1728 resultaten.
Schreeuw in de knop
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.588 Roos, ik roep je zacht
maar je splijt mijn nacht
op dit sprakeloze papier
waar gedachten rusteloos
bewegen.
Weet dat ik je zal beminnen
tot in de eeuwigheid der zinnen
dat ik naar je taal met de echo
als klankensmale blijf
herhalen.
Ik schrijf water tot het trilt
in het diepste wezen
van het woord: melodie.…
troostvoedsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
837 het laatste stompje geel geslepen
mijn doos caran d’ache is leeg
ik kom tekenkleur tekort
ook schrijfblauw is niet meer
ik schud de potloodvruchten
creëer er een regenboog mee
zoals je vroeger sneeuw kon schudden
roep te vroeg ‘Hosanna’ in den hoge…
Voetbalplaatjes
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
774 Die run bij Albert Heijn op voetbalplaatjes
Met hordes kinderen die voor de winkel staan
Dat moedigt slechts de platte hebzucht aan
Dus als ik word belaagd door zulke maatjes
Dan roep ik 'scheer je weg' en als ze dan gaan huilen
Probeer ik snel van Gaal voor Huntelaar te ruilen.…
Palmzondag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
611 We roepen mee of kijken uit
daar komt Jezus!
Hij lijkt moe.
Hosanna klinkt het luid
wachtend op respons.
Maar dat gezicht
is niet van een koning.
Meer een van ons!…
maanmoed
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
727 alsof de nacht zwaait
in het licht van de maan, het gejubel aanhoort;
voor jou geplukt
zwerfsterren, vol poëzie
en de roep van de Kleine Beer
hoe ze vanavond de wind vergezelt
haar naar het noorden lokt
klop zacht, mijn vriend
en drenk me in het moedige duister…
De Vlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Roep ik haar nog vluchtig toe
Maar ze hoort me niet meer...
Mijn schat, het ga je goed
Waar je ook gaat
En weet: ooit komt weer Onze Tijd
Onze Eeuwigheid
Vroeg of laat…
DE BLADEREN VALLEN
poëzie
2.6 met 11 stemmen
1.942 'k Hoor 't roepen van kranen,
die trekken voorbij;
een stil vermanen:
ook gij... ook gij...…
Droom ik
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.006 Al eerder zag ik jou daar staan
Gelijk een standbeeld, zo stil
met aan je hand een kind
Je kijkt me aan, je zachte ogen
zo vertrouwd en echt
de glimlach om je mond
Ik zwaai en roep
“Papa!”
Ik kan niet naar je toe
maar even zijn we één
en warm me aan je zijn
voor ik mijn ogen open…
HARTENKREET
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Heer
leer ons bidden
een roep vol verlangen
tot onze almachtige Vader
maar geleidelijk
naar wat en hoe opklimmen
hoeft dit niet te zijn
elk gebed
openbaart zich als wegwijzer
naar een Wonderland
dat men steeds kan hernieuwen
waar verandering
en herboren denken
door genade mogen heersen.…
Pandapoepthee
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
740 De wekker gaat, je lag heerlijk te ronken
De duster aan de trap af naar benee
De krant ligt klaar en ook je kopje thee
Is door je vrouw, heel lief, al ingeschonken
Van boven hoor je vaag wat naar je roepen
Iets over “nieuw” en “beren die gaan poepen”?…
Lokroep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
724 Verharde wegen
aangestampte paden
soms een nieuwe route
op blote voeten
door de modder
het mulle zand
een hek
een bord
stop
eigen terrein
niet buiten de paden lopen
honden aan de lijn
maar in de verte
blijft de buizerd
roepen…
Stemmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 er gaan stemmen op
die roepen
dat men stemmen moet
als klinkers luider dan luid
stemmen zichzelf de kamer uit
ik vang ze niet meer op
er loopt één stem voorbij
die niet weet waarvoor
vooral waarom: niets
geld wordt weggesluist
in en buiten Europa
en langzaam sterft het land…
Wenkwout
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
666 Ik ben een heel opmerkelijke vent
Mijn auto open laten vin'k gewoon
Ik zwaai graag met mijn nieuwe telefoon
En sta bekend als hardcore lok-agent
Ik roep de misdaad graag over me af
En zorg vervolgens voor een snelle straf…
Beroofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
464 ineengedoken zit ze daar
grijsheid te vroeg ingetreden
ze lijkt haast versteend
dromen bruut ontnomen
nu de zon is zwart gekleurd
vallen harten uit de bomen
hangen schommels roerloos
zij verstommen evenals
ijle stemmen die roepen in de wind…
Gordon
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
510 Soms zijn er in het nieuws ook mooie dingen
De regen klettert, maar mijn dag is goed
Ik roep naar iedereen die ik ontmoet:
'Kom luister mensen, Gordon stopt met zingen!
De voorpagina zegt het, zwart op wit.'
