Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.189):

In Sluimerende Dromen

Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij

Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie

Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door doorleefd inzicht

Gevangen,
in deze gretige waterwoestenij
waar ik verdrink in mijn verdriet
spartelend naar onbekende oppervlakten
en het soelaas dat het mij daar biedt

Terugkerend,
naar dit eens verscheurde hart
nu alle schande is afgeworpen
ontwakend uit donkere dromen,
niet langer aan illusie onderworpen