683 resultaten.
je naaktheid was niet bloot
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.506 ik heb je eerst ontkleed
de laatste sluiers weggenomen
je naaktheid was niet bloot
je droeg onschuldig roze- rood
ik zocht je ziel
verwoord in ronde lijnen
ik voelde kwetsbaarheid
in zachte strelingen verdwijnen
mijn handen raakten je
met diep en warm verlangen
je lippen openden maar
stilte kon je woorden vangen
we bewogen op muziek…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Je zwaait hem uit misschien
In sluiers van verdriet
een gat in je hart.
En je slingert tussen zwijgen
en spreken zwijgen
mythische tranen komen van ver.
Alles is ver
en verhalen nog verder
men moet ze overdragen
Verdriet leert men schragen
vaak op papier
soms in het echt…
Zeegod bij Tahiti
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.283 oren bruist
de haren als zeewier omhoog
op een krioelend bed van leven
op tien kilometer diep
Zo groot is hij dat hij slechts
drie keren ademhaalt per vier
en twintig uur, een maal in
het wordt weer eb
nog eens uit
het wordt weer vloed
opnieuw vallend getij
Zo’n prachtig logisch systeem
waar iedere Tahitiaan in gelooft
als in sluiers…
Het koele meer...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
900 Sereen zacht ademt het meer
De koele dampen langs de oevers
In het nachtlicht weven de sluiers
Een mistgordijn van zilveren rook
Langzaam versluieren de sterren
Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd
De aarde is nu onderworpen
Aan de adem van het koele meer
Sereen in mystiek gehuld
Laat het koele meer zich dragen
Niets laat zich nu nog…
heimwee naar morgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
798 als in de ochtend de sluier verdwijnt
van een verte uit lang verleden tijden
en ik weer word aangelijnd
in het zicht van een bloeiende weide
zullen zeker paden worden geslecht
met verwilderde struiken aan weerszijde
wordt ongetwijfeld de tederheid weer echt
die de angst mij zo lang doet vermijden
niemand kan nog nieuwe sloten graven
weet…
over vreemden spreek ik niet
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
709 ze draagt haar sluier
een mens onder de mensen
en klaagt niet over het kruis
dat anderen zo opzichtig torsen
aan een gouden ketting
om de onbedekte hals
haar hennahanden bewegen
in dezelfde nijver het gezin
waar zou moeder genoemd
de zorgen en liefde verdeelt
in gelijke porties over allen
zoals dat in gezinnen hoort
haar tong valt soms…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer…
In overvloed
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
632 samenleven
Brood en zorg minzaam aangereikt
het meedenken gewraakt tot zwijgen
de massa volgt indolent in het menselijk zijn
verwurgd is de tolerantie alles te verkrijgen
In Soedan vraagt een kind om water
in een leven waar het nooit voor koos
in India zoeken gezinnen een slaapplaats
biddend dat het deze nacht niet hoost
Een grauwe sluier…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.
Je kunt in mij verdrinken,
verdwijnen voor de eeuwigheid.
Maar ik zal altijd blijven,
ik heb de tijd van eindigheid bevrijd.
Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 voor Lucebert
(alles van waarde is weerloos)
ik maak mezelf wijs
dat ik de weg weet in
een tijd die niet meer is
dat ik de grijs sluier
oplicht als klamme vitrage
zo zie ik het plaatje
van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat…
Het explosieve kwaad
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
656 De sluiers van de haat.
Dat dood en verderf
zaait onder de mensen.
Dat bittere tranen
doet vergieten voor
hen die onnodig het leven
lieten. De poging naar het
waarom te vragen niet langer
toelaat.
