1878 resultaten.
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door doorleefd inzicht
Gevangen,
in deze gretige waterwoestenij
waar ik verdrink in mijn verdriet
spartelend naar onbekende oppervlakten
en het soelaas dat het mij daar biedt
Terugkerend,
naar dit eens verscheurde hart
nu alle schande is afgeworpen
Ontwaak…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Licht raakt de aarde
groen ontwaakt uit grijze slaap
stil begint de dans
Wereld draagt nog haar grijze
jas, gesloten en koud, terwijl de kalender
zwijgt over wat de aarde al weet. Ik sta stil en laat
de ruis van de dag zakken, tot ik de adem van de ochtend begrijp.
Het is de toon die verlegt, nog
voor de kleur ontwaakt, een vogel die zijn…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Goud licht op het pad
stammen bewaren stilte
ver weg wacht de dag
De winterzon schuift traag
omhoog en breekt door de nevel. Tussen de
stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar
alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden.
In de vroege uren hangt er
een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
Het dwingende uur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
195 Langzaam probeer ik
te beginnen
hoewel de tijd zich al
heeft vastgezet,drijven
de honden mij zwijgend
vooruit
hun dwingende aard
bereikt zonder haast
haar doel ze sluipen,
kijken vanuit een
zittende hoek,wegen
mijn aarzeling af
tegen eigen geduld
ik weet, uitstel draagt
het afstel reeds in zich
blijf ik zitten dan
neemt het gebiedende…
Als de Lente komt
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
296 Groen blad aan de tak
bloesem danst zacht op de wind
leven begint weer
Jonge vogel zingt
uit het ei kruipt nieuw leven
regen geeft de kracht
Zachte ochtendzon
dauw glinstert op fris grasveld
dag wordt langzaam warm
Bij zoemend bijtje
tussen bloemen vol nectar
lente ademt licht
Warme lentewind
knoppen openen stilaan
zon wekt elke…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Eerste schoolbel
jouw lach blijft nog even warm
in mijn borst hangen
In het eerste trillen tussen
ons opent zich iets wat nog geen naam
draagt, een zachte spanning die door mijn borst trekt
alsof mijn lichaam eerder begrijpt dan mijn gedachten wat ontstaat.
Er hangt tussen ons een
lichte onhandigheid, bijna teder in haar
aarzelende warmte…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 Ochtendlicht verstilt
onder het gras beweegt iets
dat niet verschijnen wil
Ochtendstilte ligt als een
dunne sluier over het veld, waar koeien
laag in het gras blijven rusten, alsof de nacht nog om
hen heen beweegt en het licht zich langzaam opent, zonder haast.
Boerderijen staan zonder
nadruk ergens in het land, aanwezig
in hun eigen…
ontluikende liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.479 Zacht ontwaken en
bij dageraad elkaar
weer raken
en onvoorstelbare Liefde maken,
nooit meer loslaten en slechts omarmen
dat wat je hart en ziel zal verwarmen.…
De Boom
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.784 Daar onder die boom
Staan wij tezaam
Ik eet een appel
Jij plukt een braam
Het leven lacht ons toe
Schijnend door de boom
Doch plots ontwaak ik
En blijkt alles een droom…
Wrang
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.308 De zon is een oog
in
mijn
verlaten
dromen
waar
ik
zoek
naar
de silhouetten
van eenzame dromers
die blind blijven
als ze
ontwaken
in de hel
die hen alleen
in
de schaduw van
hun dromen
nog
inspireert…
De Muze
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.842 Na haar ontwaak, verdwijnt de slaap
en rest er slechts de poëzie
De gaap met de dageraad,
de haat jegens haar
mijn gedachtes,
de woorden
Zullen nimmer verwoorden;
de indruk die zij achterlaat……
ZONNESTRAAL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 Een zonnestraal vol licht
schiet schuin doorheen de grillig kale staken,
ze toont een kleine flits van het ontwaken
en geeft de kaalheid een mooi gezicht.
Revitalis…
avondrood blues
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.425 fluister één ster
het ochtendgevoel
laat de nacht vrij
in ontwakend gelach
vat in één glimp
die avondrood blues
waar dagengeween
tot traan is vergaan…
"SOULMATE"
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.031 Degene
die je
laat ontwaken
Je ziel blootlegt
om te veranderen
in een beter mens,
en je leert kijken ...
Met je hart.…
maantuin
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
705 Dit schrijf ik voor u
vanuit mijn diepe slaap
ontwaak
Maantuin
u gaat naar de maantuin
toch?
