Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

Ze gaf er de brui aan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 614
Ze heeft de brui eraan gegeven, stopte domweg met wat ze deed ’t was niet zo dat ze zat te zweven, maar de auto waarin ze reed, gleed de plomp in zo pardoes alsof het gewoon zo wezen moest, nu ligt het daar met het dak boven water zal nooit zeggen tussen nu en later, dat niet meegeven ook een verhaal op zich is.…
An Terlouw1 oktober 2010Lees meer >

Lopen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
Schoon word ik van het water dat geschuimd tussen ons is van huid op huid. Mijn streling op je hart gaat niet onopgemerkt voorbij want het schrikmoment ligt nog op je netvlies. Geef 'het' vrijheid is enkel wat ik fluister omdat ik zelf ook wil lopen waar mijn pad loopt.…

Even was er

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Even was er een witte wolk omkranst met zonnestralen die zweefde in het stille blauw over het heldere water velden met zonnebloemen waar jij altijd zo van hield. Daarin voelde ik jouw liefde, met de wind stuurde je me kracht die ik soms zo hard nodig had Moeder je bent me nog zo nabij.…

Nietsvermoedend

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
overvallen door een stem zo puur als zuiver water dat ontspringt bij de bron begint zij te zingen 'n bariton valt haar bij zetten andere leden in zo ontstaat een meerstemmig koorgezang als door engelen vanuit 't diepst van hun ziel geïnspireerd door: http://www.youtube.com/watch?v=SXh7JR9oKVE…
LadyLove16 december 2010Lees meer >

Havengezicht

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
Als de blauwe boot over een vlakke groene zee in blauwgroen water staart en alle ogen van de witte huizen azuur luiken vist de kademuur eeuwen lang verhalen de boom zo sappig in blad grillig zijn handen uitstrekt hoor je een lach op Olympus.…

Vederlicht

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 608
de dag ontdooit in het onrijpe natuurschoon waarin zich het ijs kwijtraakt aan het water het lost op voor mijn ogen in de stralen van de goudglooiende zon glinsterend dansend de morgen in lichterlaaie zettend de minnelijke ochtendstond die mij aankijkt en ondergaat in een bloesemende middag vederlicht voel ik mij aangekomen waar…
Klaes17 februari 2011Lees meer >

foto als gedicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
zoals de dochter van de dichter haar vaders kijken heeft georven maakt ze een foto 'het vergezicht van de rivier' in wazig tegenlicht over 't water en noemt het haar gedicht zó eenvoudig soms kunnen dingen gaan door tederweg te zien en te beschrijven als een fraaie vorm van het vastleggen van iets voor later…

Drijvende vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Het water van de zee is bitter en zilt, door alle leed en alle tranen verspild. Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
Iniduo24 maart 2011Lees meer >

Oerkracht ~ voor Japan ~

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
zie hoe het huist danst met gordijnen nog in de sponning overrompeld door oerkracht op de schaal van richter met golven als buren blijft de bestemming onbekend met foto's nog aan de muren op weg naar niemandsland zal het neerstrijken daar waar het land hoger is zal water zich terug trekken naar daar waar het vandaan kwam…

Onbereikbare liefde

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Het water glipt je toch door de vingers...…
Yvonne15 april 2011Lees meer >

Kringen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
de kringen die je in 't water zoekt zijn al lang verdronken zo ook de naam die je hem gegeven had vlak boven het natte oppervlak danst 'n libelle sneller dan haar schaduw doch dat ontrafelt haar mysterie zeker niet eenden trekken 'n nieuw spoor hoorbaar is je zucht bij het achterlaten…
LadyLove19 april 2011Lees meer >

Afdak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Donderstraal met hemels water langs haar lippen en haar schouders. Druppelend als tranen op de dag dat zij haar vader liet. Bloemen die langs paarden gaan en dochters die met zonen vrijen. De poederdoos nog in de tas gelaten en de tas, blind, in de bus gezet. Vlam, zucht, sigaret.…

Onbevoegd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Voorwaarts wildernis van bijgeloof opgetrokken knieën treurende borsten schaamlippen gekneld door angstige dijen gedachten stuk getrokken door roest aangevreten een idiote hand tussen onaantastbare delen er zingt alsnog een blanke borst van koel helder water.…
Hein Pierik4 september 2011Lees meer >

eenvoud?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
hier de stroom daar het gras ik kijk erop zie nog eens donker water verdorde halmen boven de lucht daarin zijn wolken vogels vliegen ook schouw andermaal donderwolken legen bloedzuigers vallen sta ik wel en kijk aan? subtiele veranderingen anders de wereld……
enrico26 november 2011Lees meer >

Ongrijpbaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Zachte langzame stroom van lucht of water onzichtbaar onhoorbaar ontastbaar aan ons voorbij teken van vergankelijkheid schuivend in cirkels wijzend de toekomst in eenheid van tellen vragend om aandacht voor komend geslacht waarschuwend zwijgzaam wij gaan jij blijft bestaan.…

