Alle inzendingen over sluier

683 resultaten.

Sorteren op:

je naaktheid was niet bloot

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.506
ik heb je eerst ontkleed de laatste sluiers weggenomen je naaktheid was niet bloot je droeg onschuldig roze- rood ik zocht je ziel verwoord in ronde lijnen ik voelde kwetsbaarheid in zachte strelingen verdwijnen mijn handen raakten je met diep en warm verlangen je lippen openden maar stilte kon je woorden vangen we bewogen op muziek…

Het verdriet van Ariadne (1)

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Je zwaait hem uit misschien In sluiers van verdriet een gat in je hart. En je slingert tussen zwijgen en spreken zwijgen mythische tranen komen van ver. Alles is ver en verhalen nog verder men moet ze overdragen Verdriet leert men schragen vaak op papier soms in het echt…
J.Bakx10 oktober 2023Lees meer >

Zeegod bij Tahiti

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.283
oren bruist de haren als zeewier omhoog op een krioelend bed van leven op tien kilometer diep Zo groot is hij dat hij slechts drie keren ademhaalt per vier en twintig uur, een maal in het wordt weer eb nog eens uit het wordt weer vloed opnieuw vallend getij Zo’n prachtig logisch systeem waar iedere Tahitiaan in gelooft als in sluiers…

Het koele meer...

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
Sereen zacht ademt het meer De koele dampen langs de oevers In het nachtlicht weven de sluiers Een mistgordijn van zilveren rook Langzaam versluieren de sterren Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd De aarde is nu onderworpen Aan de adem van het koele meer Sereen in mystiek gehuld Laat het koele meer zich dragen Niets laat zich nu nog…

heimwee naar morgen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 798
als in de ochtend de sluier verdwijnt van een verte uit lang verleden tijden en ik weer word aangelijnd in het zicht van een bloeiende weide zullen zeker paden worden geslecht met verwilderde struiken aan weerszijde wordt ongetwijfeld de tederheid weer echt die de angst mij zo lang doet vermijden niemand kan nog nieuwe sloten graven weet…

over vreemden spreek ik niet

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
ze draagt haar sluier een mens onder de mensen en klaagt niet over het kruis dat anderen zo opzichtig torsen aan een gouden ketting om de onbedekte hals haar hennahanden bewegen in dezelfde nijver het gezin waar zou moeder genoemd de zorgen en liefde verdeelt in gelijke porties over allen zoals dat in gezinnen hoort haar tong valt soms…

de tijdsoldaat

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten nestelt zich in parallellen en meridianen en vraagt mij om de ogen te sluiten doch in woekering en met psalmen kreunend durf ik mij niet te uiten de spiralen van het universum reiken mij meermalen de sluiers van het stof maar ik zet tegen beter weten in steeds weer de rouwmuur zonder vensters neer…
elze12 mei 2009Lees meer >

In overvloed

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 632
samenleven Brood en zorg minzaam aangereikt het meedenken gewraakt tot zwijgen de massa volgt indolent in het menselijk zijn verwurgd is de tolerantie alles te verkrijgen In Soedan vraagt een kind om water in een leven waar het nooit voor koos in India zoeken gezinnen een slaapplaats biddend dat het deze nacht niet hoost Een grauwe sluier…

Maritieme mijmering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Boven mij gaan de dag en de nacht, de zon rijst uit mijn schoot, de wolken zijn mijn sluier en ik behoed de maan voor de dood. Je kunt in mij verdrinken, verdwijnen voor de eeuwigheid. Maar ik zal altijd blijven, ik heb de tijd van eindigheid bevrijd. Alle dromen voeren met mij mee, onvindbaar, daarom ben ik de zee.…
Iniduo5 september 2012Lees meer >

vijftiger jaren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
voor Lucebert (alles van waarde is weerloos) ik maak mezelf wijs dat ik de weg weet in een tijd die niet meer is dat ik de grijs sluier oplicht als klamme vitrage zo zie ik het plaatje van mijn jeugd weer in zwart/wit op mijn netvlies wanneer ik probeer dit plaatje in te kleuren blijf ik steevast hangen aan het sepia wat…

Het explosieve kwaad

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
De sluiers van de haat. Dat dood en verderf zaait onder de mensen. Dat bittere tranen doet vergieten voor hen die onnodig het leven lieten. De poging naar het waarom te vragen niet langer toelaat. Kwaad kent vele gezichten.…

Onvoorspelbaar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Gek is die man niet, hooguit onberekenbaar, onbetrouwbaar, onvoorspelbaar, soms ietwat ontoerekeningsvatbaar, alle toespelingen gehuld in een sluier van mystieke onduidelijkheid.…

zacht gezoem van bijen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 679
ik dans een bloementuin kleuren zingen om me heen mijn sluiers zijn wat nevels zon verdampt ze een voor een bomen zien mijn naaktheid groen en ruiselen verheugd takken wuiven want in mij herkennen ze hun jeugd de middag zindert in het zacht gezoem van bijen geuren vlagen in de wind op bankjes gaan verliefde ogen vrijen ik dans…

Kijkend naar Holland

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Kijkend naar Holland zie ik vreemde figuren dwars door het groene Laagland gaan rijen migranten uit and’re culturen maar ook ontheemden van hun trots ontdaan en tussen die menigte schuilt daar verzonken de terrorist met koran in de hand vrouwvolk dat loopt er verborgen onder boerka of sluier door het natte land de…

mijn adem wolkt verlangen

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.896
in een halve maan en een handvol sterren zie ik jouw gezicht sluierend in het licht van de lantaarnpalen mijn adem wolkt verlangen in de koude lucht, je ogen lachen als je even zucht en naar mij kijkt je lijkt zo warm vibrerend echt in het nachtelijk geluid het zwart van donker koelt je zachte huid ik pak je handen als de maan…
wil melker5 december 2003Lees meer >

