inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2228):

appelboompjes

Op een recht, zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,

staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.

Met hun smalle voet in 't gras,
ingetogener en lomer
staan zij later in de zomer
na te peinzen hoe het was.

Voller wordend met de dagen,
vastgegroeid in 't ogenblik,
bestemd, mijn zustertjes, - als ik -
te wortelen, rijpen en vrucht te dragen.

---------------------------------------
uit: 'De vogel Phoenix', 1947.

Schrijver: M. Vasalis
Inzender: jvdb, 28 Apr. 2007


Geplaatst in de categorie: natuur

3.6 met 39 stemmen 16.191

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:piet
Datum:10 Dec. 2018
Bericht:leuk gedaan joh!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)