Kwaad kent vele gezichten.…
Onvoorspelbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
557 Gek is die man niet,
hooguit onberekenbaar, onbetrouwbaar,
onvoorspelbaar, soms ietwat ontoerekeningsvatbaar,
alle toespelingen gehuld in een sluier van
mystieke onduidelijkheid.…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
Kijkend naar Holland
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kijkend naar Holland
zie ik vreemde figuren
dwars door het groene
Laagland gaan
rijen migranten
uit and’re culturen
maar ook ontheemden
van hun trots ontdaan
en tussen die menigte
schuilt daar verzonken
de terrorist
met koran in de hand
vrouwvolk dat loopt er
verborgen onder
boerka of sluier
door het natte land
de…
mijn adem wolkt verlangen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.896 in een halve maan
en een handvol sterren
zie ik jouw gezicht
sluierend in het licht
van de lantaarnpalen
mijn adem wolkt
verlangen in de koude
lucht, je ogen lachen
als je even zucht
en naar mij kijkt
je lijkt zo warm
vibrerend echt in
het nachtelijk geluid
het zwart van donker
koelt je zachte huid
ik pak je handen
als de maan…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 De witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
de takken wiegen hun stille dromen
op donkere armen in sluiers van rouw,
het sleepkleed der treurende essenbomen
raakt bloeiende grassen in avonddauw.…
We vlechten onze levensdraden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.107 Ik begraaf me in haar armen
ze slokt me op als in een droom
Ik verken haar wereld sluimerend
en geef me over in haar stroom
Ze neemt me op in tussenpozen
ademt mij vluchtig door haar heen
Ze is mooi als duizend rozen
mijn hartje klopt voor haar alleen
Als een sluierende nevel
zweven we door ons droompaleis
Een winterse stilte omhult ons…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Muspellsheim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 Zwart gekronkel van de aarde
De toppen en bogen verlicht
Gele sluiers brengen ons dicht
Bij het vuur van hoogste waarde
Het rijk der vlammen is gewekt
De reuzen zijn opgetrokken
Verhitting heeft zich uitgestrekt
Zodat goden zullen mokken
De regenboogbrug bezweken
En de heilige es verschroeid
De Ragnarok was het teken
Oude structuren uitgeroeid…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
viering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
841 een nieuwe dag van het leven
glanst statig boven de horizon
de stilte is voelbaar in geur
van benevelde aarde en heide
parelende dauw in spinrag
bomen in grijze sluiers
de eerste kleuren van verval
de herfst zit in de lucht
na een verzadigde zomer
de eeuwige kringloop
op mijn kleine stukje aarde
onder hemelse oneindigheid
alleen…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 ontbloten
te laten zien hoe de werklijkheid
onder beklede huid kon zijn
De vingers tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat ik ook alleen maar een sluier…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Paringsdrang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.136 haar benen
op het geproest en gehoest
van alwetende zeeschildpadden
De vleesparachute ontvouwt
en knuffelt en zoent
wolken en spoken zilt reptielenzaad
Het leven verstikt
zoals de marsepeinen deken
die de ingewanden
van een bruidstaart bedekt
Depressie is zonovergoten
en door de goden gebracht
Zij versieren alles met gouden sluiers…
ik heb je godvergeten lief
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
859 ik heb je godvergeten lief
jaag alle duivels weg
die van je houden
laat ze waarheid zweren
op de bijbel die ontrouwen
het zijn valse goden
met geschenken die je
laten denken aan liefde
die met warme ogen je een
gouden toekomst doen geloven
je zwaait met sluiers en
onthult voor wie wil kijken
er is niemand om te vergelijken
vrienden…
het zijn valse goden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
685 ik heb je lief
en jaag de duivels weg
die van je houden
laat ze de waarheid op de
bijbel zweren die ontrouwen
het zijn valse goden
met geschenken die je
doen denken aan liefde
die je warmen met ogen
je een gouden toekomst beloven
je zwaait sluiers en
onthult voor wie wil kijken
er is niemand om te vergelijken
vrienden heb je al genoeg…
gaan verliefde ogen vrijen
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.906 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze één voor één
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
de bankjes gaan verliefde…
Niemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.637 Deze kamer is een lege huls
Ik woon elders
Jouw zijden sluier slingert nog rond
Opwolkend, kolkend, kwellend
Zwellend in het geheugen
Ik blaas naar het grijs gordijn
Dat tussen ons schoof
De muren kaatsen de kreet terug
Er was ooit meer
Een rimpelend meer van verwachten
Diep en stil
Maar waar bleef het?…
GENIET VAN ELKAAR
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.565 Kijk door de sluier van je ogen
wikkel je in zacht satijn
laat je op wolken drijven
voel je heerlijk, bevrijd en fijn.…