909 resultaten.
Jij hebt mijn diepte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
749 Jij hebt mijn diepte
vaak verloren
in het zadel geholpen
dravend in vergeten
maar de zon sprong
op een eiland
had een maangesprek
en scheen onze rug
een zomer
we ademden sprakeloos
gaven ons over aan vakantie
een zomer lang, verlegen
liep ik naar de afgrond
jij zei, het spijt me niet
ik sprong in droom der dalen
jij bent mijn…
peuter aan huis
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
973 mijn eerste pop
behoed in de kelder
tot in de hoekkast
leeft nu naast een koek
In een kinderhand
taal spreekt
zonder hapering
in tijd en relatie
die in rolstoel
een leuk ritje maakt
schillen en appelsien
verdeelt in partjes
sap dat langs vingertjes
kittelig aan mijn kin
als geboren gave zorg delen
ze pakt haar zindelijkheid op…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Elf februari boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 het zal bijna tien jaar
geleden zijn de laatste
keer dat ik je zag
je bent nog even kranig
maar zachter van karakter
je voeten lieten mossen toe
te groeien
de jaren gaven je diepere
groeven
sommige werden holen
waarin spechten zich
verschuilen
je verloor een tak maar
niet je kruin
je was blij dat ik je zag
richtte je op, groette…
passie
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.917 Vandaag werd bekroond, wat reeds lang sluimert
We gaven ons aan elkaar, mét hart en ziel.
Je poes wist het even niet, ook die was stilletjes
Collin dacht vast: dit is wel mooi.
Vriendschap, liefde, aandacht, interesse
Ben ik wat meer dan je vrouw van 'alles'?…
Balans in het extreme.
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
711 Evenwicht in het extreme
De wereld uitgesneden
langs sjablonen van het
blind geweld geweld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde…
Een plaats in mijn hart!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.198 Je eerlijkheid, warmte en vooral je begrip
gaven me kracht, het leven te waarderen
raakte ik, niet meer zo gauw in de slip
wat de anderen ook van jou zullen beweren.…
De dood van de oude dame
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.007 grote hoogte
kijk ik het leven aan, de dood van de oude
dame is slechts een wond die sluit
haar gezicht lijkt vertrapt maar is slechts
een bladzijde uit een oud geschrift, geen
doctorale betekenissen of een afdruk
van de grijns die haar heeft verstikt
de dood maakt hindernissen en
spreekt van binnen uit
bemoeienissen die streelden
gaven…
ramp in belgie
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
796 Buurtbewoners
Gaven in een interview aan dat ze geschokt waren
Over het nieuws dat vanmorgen naar buiten kwam.…
Glazen bol en sarcofaag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 in de verte
verlichten feesten de lucht
opgeluisterd met illuminaties
natuurlijk de ultieme vlucht
uit duisters werkelijkheid
in scheefgroei van relaties
het circus van vandaag
spiegelt indrukwekkend groot
de glazen bol en sarcofaag
voorspellen en begraven
die gaven dragen
geen verantwoordelijkheden
de zorg voor elkaar
zoals…
Entte een nieuwe kroon
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
518 op dat plekje
waar het gras
nog groener is
voel ik jouw gemis
een zaailing groeide
op tot jonge boom
jouw onderstam entte
een nieuwe kroon
die jarenlang
de vruchten van
seizoenen gaf tot
aan de plotselinge kap
rond de stronk
ontloken nieuwe loten
uit jouw eigenheid jouw
wortels gaven hen respijt
ze hebben je gerooid
maar waar…
Opende zo dicht bij jou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
526 haren vonkten in mijn streling
ik opende zo dicht bij jou
ik werd je vrouw omdat
ik je genomen had
we gaven aan elkaar…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 Er school meer vrouw in jou
dan je gekrulde wimpers prijs gaven.
Mijn hart smolt
voor een ogenblik
dat oneindig is.…
de hemel was dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ik leefde
zonder einde
in het middelpunt
op de platte aarde
elke dag een nieuwe zon
waar was de vorige gebleven
wachtte ze tot zij weer mocht
misschien was ze opgegeten
aan de koepel
de vastgeplakte sterren
ze gaven licht bij duisternis
de hemel was dichtbij
onbekommerde kreukels
en onvolkomen barstjes maakten
schoorvoetend…
mannetje Ties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
364 en je mama’s
tedere bedroefde
handen voelde op
op het zachtste
plekje op je hoofd
toen die
overweldigende
liefde resoneerde
in je fragiele
gave baby-lijf
toen wist je dat
het goed was
een leven lang en
daar ver voorbij zullen
ze van mij houden
dag mannetje dag
mannetje Ties
ga nu maar je
ouders houden je
tot in…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
Moederdag
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
673 Moeder, - de liefste in ons leven
staat altijd voor haar kinderen paraat
met wijze woorden en goede raad
wil zij ons kostbare gaven doorgeven
onze fouten wil zij graag vergeven
heeft begrip als het ons moeilijk gaat
moeder, - de liefste in ons leven
staat dag en nacht voor ons paraat
dat zij nog jaren het geluk mag beleven
van dankbaarheid…
VERSCHULDIGD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 wat zijn we haar schuldig
zij die lange tijd met ons
heeft rondgelopen
zo tolerant en geduldig
we lieten als dank
slechts puin na in hopen
ook al waarschuwde zij
ons veelvuldig
wat kunnen we haar alsnog
teruggeven van enige waarde
onze lieve moeder
onze hoeder onze moeder aarde
met wat we haar tot dusver gaven
zijn we bezig ons eigen…
ze standbeelden heersen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
818 ik heb de paleizen gezien
de trappen beklommen
gebrandschilderde kunst
van kathedralen en bommen
ze standbeelden heersen
in arm en blik, tijdloos de steen
die de massa onder zich schikt
de zweep heeft hun geesten verstikt
tijd beitelt letters in graven
van generaties die gaven
cultuur en muziek, kwaliteit
overleefde werd kunst exclusief…
De kleuren vallen .....
