9413 resultaten.
Ze gaf er de brui aan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
614 Ze heeft de brui
eraan gegeven,
stopte domweg
met wat ze deed
’t was niet zo
dat ze zat te zweven,
maar de auto
waarin ze reed,
gleed de plomp
in zo pardoes
alsof het gewoon
zo wezen moest,
nu ligt het daar
met het dak boven water
zal nooit zeggen
tussen nu en later,
dat niet meegeven
ook een verhaal
op zich is.…
Lopen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 Schoon word ik van het water
dat geschuimd tussen ons is
van huid op huid.
Mijn streling op je hart
gaat niet onopgemerkt voorbij
want het schrikmoment
ligt nog op je netvlies.
Geef 'het' vrijheid
is enkel wat ik fluister
omdat ik zelf ook wil lopen
waar mijn pad loopt.…
Even was er
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Even was er een witte wolk
omkranst met zonnestralen
die zweefde in het stille blauw
over het heldere water
velden met zonnebloemen
waar jij altijd zo van hield.
Daarin voelde ik jouw liefde, met
de wind stuurde je me kracht
die ik soms zo hard nodig had
Moeder je bent me nog zo nabij.…
Nietsvermoedend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
667 overvallen door een stem
zo puur als zuiver water
dat ontspringt bij de bron
begint zij te zingen
'n bariton valt haar bij
zetten andere leden in
zo ontstaat een meerstemmig
koorgezang als door engelen
vanuit 't diepst van hun ziel
geïnspireerd door:
http://www.youtube.com/watch?v=SXh7JR9oKVE…
Havengezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
798 Als de blauwe boot
over een vlakke groene zee
in blauwgroen water staart
en alle ogen van de witte
huizen azuur luiken
vist de kademuur
eeuwen lang verhalen
de boom zo sappig in blad
grillig zijn handen uitstrekt
hoor je een lach op Olympus.…
Vederlicht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
608 de dag ontdooit
in het onrijpe natuurschoon
waarin zich het ijs kwijtraakt
aan het water
het lost op voor mijn ogen
in de stralen van
de goudglooiende zon
glinsterend dansend
de morgen in lichterlaaie zettend
de minnelijke ochtendstond
die mij aankijkt
en ondergaat in een
bloesemende middag
vederlicht voel ik mij
aangekomen waar…
foto als gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
752 zoals de dochter
van de dichter
haar vaders kijken
heeft georven
maakt ze een foto
'het vergezicht
van de rivier'
in wazig tegenlicht
over 't water en noemt
het haar gedicht
zó eenvoudig soms
kunnen dingen gaan
door tederweg te zien
en te beschrijven
als een fraaie vorm
van het vastleggen
van iets voor later…
Drijvende vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het water van de zee is bitter en zilt,
door alle leed en alle tranen verspild.
Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
Oerkracht ~ voor Japan ~
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
544 zie hoe het huist danst
met gordijnen nog in de sponning
overrompeld door oerkracht
op de schaal van richter
met golven als buren
blijft de bestemming onbekend
met foto's nog aan de muren
op weg naar niemandsland
zal het neerstrijken
daar waar het land hoger is
zal water zich terug trekken
naar daar waar het vandaan kwam…
Onbereikbare liefde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
842 Het water glipt je toch door
de vingers...…
Kringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 de kringen die je in 't water zoekt
zijn al lang verdronken zo ook
de naam die je hem gegeven had
vlak boven het natte oppervlak
danst 'n libelle sneller dan haar
schaduw doch dat ontrafelt
haar mysterie zeker niet
eenden trekken 'n nieuw spoor
hoorbaar is je zucht bij het achterlaten…
Afdak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Donderstraal
met hemels water
langs haar lippen
en haar schouders.
Druppelend
als tranen
op de dag dat zij haar vader liet.
Bloemen die langs paarden gaan
en dochters die met zonen vrijen.
De poederdoos nog in de tas gelaten
en de tas, blind, in de bus gezet.
Vlam, zucht, sigaret.…
Onbevoegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 Voorwaarts
wildernis van bijgeloof
opgetrokken knieën
treurende borsten
schaamlippen gekneld
door angstige dijen
gedachten
stuk getrokken
door roest aangevreten
een idiote hand
tussen onaantastbare delen
er zingt alsnog
een blanke borst
van koel helder water.…
eenvoud?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hier de stroom
daar het gras
ik kijk erop
zie nog eens
donker water
verdorde halmen
boven de lucht
daarin zijn wolken
vogels vliegen ook
schouw andermaal
donderwolken legen
bloedzuigers vallen
sta ik wel
en kijk aan?
subtiele veranderingen
anders de wereld……
Ongrijpbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zachte langzame stroom
van lucht of water
onzichtbaar onhoorbaar
ontastbaar aan ons voorbij
teken van vergankelijkheid
schuivend in cirkels
wijzend de toekomst
in eenheid van tellen
vragend om aandacht
voor komend geslacht
waarschuwend zwijgzaam
wij gaan
jij blijft bestaan.…
Blootvoets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 Het licht
weerkaatst van het spiegelend oppervlak
een ijsvogel maakt kringen in het water
forellen knabbelen aan onze tenen tot jij
iets zegt over de vraatzucht van piranha's.
