Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

kroon van genade

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 954
tijd is stout en ouder zijn is vel over been alleen is overkomen slootje springen beginnen zoals gifsla bloeit bloed rozen klappen één hand geen geluid sluit poort moord roept brand gang bang samen is pijn sluis loopt vol licht een schaduw schijnt fel priester ken kan jij mij beter dan ik woord voor woord god maar!…

Verveloos?

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
Het daglicht in de duisternis maant tot willekeur en schemering,de schaduw valt over het ontmantelde huis, waarvan alleen de trap nog over is, de laatste stap te wagen over de verveloze treden van de wereld, het verleden is getekend in een voetafdruk van gebladderde vernis,alleen de herinneringen en pijn blijven vers.…
pama2 juni 2011Lees meer >

dood

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 914
monotone ritme van een omfloerste trom de tijd wil overstemmen laat de klokken zwijgen zet wekkers stil want je wilt ze niet horen, niets mag herinneren aan het moment dat de toekomst verdwijnt en het licht plaatsmaakt voor een vreemd vermoeden dan droom je de dolk en met een woeste beweging haal je uit naar de keel van een gekende schaduw…
Kees Visser21 augustus 2011Lees meer >

Herfsttij

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Zomergasten vluchten, de schaduw van de avond werpt zich gulzig op de late dagen alsof de julimaand nooit bestond. Koudvuur van het aangezicht, bloeddoorlopen, koperkleurig, gehuld in de geur van aarde, met een stem hees en treurig.…
Iniduo28 september 2011Lees meer >

afscheid

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 858
nu windsels van het uur waaien schaduwen rekken en jij geen dromen streelt achteloos elk gebaar verlaat vloeien licht en water samen harmonisch maar onbemand niemand keert het tij ook koorts heeft afgedaan geborgen achter ramen die ogen worden helderziend en wreed maak ik afscheid zichtbaar brand mijn naam in het glas als het uur…
kornelis1 oktober 2011Lees meer >

De wind maakte zich los

gedicht
2.2 met 63 stemmen aantal keer bekeken 10.241
de wind maakte zich los uit de zee langs de kust waar ze een schaduw was een duin in een jas wind die spotte haar aanraakte tumult maakte vleugels de regen sloeg over het huis eerder dan over haar op het dak en tegen de ramen weerlicht en de eerste donderslag het huis zou het verhaal niet afstaan niet opensplijten ze liep weg in…
Ankie Peypers26 augustus 2020Lees meer >

Het vrije veld

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.863
Hier waar het niet kan komen de woorden elkaar afstoten Dit wat men noemt 'het vrije veld' het kent horizon noch grenzen Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht bewegend in de wind (want altijd waait het daar) Verder beweegt er niets Een paar losse stenen slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen) Toch moet het hier ergens…
Bernlef27 januari 2012Lees meer >

De oude tuinpoort

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 541
De dag verdween bij de avondgong slechts nog schaduw latend, begeleid door een melancholische melodie van de leeuwerik die zijn afscheidslied zong.…
Katty8 april 2012Lees meer >

Op het linnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
heb mijn doeken gevuld met alle tinten groen maar de lente wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer…

Op het zuiden

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.139
zou spatten zolang ze er zijn heb ik het niet kunnen ontdekken alhoewel hun kleur genoeg zegt misschien zou de zon een reden kunnen zijn omdat ze aan de schaduwkant op het oosten wonen, zie ze iedere dag treurend hangen nu hebben ze geruild met andere buren die aan de zonzuidzijde huizen: als ‘ie schijnt, die willen weer graag de schaduw…

Steentijd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Al meer dan vijftig jaren gaf hij lucht en schaduw aan ieder die dat wenste nu vond men hem te lastig te veel zonlicht wegnemen altijd maar bladeren vegen een bron van vogelpoep echt te veel in de weg staan zijn stam en takken verdwenen als voer voor een gulzige open haard in de kale tegeltuin staan nu op zijn plek twee plastic…

Grasland

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
Schaduwen groeien op het veld van bomen die staan opgesteld uit het gelid langs d’ akkerwal. Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen strekt hoopvol naar het zonnelicht de sprieten uit als tegenwicht voor wortels die dat anders doen.…

De zon en de maan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Ben bang van jou geworden, je bent veranderd omgeslagen van dag naar nacht, van vandaag naar gisteren Waarom moest je weer terug naar de schaduw uit mijn licht gebleven, mijn warmte laat jou koud Je bent teruggegaan diep in de nacht, Je keert je rug naar mij, ik probeer erdoorheen te kijken mijn licht op scherp te stellen en door jouw…

In de moskee

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Hij kent: de groene vanen en het plein Waar vreemden naar de goudspiralen staren; De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn; De egale zon; der schaduwen slagorden, Die zwart opdoemen, en verwijderd worden; De stilte, de gebedsroep, en de schijn Der maan, die als een man met een lantaren De laatste rondgang doet, en met zijn licht Het donker oproept…

G.P.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
ruimte onbewust zijn van de tijd valt er om je heen een stilte raak je wat je net nog voelde in een paar momenten kwijt Tonen,klanken,melodieen maken soms wat in je los zoals de wind in bomenkruinen bladeren ritselend in het stille bos Het geluid van zee en golven eindeloos neerslaand op het strand in het zweven van de meeuwen hun schaduw…

één leven

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 659
vandaag loop ik achteruit terwijl mijn voeten rusteloos de wind volgen besta je nog nu alles stromen zal of ga ik enkel door een schaduw van tijd en licht ik wil je meenemen, denk ik dan stilte met jou maken, sporen diep verzonken zodat ik elk moment kan voelen, veel meer dan zien veilig in verdriet de lokroep van het samen reizen…

