Alle inzendingen over lieve god

11079 resultaten.

Sorteren op:

Feit

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
wanneer hij die de roman van de mensheid schrijft zijn kladblaadjes zal versnipperen hoe kris kras door elkaar zullen aarde en sterren neerdwarrelen hoe flakkerend zullen de elementen in vuur opgaan wanneer de inkt op is zal adem stokken alleen de leeuw rijst levend op uit geschreven bloed een bruid in zijn kielzog.…

Als in een waas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 768
als in een waas zag ik je lachende ogen schaatsen van gezicht naar gezicht voelde ik je lichaam vlinderen tussen de mensen kinderen nog in de diepte van hun blik flarden van je stem hoorde ik wit miezeren in de mist van mijn gemijmer en rimpeling van volk suisde door jouw fladder als wollen pluizen op rijm zo kwam ik je tegen…

Voorbij

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 912
in mijn oren waait de wind over het eb en vloed van mijn adem stilte tikt ritmisch seconden heen en weer heen en weer vanuit struiken klampen vergeelde gedachten mij aan in bomen roekoeën beelden van eerlang niet weer niet weer zelfs als gemis knispert gelijk twijgen onder de voetstap van mijn voorbijgaan weiger ik af te…

Opgetild (sonnet)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
Als in het schijnsel van het dageind -daar in die flauw oranje wenstenlucht- ik kranen dichtdraai, kleppen sluit en vlucht uit zorg en wat mijn krachten ondermijnt, als ik mijn zijn, door taak en tijd omlijnd terugtrek uit de drukte en geducht de poort vergrendel, kom ik met een zucht van opluchting weer thuis waar stilte schijnt. Daar zweven…

Wandeling langs een kwakende morgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
hij ontwaakte bij een kwakend kikkerkoor nog voor de zon het zenith raakte terwijl op 't blote water een zwaan haar nek opdraaide tot een witte vlek kraaide ergens een haan pluizen buiken van donzen kuikens trippelden in trosjes tussen groene bosjes gras als was het een schouwspel voor een snelle fietser en…

Klem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
zeg laten we gedachtenbergen zijn die openspatten nu het koeler is in dansend schuim vol blinkend lakvernis en drijven op een aarden kruikje wijn en laten we ook springen in de schijn van schepen niets en nergens vrijdag vis want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris kom laten we een gat zijn in een brein want denken sterft…

drijven

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.301
drijven is evenwicht vinden loslaten wat spant vertrouwen op dobber en dragen van water en hand niet vragen toch lachen want drijven is bevrijd zijn zweven - niets doen genezen van wanen en tranen om dingen van toen en zonder spanen roeien op weg naar een zoen van God…

De bladtrein (sonnet)

netgedicht
2.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.665
De trein staat klaar, nog maagdelijk, gereed om vleugelslag van woord en klankendans langs blanke sporen, over hoge schans te voeren naar dat land waar ik van weet : daar triomfeert het licht in koningskleed, in absolute waarheid, liefdeglans. Geschreven tekens vinden hun balans, Zij worden werelden op bladzijbreed papier. En hier staan…

het zeetje zingt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
Het zeetje zingt mijn denken bij elkaar, de noordenwind speelt pizzicato op het schuim van elke geile golvenkop die smaragdgroen weer liggen gaat. Maar waar verlangens vliegen in de wolken daar blijft enkel lichaam achter in het sop van zand en zee, een lijk in notendop, een lege schelp met losgewapperd haar. Het zeetje springt de jaren…

De valse

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
schrijf me levend schrijf me sprekend van de dode die ik niet ben noch dat vroom gebeiteld beeld met ogen vol chagrijn houw me vrij uit grauwe kerken hak mijn valse ego om boetseer mijn wezen en mijn woorden naar de ware die ik ben want ik walg van religieuze pap met brokken waan en klodders schijn ken mijn vuur en mijn…

Het ware

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 833
Jeruzalem uit jouw schoot schuift een zoon waarna een land vol kinderen ik zuip me zat aan je zog je borsten barsten van vertroosting beken vrede vloeien mij aan de rijke vloed van vele volken zou ik niet buigen vol ontzag voor jouw tempel waar mijn vader woont…

Sabbatsrust

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
't Is avond in de beukenbomen. Vind ik wat ik tevergeefs ging zoeken in de late middagdrukte - moe van zin - verlangend naar wat stilte als een kind dat jengelt om een snoepje en begint te huilen - snottebellen van zijn kin ? 't Is avond nu en liefste, ik bemin het kraken van je voetstap op het grint van mijn verlangend hart dat…

Kunnen slapen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 854
Er crawlt een liedje door mijn koortsig brein een vredeliedje, melodietje, met wat spetters bergfris water, natte pret en sintels erg wit klaterlicht vol schijn- tjes hemelblauw waar vissen vrij in zijn. Er waait een vlinder langs de zware tred van malende gedachten. Op een bed bedenksels strijkt hij neer in dit refrein met groeten…

Toen ontplofte dat ook nog

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
er oerknalde wat soep met aminozuren vloeide uit tot prachtige luchten harmonieuze landschappen aromatische bloemengeuren op een azuurblauwe bol ik er midden op god, ongelooflijk En God tilde het deksel van de pot snoof mompelde : gut, wat brouwen ze nu moet daar wijsgerig wiskundig denken uit voortkomen ?…