Wat?
stamel ik
zijn we er al dan?
en kijk uit het raam
of ik de zee al ergens bespeur
Nee nog niet
zegt de taxichaufeur.…
Het schrift
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
478 Zwijg gij zinloze
U laat het boek gesloten
Onwetend is u eeuwigdurend nacht
U versaagt het immers te ontwaken
Heilzaam is hij die het tot zich neemt
Alleen het schrift zal ons immer leren…
Zomerse klanken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Ik zie jou tussen mijn ontwaking en de dageraad.
In de herfst door de ochtenddauw als een silhouet
Het zijn symfonische klanken op een zomerse dag.
Ik mediteer op elke stap die jij met de teenslipper zet.…
De onderkoelde wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 het was
geen dooien
maar ontwaken
weer even
ademhalen na
het winterslapen
vogels horen fluiten
in de onderkoelde
wereld buiten
een warme leven stroom
die ons meevoert
uit de eerste lentedroom…
Sluimerend
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
979 Sluimerend nog 's ochtendsvroeg
kom jij zachtjes mijn gedachten binnenwandelen
heel teder kus je me wakker
en zegt nog even niets
Mijn ogen houd ik nog even gesloten
in de tijd tussen slapen en ontwaken
droom ik van jou naast me
en zeg nog even niets
Tot het ontwaken dan echt begint
weet ik jou in mijn gedachten
denk ik aan jou en kruip…
Draagkracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Kwam zij langzaam tot ontwaken
En ze wist: ik ben de golven die mij dragen
En de grond onder haar voeten
Was de wind…
Veilig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.121 In je armen slaap ik
Ontwaak ik
In je armen voel ik
Leef ik
In je armen sluit ik
Mijn liefde
Kom verwarm mij
Verwen mij
Kus mij
Liefje
Kom omarm mij
Streel mij
Bemin mij
Zacht...…
Sohnwert
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
4.768 Ik droomde van wapens
die van gruwelen vreemd
uit bloemen opgetrokken
in mijn landschap dromden
nu lig ik hier
met vezels van verval
in een diffuse stroom
van sluimering en ontwaken
gebutst doch zichtbaar
aan jouw levensboom…
Tussen maan en zon
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.013 Tijdloos verloopt die nacht
waarin ik duizend maal ontwaak...
Ik proef van duizend ogenblikken,
mijn hart stelt vragen...
Jij luistert
zonder te antwoorden...
En met jou
omarm ik de onwetendheid...…
Blauwe regen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.378 eens waren ze blauw
daar wil ik in geloven
ondanks het grijs
dat je laat zien
sinds mijn allervroegst
ontwaken
eens waren ze bezield
zonder het verlangen
naar eeuwige rust
eens waren ze
niet zo gebroken
als nu
als jij
als mij
en ooit waren ze blauw
daar wil ik
in blijven geloven…
Plotseling mijn deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
658 Als stilte, klaar al
om gewekt te worden,
ontwakend tot een
zuiver ritueel
van
vreemde vogels
in het riet verborgen...
Zo kom je,
ben je
plotseling mijn deel....…
donker
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
1.152 het is
als een schreeuw
het nooit ontwaken
ik ben verdwaald
dichte huizen drijven
achter luiken groeit het water
en jij in de verte
doet ons zwijgen
ons geloven
dat wij voor altijd
overwoekerd door de zee…
LICHTWEZEN
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 ontwakend uit de begoocheling
laat niets zich nog vangen
in de wildernis der gedachten
de steen van stoffelijkheid
rolt uit het bewustzijn
en zal weldra zweven
als een komeet door eigen ruimte
vrij van tijd
richting oneindigheid…
tot rode gloed
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
878 als ik in grijs ontwaak
wind waait
koud over me heen
waarom zou ik dan
in mijn wakker worden
naar de dag trachten
dan wacht ik liever
diep verscholen
in mijn verlangen
tot rode gloed
me in al zijn
warmte begroet…
los van de toekomst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
505 bij je weg
strijkt het avondrood beduusd
onze plooiende verhalen
langs een peinzend landschap
ontwaken onaffe dromen
zij wagen het
uit te komen
op de meest innige houding
voor de nacht…
nachtzwaluw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
382 deze lente is
een winterslaap
waaruit ik niet
ontwaken kan
onvoltooide
trage zinnen
vallen in
stukken uiteen
met vertraagde
hartslag houden wij
de nachtzwaluw en
ik een winterslaap
het hartritme
neemt de tijd…