Alle inzendingen over verbranden

555 resultaten.

Sorteren op:

De geur van mist

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Een afdronk van gebluste turf, een hint van verbrand hout of bruinkool uit vervlogen dagen. De overwonnen zwaartekracht kun je ruiken, zodra de bomen tot donkere schimmen vervagen.…
Iniduo19 november 2012Lees meer >

DOODSSTRIJD

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.155
het paradijs is verbrand: ik proef roet, dood, angst en bloed. ik ben bang, ik ben bang voor de dood. ik kan hem niet zien, ik kan hem niet zien, maar ik voel hem achter mij staan. hij is misschien rakelings langs mij gegaan. hij sluipt op zware geruisloze voeten onzichtbaar achter het leven aan.…

requiem voor George W. Bush

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen van zand, woestijn onder een witheet licht bommen ontploften, helderder dan sterren over het stille zwijgen van de palmen oorlog verbrandt, en ook het fosfor het bloed, het vlees, het leven vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur kom…

Dit omwille van

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.122
waar waren we gebleven o ja,dit leven nemen geven leven even alles willen zien proeven ruiken tussen kannen en alle kruiken lachen huil´n zweven o ja leven de tijd tikt door voor iedereen met ze allen of toch alleen waren we gebleven o ja,dit leven verbrand alle schepen achter mij omwille van de vrijheid haec libertatis ergo omdat…

Uit de diepte

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 625
Moddersloot Geen gevaar Half ontbloot Water in je laarzen sopte Van tijd geen gewaar Nooit moe ’t landschap aan de rand Snoven het leven Jij en de rivier dreven Doake langs de waterkant Je jeugd waar naartoe Drijfhout brand Duden roken Je kop verbrand Eendenkroos in je haar Je Wereld zonder gevaar Koemist over ’t land no nintendo…

Ordelijk?

netgedicht
1.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 497
Zoals het gebeurt, vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht…
Pama1 maart 2010Lees meer >

Ordelijk?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
Zoals het gebeurt, vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen, onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht…
pama1 maart 2010Lees meer >

Chromosomen

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 694
mens verwerkt, de verwarring versterkt de beelden, om die mee te voeren in “dood tij “om me argeloos de mond te snoeren met onbekende woorden, om de sterfelijkheid met zijn handlangers te bedwingen, zwervend voor de poorten van de onmacht, blijven boeken zonder lezers, tot stof vergaan, teruggebracht tot schimmel, worden niet verbrand…
pama28 september 2010Lees meer >

Wat onder is, komt boven

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 630
Iedere zucht wordt breed uitgemeten in een te nauwe context Peinzend schrijf ik “ zelfbezinning “ in ledige hoofden Hun woorden schreeuwen op de blinde muur die zij steen voor steen bouwen, liefdeloos Zij donderen als jaloezie hen messcherp souffleert en zij zachtmoedigheid verwoesten Als kleinzerige dwazen verbranden zij…

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

Plantte bloemen in het zand

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
de zon verbrandde koele regen het licht verschraalde stoffig kleur de wind verstoof langs vele einders de vleugjes van hun vage geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde hun schaduwzijde…

Verder uit de kust

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
ik groef koel zand legde dat op warme eindeloze benen met liefdevolle hand we waren op het strand verbrandden voeten in de gang naar zee zij fluisterde verkoeling golven namen ons snel mee steeds verder uit de kust hitte werd met schuim geblust daar dreef je aan mijn handen in het spaarzame oranje pas toen braken voor mij alle banden…

Stenen die ik keerde

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
zon verbrandde koele regen licht verschraalde stoffig kleur wind verstoof langs vele einders vleugjes van een vale geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde eindelijk hun schaduwzijde bloot het vage…
wil melker10 oktober 2006Lees meer >

De mannen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Het topje spat woest uit elkaar en lijkt exact op je weet wel Maar de mannen blijven liever van haar blote lichaam dromen dan op wrede wijze en rancuneus als heksen verbrand te worden.…

in rafels die dan overblijven

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.504
je had handen te over stuurde de tijd en je lijf verbrandde de uurtjes je lachte om zwakheid verachtte gezeur, bij jou was de deur voor niemand gesloten vannacht is die cirkel doorbroken in pijn, je lichaam wilde jou niet meer zijn je had het roepen gehoord de klachten verstaan, maar de zorgen als last afgedaan want jij was toch…

Tintjes rood

netgedicht
5.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 503
en in weerkaatsing hun licht in water laten dromen de eerste warmte raakt onze huid die zoveel licht opneemt dat het vergeten wordt waar lente alles laat ontkiemen worden mensen opnieuw geboren uit het winters wit dat mee kleurt met de seizoenen naar het donker herfstachtig rijp en bruin van het vele tuin het eerst verbranden…
wil melker21 januari 2024Lees meer >

toeristenoord

netgedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 309
golven die verborgen zijn onder keiharde rots schuren wel de kusten met afkalvende kussen pas met een strand waar boten meren en mensen zwemmen kunnen zij hun investeringen met rendement veilig stellen aan de natuur wordt niets gevraagd de vissen zijn door de drukte verdwenen het schaarse groen is in alle vuurkorven verbrand…

