11079 resultaten.
Feit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
733 wanneer hij
die de roman van de mensheid schrijft
zijn kladblaadjes zal versnipperen
hoe kris kras door elkaar
zullen aarde en sterren
neerdwarrelen
hoe flakkerend zullen de elementen
in vuur opgaan
wanneer de inkt op is
zal adem stokken
alleen de leeuw rijst levend op
uit geschreven bloed
een bruid in zijn kielzog.…
Als in een waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
768 als in een waas zag ik
je lachende ogen schaatsen
van gezicht naar gezicht
voelde ik je lichaam
vlinderen tussen de mensen
kinderen nog
in de diepte van hun blik
flarden van je stem
hoorde ik wit miezeren
in de mist van
mijn gemijmer
en rimpeling van volk
suisde door jouw fladder
als wollen pluizen
op rijm
zo kwam ik je tegen…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
Opgetild (sonnet)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
742 Als in het schijnsel van het dageind
-daar in die flauw oranje wenstenlucht-
ik kranen dichtdraai, kleppen sluit en vlucht
uit zorg en wat mijn krachten ondermijnt,
als ik mijn zijn, door taak en tijd omlijnd
terugtrek uit de drukte en geducht
de poort vergrendel, kom ik met een zucht
van opluchting weer thuis waar stilte schijnt.
Daar zweven…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
Klem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
686 zeg laten we gedachtenbergen zijn
die openspatten nu het koeler is
in dansend schuim vol blinkend lakvernis
en drijven op een aarden kruikje wijn
en laten we ook springen in de schijn
van schepen niets en nergens vrijdag vis
want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris
kom laten we een gat zijn in een brein
want denken sterft…
drijven
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.301 drijven
is evenwicht vinden
loslaten wat spant
vertrouwen op
dobber en dragen
van water en hand
niet vragen
toch lachen
want
drijven
is bevrijd zijn
zweven - niets doen
genezen van
wanen en tranen
om dingen van toen
en zonder spanen
roeien
op weg naar een zoen
van God…
De bladtrein (sonnet)
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
11.665 De trein staat klaar, nog maagdelijk, gereed
om vleugelslag van woord en klankendans
langs blanke sporen, over hoge schans
te voeren naar dat land waar ik van weet :
daar triomfeert het licht in koningskleed,
in absolute waarheid, liefdeglans.
Geschreven tekens vinden hun balans,
Zij worden werelden op bladzijbreed
papier. En hier staan…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Het zeetje zingt mijn denken bij elkaar,
de noordenwind speelt pizzicato op
het schuim van elke geile golvenkop
die smaragdgroen weer liggen gaat. Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.
Het zeetje springt de jaren…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Het ware
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
833 Jeruzalem
uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen
ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken
zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel
waar mijn vader woont…
Sabbatsrust
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
700 't Is avond in de beukenbomen. Vind
ik wat ik tevergeefs ging zoeken in
de late middagdrukte - moe van zin -
verlangend naar wat stilte als een kind
dat jengelt om een snoepje en begint
te huilen - snottebellen van zijn kin ?
't Is avond nu en liefste, ik bemin
het kraken van je voetstap op het grint
van mijn verlangend hart dat…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Er crawlt een liedje door mijn koortsig brein
een vredeliedje, melodietje, met
wat spetters bergfris water, natte pret
en sintels erg wit klaterlicht vol schijn-
tjes hemelblauw waar vissen vrij in zijn.
Er waait een vlinder langs de zware tred
van malende gedachten. Op een bed
bedenksels strijkt hij neer in dit refrein
met groeten…
Toen ontplofte dat ook nog
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 er oerknalde wat
soep met aminozuren
vloeide uit
tot prachtige luchten
harmonieuze landschappen
aromatische bloemengeuren
op een azuurblauwe bol
ik er midden op
god, ongelooflijk
En God
tilde het deksel van de pot
snoof
mompelde :
gut, wat brouwen ze nu
moet daar wijsgerig
wiskundig denken uit voortkomen ?…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 We zullen zacht, zo zinloos zwijgen bij
het zuchtend hijgen van een mens die sterft:
te vele vragen voor wie wijsheid derft.
Vergleden dagen trekken ras voorbij
de leegte loenst in lonkend jaargetij.