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.617 De kleuren vallen als een waaier
rond jouw gezicht, de lange haren
van rood, bruin tot donker kastanje
omlijsten jouw gave lelieblanke huid.
Groene ogen geven het geheel
een herfstachtige tint.
Een verdwaalde paddestoel in
het zachte mos gaat spontaan blozen.…
Bejaard
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
788 Hij had zo vele gaven.
De uren gaan, de zon staat hoog.
Zijn hoofd hangt op zijn borst
en in zijn zachte slaap
heeft hij een traan gemorst.…
Verstilde lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 vaak had jij
een verstilde lach
als ik je dromen
uit de mimiek
van je gezicht af las
alsof jij de
plezierige momenten
nog even goed in
je herinnering zou
willen prenten
accenten en
stille woorden
werden uit de kleine
gebaren geboren als
ondertiteling van je verhaal
waar ongekende
mogelijkheden jou
kans en ruimte gaven
om je…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Heer, schenk ons Uw gave gebenedijd:
Om enkel aandacht van U te wensen,
Om altijd vrolijk-berustend te zijn
In de vergetelheid der mensen.
Op den moeilijke weg naar U,
Hoort Gij alleen ons gaan,
Als toen we stapten over de sneeuw
Met onze rubberschoenen aan.…
Een geweldige spin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 op
een toekomst
met bloemen
zij kende de
seizoenen van
winterse kou
en schraalheid
tekort voedsel
het bidden op
onbedekte knieën
toch bloeide
ook de lach als lente
bloemen bracht
de verlosser weer
in verrijzenis terug
met zijn overal heen
reizende discipelen
in de heilige
drie-eenheid geloof
hoop en liefde
hun woorden gaven…
Serena
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.224 De benen
schuift ze alreeds uiteen
over het gravel
eindeloos
een gave driehoek vormend.
Ze rept zich naar de andere zijde
helaas tevergeefs
het game verloren.
Op en neer deinend
in slow motion
de machtige borsten
waartussen zweetdruppels
de geheimzinnige diepten
van haar lijf afglijden.…
Afspraak in het rusthuis (unconvenient truth)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
687 meer had
omdat zijn hersenen het begaven
jaren bouwde hij zijn ego
tot de tijd dat hij alles vergat
nu wordt hij voorlopig begraven
een rusthuis duldt geen vragen
je hebt, opa, jaren tijd genoeg gehad
om je stellingen te staven
zit hij daar, belangrijk specimen
hoog opgeklommen en voorzien van wat
kapitaal en andere rijke gaven…
Als het over is...
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.321 er maar één oplossing
om zonder elkaar verder te leven
Als er echt geen hoop meer is
ga dan als vrienden uit elkaar
ook al zal het eerst verdriet doen
maar dan is het afgelopen, klaar
Lief en leed is tien jaar gedeeld
maar het vuur begon langzaam te doven
totdat het laatste vlammetje uitging
geen sprookjes meer om in te geloven
Ze gaven…
Luchtwortels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
984 Ach, lachwekkend, lillend lijf
Potsierlijk uitgedost
gaat het zijn gang
verplaatst zich
eigener beweging
een autonome massa
In dat corset van vet en vlees
gaven de spieren allang krimp
de wervels knarsen op elkaar
ontdaan van kraakbeen
staat het daar
en tart de evolutie
Ach, lachwekkend lillend lijf
Ooit noodde het een arm
een…
Opera in Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.170 Ze fantaseerde zich een diva
die haar bonzend hart verstilde
in de stilte die zij zocht
bedacht ze liedjes -magistraal
die bijenzoemend in haar hoofd
haar steeds weer gaven wat ze wilde
ver voorbij de exodus
van het verkommerde kabaal
Ze ouvertuurde hoge noten
onverdroten -tot ze gilde
geinballorig als ze was
verloor ze weer een andermaal…
Adempauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Soms heel even stilstaan
bij het moment van nu
een kleine adempauze
pas dan weer verdergaan
korte stop van het draven
een ogenblik van bezinning
rustig op dezelfde plek
genieten van alle gaven
die de natuur ons vrijelijk schenkt
onvoorwaardelijk in haar pracht
laat haar je hart betoveren
hoor, het is de stilte die je wenkt
kom tot…