Alle inzendingen over nadine visser

742 resultaten.

Sorteren op:

vissersvrouw

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.658
steeds boenen, wassen en soppen de kinderen achter de rokken dagen, soms weken achtereen een vissersvrouw is vaak alleen al turend op de uitkijk staan hoe vaak heb ik dat al gedaan zal de donkere lucht gaan klaren en je schip gauw binnen varen het ergste is voor mij de angst jij maakt je zorgen om de vangst de netten, de mannen en de…

Windkracht Twaalf

hartenkreet
3.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.818
Huiverig, rillend tegen de windmacht Stormkracht twaalf, scheepsverkrachter Staand op de pier, hoopvol kijkend Zee natstuivend in mond, neus en ogen Vuurtorenflits, gierend tegen de kracht Van de waai, doch stevig staat de wachter De roodwitte gigant, een enak gelijkend Schuilend in zijn luwte, hoopvol onvertogen De zeemansvrouw, wachtend…

netgedichten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 813
ik verzin ze waar je bij staat kwak de woorden uit mijn hoofd en het scherm vormt en vult de nacht stormt onmachtig de schuld waar vissersvrouwen eens op het duin op hun mannen wachtten, soms tevergeefs want de zee nam de boot, de mannen en hun netten en ik, ach, ik heb er zojuist eentje gesloten dat krijg je er van vissers gaan zo nu…
Fred18 juli 2008Lees meer >

Foto

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Zijn foto baadt in 't morgenlicht wanneer de gordijntjes opengaan. Als dagelijks ochtendritueel steekt zij twee kleine kaarsjes aan en bidt dan voor z'n zielerust want niets voor hem is haar teveel. 'Ik zet alvast een kopje thee, zal ik een boterham voor je smeren, eentje met kaas, dat heb je graag'. Fluisterend blijft zij fantaseren,…
Frans Vanhove20 augustus 2009Lees meer >

De ramp van Moddergat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
De laatste winterkoude stormen bliezen de golven met brute kracht tegen de Friese waddendijken het stormde gevaarlijk in die nacht Het was maandag zes maart 1883 Moddergatse schepen voeren toch uit want het laatste eten was opgegeten en men bezat geen rooie duit Dus de vissers moesten wel visssen op die grote ruwe zee en hoewel het eigenlijk…

Vaar-wel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
De heuvel achter de haven Biedt een luist’rend oor. Vol vertrouwen deint zij loom mee met 't klaaglijk zingen van een vissersvrouw. Zij golft 't zwaarmoedig gezang, gebracht op het zuchten van de wind, verhalend over smart en wee en hoe zij nooit zal wijken voor de zee.…

Flarden mist

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Sinds de gebroeders Co Vid en Rona de samenleving in een ijzeren houdgreep houden van lockdown en quarantaine, mondkap en aërosolen, teststraten en vaccinatieplicht, 2G, boostercampagnes en intensive care valt niet te ontkennen dat Gedichten.nl aan devaluatie onderhevig is. Waardevermindering qua niveau, aanzien, status en niet in de laatste plaats:…
Max21 januari 2022Lees meer >

VELE NAMEN

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
vele namen heeft de Inuit voor sneeuw vele namen heeft de Toeareg voor de wind vele namen heeft een Fries voor ijs vele namen heeft de visser voor storm en regen maar voor diepe diepe genegenheid bestaat wereldwijd slechts één naam – liefde…

BRANDING

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 879
Rollen golven aan huizenhoge golven Rollen wolken aan regenrijke wolken Wind gaat met water te keer hevig te keer een schuimen en een kolken Blijft het baken voor visser en stuurman voor ketelbinkie en bootsman blijft het waken met de cirkels van het licht.…
Harry Daudt26 februari 2010Lees meer >

Snoekvangst

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
, vertelde de trotse visser aan de opa. De snoek werd opgemeten en daarna gelukkig weer vrijgelaten, waarna ik hard naar de AH fietste om wat garnalen in te slaan.…

Ooit

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.850
De pelikaan lonkt naar de vangst van een visser laat de tijd rijpen als het getij over het strand stormwind raast woester dan woest kille lucht waait de schelpen naar een nieuw getij als ooit op een dag vandaag is geworden en later ontluikt tot in het einde van de tijd…
carin2 februari 2006Lees meer >

ZONDER VERGUNNING

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 825
"Tot as" zullen wij, wezens, wederkeren De vis liever eerder dan ik..., visser.…

OP HET DROGE

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Ze zijn op het droge als door 'n visser in draad gevangen Blijft... het eeuwig verlangen naar water vis in open water Het zwemmen in vrijheid in scholen te zwemmen van klein tot groot en omgekeerd Visnet en hengel te mijden zelfs het leefnet waarin gespartel in onmacht.…

Zielsverwant

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 534
Een heimelijke hartenkreet onloochenbaar en puur De meedogenloze hartenpijn door zelfopgelegd censuur Het woud van mijn emoties overwoekerd door pure angst Als visser op de open zee huiswaarts kerend zonder vangst Met een mokerslag moet ik breken door de sterke rotsenwand Om de liefde te verklaren aan mijn tersluikse zielsverwant…
J. Oker23 februari 2011Lees meer >

bescheten hoofd

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 670
eb en vloed in wording van kunst begroeiing, vergroeiing, kleur en verkleuring schade, verwoesting, verandering werden aangebracht door het constante ritme van het getij verfrist en verandert door kunstenaar, natuur en wind gewond van buiten beleeft hij zijn dagen foto Paul Visser…
klaes10 september 2009Lees meer >