Op de verbrande hoeven melden de hanen de dag

poëzie
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.833
De hanen melden de dag, als zij immer deden. Gisteren woedde de slag, gisteren heerste de vrede... De hanen melden de dag. De hanen riepen het licht over de wereld uit, toen het doofde in een aangezicht donker van aarde en kruit. De hanen weten niet hoe rood de morgen is, die hun eeuwen oud lied krijst door de duisternis. De hanen melden…

misère

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 871
de makers van misère zijn meesters van de daad ze wonen riant buiten zitten nooit op zwart zaad de makers van misère gaan te kust en te keur reizen rond de wereld zorgen voor malheur de makers van misère krijgen altijd hun zin treinen botsen ontsporen gebouwen storten in de makers van misère zijn lang niet levensmoe verbranding verminking…
Jan Blaauw29 augustus 2004Lees meer >

Eén ding is nodig

poëzie
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 5.426
Indien ik ook tot onderhoud Des armen al mijn goed en goud Had uitgedeeld, zo ik mijn leven Als offerande had gegeven, Indien ik mijn lichaam verbranden liet, Wat nuttigheid zou het mij geven, Had ik de liefde niet.…

Huishouden

gedicht
3.2 met 64 stemmen aantal keer bekeken 29.136
Deze theedoek scheur ik bedachtzaam doormidden Het vaatwerk laat ik achteloos op de vloer te pletter vallen De bak met zeepsop keer ik rustig om boven het vloerkleed Met ons nieuwe broodmes snijd ik zorgvuldig de zitting van de bank aan repen De gordijnen bevielen me allang niet meer Uit de keuken komt de geur van verbrand voedsel…

Wat triggert mensen ?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Of we onszelf verbranden, in angsten en depressies. Hoe we onszelf verslaven. In woede doen uitbarsten. Kritische blikken, kunnen ons doden. Een enkel woord, is al genoeg. Gedachten maken onze hemels. Of onze zelfgemaakte hel. Ieder mens maakt zelf munitie. Als verworven mensenrecht. Iedereen haalt trekkers over.…

Liefde te leen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
heuvel onbereikbaar verdriet in tranen verkleed de berg was steil en glibberig met verraderlijk losse stenen de top in de verkleumende mist verdriet in tranen verdwenen ik wil springen maar ben verlamd ik wil voelen maar ben beschonken ik wil ademen maar ben verkrampt verdriet in tranen verdronken zij is mij ontnomen vuur had haar verbrand…

MET TWEE PENNEN GESCHREVEN

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.906
ik ben de weg naar niemandsland het hete zand waar je voeten verbranden ik ben de vloed de gesel der stranden ik ben de gekheid de waanzin ten top ik ben de galg de valbijl de strop ik ben migraine de kanker en pijn ik ben de adder het giftig venijn ik ben de wreedheid de grijns op je lippen ik ben het schip dat loopt op de klippen ik ben de…

Sonnet van het bed

gedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.312
het ruikt zijn oorsprong, plonst in water van lakens, wollen golven, doorwaadt er kussenbranding, doorzwemt het ledikant dat ooit als oerzee dampende het strand likte, het ongeziene, verbrande land dat de gast wacht die uit zee kwam, later. --------------------------------------------------- uit: De wijn is drinkbaar dankzij het glas…

Levenslang trouw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Het klokje had hen niet gewekt: ze waren in hun slaap verbrand. Dit feit werd 's ochtends pas ontdekt. Hun ouders hadden zwaar het land en voelden zich gebroken. Vervolgens werd er diep getreurd. Er voegde zich een tante bij, die hoorde, wat er was gebeurd. Ze zei: 'Maar één ding maakt me blij: ze zijn gestopt met roken.'…

Knekels rollen

gedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.532
Klei is eigenlijk het enige dat helpt in een eeuw van afbraak en wederopbouw in een eeuw waarin niet alleen de schoonheid niet schoonheid alleen haar gezicht heeft verbrand in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in een moegeprezen moegestreden…

tweeschrift

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
ik ben de weg naar niemandsland het hete zand waar je voeten verbranden ik ben de vloed de gesel der stranden ik ben de gekheid de waanzin ten top ik ben de galg de valbijl de strop ik ben migraine de kanker en pijn ik ben de adder het giftig venijn ik ben de wreedheid de grijns op je lippen ik ben het schip dat loopt op de klippen ik ben de…

Nieuw jaar

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
zeventien De ijzel is na één dag al verdwenen Weg koude handen, wangen, neus en tenen De school gaat weer beginnen zo te zien Een jongetje, gelaarsd, speelt vliegmachien Er dansen paraplu’s over de stenen Het is begin tweeduizend zeventien De ijzel is na één dag al verdwenen Vervaagd zijn kaarsjes, goud en haute cuisine De kerstboom is verbrand…

vandaag

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
we gingen fietsen met dat kind de dijken over dwars door groene weilanden haast was geboden de dag diende geplukt en weken bbq nog in te halen Terrasstoelen stonden verregend in de tuin het zwembad was allang geleden opgeruimd en iedereen zei niet klagen We zwommen maakten vrienden dronken bouwden we zandkastelen en schouders verbrandden…
Jerome Semois8 september 2021Lees meer >