Blootvoets

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
Het licht weerkaatst van het spiegelend oppervlak een ijsvogel maakt kringen in het water forellen knabbelen aan onze tenen tot jij iets zegt over de vraatzucht van piranha's. Zou dit beeld ons kunnen vervangen zich afvragen wie wij zijn en kloppen op de deur van ons bestaan, van hemel en hel?…

Een brug

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
Samen staan we op een brug in het water spiegelt de zon laat onze schaduwen dansen zoek daar naar woorden om mijn gevoel voor jou te kunnen verwoorden kijk je aan wacht op een glimlach maar jij ontwijkt mijn blik kan niet verder reiken dan hier, je blijft op afstand je hart is voor mij onbereikbaar.…

Vader

gedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 24.006
vader kocht ooit een verzameld werk een bundel gedichten van degelijk merk bij wat hij mooi vond zette hij strepen een enkele keer een uitroepteken bij tijd en wijle herlees ik die zeer summiere biografie in een code van strepen en stippen steeg het water hem naar de lippen…

De wonderlijke wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Het trekt mijn aandacht, laat me liggen in de put dobberen in het vieze water De wonderlijke wereld schopt me in mijn slaap De allesoverstreffende hartenklap hakt mijn leven in stukken alsof het niets is Handen willen me grijpen maar ik ben liever alleen De wonderlijke wereld houdt van mij om mee te spelen…
Rosita24 juli 2012Lees meer >

zonder zorgen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
mijn voeten baden in de zee het water voelt als een helende balsem op mijn ziel schelpen zoeken, terwijl gedachten kalmeren zorgen drijven ver weg, wilde golven nemen ze mee terwijl witte meeuwen zweven door een staalblauwe hemel zonder zorgen…

Dode ogen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 795
Op water blauw Als azuur varen Sloepen heen en weer - Als klompen met Of zonder zeil Zoeken zij hun heil Op 't allermooiste meer En ogen verblind door Zoveel schoonheid In een uitdrukkingsloos Gezicht lijken dood en Voor zoveel moois gezwicht Italië, Ledromeer, zomer 2012…

Eeuwigheid voor tijd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
jij geeft met gulle hand eeuwigheid voor tijd staat aan de poorten van liefde water schenkend uit de oceaan laat mij binnen in de paradijzen van intens en diep geluk mijn engel met grote ogen een zo warm kloppend hart jij nam mij voor even apart…
wil melker9 oktober 2012Lees meer >

Vlak boven het havenkantoor

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.192
Een maand geleden werd hier een schipper verdronken, de hand op het hart in het water De boot is verkocht, de ligplaats vergeven, maar de hond is aan boord. Aan boord is de hond nog. ---------------------------- uit: 'Leegte lacht', 2012.…

Voor eeuwig opgeslagen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
het zomert tussen sloot en wallekant waar het schrijvertje zijn pagina’s op blanco water vangt wind vervloeit de inkt tot woorden die naast zonlicht schaduw vinden in mooie bodemzinnen voor eeuwig opgeslagen in silicium overhuifd door groen van waterplant begraven in het zand…

storm

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.650
Soms zijn er zware stormen En dan vaart je levensboot Door de ruige zee En is de mens in nood Je zet de zeilen bij Het roer stevig in de hand Trotseer je de orkaan De bemanning aan je zij En tussen het wassende water Heb je nauwelijks nog zicht Maar plots verdwijnt die donderwolk En zie je weer het licht…
betty veerman1 september 2013Lees meer >

In spiegelbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
gestaag drupt water van blad op tak de stam wordt donkerder door lange tranen die in stroompjes naar beneden komen wegvloeien in de grond tot die verzadigd is en plassen blijven staan waar in spiegelbeeld de regen weer gewoon in stroompjes terug naar boven lijkt te gaan…
wil melker10 september 2013Lees meer >

duizendmaal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 760
ik groet je duizendmaal vanuit deze onherbergzame nacht op het stampende, kreunende schip waar het zwarte water meedogenloos op me neerslaat. ik groet je duizendmaal vanuit deze onherbergzame woestijn waar de zinderende zon met verzengende tentakels tergend het leven uit me perst ik groet je duizendmaal…
J.bakx18 september 2013Lees meer >

mist

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
mist was er vandaag hier in mijn straat een straat verder was de mist alweer weg wilde terugfietsen om nog even de mist in mijn straat te zien een soort terugzien had echter haast moest op tijd zijn en ben doorgegaan naar de pont maar op het water was die mist er weer opnieuw hoewel anders…

In zwarte handen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
een stukje god heeft zich geopenbaard in zwarte handen een warme lach met witte tanden hij kwam over het water in onafhankelijkheid smeedde broederschap uit apartheid tot gelijk hij bond wat ooit gescheiden was gaf mensen weer hun eigen trots op de rots van kaap de goede hoop…
wil melker7 december 2013Lees meer >

Net niet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Heel even dacht ik waar gaan mijn voeten waar gaan mijn benen heen Het was naar de overzijde wadend door water de knieën vol met kroos Daar was het groener het gras mals en jong de grond nog onbetreden Maar net voordat ik het bereiken kon riep men mij Van de andere zijde terug…