4375 resultaten.
Ijzer om ijzer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
388 voor een tractor heeft mijn oom me behoed
en het slenteren door te diepe sporen
ik troostte me met het geluid, het koren
dat in de warme zomer was uitgebroed
in vervoering werd ik door het staal gebracht
die brommend en stoer het fraaie erf betrad
zigzaggend ging naar het natuurlijk pad
waar de inspanning leunde op halve kracht
voor mij…
Herfstgedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 De zon neigt naar kimme,
De lange avonden beginnen,
Kruiken vóór en in bed,
Hoop op uitzicht op winterpret,
De voorbode van ’n nieuwe lente,
Ter inluiding van rokjesdag,
Zomer staat weer voor de deur.
Deze cyclus herhaalt zich elke keer,
Als spiegel van ’t weer,
Ook ik leg mij net als jij daarbij neer.…
Onderhuidse stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
248 Eerbied was er niet, alleen vals gefluit
van de huilende noordwester die bad,
zelfs liefde was deze zomer te duur.…
WELDADIG ZONNEWEER
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.882 ‘t is zomer; al ‘t geleden,
al ‘t uitgedoogde kwaad
is weg, uit lijf en leden;
de zonne lacht en laaft
het herte los en vrij
van kommer, of het ook
geen' dag nog zonne en zij.…
Half-april
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.277 ’t Moet zomer zijn, geen koude lucht,
die bijt en straalt; ’t moet open,
dat, wachtende, in de botte zit,
of weer in ’t gers gekropen,
van schuchterheid, voor ’t nijpen van
de hardgevuiste winterman!…
LAMENTO
gedicht
4.0 met 33 stemmen
17.769 ogen en de lucht
altijd maar je ogen en de lucht
altijd maar rimpelend in het water rimpelend
dat altijd in levende stilte
dat ik altijd zou leven in levende stilte
dat je altijd maar dat wuivend oeverriet altijd maar
langs het lange diepe water dat altijd maar je huid
dat altijd maar in de middag je huid
altijd maar in de zomer…
ZWEDEN OP IJBURG EN ZACHT HART
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 ZWEDEN OP IJBURG
Alsof ik Zweden binnenwaai
'De Binnenwaai' biedt 'n schuilplaats
tegen de regen, wind, sneeuw en ijs
op zomers IJburg of winters IJsburg
Zweden met mooie groene zomers
en steenkoude witte winters
doch dan brandt de houtkachel
geurt de keuken en branden er kaarsen
'De Binnenwaai' biedt kaarsen aan
die je niet…
Diever-upon-Avon
snelsonnet
5.0 met 2 stemmen
751 Het is voor Nederland volstrekt uniek:
Een amateurtheatergroep uit Drenthe
Brengt elk jaar weer - met veel natuurtalenten -
Een stuk van Shakespeare voor een ruim publiek
En nergens zie ook ik zo’n schouwspel liever
Dan in de zwoele avondlucht van Diever…
tastbaar nog in bijna raken
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.034 ik doe mijn ogen dicht
na de klap in mijn gezicht
voor jouw dood zijn geen woorden
ik had de lente thuis gebracht
met kleur en geur op je gewacht
het komend weekend in mijn lach
nu sprokkel ik naar kracht
zoek verbijsterd naar een
voorjaar dat niet mag
na een lange winter dromen
leek eindelijk de zomer aan te komen
voortijdig breekt…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
liefdesverdriet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.701 dit is geen wens laat staan z’n droom
om binnen almaar spitsen d’oren
doorgaand niks van haar te horen
stilte benauwt tot allengs schroom
buiten daar is het ware geluk
de mensen dansen en swingen
hun zomers sjansen zingen
voor hem leeft slechts den druk
hij denkt met smart in herinn’ring
aan zon van stralend op het water
rode rozen luikend…
ik had je zee beloofd
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.453 ik schreef
met zand mijn naam
je rug witte de letters
daar zou ik die zomer staan
ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen
we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind
we wiegden water en
de golven gaven mee…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…
dansten in het stilstaan van de tijd
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.197 anderen verder
gingen en dansten in
het stilstaan van de tijd
je keek me aan
ik zag het blauwe
van de IJssel in
je ogen stromen
ik zag het staan
het huis, de lage
dijk, stil leunend
tegen onze dromen
we openden de
kamers naar ons hart
het rood kleurde apart
versierde alle deuren
we vrijden in
het gras en roken
hoe de zomer…
Uit het oog, uit het hart...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.165 Na een jaar moesten ze al spuiten, tegen onkruid en zomeer.
Het boeketje werd al kleiner, goedkoper deze keer.
Na jaren had het onkruid toch zijn tol geëist.
Haar naam was niet meer leesbaar, een poestbeurt leek vereist.
