6466 resultaten.
strand tanka
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 hier en daar
is al een strandtent
opgedoekt
dierendag is het vrijdag
ook ouderendag dit jaar…
oktober
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en zoveel meer
er drupt een traantje
in mijn thee
ik sta onthand
en kijk gedwee
naar dwarrelend blad
het valt niet mee
oktober is een harde noot
en nauwelijks te kraken
doch barstensvol melancholie
dat neerdaalt op de daken
oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en dat doet zeer…
Stille tekens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
877 Zwalkend op het pad der weemoed
spreekt de taal zijn stille tocht
Een plaggenhut markeert verlatenheid
wanneer koude mijn ogen blind traant
De windhoos blaast een boomkruin kaal
lenig dansend
herfstig sjansend
wat meteen de adem stokt
En waar mijn geest de winter wacht
waarin ik jou zo naarstig zoek
met handen blauw gevroren
draagt…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…
Takken kalen in de kruin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 zie de meeuwen zeilen
driftend op de wind
bladerbruin vlaagt knisperend
tot het eindelijk luwte vindt
weg is de warme lach
en tekent kou
verbeten trekken op
deze bijna winterdag
kleuren zijn vervaald
takken kalen in de kruin
waar bomen buigen
voor het stormachtige venijn
het botst weer
na de zonneharmonie
we trotseren voor even…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Hoe die verkoudheid kwam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Eeuwige nazomer
't Was reeds november haast
Maar -regelmatig toch-
Scheen weer de zon
Soms was het bijna zelfs
Zondereenjasaanweer
Wat onberekenbaar
Omdraaien kon…
in de tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 druilerig
in zachte
regen
een gieter
solitair
doch dwingend
aanwezig
maar
vooralsnog
ledig...…
Verweesd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 verweesd
verdwalen kale takken
in de ijle lucht
het feest
van lommerrijke lange dagen
is al geweest
langzaam
stromen sappen
door de winterklare bast
die wacht en rust
in regen sneeuw en kou trotseren
tot het tij alles zal keren…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 Ondanks dat ik afscheid moet nemen
van de zomer om eigen weg te volgen
doet het pijn te voelen
en te zien hoe ik afkoel
een deel van mijn liefde geef ik langzaam weg
in kleurrijke tonen
het jammert zo
mijn naam te noemen
IK BEN DE HERFST
niet zomaar van de ene op de andere dag
in kilte verdwijn
welnee
ook ik benut het schitterende…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Neergestreken in
herfstgevlochten schijnsel
waar onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke…
Haiku (november)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 november -
volop bladeren
in herinnering…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Dit herfstgeel bekoort me als nooit tevoren:
het is licht en maakt blij maar roept ook weemoed wakker.
De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen,…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
Najaar Normandië
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
721 Basalt boven de troosteloze zee,
die mompelt achter haar nevel.
De grijze koeienlijven drijven
zonder poten boven de rivier.
De geur van vis, die tussen vangst
en slacht hier gebleven is.
De boten hangen op hoge poten,
gevangen in de haven van laagtij.
Het cirkelen van schreeuwende
meeuwen, die elkaar verjagen.
Hij zet…
Krulde op in luwte
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
476 je streek neer
uit volle oogst
krulde op in luwte
kleurde nog
in herfstgloed
een laatste groet
de wind
heeft je gedragen
naar het bladerbed
waar jij
door witte lagen
liefdevol werd toegedekt
uit jouw humus
zal lente weer ontwaken
na het warme winterslapen…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit
straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude…
russula
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
456 De oktoberoogst was rijk:
het kleurpalet
van smakelijke russula's
toverde herfstkleuren
in de paddenstoelenkorf.
Plukvers
gefruit in hete olie
met sjalotjes,
een teentje knoflook
en dobbelsteentjes rokerig spek:
delicate geurtoetsen
van hazelnoot walmend
rond de hete pan,
tot het sissend blussen…
Na de zomer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.333 Een laatste zomerdag
Na een veel bewogen zomer
Met zoveel verlies in me
En zoveel verlies om me heen
De bladeren vielen vroeg dit jaar
In de harten van mensen
De bladeren die verkleuren
En die vallen gaan
Ze weten van het verlies
Ze weten van het verdriet
Ze weten van de taak die zij hebben
Om ons te laten weten
Dat ieder leven vergankelijk…
haiku
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 herfstdriftig vliegt hij
van stam naar tak en terug
de winterkoning…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Onder weg zwierende zomervogels
tegen teder geel gesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 De zakkende oktoberzon lijkt nog zomers
dreigende ijlboden door westenwinden vooruit gestuurd
brengen dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide…
Hartverwarmend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Als de nachten weer gaan overwegen
het daglicht telkens korter kleuren toont
en storm graag plaagt met vlagen regen,
de kwetsbaarheid van mensenlijven hoont,
is zij het juist die openheid beloont
de rilling van een naakte huid verjaagt
en harten naar een vurig ritme draagt
opdat haar kracht ten diepste wordt gevoeld.
Geef haar die kans en zij…
Er is geen graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 je valt als herfstblad
de mooiste kleuren dwarrelen
langzaam in het natte gras
er is geen wind of storm
die jouw rust op komt jagen
om jezelf behoedzaam los te maken
de vruchten zijn geoogst
voordat jij de nazomer genoot
in een eindeloos afscheid nemen
en weet er is geen graf
wel hoop om in het composteren
weer naar het lenteleven…
melancholie in herfsttooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 melancholie is de
zachte treurnis
om het gemis
dat nog zal komen
ginds in een zweem
van mist hangt het
al pijnlijk in de bomen…
De beukenboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Op zomaar ‘n grijze, doordeweekse dag
omfloerst de mist de hoge beukenboom
en houdt de bont-getinte bladerdroom
gevangen in haar hand met mild gezag.
Voorzichtig maakt een zonnestraal gewag
van licht en warmte die de levensstroom
in tak en wortel stuwen, zonder schroom:
dan straalt de tooi die eerst in nevel lag.
Inmiddels is het beeld mij…
Hoor het ademen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
552 Hoor het ademen van de bladeren
eer ze weer voorgoed verdwijnen
en tot humus worden op de grond.
Hoor het zuchten van de luchten
als ze boven ons verhuizen naar
een plaats waar ze tot water worden.
Hoor het klagen van de harten
die elkander toch niet vinden
en maar zoeken naar wat zin.
Hoor de stilte die niet wijkt en
die maar aandringt…
november haiku
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 fris nog het gras
en fier die glinsteringen
in novemberlicht…