WADDENZEE

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 707
Als het tij keert ik sta op de boeg dan slaat het wassende water wild tegen loef springtij op drift stralende sterren verspreiden zich snel de golven omarmend van tij tot tij de zee zingt haar lied van komen en gaan als een eeuwig verschiet zie de visser komt aan…

IJskoud

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Zo laat in het voorjaar al, Knoppen die op barsten staan, Een mildere lentelucht Dan in de laatste jaren Ooit gemeten - En toch blijft op mijn Terras die sneeuwhoop Waarin ik mijn Verdriet begraven heb Stijfkoppig liggen, Is ze elke ochtend als ik Opsta nog present, Koel en fris als nooit Te voren - omdat ze IJskoud weigert…

Ik heb een vrouw; ik heb een kind

poëzie
3.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.842
Ik heb een vrouw; ik heb een kind; en 'k heb in 't harte harde zorgen... o Kommer-knagen voor wie mint, te weiflen aan de dag van morgen. - Ik sla de zware netten uit en berg in 't roerig moer de fuiken; maar, voor de hoop op weel'ge buit, zie 'k drabben uit de drasse duiken. Soms komt, voor diepre schoonheid borg, me een water-roos…

Somalische Piraten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Piraten in roeibootjes spelen de held Grote schepen die hun wateren leegvissen Ook gedumpt afval kunnen ze makkelijk missen Arme vissers kapen en eisen losgeld Het lot van de Somaliërs kan de wereld weinig schelen Wie zijn hier nu de echte criminelen?…

mist afgunst geen inzicht en aanvoelen?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
wie moeilijk te vangen blijkt wordt door de niet-vissers gerespecteerd om zijn eerlijk gedacht en ijzeren wil.…

Plovi, Plovi

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 594
een visser vaart uit ver van het land in een wrakkig bootje zijn hart draagt liefde mee op de grote dobberzee het water, water zee zo diep kleurt als de ogen van Anka blauw, zo blauw zijn wonderschone vrouw “bootje, bootje breng mij veilig naar de haven met mijn vissenmand naar het thuisland” * Naar een Dalmatisch volksliedje…

Wat zij ziet is een groene zee

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8.733
Wat zij ziet is een groene zee, vissers die vrouwen verleiden. Vis die kuit schiet. Vereelte handen in klei - Ondergelopen land. Veerboten heen en weer tussen wat gezocht wordt, gezonken blijft - Bodem die bij eb boven ligt: de ongevormde, de diepste laag De oorsprong.…

Miranda

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Op de Thames bij Miranda dobberen bootjes van vissers grijsblauwe heuvels wenken aan de overzijde het licht wisselt per minuut van groen naar blauw in glinstering zwarte steltlopers strijken neer in lage ebpoeltjes doorgroefde boomstammen vertellen verhalen over Pakeha's en Maoris die het land bewonen Gedicht over Nieuw-Zeeland…
Marion Spronk25 februari 2010Lees meer >

Dobber

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Er braken forellen uit toen een visser uit Oud-Zuid zijn harde dobber las alsof het was dat een leesbaars hem vroeg: schuilt er in de reet die ik door jou in ademnood beet in het zand ginder aan de waterkant van deze sloot uit de lap van Zijn Laars wat leeswaars toen ik daar en passant ook nog een vlinder sloeg of is…
Guus Maris14 december 2025Lees meer >

Ochtend in Cádiz

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 942
Van de haven, op het geluid van golven, komen de zingende vissers met hun last van oesterschelpen. De Atlantische wind speelt met de molens op de heuvel, met het haar van vrouwen, met stof en met bloemen. De ochtend is van parelmoer.…

Westkapelle

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers en de vissers met de hengel en wacht De Valk op zijn zin in koffie bij de bordkartonnen Toorop. De kont van het schip al in de verte snuift hij wier en teer maar past hij verder.…

Overduidelijk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
Ik wil het nog niet missen Het goudvonk op het water De vissers op de steiger Die hopelijk niets vangen De honden die hun takken Tot aan mijn voeten brengen De wind die door mijn haren De wind die langs mijn wangen De prille, roze bloesem De vrolijke narcissen Het slaperige dorpje Het woonhuis aan de Ring Ik wil het nog niet missen…

Nattigheid

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 652
Visser telt niet zijn jaren maar de vangst. Twee zwanen zwemmen met de golfjes mee -altijd samen. Niets dan regen- katten haten water maar zijn gek op vis.…
joepondro26 augustus 2024Lees meer >

beviste poezie

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 771
ik waan mij gelukkig met mijn pen en papier met mijn gummetje erbij duik ik erin het maakt mij gek en dronken maar nooit beschonken ik roof de woorden van de straten niemand heeft het in de gaten het is niet voor mijn brood maar meer voor mijn plezier woorden gooi ik op de golven klaterend ontstaat de poëzie tegen de rotsen vissers…
Klaes22 februari 2006Lees meer >

Een vismaat

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.882
Hij was een visser en leuk metgezel Overal naar welke stek ik ook ging Vroeg of laat kwam hij of was er wel Een aardappel als neus en zijn visueel gebrek Met zijn grijze baard en enorme kale kop Was het keer op keer als ik beet had haalde hij op De jaren verstreken gelijdelijk aan werd ik bang Om hem ooit te zullen moeten missen Een moordmaat…
Ivan Grud28 september 2006Lees meer >