Zou dit beeld ons kunnen vervangen
zich afvragen wie wij zijn en kloppen
op de deur van ons bestaan, van hemel en hel?…
Een brug
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
694 Samen staan we op een brug
in het water spiegelt de zon
laat onze schaduwen dansen
zoek daar naar woorden
om mijn gevoel voor jou
te kunnen verwoorden
kijk je aan wacht op
een glimlach maar jij
ontwijkt mijn blik
kan niet verder reiken
dan hier, je blijft op afstand
je hart is voor mij onbereikbaar.…
Vader
gedicht
3.6 met 25 stemmen
24.006 vader kocht ooit
een verzameld werk
een bundel gedichten
van degelijk merk
bij wat hij mooi vond
zette hij strepen
een enkele keer
een uitroepteken
bij tijd en wijle
herlees ik die
zeer summiere
biografie
in een code
van strepen en stippen
steeg het water
hem naar de lippen…
De wonderlijke wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Het trekt mijn aandacht, laat me liggen in de put
dobberen in het vieze water
De wonderlijke wereld
schopt me in mijn slaap
De allesoverstreffende hartenklap
hakt mijn leven in stukken alsof het niets is
Handen willen me grijpen maar ik ben liever alleen
De wonderlijke wereld
houdt van mij
om mee te spelen…
zonder zorgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
790 mijn voeten baden in de zee
het water voelt als een
helende balsem op mijn ziel
schelpen zoeken,
terwijl
gedachten kalmeren
zorgen drijven ver weg,
wilde golven nemen ze mee
terwijl
witte meeuwen zweven
door een staalblauwe hemel
zonder zorgen…
Dode ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Op water blauw
Als azuur varen
Sloepen heen en weer -
Als klompen met
Of zonder zeil
Zoeken zij hun heil
Op 't allermooiste meer
En ogen verblind door
Zoveel schoonheid
In een uitdrukkingsloos
Gezicht lijken dood en
Voor zoveel moois gezwicht
Italië, Ledromeer, zomer 2012…
Eeuwigheid voor tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 jij geeft
met gulle hand
eeuwigheid voor tijd
staat aan
de poorten van liefde
water schenkend uit de oceaan
laat mij binnen
in de paradijzen
van intens en diep geluk
mijn engel met grote ogen
een zo warm kloppend hart
jij nam mij voor even apart…
Vlak boven het havenkantoor
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.192 Een maand geleden werd hier
een schipper verdronken,
de hand op het hart in het water
De boot is verkocht,
de ligplaats vergeven,
maar de hond is aan boord.
Aan boord is de hond nog.
----------------------------
uit: 'Leegte lacht', 2012.…
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…
storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.650 Soms zijn er zware stormen
En dan vaart je levensboot
Door de ruige zee
En is de mens in nood
Je zet de zeilen bij
Het roer stevig in de hand
Trotseer je de orkaan
De bemanning aan je zij
En tussen het wassende water
Heb je nauwelijks nog zicht
Maar plots verdwijnt die donderwolk
En zie je weer het licht…
In spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 gestaag
drupt water
van blad op tak
de stam
wordt donkerder
door lange tranen
die in stroompjes
naar beneden komen
wegvloeien in de grond
tot die verzadigd is
en plassen blijven staan
waar in spiegelbeeld
de regen weer gewoon
in stroompjes terug
naar boven lijkt te gaan…
duizendmaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame nacht
op het stampende, kreunende schip
waar het zwarte water
meedogenloos op me neerslaat.
ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame woestijn
waar de zinderende zon
met verzengende tentakels
tergend het leven uit me perst
ik groet je duizendmaal…
mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 mist was er vandaag
hier in mijn straat
een straat verder
was de mist alweer weg
wilde
terugfietsen
om nog even de mist
in mijn straat te zien
een soort terugzien
had echter haast
moest op tijd zijn
en ben doorgegaan
naar de pont
maar op het water
was die mist er weer
opnieuw hoewel anders…
In zwarte handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 een stukje god
heeft zich geopenbaard
in zwarte handen
een warme lach
met witte tanden
hij kwam
over het water
in onafhankelijkheid
smeedde broederschap
uit apartheid tot gelijk
hij bond
wat ooit gescheiden was
gaf mensen weer
hun eigen trots op de rots
van kaap de goede hoop…
Net niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Heel even dacht ik
waar gaan mijn voeten
waar gaan mijn benen heen
Het was naar de overzijde
wadend door water
de knieën vol met kroos
Daar was het groener
het gras mals en jong
de grond nog onbetreden
Maar net voordat ik
het bereiken kon
riep men mij
Van de andere zijde
terug…