12178 resultaten.
Laat mij maar
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.655 Laat mij maar met rust
(maar niet te lang)
Troost mij maar niet
(ik ben zo bang)
Kijk, ik ben sterk
(voel mij zo zwak)
Ik kan het zelf
(maar hulp ontbrak)
Ik houd mij goed
(al barst mijn hart)
Laat mij begaan
(ik zit vol smart)
Waar blijft mijn hulp,
het duurt te lang.
Ik vraag erom
want ik ben bang.…
geriefelijke troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.067 ik dwaal in een ongerede gevoel
immer zoekend naar geriefelijke troost,
is het gewoon mijn leven dat ik bedoel
gewaarworden van hoe ik door het
naakte bestaan word geloodst
of daar mijn ademend hopen op stoel
en liefde in een flits wordt nagebootst
in verwijlende dromen bij dagend licht
ach lieve, laat mij de glans zien in je twinkelende…
Passie troost
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.185 Het vuur brandt rood
afgestorven aardappelloof
rook slaat neer stinkend
wegwaaiend over de velden
In de rulle, zwarte aarde
ver van het harde aangelopen pad
zak jij weg en keert terug
bij de eerste kinderschreeuw
Naar het huis in de boomgaard
de katten en de honden
de bewegingen achter de gordijnen
lucht die trilt van een stem…
De stroop van de troost
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.117 Troost sijpelt binnen
Terwijl ik schuif met betekenis
Gestold binnen de lijnen van inkt.
Zakt de bibberkoorts
Maar liever dan met een ijle woordenschat
Flirt ik met jou.…
Vlijling
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.328 Niet meer dan een geest
klopt aan, wordt opengedaan
vlijt zich in het hart zacht
als water uit de Dode Zee
Spreekt met haar stem
in haar gedachtengang
licht het duister op
stilt bijna alle pijn…
Mijn Oma
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.492 Mijn Oma bezit
de bank alleen,
sinds mijn Opa
er niet meer is
hebben haar woorden
minder weerklank
Opa knikte vaak
had niet zo de
gave van het woord
och Oma had het
immers al verwoord
hij wist al wat
ze zeggen zou
keek naar haar
en legde soms
zijn hand in
een gebaar dat zei
'ik ben zo blij met jou'
nu praat Oma
tegen…
Per seconde wijzer
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
641 ik schrap de ogentroost
en plant een kijkerskus
op je gesloten leden
pluk de parels uit je wimpers
in ruil voor het ontluikende blauw
dat nu ongezouten kan schitteren
je oesterblik
wordt een
open vizier
en waar ik stop zei
ga ik door
tot de halve maan
zich heeft gewend…
zakdoek
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
761 achter de woorden
kan ik huilen
zoeken tranen een gezicht
achter de tranen
kan ik schuilen
vinden woorden een gedicht
zonder zakdoek
wil ik huilen
wordt misschien
de schrille schreeuw
gehoord
worden tranen
voor ze stromen
niet in stil verdriet
gesmoord…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
02 Januri 2009
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
733 We zijn weer eentje verder
en het hoopje is vergroot
misschien niet wijzer
maar een beetje ouder
en de wereld troost je
draait nog altijd voort…
Geen woorden
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.186 En laat hij dan ook ongevraagd, Hij die alles ziet,
Troosten… ik kan het niet.…
Hulpeloos
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.397 Kon ik jouw leven vatten
in een gedicht
om de tranen te doven
van jouw gezicht
dan pas zou ik goed
dichter zijn.
Als ik bij jou
kon wezen
en jouw gedachten
verlichten
jou tot vreugde
deed lezen
zou ik graag dichter zijn.
Maar de woorden ontbreken
jou het mooie te tonen
dat ook leven heet
dus ik bied slechts
twee handen
leeg…
Scheveningen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
633 samen een bakje koffie drinken
op een gezellig terras
in Scheveningen
toen er tranen
in je ogen welden
werd het
een bakkie troost…
Schrale liefde, schrale troost ( 2 )
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
946 als mijn gevoel slechts wordt
opgewekt door glinsteringen
met mate gedoceerd
als voor gedwongen kloosterlingen
kan enkel bescheiden aan God
worden gerefereerd
het is als leven in de
onbekende tijd van even
immers verwachtingen zijn als de dood
ja zeker, in overleven raakt men bedreven
en kijkt uit naar de kruimels
van het dagelijks…
als bij een kind
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
527 vertel me maar
hoe zeer het doet
hoe bang je bent
en hoe je denkt
dat alles
nooit meer goed zal komen
kom maar dichtbij me
ik pak je vast
en hou je stevig bij me
zodat je niet meer vallen kunt
heel even op me leunen
huil nu maar uit
ik blijf vanavond bij je
ga zomaar niet weer weg
zolang je wilt ben ik nog hier
tot je jezelf weer…
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 kom, dan neem ik je in mijn armen
zing een wiegelied, zacht als vlas
over dotterblommen en margrietjes
die de zon aanbaden en hoe zomerwind
golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water…
Begrip
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
735 laat me je troosten fluistert de wind zachtjes
geloof me, ik kan
een regenboog aan tranen dragen…
Vriendin.