Chrysanten van haar achterkleinkinderen sierden haar graf,
zij wisten echter niets van rode rozen af.…
Hoe is 't daar...?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.024 Hier fluiten de vogels allang niet meer
De zomer heeft plaatsgemaakt voor de winter
Kaal gewaaide bomen komen tot inkeer
Hier waar de klok niet meer verder wilt tikken
Hier vind je geen hoop… geen dromen
Straten worden versierd door rondslingerend afval
Maar nergens insecten die er op afkomen
Want hier sterven zelfs iemands herinneringen…
de tijd is menselijk
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.172 zij heeft de dag waarin
de nacht verdwijnt omdat
de zon daar altijd schijnt
tijd is menselijk
zij kijkt van uur tot uur
telt alle seconden
ze heeft het leven
lief omdat door dood
geboorte wordt ontbonden
ze vult heel je bestaan
drukt jouw stempels tussen
komen en weer gaan
heeft vandaag en morgen
in de hand, was gisteren
de zomer…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen in
Krachten der natuur spelen
met het water wind en zon
De herfst nadert met wilde schreden
zij sluit de oogst van zomer…
LOUWMAAND.
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.005 'Dan gaat de winter strengen'
maar daar laat 'k mij niet door kisten
daaglijks tel ik de minuten
die per etmaal door Vader Tijd
volgens de seizoenstatuten
aan 't daglicht worden gebreid
al die steken aan elkaar
vormen weken, ja zelfs maanden
en voor je 't weet is het breiwerk klaar
is de zomer volop gaande
dan koesteren we ons in de zon…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 Heel even leek de zomer
te vervluchtigen
In haar ogen
en mijn hart
Luttele seconden
een eeuwigheid
Werkelijk en Ondraaglijk
Bittere herinneringen
zweefden als kersenbloesem
uit de met bloed doordrenkte hemel...
... en de zon ging onder...…
Kinderlach
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.648 Vergeet niet de zomer
al ben je niet zo'n dromer
Vergeet niet het leven
probeer te vergeven
Omarm het geluk
ook al brengt het je van je stuk
Zie hoe de kinderen spelen
zich nooit schijnen te vervelen
Hun fantasie slaat op hol
ze zijn er zichtbaar van vol
Het ongenaakbare in hun spel
soms zijn ze lief, dan weer fel
De ondeugd straalt in…
HIJ KOMT ERAAN
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
895 De zomer is nog niet voorbij, maar dan
zal de herfst de nachten weer verstoren
luisteren we weer naar regen en wind
als hij weer van zich laat horen.…
Oude bibliotheek
gedicht
2.4 met 375 stemmen
56.267 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dichtbij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
geurt zoeter dan de herfstnacht
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.171 zal ik je oogsten
voor de regen vlaagt en
wind de bladeren verjaagt
je kleurt nog zomers
in de lage zon de late
warmte doet je bloeien
ieder straaltje is er één
zij zullen jou uiteindelijk tot
volle wasdom laten groeien
je rijpt nog sneller dan ik dacht
geurt zoeter dan de herfstnacht
naar jou verlangen smaakt zo zacht
verleidelijk…
De belofte
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
18.777 Al jarenlang zie ik seizoenen scheiden
ik zag de winters in hun maagdelijke pracht,
ik zag de zomers in hun kleurenkleed
steeds zittend voor ditzelfde raam, op wacht.…
Onnoemelijk veel pijn
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
898 Wat is er toch
onnoemelijk veel pijn
waar de zomer alweer voorbij is
en de herfst zijn draden spant
over het land dat nog slaapdronken
de papavers moet begraven;
wat kan die laatste dorst laven
naar de liefde die nooit tot voltooiing kwam,
maar het kleed dat haar ooit in wit drapeerde
verscheurde nog eer de dag ten einde liep.…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 Te grijze wolken, met hun scherpe, gouden randen,
benemen mij geraffineerd de adem van de zomer,
als dode vlinders vallen bruingele bladeren,
dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind
Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt,
het moment dat de zon zijn kracht verliest,
dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en
elke hartstocht…
Het Licht van `s nachts oog.
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
750 De oever van de zomer, het gras verdort.
De zindering van zond en zomerzwoel
Draagt de vlinder van bloem naar berm
Voorts schreden tijd en ruimte, ik bedoel:
Wat is Gods creatie toch vrolijk en ferm.…
Ik heb geen haast
hartenkreet
3.9 met 32 stemmen
1.943 Je hoeft voor mij echt niet opzij te gaan
ik heb geen ongelofelijke haast
ik sta veel liever stil bij alles
wat mij weer dagelijks verbaast
Ik zie de allermooiste dingen
de zon, de bloemen en de bomen
toch blijven het bijzonderheden
waar ik urenlang over kan dromen
De lente is al zomers warm
en echt weer mijn seizoen
ik kan de hele dag…
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.185 Met hun smalle voet in 't gras,
ingetogener en lomer
staan zij later in de zomer
na te peinzen hoe het was.
Voller wordend met de dagen,
vastgegroeid in 't ogenblik,
bestemd, mijn zustertjes, - als ik -
te wortelen, rijpen en vrucht te dragen.
---------------------------------------
uit: 'De vogel Phoenix', 1947.…