EENZAAM KERKHOF

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.084
De witte grassen bewegen en komen heen en weder door wind en dauw, de takken wiegen hun stille dromen op donkere armen in sluiers van rouw, het sleepkleed der treurende essenbomen raakt bloeiende grassen in avonddauw.…

We vlechten onze levensdraden

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Ik begraaf me in haar armen ze slokt me op als in een droom Ik verken haar wereld sluimerend en geef me over in haar stroom Ze neemt me op in tussenpozen ademt mij vluchtig door haar heen Ze is mooi als duizend rozen mijn hartje klopt voor haar alleen Als een sluierende nevel zweven we door ons droompaleis Een winterse stilte omhult ons…

Ondergang

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…
biba16 januari 2004Lees meer >

Zonsondergang op Java

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…
Biba23 januari 2004Lees meer >

Muspellsheim

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 810
Zwart gekronkel van de aarde De toppen en bogen verlicht Gele sluiers brengen ons dicht Bij het vuur van hoogste waarde Het rijk der vlammen is gewekt De reuzen zijn opgetrokken Verhitting heeft zich uitgestrekt Zodat goden zullen mokken De regenboogbrug bezweken En de heilige es verschroeid De Ragnarok was het teken Oude structuren uitgeroeid…

Het monumentale

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 424
soms hoor ik het zachte geluid van huid dat langs een sluier glijdt zie ik wit bewegen zonder wind een hand die in bedaagde rust de opening vindt zelfs stilte houdt de adem in als dit onaangekondigde bezoek haar boodschap doet er is geen angst meer in het levenslang wachten wel een lach met de allerlaatste krachten als welkom…

viering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
een nieuwe dag van het leven glanst statig boven de horizon de stilte is voelbaar in geur van benevelde aarde en heide parelende dauw in spinrag bomen in grijze sluiers de eerste kleuren van verval de herfst zit in de lucht na een verzadigde zomer de eeuwige kringloop op mijn kleine stukje aarde onder hemelse oneindigheid alleen…

Massage in november

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.342
ontbloten te laten zien hoe de werklijkheid onder beklede huid kon zijn De vingers tastten naar stijfheid opgekropte emoties in vlees verpakt hoe zij je los zouden maken Weer ruimte in de lichaamscellen te lang volgepropt met narigheid met weinig gelukkig kunnen zijn Zo leerde ik van jou en jij ontdekte dat ik ook alleen maar een sluier…

Dementie

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.071
je kijkt ontwijkt de dag die er nog is vergeten in de tijd met een sluier van niet weten draag je stiltes in me op kijk je blind naar ons verleden alsof de dag is afgegleden tot een wereld die je mijdt maar soms verlicht de helderheid je ogen schittert kleur tot regenbogen zie je wat ons samen maakt dan ben jij opnieuw de moeder…
John Kroos3 oktober 2009Lees meer >

Paringsdrang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.136
haar benen op het geproest en gehoest van alwetende zeeschildpadden De vleesparachute ontvouwt en knuffelt en zoent wolken en spoken zilt reptielenzaad Het leven verstikt zoals de marsepeinen deken die de ingewanden van een bruidstaart bedekt Depressie is zonovergoten en door de goden gebracht Zij versieren alles met gouden sluiers…
Satyrian7 oktober 2017Lees meer >

ik heb je godvergeten lief

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 859
ik heb je godvergeten lief jaag alle duivels weg die van je houden laat ze waarheid zweren op de bijbel die ontrouwen het zijn valse goden met geschenken die je laten denken aan liefde die met warme ogen je een gouden toekomst doen geloven je zwaait met sluiers en onthult voor wie wil kijken er is niemand om te vergelijken vrienden…

het zijn valse goden

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
ik heb je lief en jaag de duivels weg die van je houden laat ze de waarheid op de bijbel zweren die ontrouwen het zijn valse goden met geschenken die je doen denken aan liefde die je warmen met ogen je een gouden toekomst beloven je zwaait sluiers en onthult voor wie wil kijken er is niemand om te vergelijken vrienden heb je al genoeg…

gaan verliefde ogen vrijen

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.906
ik dans een bloementuin kleuren zingen om me heen mijn sluiers zijn wat nevels de zon verdampt ze één voor één bomen zien mijn naaktheid in het groen en ruiselen verheugd hun takken wuiven want in mij herkennen ze hun jeugd de middag zindert in het driftig zoemen van de bijen geuren vlagen in de wind en op de bankjes gaan verliefde…
wil melker12 februari 2003Lees meer >

Niemand

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Deze kamer is een lege huls Ik woon elders Jouw zijden sluier slingert nog rond Opwolkend, kolkend, kwellend Zwellend in het geheugen Ik blaas naar het grijs gordijn Dat tussen ons schoof De muren kaatsen de kreet terug Er was ooit meer Een rimpelend meer van verwachten Diep en stil Maar waar bleef het?…
Wim Veen20 augustus 2004Lees meer >

GENIET VAN ELKAAR

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.565
Kijk door de sluier van je ogen wikkel je in zacht satijn laat je op wolken drijven voel je heerlijk, bevrijd en fijn.…
Moeke9 september 2004Lees meer >