels
Op het plaatsje
Waar jij slaapt jaar na jaar
Want daar hield je zo van
Alles staat stil
Sluimer zacht, ik blijf nog even
Het is heerlijk rustig hier
Ik hoor nog steeds je stem
Lang voor dat we afscheid namen
Je zei…
Als een droom
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
1.957 Stil als een droom is mijn gevoel,
verstild als vlak voor het ontwaken
wanneer de dag er nog niet is maar wel
al zachtjes aanzet in het eerste licht
zo ver en onbereikbaar voel ik jou
de vogel wiens geluid ik hoor bij het ontwaken
mijn ogen zijn gesloten nog
en dan, hij is al weer gevlogen
zijn lied blijft klinken in de laatste droom
die…
De Schommel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.562 De wind wappert
Door de glanzende haren
Om het stralende gezicht
Vrij als een vogel,
Met vertrouwde bewegingen
Op weg naar de wolken
De zon, ver weg
Speelt met de schaduw
En knipoogt omlaag
Een vrolijke lach
Vanaf de schommel
Die steeds hoger gaat
Maar dan…
Een scheurend touw
Gevolgd door een klap
Verbreekt de rust
De wolken…
Donkere dagen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
943 Het wandelen tussen de bladeren
de mooie kleuren
die de herfst met zich mee brengt
de vogels die fluiten
de zon die door de wolken schijnt,
zelfs de regen,
die hier in grote getale neervalt
Voor andere zo gewoon
misschien wel cliche,
maar voor mij nu op dit moment
heel belangrijk
eindelijk
zit het leven
weer een beetje mee…
heem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
12.139 met blote handen
restaureer ik de oude foto van ons huis
en de kleur neemt toe
een veegje speeksel
verwijdert een vlek
kaal de linde,
bruin de beukenheg
geen dahlia’s meer
de rok van m’n zus bolt
en vader staat pal
aan de weg
ik strek m’n armen,
vogel met m’n mouwen
de dakpannen zijn te blauw
ingekleurd onder de grauwe lucht…
De geur van lavendel (1)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.281 Je stierf
oude jaren geleden
toen waren onze vingers jong
ze roken naar lavendel
en prille tederheid
we vulden onze longen
met dromen in het rood
morsten lentedagen
in ‘t licht zo eindloos lief
wat ik zag
was het begin
vogels daalden
en verzamelden
op je schouder
de zomer verbleekte
in je korte, bruine haar
plots lag…
herfst
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
899 herfst kleurt de bomen
vogels verzamelen
ik lig te dromen
dat het nog steeds zomer is
maar ook mijn haren verkleuren
ik vergeet ook al eens wat
wat kan mij nog opbeuren
nu het bijna winter is
daarom blijf ik dromen
dan zie je heel goed
het groen van de bomen
en voel je de stralende zon
maar als de storm opsteekt
ontwaak ik uit mijn…
IK SCHRIJF JE EEN BRIEF
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.800 ik schrijf je een brief
en nog één
en nog één
ik schrijf je
hoeveel ik van je houd
en hoe ik je mis
ik schrijf je
over de vogels
die zo mooi zingen nu
over de bloemen
die nog nooit zulk een prachtige kleuren hadden
over de muziek in mijn hoofd
ik schrijf je
over het licht in jouw ogen
de glans van jouw haar
over mijn dromen
van…
Benedictus
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.916 Gezegend, die de vogels hoedt,
En lokt een schuwe zinger
Heel teder op Uw vinger,
En wekt het nestend broed.
Gezegend, die der kinderen schal
Bij 't spel met bikkel en met bal
Ons droeve hart laat raken.…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 hakken tikken door de straat
bomen kijken wie daar gaat
gewaarschuwd door de vogels
muren kaatsen terug
een raam vertoont gezicht
ziet haar op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Bomen schrijven tekens in de lucht, vogels lezen
de wolken die als pluisjes dromen de dag intrekken
om telkens ergens anders leven op te wekken.…
Zondagochtend, Wielwijk
gedicht
2.4 met 196 stemmen
46.709 De vogels wachtten op de zon.
Tot dan: kyrie eleison.
-----------------------
uit: 'Over de Lijn'.…
GEBOORTE COLLEGE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Socrates’ moeder meent het oprecht
Tuesdays with Morrie zegt vader Tijd
Kijk, zegt hij, vertederd, ze heeft hem nu
Al op haar schouder, de kleine vogel met
Telkens zijn vraag wat als je nu zou sterven…
Wij hebben het erover of wij zullen verhuizen
gedicht
2.9 met 31 stemmen
25.849 Waar je stem is wil ik zijn
zoals op onze eerste dag
toen jij aan stilte die hem veilig hield
mijn naam ontsloot
samen met namen van vogels -
mees, jonge merel;
bloemen die daar uit het stof
ontstonden - krokus,
sneeuwklok, narcis -
wuifden, geven
aan je groet gehoor.…
van de koele avonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.031 handen zijn iets ruwer
ik til je wat hoger de lucht in
maar schenk je dezelfde liefde
over het naar bed toebrengen
het vastpakken van je doekje
vertellen over de vos en het
kleine konijntje, zijn streken
kom mijn kind, spreek met mij
in de uren van het grote missen
de taaie nachten, de oude uil
samen verzacht ons alleen zijn
zie de vogels…
Eendjes voeren...