Nu Bløf nog, Bauer, Joling en Jan Smit!…
Dierenleed
snelsonnet
2.0 met 1 stemmen
787 “Wij jagen door”, hoor ik de jagers roepen.
“It giet mar oan”, was wat een kievit dacht.
Vermomd als koekoek zei zij: ”uit protest
leg ik mijn ei eens in een Brabants nest”.…
Als een zon in de steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 De steen die door
Bittere kou bevangen is,
De barre winter
Ter nauwer nood doorstaan,
Voelt de zon
Van het nieuwe licht
In zich groeien,
Komt langzaam tot leven -
De lijnen die in haar wonen
Roepen haar op in beweging te komen
Op naar nieuwe verten te gaan…
Helm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 te roepen
En hoofddeksels zijn schaars voor Jan Soldaat
Al fluiten straks de kogels om mijn oren
Ik ben gelukkig met de helm geboren.…
zichtafstand
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
488 een verre ruimte
gevuld met diepe omgeving
versmald tot een persoon
die we iemand noemen
in nabijheid van geschiedenis
zo kort op de huid
dat deze bijna tastbaar is
tot op heden
ter hoogte van een zijweg klinkt
het luide roepen
om aandacht te trekken
en er dan het zwijgen toe doen…
Woorden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
458 ik hoor
steeds meer
woorden
zichzelf roepen
omdat zij
verdwaald zijn
bang om snel
vergeten
te worden
in zinnen die
niet duidelijk
maken waarvoor
zij feitelijk staan
wat zij betekenen
of ooit
door ouderen
hun bargoens
hebben gekregen
waar het echte
woord is gebleven
weet niemand meer…
Terwijl ik aardappelen kocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Dan was de telefoon
niet blijven roepen
onder in mijn rugzak.
Maar ik kende hem
die hoop
met zijn beloftes
die hij zelden nakomt.
Ik wilde je nog even
levend houden.
Onder in mijn rugzak
in de telefoon
was je al gestorven.…
Gewassen kiezels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.168 Ze roepen toe als edelstenen....…
Bezwering
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
547 maak het niet open
dat gat in de grond
ongedierte wacht er
om uit te vliegen
besprenkel geurelixer
weef er de spreuken
die kommer en kwel
uitéen doen vallen
roep bij volle maan
de uil aan en de havik
doe dat dertien keer
opdat de akker vrucht draagt…
dag boom
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
779 de oude plataan in onze buurt
die hier al jarenlang het beeld
verrijkt, verliest reeds zijn blad
alsof hij de roep van de herfst
als eerste verstaat, nagenoeg
doorzichtig wordt, gaandeweg
afweziger lijkt
tussen kaal verweerde takken
en twijgen louter zijn leegte
achterlaat…
Drenkeling
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
2.003 Jezus wil nog wel roepen
maar God is al verdronken
in een kil wiel bij Leerdam
vlakbij mijn vaders dood.
Ik heb altijd het gevoel
dat ik toeschouwer ben
niet redden kan uit angst
hier zelf te zullen sterven.…
na zonsondergang
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
833 zonder optillen staar ik
naar de stilte van mijn wieg
en beweeg
binnenin
wat komt
is al zo vaak gebeurd en herhaalt
zichzelf in lichaamsvormen
ik roep woorden op tot ruimte
houd ze in mijn handpalm vast
en dood, soms traag,
soms bliksemsnel,
het kind
dat ik in de tijd nooit heb
bemind…
jij belt
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
4.799 dus dat jij mij belt
en ik dan ja knik
omdat je vertelt
en snapt wat ik
en dat het goed is
en ik zeg dan gewoon
iets als lentegras,
herfst of zomerdroom
roep: winter was
en jij huilt mijn gemis
nee, zwijg maar jij
bel vanavond niet
weet je stil bij mij,
mijn lach, verdriet
dat alweer bijna over is…
Over de wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 Zij droomt de witte droom
van licht begrijpende kilte
een troosteloze roep
in een omarmende stilte.
Zij breekt het water
tot een woordeloze kring
gedachten vormt.
Zij ligt onder de maan
een bleke herinnering
in een laatste avondvlucht.
De nacht laat het
lege nest
los.…
lieve vriend
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.096 Ik zie je niet
Je bent er wel
Ver weg
En toch dichtbij
Heb ik verdriet
Zul jij me troosten
Die gedachte
Maakt me blij
Als ik val
Zul jij me vangen
Als ik roep
Hoor jij mijn stem
Als ik lach
Zul jij me horen
Blij
Dat ik gelukkig ben !…
Gebogen kleuren
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
541 Je moet wel kijken
naar die overgangen
van geheimzinnig licht
die de zon strooit
met kleurrijke banen
in een ronde boog
de weergoden vieren feest
hebben weer vrede gesloten
tot aan de volgende storm
ik kijk tot hij diffuus
oplost in de horizon
roep hem nog net na:
hopelijk tot ziens…