Beduusd en donker denken we de herfst
van dood, van leven weg, maar diep gekerfd
van binnen in ons zelf beseffen wij :
we moeten zacht…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 sparrenhouten wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak…
De dorsvloer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 Het ritme van de slaande vlegels dorst
het graan ja klopt het koren vrij van kaf
de zwoegers zwaaien zweten op dan af
weer op weer af tot lost de zemelkorst
het overbodig afval moet geschorst
geschopt in vuur verbrand ja afgeschaft
ruw op de harde dorsvloer afgestraft
met slaande stoten dansend op de horst
in diepe grond van je bestaan…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 die morgen toen
U me meevoerde naar besneeuwde rotskolossen
-krachtig kolkte het water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg. Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban
van watermassa’s die…
Verberg u niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 verberg u niet
achter de wolken van de winter
ik bespeur immers uw parfum
tussen de takken van de tijd
smaak uw aanwezigheid
op de lippen van mijn ziel
de huid van mijn hart tintelt
onder de ruis van uw adem
u bent er
heeft mijn wakker-zijn
u niet aanbeden
vastgelegd
in dit gedicht
L.Steenberghs…
Zolang
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.641 Zolang ik hoofdschuddend
uit mijn ogen kijk en zie
hoe deze tijd de pletsteen voor zich
uitrolt, er dan achterna holt
zolang ik uit mijn ogen kijk,
zolang ik door deze dagen ga,
mijn hand bevestigd in een vrouwenhand:
een spiegel vóór het omklemde hart
van wie doodloopt, zijn angst ophoopt,
zolang ik mijn hand houd in die hand;
zolang…
vijftig jaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Ja, reeds vijftig jaar geleden
zag mijn zus het levenslicht
en ik dacht dit is een reden
voor het maken van een dicht.
Vijftig jaren zijn verstreken
nee, de klok kan niet terug
en de jeugd die is geweken,
ach, de tijd gaat veel te vlug.
Hoor ik daar geen botjes kraken,
hangt dat buikje niet wat meer?
Gaan gewrichten soms eens staken,…
Wien Neêrlands bloed
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.687 Doe nog ons laatst, ons jongst gezang
Die eigen wens gestand:
Bewaar, o God! de Koning lang
En 't lieve Vaderland,
En 't lieve Vaderland.
---------------------------
ons Volkslied (1815 - 1932)…
Over de zee hangt matelijk te tampen
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.558 Over de zee hangt matelijk te tampen
een zoele en droeve klokke door de mist.
De dag is zonder klaarte en zonder lampe.
Hij, die zijn hart bezit, weet wat hij mist.
Een stemme galmt, en ieder loopt verloren.
Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn
die naast me dragen door te dichte smoren
lijk al te volle teilen melk hun pijn.
Ga niet…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 En hoort uw hart: hoort gij uw hart niet slaan ?
Daar is de maat waarop uw dagen dansten.
Niet wen gij waart met weelden overlaên
of dronken van een overmoed'ge waan,
stond ge in de rei die blijde tijd omkranste.
Brandde in uw brein al 't lijden dat het droeg
leg op uw hart uw hand, en gij zult horen
al de geheimen die, nog ongeboren,
zich…
EEN VRUCHT DIE VALT...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar…
Een spoor van God
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
659 Langs welke weg zou ik God kunnen zoeken?
Wanneer zal ik kunnen zeggen dat ik God gevonden heb?
Nu al weet ik dat mijn mond het niet zal kunnen zeggen.
Mijn hart zal het nauwelijks kunnen dragen
Maar wanneer ik mijn God gevonden heb,
zullen mijn vragen géén vragen meer zijn!…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog,
En hij niet was bij God, als ik er stond.
Grootmoeder zei - 'k hoor nog haar lieve stem -
De kleur was niets; God zag alleen de harten;
En was dàt goed, dan kwam je vast bij Hem;
Hij hield niet meer van blanken dan van zwarten.…
Het je wel of niet indenken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 Als één mijn lieven zou verwonden
Of van het leven zou beroven
Dan kwam het beest in mij naar boven
En werd de engel weggezonden
Ik zou in staat zijn om te doden
Een woesteling vervuld van wreken
Zou razend met een dolkmes steken
Lak hebbende aan Gods geboden
Om door het lint te gaan, volkomen
Temidden van die consternatie
Zou ik iets…