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
2.052 Ik zal je troosten naar je luisteren
samen met jou zal ik ook huilen.…
anders niet
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
859 mijn woorden passen niet
ik zie het aan je verre blik
ze werken als een lappendeken
op kleine treurnis of een groot gemis
maar nemen niet de koude weg
van slecht bericht
want troost is anders niet
dan niet verlaten
niet meer dan voelen van de hand
die in de nacht
als een vertrouwde stem
de grootste angsten kan verdrijven…
Middernachtzon
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
755 Maar het kan troost geven,
de gedachte,
dat toch iets overeind blijft,
het onverwachte,
dat zelfs is gegroeid,
autonoom,
naar het licht van de zon,
dat bloeit
ondanks duisternis
of zwaar weer.
Iets dat beklijft,
tot vreugde vermag,
onmiskenbaar,
aan het einde van de dag.…
Troosteloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 De dag toen jij mij inspireerde
tikten mijn vingers de woorden
uit jouw hart
Die bewuste dag vertrouwde mijn
verstand, geen wikken of wegen
Hemelse
Kastijding. Met thermometer hoog
in het kwik, duurde de dag een
etmaal lang
De dans echter, die gaf aanleiding
voor een periode die echt
zeer verwart
Als zand in je handen verglijdt…
Een kruisje in de berm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Was je helemaal
Uit het zicht
Verloren - wist
Niet eens meer
Dat je bestond,
Niets meer dat
Nog op jouw
Aanwezigheid,
Je bestaan, duiden
Kon tot ik hier
Vandaag een
Kruisje vind
In de berm naast
Mijn fietspad,
Waar een moeder
Zit te huilen om
Haar verloren kind,
En een wildvreemde
Afstapt, en zijn
Arm legt om haar…
Uitweg
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
497 Midden in het leven
wenkt de dood.
De dood wenkt bij het leven!
Niemand wil natuurlijk dood.
Een nieuwe dood
staat niemand naar het leven.…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet komen
Wilden laten zichzelf nu
Zo maar gaan, met dank
Aan die wonderlijke
Vertegenwoordiger in troost…
Kranig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 jouw knuffel
heb ik
neergezet tegen
de vallende
avond
je missen
doe ik
iedere dag
terstond
kijk ik
naar boven
weet waar
jij je
bevindt
veilig in
de kinderhemel
mijn innig
geliefd beeldschoon
kind
op de
rug van
een schitterende
kinderengel zweef
jij door
het heelal
oneindig ver
jij koestert
de warme
zonnestralen…
Grafwaarts
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
778 zo'n ontroerend
afscheid van
jouw geliefde
bewaar dit
dankbaar in
je hart
jij wilde
hem/haar niet
afstaan het
leven is
mooi maar
soms ook
heel hard
onderweg naar
jouw vertrouwde
omgeving kijk
je even
om naar
de met
bloemen overladen
kist
verwerkend wat
jij nu
al enorm
mist
vervul de
wensen die
nog achter
zijn gebleven…
hier ben jij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
705 gevlucht uit een wereld
van grote woorden
snikkende omarming
een ‘wat vréselijk!’
dat teveel aandacht vraagt
hier ben jij
koude billen op de stenen stoep
naast mij
droog in het portiek
we kijken naar de belletjes op straat
en wachten op de zon
misschien een regenboog…
Zonneklaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
817 heimwee kan
frustrerend zijn
pijlen van
verdriet doorboort
het hart
overledenen groot
verlies geen
wederzien op
aarde dikke
smart
het waren
schitterende mensen
eervol/trouw
blijf bij
ons roepen
de omstanders
dit gevecht
is heftig
doch alleen
voor jou
kijk naar
het beeldschoon
zonnestraaltje in
jouw nabijheid
koester dit…
Consolatie
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
568 Het toetsenbord is mij tot troost
Erachter word ik werkelijk
Ik heb er vaak geminnekoosd
Soms werd ik er zelfs kerkelijk
Ook ving het menigmaal een traan
Wanneer ik blij was of bezeerd
Het is de zin van mijn bestaan
Aan taal en print gerelateerd
Mijn laptop, steun en toeverlaat
Die telkens mij een schouder biedt
Die zich door mij beroeren…
Bij een boeket
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
444 Zoals wolken hun regen loosden
aan de dorstige grond
En je een kind troost
met iets in zijn mond,
of met een liedje.…