Zin

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
We zullen zacht, zo zinloos zwijgen bij het zuchtend hijgen van een mens die sterft: te vele vragen voor wie wijsheid derft. Vergleden dagen trekken ras voorbij de leegte loenst in lonkend jaargetij. Beduusd en donker denken we de herfst van dood, van leven weg, maar diep gekerfd van binnen in ons zelf beseffen wij : we moeten zacht…

Ik zocht je

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst wandelend langs de wind, blaren die waaien, langs de schuilplaats van merels en kraaien langs waar kilte haar klauwen kerft in de vouwen van de bergen maar nergens bespeurde ik de geur van je aanwezigheid zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…

Meditatie

netgedicht
2.5 met 100 stemmen aantal keer bekeken 17.753
sparrenhouten wouden graaien naar gouden oorden hoger dan ware woorden woorden paaiende praatjes van koude wind dennenmossen bossen waaien waar golfjes klotsen over rotsen rotsen fraaie waters in mijn zijn - net wijn schoonste der schoonheden komt voorbijgegleden door mijn lome weten weten als een gans over egaal vijvervlak…

De dorsvloer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Het ritme van de slaande vlegels dorst het graan ja klopt het koren vrij van kaf de zwoegers zwaaien zweten op dan af weer op weer af tot lost de zemelkorst het overbodig afval moet geschorst geschopt in vuur verbrand ja afgeschaft ruw op de harde dorsvloer afgestraft met slaande stoten dansend op de horst in diepe grond van je bestaan…

Baden tussen bergen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
die morgen toen U me meevoerde naar besneeuwde rotskolossen -krachtig kolkte het water neer- was U een bergmeer ik zwom ruggelings door ondoorgrondelijk donker diep gedragen -overdonderende hoogte boven viel over me heen- ik dreef in U en zong toen U later een handvat, een drinkpul was zei U : hou vast aan Mij ik…

Het bergmeer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Ik blijf ze dragen : vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg. Ik vloog en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban van watermassa’s die…

Verberg u niet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
verberg u niet achter de wolken van de winter ik bespeur immers uw parfum tussen de takken van de tijd smaak uw aanwezigheid op de lippen van mijn ziel de huid van mijn hart tintelt onder de ruis van uw adem u bent er heeft mijn wakker-zijn u niet aanbeden vastgelegd in dit gedicht L.Steenberghs…

Zolang

gedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 7.641
Zolang ik hoofdschuddend uit mijn ogen kijk en zie hoe deze tijd de pletsteen voor zich uitrolt, er dan achterna holt zolang ik uit mijn ogen kijk, zolang ik door deze dagen ga, mijn hand bevestigd in een vrouwenhand: een spiegel vóór het omklemde hart van wie doodloopt, zijn angst ophoopt, zolang ik mijn hand houd in die hand; zolang…
Lieve Desmet24 februari 2010Lees meer >

vijftig jaar

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 961
Ja, reeds vijftig jaar geleden zag mijn zus het levenslicht en ik dacht dit is een reden voor het maken van een dicht. Vijftig jaren zijn verstreken nee, de klok kan niet terug en de jeugd die is geweken, ach, de tijd gaat veel te vlug. Hoor ik daar geen botjes kraken, hangt dat buikje niet wat meer? Gaan gewrichten soms eens staken,…

Wien Neêrlands bloed

poëzie
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.687
Doe nog ons laatst, ons jongst gezang Die eigen wens gestand: Bewaar, o God! de Koning lang En 't lieve Vaderland, En 't lieve Vaderland. --------------------------- ons Volkslied (1815 - 1932)…

Over de zee hangt matelijk te tampen

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.558
Over de zee hangt matelijk te tampen een zoele en droeve klokke door de mist. De dag is zonder klaarte en zonder lampe. Hij, die zijn hart bezit, weet wat hij mist. Een stemme galmt, en ieder loopt verloren. Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn die naast me dragen door te dichte smoren lijk al te volle teilen melk hun pijn. Ga niet…

En hoort uw hart

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.045
En hoort uw hart: hoort gij uw hart niet slaan ? Daar is de maat waarop uw dagen dansten. Niet wen gij waart met weelden overlaên of dronken van een overmoed'ge waan, stond ge in de rei die blijde tijd omkranste. Brandde in uw brein al 't lijden dat het droeg leg op uw hart uw hand, en gij zult horen al de geheimen die, nog ongeboren, zich…

EEN VRUCHT DIE VALT...

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Een vrucht die valt... - Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen, buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt. Een vrucht. - En waar ik sta, ten zatte levens-zome, vol als de nacht, maar…

Een spoor van God

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Langs welke weg zou ik God kunnen zoeken? Wanneer zal ik kunnen zeggen dat ik God gevonden heb? Nu al weet ik dat mijn mond het niet zal kunnen zeggen. Mijn hart zal het nauwelijks kunnen dragen Maar wanneer ik mijn God gevonden heb, zullen mijn vragen géén vragen meer zijn!…

't Is lang geleden (3)

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.419
Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog, En hij niet was bij God, als ik er stond. Grootmoeder zei - 'k hoor nog haar lieve stem - De kleur was niets; God zag alleen de harten; En was dàt goed, dan kwam je vast bij Hem; Hij hield niet meer van blanken dan van zwarten.…

Het je wel of niet indenken

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Als één mijn lieven zou verwonden Of van het leven zou beroven Dan kwam het beest in mij naar boven En werd de engel weggezonden Ik zou in staat zijn om te doden Een woesteling vervuld van wreken Zou razend met een dolkmes steken Lak hebbende aan Gods geboden Om door het lint te gaan, volkomen Temidden van die consternatie Zou ik iets…