Horizon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Je bent er al achter schaduw van verleden verander je van aandacht op plaatsen van bestemming er staan geen hekken wegversperringen of deuren niets markeert de grens naar het niets maar je geeft niets om de leegte dit is ons liefdeshuis om in te leven als omhulsel gebouwd voor ons bestaan dit is onze danszaal onder een heldere hemel…
mobar21 september 2013Lees meer >

Wachtkamer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
muren houden adem in hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht men noemt het schaduw maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven gevangen in versteende spieren, geknoopte magen iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Iniduo14 december 2013Lees meer >

kinderwagenview

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
rond het lakentje gevouwen slechts de vingertjes wat zichtbaar door beweging waar de mouwen van zijn jasje als twee kokertjes omringen lieve dingen in mijn hart, mijn uitzicht overstemt de smart van toen voor even in dit leven is geen plaats meer voor een grote beer die grommend grauwt de weg voelt wel vertrouwd als ‘k op zijn schaduw…
switi lobi30 januari 2014Lees meer >

Haaks water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
vergezicht alle beloften van de winter waaien gebroken weg in de eerste zucht van de lente de ijle dijk tracht tevergeefs dwalende geruchten te keren de jonge dagen van het prille jaar worden als hoofdkussens opgeschud de nooit gekomen winter verdrijvend een zachte 'g' wankelt noordwaarts buigt watergangen tot rechthoeken terwijl schaduwen…
Kees Keizer25 februari 2014Lees meer >

Morgen als geen andere

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Voor Rina Jongen piepen in hun hok Gemaakt van hout en liefde, Ouders vliegen zich suf Tussen nest en buiten - En ik geniet van de lome Schaduwen op het pas gemaaide gras In lauwe ochtendzon, geur van wilde kruiden En het allerliefste fluitenkruid, Lammeren die veilig drinken bij hun moeder Die dromerig van het ochtendleven geniet…

EINDE VERHAAL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Al eeuwen jagen wolkenluchten Voorbij wijd open mensenogen Staan veelbelovend regenbogen Boven te vaak geslaakte zuchten Laat oorlog vele volkeren vluchten Kust schaduw zacht het onvermogen Verschijnt de zon te opgetogen Gaan er hardnekkige geruchten Dat ooit de aarde nieuw zal zijn En haar bewoners welbewust Niet meer gehinderd door hun…

In mysterieuze ogen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
ik streelde je huid voelde hoe warmte liefde licht kleurde heb met penseel en pigment het maagdelijk linnen verkend waar streken zon de verf langzaam droogden kuste schaduw contrasten vingers brachten weloverwogen het donkere terug in mysterieuze ogen plots maakte je gezicht een sprekend geluid sprong jij er ineens helemaal uit…
wil melker21 januari 2015Lees meer >

Bezinning

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Graag wil ik iedereen met gezang begroeten omdat het leven nu eenmaal is zoals het is: licht en schaduw, vergankelijkheid maar ook mysterie. Oproep tot liefde.…
Adeleyd29 augustus 2015Lees meer >

in de hoek

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
vaak woon ik in mijn hoofd dagenlang in een enkele kamer er zijn vogels en kinderen die overal lopen moeten dansen op wenkbrauwen van het tjilpend gras jazeker, ook vlinders want vlinders zijn tijd er zijn monologen en dialogen eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's in de linkerhoek naast het tafeltje staat een spiegel…

Nog is het ijs te dun

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
lach wolkt in de heldere lucht stralend jagen blauwe kijkers sombere gedachten op de vlucht nog is het ijs te dun om jouw bestaan te dragen ik ken je angsten die om hulp en bescherming vragen jij danst door de dagen met de constante pijn van er plotseling niet meer kunnen of te mogen zijn maar licht van zon en sneeuw zijn de schaduwen…
wil melker11 januari 2016Lees meer >

Afscheid

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.974
Hoe zette hij zijn schaduw niet te kakken, al zat die nog zo aan hem vastgekleefd. Hij kon zich in een elftal vertakken: zo'n man die alles neemt en alles heeft maar op z'n tijd ook wel een bal afgeeft voorzien van alle denkbare gemakken. Daar gaat-ie dan!…

Kleuren die ik hoorde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
ik wilde kleur brengen in mijn pianospel maar de zwarte toetsen deprimeerden met de witte ging het wel schilderde eenvoudige melodieën uit de losse pols met hier en daar wat buitenissige akkoorden er waren mensen die daarvan de schaduw hoorden in de vol tonige muziek van mijn primaire kleurenlied zij mengden niet in een natuurlijk…

Is bloeiend vergaan

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
ik wist het beeld elegant en strak met blinkend staal bekleed waar zijn licht weerkaatste wilden mensen weer samen praten maar omdat natuurlijk gezag alle harten bond verloren anderen hun macht er werden al snel schaduwen gesmeed tegen zijn rijzende zon het beeld werd beklad de sokkel ondergraven door leugens en valse vragen…

Rock 'n roll

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
mijn hemel, waar gaan we heen we lopen op doortast langs de oever van een holle maan de bloemen huilen hun vaas we zijn dicht bij veraf en ver van dichtbij het land van de koning zonder vrouw, spijt zonder berouw in het donker lijken alle schaduwen op elkaar is dit nu zwart of blauw of een deur die 't slot vergeet we lopen hier…
Iniduo20 augustus 2016Lees meer >