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.475 Woest is ze op de vogels in de lucht.
Omdat ze ook nog snel iets wegkapen,
ze gaat dan, is weer verdrietig en zucht….…
Lokvogels
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.688 een man zoekt leven
wikkelt woorden in zilverpapier
spuugt tussen platgestreken vouwen
er wonen geurende seringen in zijn hoed
een vrouw ziet de man
haar handen vouwen lelies
de wind raakt verward
wiegt alles om haar heen
de vrouw schudt met losgeraakt haar
zoete lippen lokken vogels
alsof zij de aarde aantrekt
buigen takken beleefd…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra branden alle duivels
een bitter vuur van woedende wrok
duiken ze als vogels het water in
zonder kieuwen om te zwemmen
een stikkende nood verdrinkend.
Weldra is de mens onthand
zullen kattenklauwen heersen
paardenhoeven billen tillen
en zien we de stevige achterkant
van ons beestachtig ongelijk.…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
HET STILLE LATER (1)
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.614 het was in dit meer
dit water
waarin haar zoon van acht
verdronken was
het water lag stil
windstil
vogels eerbiedig zacht
aan de grote waterplas
een bloem
voor de derde keer
ze boog voorover
en spiegelde zichzelf
een traan viel te water
om haar zoon van elf
die wegdreef in rimpels
met een bloem
naar het stille later
( met dit…
Glimlachend verdriet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
868 Ik wandel op het zandpad
van marmeren steen naar steen
sommige teksten raken
gaan écht door merg en been
vooral de kindergrafjes
met beertjes her en der
laten geloof wankelen
vertrouwen is dan ver
rustig loop ik naar het graf
richting het houten kruis
vogels vliegen met mij mee
naar jouw laatste aardse thuis
tussen bloemen en het groen…
Verjaardag
gedicht
4.2 met 80 stemmen
8.140 Maart is een zachte voorjaarsmaand
bomen in bloesem
vogels in nesten
kinderen zingen met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Mensen, blij dat de zomer komt,
lopen buiten zonder jas
zitten al even op een terras
spreken vrolijk met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Het lijkt of er niets veranderd is:
zacht zwoele kruitlucht…
blootsvoets
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.137 met stille trom is hij vertrokken
op een lange reis naar ergens anders
waar het fluiten van vogels komt
niet van verdwaalde vuile kogels
dat hij geen schoenen heeft
bezorgt slechts bloedende voeten
wonden die wel kunnen helen
in het beloofde land van elders
klein en wereldwijs te vroeg
zoekt een kind een nieuwe thuis
een niet kapotgeschoten…
hun gezin
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.547 hij speekt altijd, zij
niet, haar zwijgen
maakt haar vrij
als een vogel in de morgen
die met gezang de zon begroet
twinkels in besloten ogen
roept dat niets echt moet
alles heeft te maken met mogen
het grommen is voor de beer
die 's nachts wakker heeft gelegen
van de zorgen om zijn stoere eer
en of ze hem reeds heeft vergeven
haar niet…
Lente van toen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
853 akkers waren kleurloos hard
zwartwit en kaal gepeuzeld
zonder vogels op foto’s en op films
toen kleur nog steeds een sprookje was
geel en blauw bestond al wel
op het gezicht van bloedend rood
hartverscheurend op de bolleneters
om te willen overleven
hij vertelt het als een paasgedicht
tussendoor de matzon en de kou
en wijsneusgroene puntjes…
grijzend herleven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
603 kippen zonder koppen
narazend kallend
verstoren de ritmiek
van de grijze massa
wegdobberend op lauwe golven
de hersens besmeurd
wordt de grijze massa
geelgroen gekleurd
bloederig fladderend
breken vergane woorden
een stabiele geest
ooit gelukkig geweest
Koppen herzoeken hun kippen
Vreemde vogels helpen
Met kwakkende penselen
Geelgroen…
Hoe wonderlijk je wordt geleid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Maar dan ineens zie ik de kleine knoppen groen
die argeloos de dagen binnenkijken
en hoor ik vogels fluiten en ik lach
nu ook heel even om veel treurigheid.
Ik weet: hoe wonderlijk je wordt geleid!…
Sterrenstroom
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
573 de geur van afwezigheid
in stilte bekranst
dooft geen sterren
in de zomer noch in de herfst
er zijn soms
geen woorden in gedachten
die lichtslierten laten stijgen
in de dag
of in het avondzwijgen
nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom
beeft zacht en in zichzelf verloren
een tengere vogel
nog diep gebogen
met angst om haar…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…